Blijf van me af!
Mohamed Sahli

Naast de enorme hoos van 'drama- en ellende' jeugdboeken over scheidingen, overleden ouders of grootouders, diëten die uit de hand lopen, loverboys of de boeken die je leren hoe je moet zoenen, veilig vrijen etc. nu eens een jeugdboek dat een echt taboe behandelt, homoseksualiteit bij Marokkaanse jongeren. 
In het boek wordt het taboe uitstekend als volgt weergegeven:

'Homo's?' Hoksbergen klinkt boos.
'Ja,' zegt Appie extra luid. 'Viezeriken!'
Ali voelt dat hij rood wordt.
'Hoor eens, Appie!' zegt Hoksbergen. 'Als homo word je geboren. Dat kan iedereen overkomen, mij, jou, iedereen.'
'Mij niet, hoor,' zegt Appie. Hij kijkt Hoksbergen recht aan. 'Ik ben een Marokkaan.'
'Ja, en?' vraagt Hoksbergen.
'Nou, ik kan dus geen homo zijn.'

Hoksbergen is de leraar van de Marokkaanse vrienden Ali (12), Mo, Sammy en Appie. Voor Hoksbergen is een homo iets wat je bent of niet. Bij de vrienden ligt dat echter anders. Homo zijn is erg, het is ook erg als je voor homo uitgescholden wordt ook al is het vaak als grap bedoeld. Een Marokkaan is nooit een homo.
De dag dat ze met de hele klas naar het Kröller-Müller Museum gaan lijkt het wel of de 3 vrienden van Ali hem extra vaak uitschelden voor homo. Wat ze niet weten is dat Ali inderdaad op jongens valt. Ali wordt er zenuwachtig van, zouden ze iets vermoeden? Zelfs Mo, die het altijd voor hem opneemt doet die dag anders tegen hem.

"Heeft Mo het gehoord? Dat Appie hem 'vieze homo', noemde? En waarom heeft hij Ali dan niet verdedigd? Waarom heeft Mo Appie dan geen dreun gegeven, of afgezeken? Denkt Mo het soms ook? Dat hij, Ali,  een mietje is? Dat kan toch niet, dat Mo Appie gelijk geeft?!"[...]

"Appie met zijn homo's,' zegt hij boos. 'Hij lijkt er zelf wel een!'
Mo kijkt hem vreemd aan. 'Je moet Appie gewoon bewijzen dat je geen mietje bent,' zegt hij. 'Dan houdt hij wel op.'

De twee jongens bedenken een plan. Als iedereen ziet dat Ali, Fatima zoent dan is het gezeur over.
Dat plan lukt en Ali ontdekt dat zoenen met Fatima hem niets doet, eerder voelt hij afkeer, maar dan krijgt Ali ruzie met Fatima's broer...

Mohamed Sahli geeft subtiel de gevoelens van Ali weer. Deze beseft zelf nog niet helemaal wat er met hem aan de hand is, maar dat hij anders, mogelijk een homo is, weet hij wel. Het verhaal is niet loodzwaar, het wordt zelfs met de nodige humor verteld. Ali probeert stoer te doen om zo te laten zien dat hij géén 'vieze homo' is, maar juist bij heel onschuldige dingen wordt het verschil tussen de jongens duidelijk.
Het boek is in moderne, vlotte taal geschreven. Er wordt niet teveel en niet te weinig verteld, het is een uitstekend uitgebalanceerd verhaal. Het einde, het 'uit de kast komen' thuis, is wel een beetje érg makkelijk en lief weergegeven maar mogelijk werd het anders teveel en te zwaar, het onderwerp is al gevoelig genoeg. Mohamed Sahli heeft toch op een knappe manier dit taboe gepresenteerd en hopelijk draagt dit boek bij om het onderwerp bespreekbaar te maken onder Marokkaanse jongeren.

ISBN 9789049923624 Hardcover 78 pagina's | Pimento | juli 2009
Vanaf ca. 10 jaar.

© Dettie, augustus 2009

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER