jeugd 6-9 jaar

Tjerk Noordraven

https://www.tjerknoordraven.com

 

Het schedelrijk
Deel 4 uit de serie De Engste Serie Ooit
Tjerk Noordraven


Wie de serie gevolgd heeft – wel aan te raden om alles goed te kunnen volgen – heeft wel een vermoeden wie die man is die op het laatste moment een kist meegeeft aan de kapitein van een schip. Zeker als hij zelf in die kist gaat liggen.
Het schip meert af langs de Seine in Parijs, waar alle bemanningsleden door die enge man de stad in worden gestuurd met een opdracht…

Volgens de wetten van Transsylvanië moet iedere oudste zoon in zijn dienst treden. Dragos was een oudste zoon en wist dat ook hij aan de beurt zou komen. Op zijn elfde werd hij inderdaad gebeten. Dragos was voortaan een vampier… Maar voor hij ingelijfd kon worden in de hofhouding van Graaf Dracula, werd de kist waarin hij lag meegenomen door een spookhuiseigenaar. Hij moest dienen als attractie, net als enkele lotgenoten: Eus, de faun; Prins Toet, de mummie en een hellehond met drie koppen, kortweg Hond genoemd. 


Vanaf de dag dat zij met z’n vieren uit het spookhuis gered werden door Nera, een gewoon meisje, zijn ze onafscheidelijk geweest. Dragos wilde naar Transsylvanië om te zien hoe zijn ouders het stelden. Dat was niet zo best: ze zaten in de gevangenis! Natuurlijk probeerde hij hen te redden, met de hulp van zijn vrienden. Het griezelige avontuur dat volgde leidde er toe dat hij zich de eeuwige woede van Graaf Dracula op zijn hals haalde.


Nu hij in Parijs is, houdt de graaf zich schuil in een onderaards gangenstelsel waar eeuwenoude schedels en botten liggen (NB: In Parijs bevinden zich inderdaad uitgestrekte catacomben. Een deel ervan is een toeristische attractie. Je kan er de beenderen van miljoenen Parijzenaren bekijken)
Heer Dracula is druk bezig een vampierleger te vormen.
De vijf vrienden weten hem te vinden – niet zonder slag of stoot overigens – om dan te ontdekken dat het  doodeng is daar onder de grond. Ze krijgen te maken met vampierratten, vampiersoldaten en ook hellehonden. Even was Hond blij: soortgenoten! Maar helaas gehoorzamen zij Graaf Dracula, en hebben ze helemaal geen behoefte aan een nieuwe vriend. Het is dus nog gevaarlijker dan levensgevaarlijk in die onderaardse gangen! En ze weten ook de weg niet.


‘Opeens verschuift er onder haar voet een steen.
Met een smak schiet ze onderuit. Haar zaklamp klettert uit haar handen.
In vliegende vaart schuift ze over de harde rotsbodem omlaag, suist een fractie van een seconde door de lucht en landt dan met een klap op iets hards.
Het is geen stenen bodem of rots waar ze op landt, het zijn een soort losse staven, die verschuiven zodra ze zich beweegt. Haar linkerhand vindt houvast op een rond, hard iets.
Kreunend drukt ze haar lichaam overeind.
De zaklamp ligt rechts van haar, met het schijnsel op de rotswand gericht. Zonder op te staan, strekt ze haar arm uit, grijpt de zaklamp en schijnt om zich heen.
Ze gilt van schrik.’


Waarom gilt Nera? Ziet ze Graaf Dracula, of iets wat nog enger is? Zal de graaf hen te pakken met zijn sterke leger?
Het lijkt schier onmogelijk om te ontsnappen…


Ook nu geldt: dit verhaal is niet voor watjes! Het is echt een doodeng en griezelig verhaal, de fantasie van Tjerk Noordraven gaat aan de haal met allerlei monsters en andere griezelige elementen.
Mocht je in Parijs komen, laat die catacomben maar even links liggen, en kijk uit in de duisternis. Overdag ben je wel veilig, vampiers houden absoluut niet van licht!


Zoals in de eerdere boeken is ook hier een zwarte rand aan de randen van de pagina, is er veel witruimte en zijn de dialogen to the point. Met de korte hoofdstukken die eindigen met cliffhangers, is het opnieuw een flitsend verhaal. En de omslag: echt heel mooi werk van Esther Malaparte!


Vergeet niet de website van Tjerk Noordraven te bezoeken: https://www.tjerknoordraven.com


ISBN 9789048845941| hardcover | 192 pagina's | Uitgeverij Moon | maart 2020
Illustraties en omslag van Esther Malaparte | Leeftijd 9+

© Marjo, 3 april 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De horrorhoeve
Deel 3 uit de serie De Engste Serie Ooit
illustraties Esther Malaparte

Tjerk Noordraven


Eigenlijk kun je De Horrorhoeve niet los lezen van de eerste twee delen, dus je zult de personages wel kennen. Toch doen we maar een voorstelrondje:

Degene die een twijfelachtige hoofdrol heeft in dit derde deel is Dragos de elfjarige vampierjongen. Hij kan niet tegen licht, zoals vampiers dat per definitie niet kunnen. Zijn vrienden zijn Prins Toet, de supersterke mummie, die juist geniet van de warmte van de zon en Eus, een faun met geitenpoten. Wat het nut daarvan is, vraag je? Geen idee. Maar Eus kan wel hypnotiseren met muziek! Dan is er Nera, een gewoon tienjarig meisje, maar dat moet je maar niet tegen haar zeggen. Want zij kan handlezen en heeft een bijzondere oma. En... niet te vergeten: hun trouwe metgezel de hellehond met drie koppen!


De vrienden bevinden zich na de ijzingwekkende reis met de Transsylvanië expres in Transsylvanië, dat geterroriseerd wordt door graaf Dracula en zijn onderdanen. Daar moet een eind aan komen, vinden ze, en als dit verhaal begint, bevindt Dragos zich in de gevangenistoren van kasteel Poenari waar graaf Dracula woont.
Ze hebben van tevoren wel een plan gemaakt, maar het wordt erg moeilijk voor Dragos als hij in het kasteel een oude vriend ontmoet, die hem de verlokkingen van het vampierschap laat zien. Hm, het is meer proeven.
Nera, Eus en Prins Toet die Dragos komen helpen, worden buiten de burcht opgemerkt, en aangevallen. Zij weten een schuilplaats te vinden in een verlaten hoeve. Je snapt het al: dat is de horrorhoeve en die doet zijn naam eer aan…


‘”AAAH!’ krijst de vampier.
Razendsnel springt hij van Nera af en duikt een donkere hoek in.
Angstig drukt hij zich tegen de muur, zo ver mogelijk van het licht af.
In de straal zonlicht krabbelt Nera overeind. Even blijft ze verdwaasd zitten, met haar blik op het dakraam.
Dan staat ze op.
Wankelend loopt ze door de plas dierenbloed naar Eus. Haar kleren zijn doorweekt, haar natte haren plakken aan haar gezicht.
Zwijgend bevrijdt ze Eus uit zijn ketens.
Als Eus weer op zijn poten staat, kijken ze elkaar met grote ogen aan.
Even kan geen van beiden ook maar een woord uitbrengen.
‘Kom,’ zegt Eus dan. ‘Wegwezen.’


Spannend hè! Heb je enig idee wat hier gebeurd kan zijn?


Maar: denk goed na voor je begint te lezen: dit verhaal is zo superspannend dat je door wil lezen. Maar er zijn veel bloederige, akelige scenes, want vampiers houden nu eenmaal geen rekening met watjes!
Dit is een serie die bedoeld is om je te laten griezelen, van begin tot einde. Maar het gaat ook over vriendschap, over de strijd tegen het kwaad, waarbij samenwerking heel belangrijk is.


Behalve dat het boek er prachtig uitziet, is de bladspiegel heel duidelijk. Veel witruimte, korte zinnen (voor de spanning!) Er zijn veel dialogen, en de hoofdstukken zijn kort.


Tjerk Noordraven (1987) heeft naast zijn boeken ook een website, waar van alles te vinden is. http://engsteserieooit.nl


ISBN 9789048845170 | hardcover |192 pagina's | Uitgeverij Moon | juni 2018 | Leeftijd vanaf 9 jaar
Tekeningen en bladversieringen van Esther Malaparte

© Marjo, 23 juli 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altDe Transsylvanië Express
Deel 2 uit de serie De Engste Serie Ooit
illustraties Esther Malaparte


‘Waarschuwing! Dit boek veroorzaakt nachtmerries!’


Het is een raar gezelschap, zoals ze daar kamperen aan de rand van een meertje: Dragos de vampierjongen, die niet tegen licht kan; Prins Toet, de mummie, die juist geniet van de warmte van de zon; Eus, de faun die als hij zijn geitenpoten verstopt er uit ziet als een gewone jongen, en Nera, dat echt een gewoon meisje is. Maar zij heeft wel het bijzondere boek bij zich dat ze van haar grootmoeder kreeg. En dan hebben zij in hun gezelschap ook nog de hellehond met zijn drie koppen.


Maar nu ze ontsnapt zijn uit het circus, wat moeten ze nu doen? Dragos weet eigenlijk wel wat hij wil, maar dat kan hij de anderen niet aandoen. Hij wil namelijk terug naar Transsylvanië, waar zijn ouders ongetwijfeld in handen zijn gevallen van Graaf Dracula. Maar als hij dacht dat hij alleen kon gaan, vergist hij zich toch. Nera heeft namelijk iets gezien in de glazen bol van haar oma, en de anderen? En de anderen laten hun vriend ook niet in de steek!
Met z’n vijven stappen ze op de trein, de Transsylvanië Express, waar een schok hen wacht als het donker wordt. Ze moeten zien te ontsnappen, wat vreselijk gevaarlijk is. De trein raast op volle snelheid langs een diepe afgrond!


Er volgen spannende momenten. Ze raken elkaar kwijt, worden achtervolgd en moeten de strijd aangaan met een bende vampieren. En dan heb ik het nog niet over die enge ratten, of die dierentuin, normaal een gezellig oord, maar nu? Gelukkig zijn er ook mensen – en andere wezens – die aan de kant van onze vrienden staan. En tja, Dragos, die zorgt voor een grote verrassing. Dan moet er logischerwijs nog een volgend deel volgen en dat wordt gelukkig ook aangekondigd.


Vier ‘kinderen’, die zo verschillend zijn van elkaar, in gezelschap van die hond die er niet bepaald vriendelijk uitziet, maar hen wel beschermt, het is een vreemd gezelschap. Maar ze blijken vrienden door dik en dun, en daar gaat het maar om. Hun eigenschappen vullen elkaar aan, waar de een in gevaar komt, weet de ander een oplossing, en dit zijn elementen die je in menig kinderboek terugvindt. Maar bij Tjerk Noordraven gebeurt alles tegen de achtergrond, of eigenlijk te midden van heel akelige wezens, zoals vampiers. 


Je kunt dit boek beter niet vlak voor het slapengaan lezen, want brr… het is af en toe echt eng!


Het boek is ook mooi vormgegeven, een mooie omslag en spannend binnenwerk met ratten en vleermuizen onder en boven op de pagina’s getekend.


‘Als de tijd komt, zul je weten wat je moet doen. Tot die tijd is het belangrijk dat je moed blijft houden. Als ik vijftig jaar geleden de hoop had opgegeven, had ik hier nu niet met je staan praten. Ik heb het beste gemaakt van de situatie waarin ik zat. Dat kun jij ook doen. En wie weet waar dat allemaal toe kan leiden.’

 
Tjerk Noordraven (1987) heeft de spijker op zijn kop geslagen met deze nieuwe serie. Want kinderen die genoten hebben van de serie over Dolfje, zijn toe aan iets als dit. Het valt aan te raden het eerste boek eerst te lezen, maar je kan dit verhaal prima volgen als dat niet het geval mocht zijn.

ISBN 9789048842780| Hardcover | 208 pagina's | Moon | januari 2018
Leeftijd vanaf 9 jaar

© Marjo, 14 maart 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Pagina 1 van 2

<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>