Ilos – Onderstroom
Marion Brunet

In 2052 is de wereld er erg slecht aan toe. De zeespiegel is tot ongekende hoogte gestegen en vele diersoorten zijn uitgestorven. 

Dit verhaal focust op Marseille, dat te lijden heeft gehad van een aantal tsunami’s en nauwelijks nog stad genoemd kan worden. Alles staat onder water. Nou ja, alles: de rijken hebben zich natuurlijk weten te redden, zij wonen veilig voor het water op hoger gelegen gebieden, en doen hun best om nog rijker te worden.

De zeventienjarige Nolane en haar broer Gal hadden het geluk te ontsnappen aan een tsunami, een geluk dat hun ouders niet hadden. Nu proberen ze te overleven door - zonder apparatuur - te duiken naar spullen die diep onder het water liggen in verdronken villa’s.
Bij zo’n duikpoging in opdracht komt Gal niet meer boven water.

‘Omdat Nolane op ontoegankelijke plekken duikt, heeft ze al vaker lijken gezien en hoewel het nooit went, is vooral de eerste haar bijgebleven: een geraamte met kleren aan, zo weggelopen uit een piratenverhaal, alleen zat dit geraamte achter het stuur van een auto op de zeebodem.‘

Omdat haar broer de opdracht niet heeft kunnen vervullen, moet Nolane duiken. Maar ze eist vooraf een gesprek met de opdrachtgever. De Commodore is een zeer rijke zakenman, hij bezit vele bouwterreinen en appartementen. Hij is ‘de man die in Marseille aan de touwtjes trekt’.

Met de knechtjes van de Commodore komt ze op diens jacht ‘De zwarte tulp’. Daar bevinden zich op dat moment ook Bonnie en haar moeder. De laatste probeert sponsorgeld los te krijgen voor Bonnie die een zeer snelle zwemster is. Binnenkort zullen er in Marseille de Winterspelen plaatsvinden.
Als de Commodore Bonnie opdracht geeft om het water in te gaan en te laten zien wat ze kan, weet Nolane dat het gekkenwerk is:

’Niemand gaat zwemmen bij zonsondergang. Op dat tijdstip kun je namelijk enorme scholen Australische kwallen tegenkomen. Van alle nieuwe diersoorten die met de veranderde oceaanstromingen zijn meegereisd, is de Keesingia een van de afschuwelijksten.’

Bonnie heeft geen keuze, ze gaat het water in. Als het inderdaad fout loopt weet Nolane haar te redden. De Commodore vindt Nolane bijzonder genoeg om haar in dienst te nemen, als soort begeleider van Bonnie.
Het is het begin van een vriendschap en een bijzonder avontuur. Ze maken meer vrienden en komen samen in opstand tegen de ultrarijken die alleen aan hun eigen plezier denken, en hun onmenselijke houding ten opzichte van bootvluchtelingen.

Dat is het thema van het verhaal: de klimaatverslechtering met alle gevolgen daarvan. Het groepje jongeren accepteert de situatie niet langer. Maar kunnen zij wel op tegen die machtige - meest - mannen?

De beschrijvingen van de gevolgen van al die rampen zijn beeldend en al is een dystopisch verhaal als dit fictief, toch - 2052 ligt immers niet eens zo ver in de toekomst - is het een beklemmend verhaal.
Een spannend verhaal, met de mooie elementen van een groeiende vriendschap tussen een aantal heel verschillende jongeren.
Er is sprake van een project Ilos, zonder dat we te weten komen wat dat precies is. Maar: er komt een tweede deel!

Marion Brunet (1976) woonachtig in Marseille, schrijft onder andere voor jongeren en heeft daar al meerdere prijzen mee gewonnen, zoals in 2017 de Franse Unicef prijs voor beste Young Adult.
In 2025 ontving ze de Astrid Lindgren Memorial award, de ALMA, een internationale kinderliteratuurprijs. De prijs wordt officieus wel de 'Nobelprijs voor Kinderliteratuur' genoemd.

ISBN  9789059963955 | Hardcover | 264 pagina's | Uitgeverij Lannoo | maart 2026
Vertaald uit het Frans door Lies Lavrijsen | Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 11 april 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER