Hendrick, de Hollandsche indiaan
Bianca Mastenbroek

Een Hollandse Indiaan! Dat moet een bijzonder verhaal zijn. En dat is het dan ook.

Eind zeventiende eeuw waren er al een aantal Nederlanders naar het pas ontdekte Amerika getrokken, waar het er heel anders uitzag dan nu! Geen sprake van dichtbevolkte steden en industrie! Het was een uitgestrekt platteland waar echter al mensen woonden: de Indianen.

Bianca Mastenbroek vertelt in dit boek over de hoogmoed van de blanke mens, die zichzelf beter waant dan degene die er anders uitziet. Niet alleen voor de zwarte mens gold dat, maar ook de roodhuiden hebben zwaar geleden onder de blanke overheersing.
Eigenlijk is het onvoorstelbaar: deze eerste pioniers waren goedgelovige christenen, die toch echt leerden dat ze hun naaste lief moesten hebben. Maar iemand met een andere kleur, dat was in hun ogen geen naaste.

De zestienjarige Hendrick Pels, onze hoofdpersoon heeft dezelfde mening. Hij weet niet beter dan indianen zijn minderwaardig, het zijn wilden. En zij, de nieuwe bewoners van Amerika, hadden het volste recht hen te bestrijden, te bedriegen, te doden en het vruchtbare land dat de indianen bewerkten van hen af te nemen. Dan wordt Hendrick gevangen genomen door een stam Esopus-indianen. Hoewel hij vrij is om te gaan en staan waar hij wil, weet hij dat ze hem in de gaten houden en dat hij absoluut niet opgewassen is tegen zo’n snelle, lichtvoetige indiaan. Hij zou binnen de kortste keren weer teruggehaald zijn, zeker nu de lange winter er aan komt. Dus maakt hij er maar het beste van, probeert in ieder geval snel de taal te leren, want dan kan hij als hij weer thuis is tolken, en zal zijn vader trots op hem zijn!
Maar wat de lezer vanaf het begin weet: hij voelt zich steeds beter bij de indianen, hun levenswijze en filosofie bevalt hem uitermate. Deze mensen zijn helemaal niet wild, zij denken alleen anders.
En langzaam wordt hij die Hollandse indiaan…

Voor een jonge lezer is het best een kluif: het verhaal is geschreven is een goed lopende verteltrant, volle zinnen, het tegendeel van de popiejopiestijl waar kinderen helaas steeds meer aan gewend raken. Als Hendrick eenmaal bij de indianen is leert hij de taal en staan er veel indianenwoorden in de tekst. Ook de overpeinzingen van de jongen als hij hetgeen hij geleerd heeft vergelijkt met hetgeen hij ziet, kunnen lastig zijn, omdat het religieuze verkondigingen tegenover sociaal-maatschappelijke feiten zet, vereenvoudigd natuurlijk, omdat Hendrick een kind is. En natuurlijk ziet hij ook dat er goede mensen bij de blanken zijn, en slechte bij de indianen. Een mens is maar een mens in feite. Maar de figuur Hendrick spreekt vast en zeker aan, nog meer als je leest dat hij echt bestaan heeft! De Hollandsche Indiaan is namelijk gebaseerd op ware gebeurtenissen. En Bianca Mastenbroek heeft er een spannend verhaal van gemaakt, met veel actie.
Dit moest allemaal in dit ene boek, vandaar dat het best een dikke pil is, maar absoluut de moeite waard!

De omslag is van JeRoen Murré. Voor- en achterin landkaarten van Nieuw-Nederland. Bij de ‘Verantwoording’ achter in het boek staan nog meer landkaarten en afbeeldingen.

ISBN 9789051166279 | hardcover | 378 pagina's | Uitgeverij de Vier Windstreken | september 2017
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 15 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER