Serie: Een huis vol robots
Mijn broer de robot
tekeningen: Juliana Beufeld
tekst James Patterson

‘Robots moeten thuis blijven en stofzuigen, ontbijt maken en de telefoon beantwoorden. Als je wilt zien hoe ze het in de buitenwereld doen, stuur ze dan naar een fabriek en laat ze bumpers op auto’s  zetten of gebruik ze als dummy’s voor crashtests. Maar wat je ook doet, hou die robot weg van mij en van school.’

Welkom in het robothuis van Sammy Hayes-Rodriguez, waar zijn vader strips tekent en zijn moeder robots bouwt. Als je het verhaal gaat lezen blijkt al snel dat ze daar toch aardig goed in is. In het huis van Sammy zijn verschillende robots, die allemaal een naam hebben en dus lid van het gezin!
Drone Malone kan melden waar de verkeersopstoppingen zijn, soms heel handig. Meneer Glans poetst alles glanzend schoon en zo zijn er nog meer.
En zijn vaders aanwezigheid in het boek valt ook meteen op: het verhaal is doorspekt met striptekeningetjes.

Maar dat verhaal wordt verteld door Sammy. En hij vindt het helemaal niet zo leuk. Hij baalt vreselijk als zijn moeder op een dag een robot mee naar school stuurt. Eihoofd, heet hij, maar Sammy weet wel andere namen voor hem, een stuk minder vleiend natuurlijk. Want E, zoals hij verder genoemd wordt is niet erg sociaal aangepast. Hij roept door de klas als hij iets weet en aan de hoeveelheid kennis mankeert hoegenaamd niets.
Waar het hem aan ontbreekt is een rem, hij kan zich niet inhouden en draait compleet door. Sammy is al lang blij: geen robot meer. Maar zijn moeder is niet voor één gat te vangen en ze herstelt de robot.
Maar waarom wil ze per se dat die robot mee naar school gaat met Sammy? Hij wordt al genoeg gepest en met E erbij wordt het nog erger.
Toch heeft zijn moeder er wel degelijk een bedoeling mee, en als Sammy de reden kent, snapt hij het wel. Maar leuk? Nee...

Het is een doldwaas verhaal met een serieuze ondertoon. Erg dubbel, want eigenlijk verwacht je niet dat achter al die hilariteit een ernstig probleem schuil gaat. Ook gaat het over pestgedrag en over vriendschap, maar dat vormt niet de kern van het verhaal.

Er komen steeds meer graphic-novelachtige boeken, en vaak zijn dat boeken over de gewone problemen die je als puber nu eenmaal door moet maken. James Patterson kiest voor een zwaarder onderwerp, terwijl het verhaal erg luchtig blijft. En het is makkelijk leesbaar, met al die tekeningetjes, soms pagina’s vol. Het is een boek zoals dat voor de hedendaagse jeugd aantrekkelijk is. Deze jonge lezers zijn vast blij dat dit het eerste boek uit de serie Een huis vol robots is.

ISBN 9789044824308  | Hardcover | 316 pagina's| Uitgeverij Clavis | september 2015
Vertaald uit het Engels door Machteld Kruijssen Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 17 januari 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER