Het zijn niet de meest vleiende bijnamen die de 42-jarige Maria Cristina Palma heeft gekregen: Maria Triestina noemen ze haar omdat ze al jong haar ouders en broer is verloren en bovendien haar eerste echtgenoot verloor door een auto-ongeluk. De andere bijnaam is Maria Dommetriena. Men gaat er van uit dat ze niet intelligent kan zijn omdat ze zo mooi is. Uitgeroepen tot de mooiste vrouw ter wereld zelfs. Maria Cristina is de vrouw van de Italiaanse premier. Als zodanig houdt haar rol inderdaad vooral in dat ze mooi moet zijn. En van een onbesproken gedrag.

Dat zal in die februariweek waarin het grootste deel van het verhaal zich afspeelt haar grote probleem zijn. Het verleden haalt haar in, als ze een onverwachte ontmoeting heeft. Haar jeugdliefde Nicola Sarti duikt op, en ze valt opnieuw voor hem.
Maar tot haar grote schrik ontdekt ze dat hij die ene seksvideo die ze samen in hun onbezonnenheid gemaakt hebben nog steeds heeft. Dus is ze chantabel. En daar lijkt hij gebruik van te willen maken.
Wat moet ze doen? Ze durft het niemand te vertellen, zeker haar man niet. Die ziet ze trouwens nauwelijks, zo druk is hij met de komende verkiezingen. En met een andere vrouw, denkt Maria Cristina.

Een verteller, die buiten het verhaal staat maar zich wel af en toe laat horen, sleept je mee in de belevingswereld van de hoofdpersoon: haar angsten en haar  twijfels, maar gaandeweg ook de sterke kanten van haar karakter die vooral gevoed worden door de liefde voor haar dochter. Natuurlijk is haar leven niet gemakkelijk: ze staat volop in de belangstelling.
De video zal haar kapot maken denkt ze. En de carrière van haar man beëindigen, waardoor ook haar eigen leven totaal zal veranderen. En die van haar dochter.
Deze angst beheerst haar leven.

Zal ze in staat zijn het leven weer in een stevige greep te vatten?
Of typeert die ene bijnaam haar juist?

Een verhaal over de moderne wereld, een instagramwereld die drijft op uiterlijke schijn. En al is het een serieus thema er zitten ook hilarische scenes in. Ammaniti schrijft met een kwinkslag, met eveneens een rol voor de nietsontziende roddeljournalistiek. Met een verrassende wending op het eind hebben we hier een fantastisch boek!

Niccoló Ammaniti (1966) is vooral bekend van Ik haal je op, ik neem je mee, Ik ben niet bang, Zo God het wil en Anna. Dit is zijn tiende roman. Dat hij ook regisseur en scenarist is, voel je heel goed in zijn beschrijvingen, die gedetailleerd en filmisch zijn.

ISBN 9789048868346  | Paperback | 306 pagina's | Uitgeverij Lebowski | maart 2023
Vertaald uit het Italiaans door Etta Maris

© Marjo, 18 mei 2023

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER