Noorderlicht
Anna van Praag

De veertienjarige Ive gaat met haar vader naar een Waddeneiland, haar moeder heeft andere bezigheden en zal later komen. Andere bezigheden, Ive is niet gek, ze heeft de sfeer thuis heus wel voelen verkoelen. Haar moeder is niet tevreden met het leven zoals ze dat nu leidt.

Ive zelf wordt ouder natuurlijk, de tijd dat ze zelfstandig zal zijn komt snel dichterbij. Maar het is vooral het feit dat haar moeder zich nutteloos voelt. Ze is wel vrijwilliger in een asiel, maar dat is niet genoeg. En haar vader, die druk is met zijn werk en steeds meer tijd doorbrengt op zijn laptop, begrijpt het niet. Of luistert niet.

Ive heeft maar al te goed door dat deze vakantie belangrijk is: ze gaan namelijk terug naar de plek waar haar ouders elkaar ontmoet hebben, waar hun romance is gegroeid. En zij weet ook dat haar moeder druk gemaild heeft met een vroegere vriendin, Clara, die een manege heeft op het eiland. Ive heeft eigenlijk helemaal geen zin in deze vakantie. Al die problemen!

En dan begint alles ook nog met een ongeluk. Een botsing met een vrachtwagen heeft als gevolg dat Ive, die niet in de riemen zit, een flinke klap krijgt. De ruit is versplinterd, haar haar zit vol splintertjes. En niet alleen haar haar, zal ze ontdekken. In het ziekenhuis wordt een lichte hersenschudding vastgesteld, maar ze kan gewoon met haar vader naar het huisje dat hij gehuurd heeft.

Als Ive zou toegeven dat ze veel last heeft van hoofdpijn, zou ze zeker niet mogen doen wat ze wil doen. Want ze ontmoet een meisje van haar leeftijd, een vrijgevochten type, Evi. Zij zit in de jeugdherberg, vertelt ze, en is alleen op het eiland, zonder ouders. Evi daagt haar uit: voor iedere dag een nieuwe uitdaging. Dus Ive gaat echt niet op bed liggen, en naar huis wil ze nu ook niet meer.
Ze wil over het strand rennen, in galop met een paard een wedstrijd houden met Evi, wadlopen, de zeehonden zien. En dan heeft ze ook nog een opdracht van school: ze moet een filmpje maken van en over een held, en dat is haar vader.

Natuurlijk moet ze ook mee met haar ouders – haar moeder is gearriveerd – naar Clara, de vrouw van de manege, en daar ziet ze hoe gelukkig haar moeder is als ze daar met paarden en gehandicapte kinderen bezig is. Maar zal haar vader dat ook zien?
En dan blijkt ze toch meer overgehouden te hebben aan het ongeluk als op het eerste gezicht leek…

Het Noorderlicht, dat was een droom. Ooit zouden ze met z’n drieën naar Lapland gaan om het Noorderlicht te bekijken. Niet alleen lijkt dat in duigen te vallen omdat het niet goed gaat tussen haar ouders, haar vader zegt ook dat ze het op het eiland misschien wel kunnen zien.
Het is niet hetzelfde, vindt Evi. Maar ja, ze zal het moeten accepteren.

Een jeugdroman over opgroeien. Ive heeft ontdekt dat ze niet langer voor de volle 100% kan rekenen op haar ouders, misschien wat vroeger dan in een gelukkiger situatie het geval zou zijn. Ze vormen niet langer een drie-eenheid, dus moet ze haar eigen keuzes maken. Dat meisje, Evi,  dat ineens opgedoken is, en die visser, Stanley, vormen onderdeel van dit proces.

Zij zijn ook het enigszins magische tintje dat het verhaal heeft, en waar we als lezer geen uitsluitsel over krijgen. Niet dat niets uitmaakt, de thematiek is duidelijk.
Anna van Praag vertelt een goed verhaal, zonder het er dik boven op te leggen zullen de jongeren die dit lezen aan kunnen voelen wat er met Ive aan de hand is. Psychologisch gezien dus. En je zou het bijna vergeten, maar er nog een thema: het klimaat, de opwarming van de aarde, het uitsterven van dieren.

Anna van Praag is een Nederlandse kinder- en jeugdboekenschrijfster. Ze studeerde Spaans in Amsterdam en werkte bij diverse theatergezelschappen en filmfestivals. Voor "Het verhalenkasteel" gaf ze jarenlang trainingen aan leerkrachten over voorlezen en verbeeldingskracht.

ISBN 9789047712534 | Hardcover | 216 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | maart 2021
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 25 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER