Pestkoppen en papperige broccoli
Rotschool - Deel 4
Tekeningen: Laura Park
Tekst: James Patterson en Chris Tebbetts

Rotschool is een serie in de stijl van Leven van een Loser, die om onduidelijke redenen meer aanslaat dan de boeken over Rafe Khatchadorian. Hoewel, als je stelt dat Leven van een Loser vooral populair is omdat er weinig tekst in staat, dan begrijp je het misschien wel. Want in Rotschool staat wel degelijk tekst, en moet je een verhaal lezen in plaats van plaatjes kijken. Maar hoewel het boek gaat over pesten, is het verhaal ontzettend grappig!

Wie de eerdere delen gelezen heeft kent Rafe intussen, de jongen die begonnen is op de middelbare school en het daar erg moeilijk heeft. Hij noemt het dan ook ‘de ergste jaren van mijn leven’.
Nou ja, overdrijven kan hij ook goed, Rafe is niet zo goed in relativeren. Maar welke puber is dat wel? Het is dus een heel herkenbaar verhaal, vooral als je zelf ook wel eens gepest bent.
Zelf zegt hij:

‘Misschien heb je Rotschool. De ergste jaren van mijn leven gelezen. Welnu, dit was de ergste zomer van mijn leven.
Maar het was ook, en dat klinkt misschien gek, de allerbeste.’

In dit vierde deel gaat Rafe op zomerkamp. Daar zijn dus niet de kinderen van school, maar dat schijnt weinig uit te maken. Niet alleen moet hij lessen volgen, er zijn ook pestkoppen in het kamp. Hij wordt er al meteen voor gewaarschuwd dat hij zich gedeisd moet houden als het gaat om de groep jongens die in de lynxenhut wonen. Zelf is hij ingedeeld bij de muskusrattenhut.
Natuurlijk lukt dat niet: als een pestkop een slachtoffer spot dan is die nergens veilig. En alle jongens uit de muskusrattenhut zijn slachtoffers. Het duurt even en bijna is een van de andere jongens echt vreselijk  de dupe, maar dan bedenkt Rafe dat hij niet alleen is deze keer. Samen kunnen ze sterk zijn!
En dat brengt de meest hilarische scenes teweeg. Soms ook wel goor, want een hele groep kotsende jongens, getver.

Nu zijn dit allemaal maar woorden, maar… het is een verhaal dat niet alleen uit tekst bestaat: er zijn heel veel tekeningen, zwart-wit, cartoonachtig en tja, nogal to the point. Dus als er gekotst wordt, nou ja, dat hoef ik niet uit te leggen. Gelukkig ruik je niet wat er allemaal gebeurt!
Ook die papperige broccoli hoef je niet te eten, wees maar blij!
Blijft over dat het een aansprekend verhaal met heel veel humor is voor kinderen vanaf 10 jaar, en door de tekeningen ook voor degenen die minder graag lezen, maar die gegarandeerd nieuwsgierig worden naar het verhaal en gaan lezen als ze eenmaal begonnen zijn aan dit boek. Net als Rafe zelf eigenlijk, die ineens ook de wereld van het boek heeft ontdekt.

Ook in dit verhaal heeft Rafe contact met Leo, zijn denkbeeldig vriendje, en blijkt zijn zus ook haar goede kanten te hebben. En Rafe wordt verliefd, oei…dat geeft weer een ander soort verwikkelingen.

James Patterson is vooral bekend vanwege de thrillers die hij schreef voor volwassenen. Maar hij heeft intussen ook alk de nodige jeugdboeken geschreven.

ISBN 9789044835137 | hardcover | 290 pagina's | Uitgeverij Clavis| mei 2020
Vertaald uit het Engels door Maria Roovers | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 29 mei 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER