Janssen - Jeugd - Leestafel

Altijd dichtbij
Mark Janssen

Als je een illustrator al vele jaren volgt dan maak je ook zijn hele ontwikkeling mee.

Mijn eerste 'ontmoeting' met de tekeningen van Mark Janssen was dankzij de afbeeldingen in zwart-grijstinten van Stijn en Storm in De voetbalgoden (1e deel 2007) boeken. Vervolgens las ik de boekjes over het elfje Marie, 2011-2014) die waren in kleur en het was heel bijzonder om te zien hoe speels en vrolijk de afbeeldingen van Janssens hand waren. Het was een aangename verrassing, vooral dat laatste Marie boekje waarin Janssen toch weer een andere stijl hanteerde dan in de eerdere delen.

Langzamerhand kreeg de illustrator een heel eigen vorm van illustreren, je herkende zijn levendig gekleurde afbeeldingen gelijk in alle boeken die hij van illustraties voorzag.

En toen verscheen het boek Kodo - De weg van de Boog. We zagen daarin heel ander werk van Mark Janssen, de afbeeldingen waren veel belangrijker dan in de andere boeken, ze ondersteunden het verhaal maar namen ook het verhaal af en toe over. Dat boek lijkt de ommekeer te zijn, want langzamerhand verscheen steeds meer eigen werk van Mark Janssen in boekvorm, zoals o.a.; Niets gebeurd, Dino's bestaan niet, Stop! Monsters! Eiland en Raar. Al deze boeken hebben hun eigen visitekaartje vol blije kleuren, het talent van Mark Janssen komt daarin steeds beter tot uiting en dan... verschijnt Altijd dichtbij...

Het contrast met zijn andere werk kan haast niet groter zijn. Waar de illustrator in andere boeken met een heel losse hand, groots tekent en schildert, is dit boek namelijk uiterst gedetailleerd en in zwart-wit uitgevoerd. Toch had het niet anders kunnen zijn dan wat het nu is. Deze afbeeldingen passen prachtig bij de inhoud van het verhaal, kleur had er alleen maar afbreuk aan gedaan.

Het verhaal gaat over een jongetje Babu, woonachtig in Nepal - waar Mark Janssen als ambassadeur van Stichting Thang doorheen reisde- . Babu is verdrietig en boos omdat zijn oma overleden is. We zien hem stilletjes staan bij een grote plas water die een grote tempel weerspiegelt. Dat water komt terug in de volgende prent. Babu zwemt in het grote meer, dieper en dieper tot zijn boosheid zich langzaam oplost. Babu zoekt naar antwoorden, probeert te begrijpen waarom oma er niet meer is. Babu zoekt in zijn eentje de natuur op, staart naar de wolken, klimt heel hoog om dichter bij oma te zijn.
Hij moet flink zijn, dat had zijn oma gezegd, maar hoe doe je dat als je iemand zo mist.
Oma heeft hem dat eigenlijk ook verteld en langzamerhand dringen haar woorden écht tot hem door...

De afbeeldingen die het schitterende Nepal in al zijn facetten laat zien, zijn bijna sereen en lijken levensecht, toch heeft Mark Janssen in de weergave van de natuur deels ook zijn eigen onvoorstelbare en invoelende fantasie gebruikt.
Een prachtig boek, om stil van te worden.

Zie ook het YouTube filmpje met Mark Janssen over Altijd dichtbij.

Dettie, 12 november 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

...Terug