Non-fictie

Wouter Bulckaert

hspace="15"Ry Cooder
Meester in de schaduw
Wouter Bulckaert


Toen ik de aankondiging van dit boek op de website van de uitgeverij zag, hoopte ik al dat ik het boek ter bespreking zou krijgen. Inmiddels heb ik het gelezen en het is beslist geen tegenvaller. Ik kende Ry Cooder alleen van z'n muziek bij de film Paris Texas en m'n vader heeft z'n CD 'My name is Buddy'. Voorts herinner ik me vaag dat ik ooit het licht heb verzorgd bij een theatervoorstelling, waarin ook wat van z'n muziek werd gebruikt.


Het boek valt uiteen in 5 grote delen, die ieder een aspect van deze muzikant beschrijven. Het verhaal wordt dus niet echt in chronologische volgorde verteld, hoewel ieder deel wel chronologisch is samengesteld. Na een inleiding, die in omgekeerde chronologische volgorde een eerste overzicht van de carrière van Ry Cooder, komt het eerste deel, dat begint met een gesprek met z'n mentor op school. Ry is op dat moment ook al werkzaam als sessiemuzikant en vertelt z'n mentor dat hij de vorige maand hiermee 5.000 dollar heeft verdiend. Hierna volgt in het eerste hoofdstuk het verhaal over z'n jeugd, waarin hij als hij 3 jaar is een oog kwijtraakt door een ongelukje met een mes. Als hij vier is, krijgt hij z'n eerste gitaar, een vier-snarige tenorgitaar. Z'n vader leert hem er op spelen, maar stopt daarmee als Ry vijf is, omdat z'n vader hem niet meer bij kan benen. Na dit hoofdstuk volgt een aantal hoofdstukken over de solo-albums van Ry Cooder, waarin ook een verhaal staat over een niet geheel geslaagde tournee door Europa, waarbij de band op een gegeven moment zo overmand wordt door heimwee, dat ze naar huis gaan.


Het volgende deel gaat over z'n soundtracks voor films, waarvan 'Paris, Texas', waarschijnlijk de bekendste is. Hierna volgt een deel over z'n samenwerkingen met andere muzikanten, waarin het werk met de Cubanen van de Bueno Vista Social Club de belangrijkste plaats innemen, hoewel er ook wat hoofdstukken over andere samenwerkingen, met Indiase en Ierse muzikanten in staan. Dan volgt een deel over z'n sessiewerk, met muzikanten als Taj Mahal, Captain Beefheart, The Rolling Stones, Randy Newman en John Hiatt.


Dan komt het deel over Ry Cooder als muzikale verhalenverteller. Dit zou je als het vervolg van z'n solocarrière kunnen zien, die 18 jaar eerder eindigde. In dit deel komen de albums aan bod waarmee hij een verhaal vertelt, zoals 'My name is Buddy'. In dit hoofdstuk komt ook z'n verhalenbundel 'Los Angeles stories'. Dit deel van de carrière is ook het deel, waarin Ry Cooder duidelijk laat zien, waar hij politiek staat.


Het boek besluit met kort overzicht van het werk en de muzikale opvattingen van deze onbekende, bekende artiest. Verder bevat het boek nog een verklarende woordenlijst en een register.


Het verhaal wordt uit de tweede hand verteld. De auteur heeft Ry Cooder zelf nooit gesproken en baseert zich dus vooral op interviews en boeken van anderen. In hoeverre de dialogen authentiek zijn, kan ik dus niet zeggen. Eigenlijk maakt dat ook niet veel uit. Het boek leest lekker weg en het gaat vooral over de muziek en gelukkig niet echt over het privéleven van de muzikant. Dat de auteur een Belg is blijkt vooral uit bepaalde uitdrukkingen en het feit dat een paar Franse zinnetjes helaas niet vertaald zijn.


ISBN 978 94 6267 089 1 | paperback | 406 pagina's | Uitgeverij Epo | december 2016

© Renate, 26 december 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER