Sorry (en zo)
illustraties: Jan Van Lierde
tekst: Stefan Boonen

De eerste twee pagina's waarmee het verhaal begint laat ons links, bijna op het randje van de pagina, een vrouw zien die kaarsrecht, met haar armen over elkaar staat. Haar  rug is weggedraaid van het jongetje dat heel sip op de rechterhoek van de pagina staat te kijken. We lezen dat het jongetje Marcus heet en dat zijn mama boos op hem is.  Ze is niet boos om één dingetje maar om een heleboel dingetjes lezen we op de volgende pagina's.

Marcus doet van alles om zijn mama minder boos te laten worden, dat hij een stukje taart had gesnoept was gewoon omdat hij zo'n honger had en zijn broek scheurde omdat hij draken moest verslaan en van samen met de brandweer een giraf wassen, daar krijg je honger van... en één (of twee, of drie stukjes) taart is toch niet zo erg... toch mama?

Maar mama blijft stoïcijns met haar boze rug naar Marcus gekeerd staan, ze bekijkt haar nagels, trekt haar vest recht, pulkt een velletje bij haar duimnagel weg en negeert het jongetje en alles wat hij zegt.

Marcus gooit het over een andere boeg... Hij vraagt of haar oren stuk zijn, hij biedt bloemen aan, doet kunstjes die hij heel goed kan, wil allerlei klusje doen, belooft van alles... maar mama gaapt van verveling. Niets helpt. Zal hij dan maar weggaan of wat moet hij anders doen?
Ineens begrijpt hij het! Hoera! Eindelijk weet hij hoe hij het weer goed kan maken met mama!

De titel verraadt natuurlijk al wat Marcus bedacht heeft, maar er staat niet voor niks achterop het boek dat dát het moeilijkste woordje ter wereld is. De moeder op de linkerpagina is de vaste factor in dit verhaal, ze blijft consequent in haar boosheid. Het is Marcus die zich in allerlei (aandoenlijke) bochten wringt zodat zijn lieve mama weer terugkomt. Op de rechterpagina zien wij al zijn pogingen om zijn mama te vermurwen wat soms hilarisch is weergegeven door Jan Van Lierde.

Het lijkt me een fantastisch verhaal om voor te lezen aan kinderen. Iedereen zal dit verhaal herkennen want elk kind doet wel eens iets waar ze (echt eerlijk waar) niets aan doen konden, maar waar papa of mama toch boos om werden. De smoezen die bedacht worden door Marcus zijn echt wat een kind zou kunnen bedenken. Want natuurlijk word je vies als je draken verslaat! Dat snapt toch iedereen, waarom mama dan niet!
Kinderen zullen misschien tijdens het voorlezen zelf met hun verhalen komen over die keer dat mama boos was. Je kunt ook samen bedenken waarom je soms sorry moet zeggen.

De fraai gekleurde afbeeldingen vullen het verhaal - én de fantasie van Marcus -  prachtig aan.

Ik was al fan van de boeken van Stefan Boonen maar ik ben nu, na dit boek, superfan!

ISBN 9789461319128 | Hardcover (oblong) | 36 pagina's | Uitgeverij Van Halwyck | februari 2019
Afmeting 30,7 cm breed - 23,8 cm hoog | leeftijd 4+

Dettie, 11 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER