Mo en Tijger vieren feest
Tekeningen: Gertie Jacquet
tekst: Elisabeth Mollema

In het verhaal over het feest zijn Mo en zijn nichtje Toos de hoofdpersonen. Al zal Sem vinden dat hij er ook bij hoort! Inderdaad speelt Sem, het jongere broertje van Mo best een belangrijke rol. Maar Mo en Toos vinden hem nog te jong, en eigenlijk willen ze liever niet dat hij met hen mee doet. Wat ze van plan zijn?

Binnenkort is het groot feest. De vader van Mo is jarig, maar ook zijn oma. En dat is ook de oma van Toos. Natuurlijk ook van Sem, maar die kan zijn mond niet houden, en wat Mo en Toos van plan zijn, dat moet geheim blijven.
Ze zijn bezig een lied te verzinnen als Sem toch in de hut verschijnt waar ze hun plan ten uitvoer willen brengen. En verdorie, hij wil niet weg gaan. Misschien maar goed ook, want waar Mo en Toos niet meer weten hoe het lied verder moet bedenkt Sem iets.
Dus Sem blijft.

Tijger is er trouwens ook. Dat is Mo’s speurhond. Als je die aan iets laat ruiken, kan hij uitstekend spoorzoeken! Natuurlijk mag hij in het verhaal ook weer zijn best doen. Maar het gaat vooral over het feest, het lied en over het geheim. Want lukt het Sem wel om zijn mond te houden?

Het verhaal is verdeeld in vijf stukken, die steeds op een ander AVI-niveau geschreven zijn. Het eerste is op E3-niveau. Dat kunnen kinderen lezen die het hele jaar in groep 3 hebben leren lezen. De woorden en de zinnen zijn aangepast, maar ook de witregels en de lettergrootte.

‘Waar waren we?’ zegt Mo tegen Toos.
’Dat jouw papa veertig wordt.
En oma zestig.’
’Zestig?’ roept Sem uit.
‘Dat is oud zeg!
Dat is bijna net zo oud als de Sint.
Die is zo oud!‘
Hij doet zijn armen ver uit elkaar.
Mo kijkt Sem boos aan.
‘Ssst! Mond dicht zei ik toch!’

In de volgende delen gaat het van M4 (een half jaar later) naar E4 (aan het eind van groep 4) en dan via M5 tot E5. De lettergrootte verandert, de zinnen worden langer, en er worden moeilijker woorden gebruikt.

‘Opeens klinkt er muziek uit een ruimte ernaast.
Het is keihard en klinkt vreselijk vals.
Ze horen een man die keihard aan het schreeuwen is.
Hij zingt iets als: ‘Voor jou…! Voor jou…! Wau…wau…wau…!
‘Je kunt het bijna geen zingen noemen.
Het klinkt eerder alsof er iets in brand staat.’

Het verschil tussen wat kinderen kunnen lezen aan het eind van groep 3 en aan het eind van groep 5 is overduidelijk. Leuk natuurlijk om zo een kind te volgen met het leerproces, maar waarschijnlijk wil een beginnende lezer ook wel weten hoe het verhaal verder gaat, en mag je als volwassene een deel voorlezen. Tot ze zover zijn dat ze het zelf kunnen lezen.

Het is heel knap hoe de schrijfster een leuke en spannend verhaal weet te maken terwijl ze zich aan de AVI-regels moet houden. Behalve de verjaardagen komen er nog andere dingen in het verhaal voor: over Sem die zo graag leeuw wil zijn, over de speurkunst van Tijger, over konijnen, en natuurlijk die man die zo vreselijk vals zingt…

Elisabeth Mollema (1949) heeft al meer dan 70 kinderboeken geschreven. Over Mo en Tijger zijn meerdere boeken verschenen, steeds in dezelfde vorm, op AVI-niveau. Ze vallen onder de NUR-code 287 – Leren lezen.
De tekeningen van Gertie Jacquet passen prima bij de verhalen. Het zijn vrolijke en grappige illustraties, die zich ook lijken aan te passen aan de niveaus: bij E3 zijn de afbeeldingen groter dan bij E5!

ISBN  9789048856275| Hardcover | 160 pagina's | Uitgeverij Moon | oktober 2020
Leeftijd vanaf 5 jaar 

© Marjo, 8 november 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER