Katinka Jesse 

Mijn vader een verraderkMijn vader, een verrader?
Hoe een verzetsman de regie over zijn leven verloor
Katinka Jesse

‘Als kind sta je voor de onverwerkte problemen van je ouders. Er loopt een lijn tussen generaties waarbij evidente problemen die nooit werden opgelost doorwerken.’

Na een schokkende confrontatie in nota bene een collegezaal in Utrecht, waar ze eerstejaars rechtenstudent is, wil Katinka Jesse weten wat er nu eigenlijk gebeurd is. De professor haalde de zaak van haar vader aan tijdens een college over strafuitsluitingsgronden.

Haar vader heeft zijn kinderen wel verteld hoe hij in de oorlog in het verzet heeft gezeten, dat hij door de nazi's is opgepakt en tijdens hun verhoor is doorgeslagen. De informatie die hij toen heeft prijsgegeven, leidt tot de arrestatie en uiteindelijke dood van een aantal verzetsstrijders. Hij vraagt zijn dochters nu ze dit weten, het aan niemand te vertellen.

Katinka doet wat hij vroeg: ze zwijgt. Thuis ziet ze aan hoe de gezondheid van haar vader steeds meer verslechtert. Ze is vijftien als hij overlijdt.
Hiermee zou het voorbij geweest kunnen zijn, maar dat was het niet.
Ze kan het niet loslaten, haar vader een verrader?
Die lieve zorgzame man zou de dood van velen op zijn geweten hebben?

En als ze totaal onverwacht in die collegezaal met haar vaders oorlogsverleden geconfronteerd wordt, besluit ze het verleden te gaan onderzoeken.
In het eerste deel van het boek beschrijft ze over een ogenschijnlijk normaal gezinsleven, waarbij de problemen naar de achtergrond verdwenen, maar er duidelijk wel waren.


‘Ik snapte voorheen mijn verdriet niet, omdat het voor mij voelde alsof ik koketteerde met het verdriet van papa; en nu snapte ik dat ik verdriet heb omdat papa zijn verdriet en verleden bij mij heeft neergelegd, ook al heeft hij zelf nooit de geschiedenis volledig verteld.’


Ze moet op zoek naar het verhaal. Wat is er precies gebeurd? Wat haar vader zelf vertelde was niet alles natuurlijk. Ze duikt de archieven in, praat met mensen die hem gekend hebben. 

Dan vertelt ze het verhaal van Bob Jesse. Over zijn ondergrondse praktijken, maar ook over zijn priveleven. En over zijn verraad en hoe hij aangehouden werd door de LO (=Limburgse Onderduikorganisatie) en aan de schandpaal werd genageld.
Waarom was er geen oor voor al het goede dat haar vader gedaan had?
Hij was ‘De verrader van Weert’. Hij wist het zelf ook maar al te goed, maar doordat hij aan de schandpaal werd genageld nam zijn schuldgevoel toe, zozeer zelfs dat hij – zo vertelt hij zijn dochters - ‘zich in juni 1944 vanhet leven had moeten beroven, of laten benemen.’
Een schuldgevoel dat doorwoekerde in een slechte gezondheid en binnen zijn gezin.
Een schuldgevoel dat zijn dochter nog jaren met zich mee zou dragen.
Katinka Jesse laat ook de drie nazi’s aan het woord die tijdens hun strafzaken vertelden hoe het in elkaar stak. Volgens hen.

Een groot deel van dit boek is een feitelijk relaas, een reconstructie van geschiedenis, waarin de mens centraal staat. Over motieven en al of niet foute beslissingen. Daarnaast is het een persoonlijk verhaal, dat van de schrijfster zelf, over de tweedegeneratieproblematiek. Het boek geeft de lezer inzicht. Misschien een beter begrip van hoe de problemen van ouders doorgegeven (kunnen) worden in de volgende generaties.
Boeiend en aangrijpend tegelijk.

ISBN 9789048876297 | Paperback | 160 pagina's | Uitgeverij Hollands Diep | april 2026

© Marjo, 27 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER