Mist
Rom Molemaker

Een groep scholieren gaat op kamp. Hun school staat in het Noorden van ons land, in het fictieve Westemeer, een logische keuze is dus de oversteek naar een Waddeneiland, in dit geval naar Welvum, het kleinste eiland.
Als ze bijna aangekomen zijn doemt er iets op in de verte dat een flink pak regen belooft.
Haroun, een van de scholieren, ziet het wel, maar waarom zou hij er aandacht aan besteden?
Hij is van plan deze paar dagen uit te zitten, veel bijzonders zal er niet gebeuren.

Op het eiland is Grace Halfmouw degene die de mist als eerste ziet. Grace is bijna achttien, kijkt er naar uit om van het eiland weg te kunnen gaan. Ze heeft zo’n hekel aan dat saaie eiland, waar iedereen elkaar in de gaten houdt. Haar vriendschap met de schilder Lodewijk de Doodt bijvoorbeeld, de mensen inclusief haar ouders, doen daar heel vervelend over!
Ze heeft een baantje in een bungalowpark, maar ze heeft de pest aan Jeanette Beurs, de eigenaresse.

‘Tief maar op,’ zegt ze hardop. ‘Tief maar op met je huisjes en dat irritante zoontje van je. Ik heb andere plannen voor vandaag.’

Die plannen hebben te maken met Lodewijk.

Ook Wessel woont op het eiland, maar hij heeft het er prima naar zijn zin. Deels komt dat doordat het meisje waar hij een oogje op heeft, Hiske, ook op het eiland woont, maar hij is gewoon niet zo veeleisend. Ook hij ziet de mistbank hangen, die dichterbij komt.

‘Als hij de tijd had genomen had hij mogelijk ontdekt dat die wolkenbank niet naar het eiland toedrijft, maar dat het lijkt of hij rolt.’

Het zijn niet deze twee jongeren die Haroun met een scherpe blik in de gaten houden, maar hij voelt zich niet op zijn gemak als hij naar de dorpswinkel gaat. Ze lijken hier niet van buitenlanders te houden. Nou ja, hij is er toch maar kort.
Haroun heeft het goed gezien: er zijn mensen die iets hebben tegen mensen met een andere huidskleur en tegen vluchtelingen. Er gebeuren vervelende dingen, waarvan vreemdelingen meteen de schuld krijgen. Zelfs vreemdelingen die je niet ziet.

Een brand, een vermist persoon, en die vreemde mist… het zijn de elementen die een spannend geheel vormen, dat vanuit het gezichtspunt van de drie genoemde jongeren - later ook van de zus van Wessel - wordt verteld. Behalve het thrillerelement is het een echt jongerenverhaal, met probleempjes of zorgen zoals pubers die kunnen hebben. Even lijkt er een magisch thema te zijn, maar Molemaker zet de lezer op het verkeerde been.

Het is heel origineel, en als je dan in een nawoord wat meer leest over de achtergrond, geeft dat een extra tintje. Rom Molemaker schijft doorgaans lekkere vlotte verhalen, en dat doet hij met Mist opnieuw!

Rom Molemaker (Harderwijk, 1945) schrijft sinds 1998 voor jongeren. Eerder was hij leraar.
Voor Een gang met gele deuren kreeg hij in 2007 de Tip van de Jonge Jury onderscheiding.
Mist is zijn zevende jeugdthriller.

ISBN 9789025113988 | Paperback | 202 pagina's | Uitgeverij Holland | april 2018| Vanaf 13 jaar

© Marjo,  31 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER