Garmanns straat
Stian Hole

In de straat waar Garmann woont, heeft ook de oude postbode een huis.
Een huis met een kelder die vol brieven ligt, een postbode met een hoofd vol gedachten en een tuin vol allerlei soorten planten. Dat laatste trekt Garmann. Hij heeft een herbarium en heeft in die wildernis een paar planten ontdekt dat hij nog niet heeft. Maar de oude man staat bij de kinderen bekend als een boeman, ‘de Postzegelman’ noemen ze hem en Roy, de grootste branieschopper en pestkop van de buurt, noemt hem een oude griezel die babypoesjes doodmaakt. En stak vanmorgen niet een zwarte kat de straat over? Garmann is toch wel een beetje bang. Durft hij wel die tuin binnen te gaan?
Hij durft. Hij doet het. Dan opeens klinkt er een stem achter hem...

Het is een prentenboek, maar niet echt voor heel jonge kinderen. Daarvoor staan er in het verhaal te veel moeilijke woorden. Ook staat er bij het woord herbarium er eentje afgebeeld, dit vergt nogal wat van jonge kijkers of hun voorlezende ouders. Maar kinderen die al zelf kunnen lezen, en niet bang zijn om uitleg te vragen over woorden, die zullen hier zo ontzettend veel plezier mee beleven. Het is een wonderschoon boek. De vormgeving: prachtig!

Het lijkt alsof er echte foto’s gebruikt zijn, die geplakt zijn op een getekende of anderszins bewerkte ondergrond. Ze doen soms absurdistisch aan, het moeten wel computerbewerkingen zijn, zoals bijvoorbeeld die akelige Roy uitgebeeld wordt met een uiterlijk waarbij je meteen weet: dat is een akelig joch, niets goed van te verwachten. Garmann daarentegen is een vriendelijk ogend schuchter mannetje. De postbode is natuurlijk helemaal geen akelige man, al heeft hij zo zijn eigenaardigheden.

De eerste pagina van het boek is al helemaal zoals het verhaal: alle gegevens die normaliter in een boek staan, worden meteen verwerkt in dat verhaal; ze staan namelijk op een briefkaart en brief.
Dan de kleuren: pastel vooral voor de achtergrond, het geheel blijft ook wat wazig. Poederig moet ik misschien zeggen. Behalve dan de personages.

De kleine details maken het helemaal af: een poes lui en speels zoals poezen zijn, en een kraai die steeds ergens op de gebeurtenissen neerkijkt. En humor. Als Garmann bij zichzelf bedenkt dat de bladblazerman wel erg lijkt op een wezen uit een ander melkwegstelsel, zien we het gezicht van Elvis Presley!

Je blijft kijken in dit boek. En genieten.

Stian Hole is opgegroeid op Hokksund, Noorwegen en studeerde af aan National College of Art and Design in Oslo. Aanvankelijk werkte hij als grafisch ontwerper. In 2005 debuteerde hij met Den gamle mannen og hvalen (De oude man en de walvis). Een jaar later verscheen het succesvolle eerste boek over Garmann. Stian Hole woont en werkt in Oslo.
Voor Garmanns zomer ontving Stian Hole de prestigieuze Brage Prize, de Deutsche Jugendliteraturpreis en de Bologna Ragazzi Award.
In 2014 won het boek een zilveren griffel.

ISBN 9789089671349| hardcover | 44 pagina's| Uitgeverij Hoogland & Van Klaveren| maart 2013
Vertaald uit het Noors door Femke Blekkingh-Mulder

© Marjo, 20 september 2014

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER