Noort - Jeugd - Leestafel

Koningskind
Selma Noort

Lydia was vijftien jaar. Ze stond tot haar middel in het water zodat roofdieren haar bloed niet zouden ruiken. Toen een onbeheersbare kramp haar kindje na uren van pijn eindelijk uit haar lichaam stuwde, zag ze dat het een meisje was met een onvolgroeid linkerarmpje met daaraan een krom handje waaraan twee vingers misten.

Het meisje wordt Zissel genoemd, wat zoet betekent, omdat ze geboren was in helder, zoet water. Later blijkt dat Zissel ook niet kan praten.
We lezen dat zij de dochter van de grote koning Salomo is. Helaas betekent dat niet dat Zissel nu prinses is. Zissel is geboren na een bezoek van de koning die op zijn reizen eenvoudige vrouwen en meisjes 'bezocht'. De schande van Lydia's zwangerschap was enorm en Lydia besloot te vertrekken toen ze acht maanden zwanger was.

Nog voor de bevalling ontmoet Lydia bij de poel een steenhouwer, een weduwnaar die naast zijn vrouw ook zijn dochter verloren heeft dankzij een koningsbezoekje...
Lydia vraagt of ze met hem mee mag, als dochter of... als vrouw. De man knikt, is blij, hij is niet meer alleen en Lydia is ook blij, ze heeft weer onderdak en bescherming. Ze trouwen zodat Lydia niet in oneer leeft. Een paar jaar later komt er een vondeling bij, Jabin, de jongen is twee jaar jonger dan Zissel. Steenhouwer, Lydia, Jabin en Zissel hebben een heerlijk leven. Zissel maakt zich verstaanbaar middels gebarentaal en Jabin spreekt die taal als geen ander. Later bedachten ze nog een andere manier van communiceren die achteraf van levensbelang blijkt te zijn.

De beschrijvingen over dit leven met de oude Steenhouwer en zijn jonge gezin zijn prachtig. Steenhouwer leert Zissel alles met veel geduld en liefde en toont haar dat haar onvolgroeide arm geen handicap hoeft te zijn. Lydia en Zissel zelf zijn onvergetelijke figuren. Ze zijn krachtig én heel liefdevol. Het leven van hen voelt bijna paradijselijk aan. Helaas blijft het geluk niet duren...

Nadat Lydia weer zwanger was geworden, bevalt zij op een nacht van een prachtige zoon. Maar in een hut verderop bevalt een machtige edelvrouw op doorreis van een doodgeboren kindje. Ze weet dat ze verstoten zal worden als haar man dit hoort. Zissel is de enige die ziet wat er vervolgens gebeurt. De babytjes worden verwisseld!

‘Wie hierover spreekt, wie hierover nog nadenkt, wie hier zelfs diep in de nacht maar over durft te dromen, zal sterven,’ zei de vrouw.
Zissel begreep dat ze moest meespelen als ze wilde blijven leven. Dus ze knikte.

Dankzij de slimme Zissel kunnen zij en haar moeder meereizen met het gezelschap en zo ook bij de baby blijven. Niemand weet dat Zissel de zus van de baby is en Lydia zijn moeder. Ze belanden uiteindelijk in het hof van koning Salomo... Dat is heel vervelend, want de kleur van Zissels ogen verraden wie haar vader is... Hij, de machtige, stoere, krachtige Salomo zal nooit een stom kind met een onvolgroeid armpje accepteren als de zijne...

Het verhaal verandert tijdens de reis wel van toon. Het paradijselijke en de rust is verdwenen maar de reis is wel enerverend en je voelt je als het ware opgenomen in het koninklijke gezelschap. Dankzij een goed bedachte list, wordt Zissel met respect behandeld evenals Lydia. Je gniffelt bijna van genoegen als je dit leest. Toch zal het lot heel anders over iedereen beslissen dan iedereen gedacht heeft. En zo belanden we uiteindelijk bij het verrassende en toch voor sommigen herkenbare einde!

Een fijn boek dat je na het prachtige begin door móet lezen en pas dicht kan slaan als je de laatste bladzijde gelezen hebt! Heerlijk!

Voor een leesfragment, klik HIER

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

...Terug