Schuld & Vlinders
Simone van der Vlugt

Een omnibus van twee eerder uitgegeven boeken. Schuld verscheen in 2007, Vlinders een jaar later.
In beide boeken is de dertienjarige Zoë het hoofdpersonage.

In het eerste boek is Zoë pas in Hoorn komen wonen met haar moeder en broer Tijmen. Hun ouders zijn gescheiden, en haar vader is in Gouda blijven wonen met een nieuwe vrouw.
Niet alleen hun moeder heeft er veel moeite mee, ook Zoë en Tijmen hebben het nog niet verwerkt. Voor Zoë is er een extra last. Zij is helderziend, ze ziet de aura’s die om mensen heen hangen en ze ziet overledenen. Haar opa bijvoorbeeld. Ook krijgt ze flitsen over de toekomst.

In Gouda voorzag zij dat haar beste vriendin Evi zou verongelukken bij het ponyrijden, en ze had haar gewaarschuwd. Maar kon Evi’s dood toch niet voorkomen. Een schuldgevoel kwelt haar. Had ze niet meer moeten doen? Maar wat als de dood voorbestemd was en Evi dan wel op een andere manier omgekomen zou zijn?
Omdat haar gave mensen verbijstert en velen niet bereid zijn haar te geloven, is het extra moeilijk voor Zoë om met hetgeen zij ziet om te gaan.
Een nieuwe stad, een nieuwe school, misschien wel nieuwe vrienden, wie weet wat de toekomst brengt? Dat ‘ziet’ ze dan weer niet, want zo werkt het niet, al denken mensen dat ze dan zomaar alles ‘weet’. En wat ze weet over de toekomst van haar vader, wil ze dat wel vertellen?

Op haar nieuwe school maakt ze inderdaad langzaam vriendinnen. Een ervan is Renske, een meisje dat in de klas een beetje een buitenbeentje is. Zoë weet maar al te goed hoe dat voelt, en bovendien heeft ze bij Renske een van haar eerste beelden: Renske mankeert iets. Maar wat? En hoe maakt ze haar duidelijk dat ze naar de dokter moet?
In de klas zit ze naast Ivar, een gothic, die haar klasgenoten links laten liggen. Ze voelt dat er met hem ook iets is. Maar hij is moeilijk te benaderen.
In het tweede boek zijn we een aantal maanden verder. Zoë begint zich thuis te voelen in Hoorn.
Maar dan valt haar oog op een jongen die op het schoolplein staat.

‘Zoë werpt een blik om zich heen, maar niemand besteedt enige aandacht aan de jongen. Zijn ogen zijn echt op haar gericht, op haar alleen. En het is best een lekker ding. Blond, groot, cool gekleed.
Zonder aarzelen lacht Zoë terug.
‘Hé, weet jij wie dat is?’ Ze stoot Shanna aan, die naast haar in hun vriendengroepje staat.
Shanna volgt haar blik. ‘Wie?’

Shanna ziet die jongen dus helemaal niet. Zoë ontdekt later dat het Olaf is, een jongen die een jaar eerder in elkaar geschopt is. Een onbekende persoon heeft het voorval gefilmd en zet dat filmpje steeds opnieuw op YouTube, waarna de politie het weer weghaalt. De daders zijn nooit gepakt, een feit waar de vader van Olaf niet mee kan leven. Zolang dat het geval is kan Olaf geen rust vinden. Hij vraagt Zoë om hulp.
Dat is nogal een opdracht voor haar. Ze moet nu wel tegen een paar mensen vertellen dat ze helderziend is. Maar hoe zullen die reageren? En zal het haar lukken om Olaf, en zijn vader, te helpen?

Simone van der Vlugt (1966) begon haar carrière als schrijfster van jeugdboeken, vaak vanuit een historische basis. Zij won daarbij een aantal keer de Prijs van de Jonge Jury. Later verkreeg ze onder volwassenen bekendheid door haar thrillers, waarvan de eerste De reünie al meteen in de prijzen viel. En ze schreef historische romans voor volwassenen, zoals Jacoba, Dochter van Holland, en onlangs Ginevra.

ISBN  9789047713876 | Hardcover| 312 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | november 2021
Leeftijd 13+

© Marjo, 1 januari 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER