Reeve - Jeugd - Leestafel

Ultra Donker en de wachters van Wildzee
Philip Reeve

Ruim elf jaar geleden spoelde er een baby aan op het strand van het eiland Wildzee. Ze - want het was een meisje - werd gevonden door Andrew Donker, de Wachter van Wildzee. Hij noemde haar Ultra maar hield haar niet bij zich. Meneer en Mevrouw Schraveling adopteerden haar, een prima regeling, vooral omdat meneer Donker iedere dag bij hen kwam.
Andrew Donker was omdat hij een Donker was de Wachter, die iedere dag opnieuw de toren beklom om daar boven een uur lang over de zee te turen door zijn telescoop.

Het verhaal ging dat er jaren en jaren geleden een zeeheks was geweest die een vuur brandde op de Sint-Cyaanrots, waarop een monster naar Wildzee was gekomen: De Gorm.
Een mythisch wezen dat heerste over de Verborgen Gronden, betoverde eilanden in de oceaan ten westen van Wildzee. De eerste wachter had het wezen met een enorm zwaard teruggedreven in zee.

Dat was de eerste Donker, en sindsdien was het de taak van een Donker om de wacht te houden. Maar nu is er een probleem: Andrew Donker spoelt op een dag aan op het strand. Is hij verongelukt? Wat is er gebeurd?
Hoe het ook zij, er is geen Wachter meer. Er is alleen die broer, William, die lang gelden naar Londen vertrok.
Er wordt een brief geschreven, en in de tussentijd neemt Ultra de taak over. Ze leest in de logboeken en ontdekt meer over het vreemde wezen. En over haarzelf.

Bij de begrafenis was er een eigenaardige vrouw opgedoken. Men noemde haar een trol, maar Ultra zag dat ze er misschien wel anders uit zag, maar echt geen trol was. Toch vond ze de vrouw die zich Ruis noemt, wel eng. En ze denkt niet dat ze snel diens hulp in zal roepen, al biedt ze dat aan.
Natuurlijk verandert ze van mening, en dan ontmoet ze de jongen Ei.

Ruis en Ei zullen een rol spelen in het avontuur dat Ultra gaat beleven. Want het is al snel duidelijk: de Gorm is van plan om terug te komen. Maar waarom? En hoe kunnen ze het monster verslaan?

‘En welk advies heb je Ultra dan gegeven?’
‘Alleen dat ze naar de zee moet luisteren als die tegen haar spreekt.’
‘De zee spreekt niet.’
‘Is dat wat de geleerde heren in Engeland zeggen? Zij wonen te ver weg van de westelijke diepzee, lijkt me. Ze zijn de oude Gorm vergeten.’
‘Ze geloven niet in de Gorm. Ik ook niet. We noemen dat oudewijvenpraat.’
‘Aha, maar stel dat de Grom wel in jou gelooft? Op Wildzee noemen we dat oudewijvenwijsheid.’
‘Dat zal best. Maar in de eeuw van de Verlichting vindt de wetenschap het achterhaald bijgeloof.’

Prachtig boek! Spannend, met magie en een vleugje romantiek, een sprookjesachtig verhaal over vriendschap en moed. Met een knipoog naar die oudewijvenpraat. Niet alles is te verklaren, sommige dingen zijn en blijven magisch.
Met een kaart van Wildzee voorin en een fantastische omslag.

Philip Reeve (1966) is de auteur van de succesvolle Mortal Engines-serie. Zijn boeken zijn een wereldwijd succes en werden zelfs bekroond met de Guardian Children's Fiction Prize en de Los Angeles Times Book Award. Het eerste deel in de serie is in 2018 verfilmd door Peter Jackson, regisseur van The Lord of the Rings.

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

...Terug