In besloten kring
Fleur Bourgonje

Een vrouw wacht op de avond. Dan heeft ze een afspraak met haar minnaar. Het is al even geleden dat ze hem zag, nu omdat ze wat onenigheid hadden, maar sowieso ziet ze hem te weinig naar haar zin. Maar hij heeft een gezin, dat voorrang krijgt. Ze is de jongste niet meer, ze zal het hiermee moeten doen.
Ze brengt de dag door aan het strand, drinkt koffie in het strandpaviljoen waar ze vaker met hem was, en maakt een wandeling over het strand. Weer terug in het paviljoen bestelt ze wat te eten en pakt de krant erbij. De tijd doden, terwijl ze denkt aan hem.

Haar gedachten gaan alle kanten in, soms in lijn met wat ze leest, soms zomaar. Mijmeringen, gedachtespinsels.
En dan valt haar oog op een rouwadvertentie en staat ineens haar wereld op zijn kop.

Wat is haar rol als rouwende minnares? Ze beseft dat ze geen rol heeft. Maar ze wil die wel! En opnieuw gaan haar gedachten met haar op de loop. Wat zou er gebeurd zijn? Tenslotte gaat ze naar huis. Er zit niets anders op.
Maar nog even wil ze een fantasie beleven. Ze kleedt zich voor het fijne avondje dat ze gehad zou hebben, dekt de tafel en doet alsof ze op hem wacht.
En ineens gebeurt er iets waardoor ze zich wezenloos schrikt...

Dit is het onthutsende verhaal van de minnares, de vrouw die er niet echt bij hoort. Zij is degene die er niet mag zijn – zeker niet op het moment van het afscheid van de ander.
De verteller is een ik-figuur, je staat in haar schoenen. Schrijnend voor wie in eenzelfde schuitje zit, verhelderend als je juist degene bent die wel aan de goede kant staat.

Fleur Bourgonje (1946, Achterveld) woonde in Parijs en in Zuid-Amerika. Ze schreef reportages voor onder andere De Groene Amsterdammer. Terug in Nederland publiceerde ze gedichten, romans en verhalen. Ze ontving de Betje Wolffprijs voor haar hele oeuvre.

ISBN 9789492241917 | Hardcover | 132 pagina's | Uitgeverij Magonia | januari 2026

© Marjo, 8 maart 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER