Een kleine kans
Kieks vader is arts, maar niet eentje die in een ziekenhuis werkt of een eigen praktijk heeft. Hij vindt dat er genoeg artsen zijn hier in Nederland en dus gaat hij naar gebieden waar de hulp harder nodig is. Vaak zijn dat oorlogsgebieden.
Kiek beseft steeds beter dat het gevaarlijk is. En als hij weer eens vertrekt uit ze haar zorgen, maar haar vader wuift het allemaal weg. Dat doet haar moeder ook: ze wijst Kiek er op dat er maar weinig kinderen zijn met een dode vader...
Dat zet zich vast in Kieks hoofd... een kleine kans, die kan ze vast nog kleiner maken, want als de kans dat ze een vader heeft die dood is klein is, dan is de kans dat ze een dode vader èn een dode hond heeft kleiner... en de kans dat ze een dode vader, een dode hond en een dode muis heeft is nog kleiner.
Dus er moet een muis komen. Ze vertelt haar moeder niet waarom, maar ze kopen een hokje met een muis.
En dan op een dag belt haar vader niet meer, en de dag erop ook niet... en nog langer niet. Kiek ziet hoe de mensen om haar heen ongerust zijn, maar zelf kan ze haar onrust niet kwijt. De gedachte zet zich in haar hoofd dat Mona, de hond, dood moet. Ze kan niet meer helder denken, ze loopt met de hond naar een brug over de snelweg en tilt haar op...
In deze tijd dat er zoveel vaders uitgezonden worden, is dit natuurlijk een prima thema. Hoe gaan kinderen om met de gedachte dat hun vader (of een ander dierbaar familielid) gevaar loopt? Is het verstandig om dit niet te bespreken met of in bijzijn van kinderen, of moet het juist wel bespreekbaar zijn?
In dit verhaal lost het kind het op met een soort bezwering, zoals in dat liedje "een been op de stoep". Het is heel geloofwaardig, een kind zou zo kunnen doen, vooral wanneer het overgelaten wordt aan de eigen gedachten.
Het is een zwaar thema, maar naast de spanningsboog is het verhaal vrij luchtig met grappige momenten (De hond Mona zucht van achteren net zo hard als van voren).
Goed vind ik de scène waarin de moeder uitlegt waarom sommige dingen niet aan kinderen verteld kunnen worden. Ze vertelt over de filmkeuring, hoe bepaalde films niet geschikt zijn voor kinderen.
Mooi boekje.
Hardcover | 85 Pagina's | Querido Kinderboek | 2006 | ISBN10: 9045102382
© Marjo, april 2007