De sterrenkijker
Beatrijs Oerlemans

Buurmeisje Roos, de kater Max en Maarten (de verteller) zijn per schip op weg naar het katteneiland om op de 26^e de verjaardag van Max en Timo te vieren. Timo was de grote vriend van Max, ze hadden afgesproken samen op de berg naar de sterrenregen te kijken, die eens in de vijf jaar op de 26^e plaatsvindt. Als je de sterrenregen ziet mag je een wens doen.
Maar de 25^e vertrok Max met een schip, hij kon Timo nergens vinden, maar liet een briefje voor hem achter dat hij ooit terug zou komen om samen naar de sterrenregen te kijken. En nu is het zover, Max kan 10 jaar later eindelijk zijn belofte inlossen.

Roos heeft een houten been en haar vader is daarom altijd bezorgd. Roos vindt dat bezorgde gedoe maar vervelend, toch wilde Maarten dat hij zo’n vader had. Zijn vader werkt altijd; doordeweeks, in het weekend, in de vakantie, hij ziet Maarten amper staan.
Maarten denkt aan zijn vader toen die hem een zoen gaf bij zijn vertrek. ‘Die voelde hoekig en hard, alsof hij vergeten was hoe je een zoen moet geven.’
De drie vrienden komen net op tijd bij het katteneiland aan, diezelfde avond zal de sterrenregen vallen. Max is heel blij zijn grote vriend Timo terug te zien en met ze allen kijken ze naar de sterrenregen. Nu mogen ze allemaal een wens doen…
Ze hebben het heerlijk op het katteneiland maar Max heeft schippersbloed en na een week plezier maken wil hij weer verder. Roos is blij, dan zal misschien haar wens ook uitkomen. Het schip zet namelijk koers naar het circuseiland, zij wil daar graag optreden, dan weten haar ouders dat ze het echt kan en het niet zo gevaarlijk is als haar ouders denken.

Roos en Maarten houden contact met thuis via flessenpost. Tot Maartens’ verbazing heeft hij zelfs meer contact met zijn vader dan thuis. Ook al zijn papa's berichtjes kort toch is Maarten er heel blij mee.

En dan is de wens van Maarten nog over, maar wat voor wens heeft hij eigenlijk? Hij wil iets doen wat hij heel moeilijk vindt maar misschien kan hij het nu wel, nu hij zulke lieve vrienden heeft. Voor zijn wens moet hij namelijk eerst de zware reis maken naar het eiland van de herinneringen…
Hij zal zijn verborgen verdriet een plek moeten geven. Roos staat hem daarin bij, ze heeft die stralende positiviteit en dat  liefdevolle begrip waardoor alles minder moeilijk is voor Maarten. Ze laat hem in zijn waarde en weet wanneer ze hem even met rust moet laten of af moet leiden.

Een verhaal dat niet zo luchtig is als aanvankelijk lijkt. Vooral de tocht die Maarten moet maken is ontroerend. Hoewel hij soms rechtsomkeer wil maken neemt hij uiteindelijk toch het roer letterlijk en figuurlijk in handen. Hij vaart een vertrouwde maar toch een nieuwe koers. Een koers die hem andere wegen laat zien én de weg wijst. Een koers die hem oplucht, licht en vrij maakt.
Prachtig invoelend verwoord door Beatrijs Oerlemans.

Een mooi verzorgde uitgave met fantastische, sfeervolle, paginagrote afbeeldingen in kleur, gemaakt door Peter-Paul Rauwerda, die uitstekend aansluiten bij dit gevoelige verhaal.

ISBN 9789047705871 Hardcover 125 pagina’s uitgeverij Lemniscaat september 2013
Leeftijd 8+

© Dettie, 24 november 2013

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER