Spannende boeken

Ruth Rendell (Barbara Vine)

Ruth Rendell

Zie ook: http://www.inejacet.nl

 

Slapende honden
Ruth Rendell


Laat ik eerst even vermelden dat ik geen Wexfordkenner ben. Dus ook niet speciaal een fan.
Natuurlijk maakt dat verder niets uit, als het er om gaat of je kunt genieten van een verhaal rond die persoon. Ik heb dat zeker gedaan, ik wilde het boek niet meer wegleggen, ik wilde weten of die man die voor Inspecteur Wexford een obsessie vormde, ook inderdaad die moordenaar is zoals hij denkt.
Het is een duik in het verleden, in de eerste zaak waarbij Wexford betrokken was, een moord op een schijnbaar brave huisvrouw, viel zijn oog op een man, die zijn hond in de buurt uitliet.
De man is helemaal niet betrokken bij de zaak, niet officieel, maar onze inspecteur vertrouwt hem niet. Waarop baseert hij zijn oordeel? Tja, dat is het probleem. Het is een gevoel. Noem het intuïtie. De man heeft hem op een bepaalde manier strak aangekeken,  alleen daarom ‘weet’  Wexford dat de man de dader is, en hij weet dat de dader weet dat hij dat weet. Leuk allemaal, maar natuurlijk wordt de man niet veroordeeld. Zelfs niet verdacht.
Maar Eric Targo lijkt er op te kicken om Wexford dwars te zitten: hij stalkt hem zelfs een tijdje steeds onder het mom van hond uitlaten. Targo is een hondenvriend, hij verschijnt nooit zonder hond. Nog een paar keer ontmoet Wexford de man, en steeds ‘weet’ Wexford dat de man de dader is van een moord.
Als hij, anno nu, het verhaal vertelt aan een collega, omdat hij Targo weer opnieuw gespot heeft, wijst die erop dat er helemaal geen motief is. Waarom zou Targo die mensen waar hij niets mee van doen had, vermoorden? Maar Wexford is er van overtuigd, hij verwacht dus ook een nieuwe moord.
Intussen is er anno nu een andere verhaallijn: de vrouw van de collega maakt zich zorgen om een meisje met een Pakistaanse achtergrond. Dat meisje haalt prachtige punten op school, maar blijft niet doorleren. Wordt ze misschien gedwongen tot een huwelijk? Een vrouwelijke collega verdiept zich in die zaak. Als het meisje ook nog verdwijnt, lijken die vermoedens bevestigd.


Twee zaken die alleen berusten op vermoedens. Ik vraag me af of een politie-inspecteur in de werkelijkheid zoveel tijd zou mogen besteden aan een zaak waarbij niet veel op feiten berust, maar voor dit boek maakt dat niet uit. Het is geloofwaardig en spannend. En dat ken ik dan weer wel van Ruth Rendell. Want niet al haar boeken draaien om deze Wexford. Gelukkig.
Ach, een aardige man hoor, maar het gaat mij toch meer om de psychologie van de plot. En laat Rendell daar nou een meester (es) in zijn.

 

ISBN 9789022997390 |  256 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | januari 2011
Vertaald door Rogier van Kappel

© Marjo 19 februari  2011

 Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De eerlijke vinder
Ruth Rendell

Laat ik maar beginnen bij het begin: de titel. Ik begrijp wel dat men waarschijnlijk vond dat de Engelse titel de Nederlandse lezer minder zou zeggen, maar: het boek begint en eindigt op Portobello Road, en ook tussendoor wordt daar regelmatig rondgesnuffeld bij de kraampjes aan de straat zelf. Het verhaal speelt zich af aan Portobello Road, en de zijstraatjes. Ruth Rendell beschrijft dat specifieke gebied in Londen dan ook uitgebreid in dit boek. Als je er ooit geweest bent, loop je er als het ware weer door! Ik zou dan ook de titel gehandhaafd hebben.


De Nederlandse titel is 'De eerlijke vinder', en ja, er wordt een envelop met geld gevonden, waardoor een reeks gebeurtenissen in gang wordt gezet.
De vinder is Eugene, een man die al geld genoeg van zichzelf heeft. Ligt het daaraan dat hij onnadenkend een briefje ophangt aan de lantaarnpaal waar de envelop lag, met zijn telefoonnummer erop? Als hij de eerste beller meteen bij zich thuis uitnodigt, vind ik hem echter een domme man. Ook al doordat hij het hele verhaal bezig is met zijn verslavingen. Noem de geijkte dingen, en hij is er wel een tijdje aan verslaafd geweest. Hij heeft ze evenwel allemaal kunnen afzweren, omdat hij inzag dat het niet goed was voor zijn
gezondheid. Maar die suikervrije snoepjes, Chocorange, die hij nu eet, kunne n geen kwaad. Staat erop.
Helaas is zijn verslaving de verslaving zelf. Kom daar maar eens van af!


Door zijn briefje komt hij in aanraking met Lance, een kruimeldief, die woont bij een oerzuinig ver familielid, een oom die actief is binnen een godsdienstige sekte. Lance meldt zich als degene die de envelop verloren heeft. Hij weet niet hoeveel geld er in zat, maar is wel in de gelegenheid om de rijkdom van Eugene goed in zich op te nemen.  Tenslotte komt het geld weer terug bij de eigenaar, die in het ziekenhuis ligt na een hartoperatie. Dat is ook al een wazig figuur, die Joel. Zijn moeder bezoekt hem wel, maar hij is min of meer verstoten door zijn vader, die hem vreemd genoeg wel voorziet van grote hoeveelheden geld. Geld maakt niet gelukkig, hè: Joel is depressief, voert de hele dag niets uit, en wil alleen maar in het donker leven.
Degene die hem het geld terugbezorgt is Ella, een arts. Zij staat op het punt om te trouwen met Eugene.
Zo is de cirkel rond.  Joel wil dat Ella zijn arts wordt, hij vraagt haar zelfs bij hem komt wonen!
Lance wil zijn vriendin terug, maar heeft geen geld. Dan ga je dus inbreken. Eugene probeert zijn verslaving onder controle te krijgen.


De levens van deze drie mensen raken met elkaar verweven en dat zorgt voor situaties die Ruth Rendell heel geloofwaardig weet te schetsen. Zij is een meester in psychologische beschrijvingen en ook dit boek moet het daarvan hebben. Niet echt een pageturner, maar wel boeiend vanwege de thema's in het boek: het toeval, en de mens in al zijn wijsheden en domheden.
Het enige jammere is dat de overgangen soms heel vreemd zijn. Wat meer witregels om de stukken over de verschillende personages te splitsen, had het lezen wat prettiger gemaakt.


ISBN 978 90- 229 9615 7 Paperback 287 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | oktober 2009
Originele titel 'Portobello' Vertaald door Rogier van Kappel

© Marjo, november 2009

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De man zonder verleden
(onder het pseudoniem Barbara Vine)


Ik ben nooit een fan van Vine geweest, maar dit boek werd van verschillende kanten getipt, dus vooruit. En, ja, deze is heel erg goed.


Een schrijver sterft, en laat zijn twee dochters ontredderd achter. Er is wel een moeder, maar de vader heeft de kinderen eigenlijk in zijn eentje opgevoed, en hen verwend. De moeder heeft nooit de kans gekregen. Ergens zegt ze dat hij een bepaalde macht uitstraalde waar ze niet tegen op kon, maar ook had ze de pech dat hij als schrijver thuis werkte en er dus gewoon altijd was voor de meisjes. Alleen fysiek geweld zou haar bij de meisjes kunnen brengen, zover ging ze niet, dus er is geen echte band ontstaan.
Als de vader sterft is zijn vrouw eerder opgelucht..
Maar dan vraagt de uitgever of een van de dochters een biografie wil schrijven. Ze doet daar onderzoek voor en stuit op vreemde dingen: haar vader was helemaal niet wie hij voorgaf te zijn. En tergend langzaam lezen we hoe ze in zijn verleden duikt en van alles bovenhaalt.


Een psychologische thriller eerste klas. Ik vind zelf de rol van de boeken in dit verhaal erg leuk. Vine maakt duidelijk dat een schrijver niet alleen maar fantaseert, maar ook biografisch bezig is. Maar: wat is fictie, en wat niet?


Uitgever Bruna Uitgevers, A.W. ISBN 9022987612 Verschijningsdatum 8/2003 Bindwijze Paperback Aantal pagina's 416 blz. van de oorspr. The chimney sweeper's boy.

© Marjo, februari 2005

Bekijk de reakties, klik hier!

 

Asta's boek


Volgens de achterflap.
Het is 1905. Asta en Rasmus zijn met hun twee zoontjes van Denemarken naar Londen geëmigreerd. Terwijl Rasmus meestal voor zaken in het buitenland is, probeert Asta via haar dagboeken haar isolatie en eenzaamheid te verdrijven in dat vreemde huis in dat vreemde land. Deze dagboeken zullen meer dan zeventig jaar later met enorm succes worden gepubliceerd en, door toeval, de waarheid onthullen over een nooit opgeloste misdaad en nog vele andere mysteries.
Wanneer Asta's kleindochter de dagboeken leest, ontdekt ze onvermoede facetten van een vrouw die ze dacht te kennen. Een passage verwijst naar ene Mrs. Roper, een van Asta's buren destijds in Londen. Op datzelfde moment wordt er een documentaire gemaakt over een nooit opgeloste moord aan het begin van de eeuw - de moord op Lizzy Roper, wier dochter daarop spoorloos verdween. Kan dit dagboekfragmentje uitkomst brengen in een van de meest geruchtmakende rechtszaken van deze eeuw? Kan het ook licht werpen op het raadsel van de ware achtergrond van Asta's dochter Swanny?


Mijn mening.
In het begin had ik enorm veel moeite om het boek te volgen. Er komen zoveel namen, personen en generaties in voor dat ik soms gewoon de draad kwijtraakte.
Het boek kan verdeeld worden in 3 stukken ( zelfs 4 zou ik zo zeggen)
Stuk 1 zijn de dagboeken van Asta (de grootmoeder)
Stuk 2 wordt vertelt door Ann, de kleindochter
Stuk 3 gaat over een moord die gepleegd is.
Stuk 4 is een zéér onverwachtte wending in het verhaal.
In het begin heb ik zeer dikwijls gedacht om het boek terug naar de bieb te dragen. Door al die generaties en namen was het zo verwarrend dat het verhaal niet uit de verf kwam. Er waren teveel personen, teveel straatnamen, er werd teveel gepraat over lang vervlogen generaties,…. Je kent het wel, je spreekt soms tegen mensen die dan bezig zijn van de nicht van vader van moederskant….. Tegen de tijd dat je weet over wie ze het nu hebben zijn ze al twee verhalen verder.
Maar plots is al die familiegeschiedenis minder van belang en wordt je het verhaal ingezogen. Er zijn opeens zoveel verschillende onvoorziene wendingen dat het steeds intrigerender wordt. Je begint je dingen af te vragen. Je leest stukken opnieuw om te zien of je iets gemist hebt. Je probeert zelf achter de oplossing te komen. En van dat moment af kun je het boek niet meer wegleggen. En zo hoort een spannend boek ook te zijn.
Ik heb me ook heel de tijd afgevraagd of de dagboeken van Asta echt gepubliceerd zouden zijn. Ik heb op het internet al gezocht maar vind daar niets terug.
Ik moet zeggen een echt heel goed boek. Alleen jammer dat je je eerst door dat begin moet worstelen.


Pocket | 434 Pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | 2005 ISBN: 9046111253

© Inge

Reageren? Klik hier!


 
Het huis met de trappen


Een ingewikkeld verhaal, dat begint op het moment dat de vertelster, Elizabeth, een oude bekende ziet vanuit een taxi. Ze gaat achter haar aan, maar raakt haar kwijt.
De vrouw, Bell, heeft meer voor haar betekend dan alleen een kennis, en nu ze haar veertien jaar niet gezien heeft (ze zat in de gevangenis) wil Elizabeth weten wat er van haar geworden is. Terwijl het verhaal in het heden doorgaat, krijgen we ook het verleden van Elizabeth voorgeschoteld, dat eindigt met een moord, gepleegd door Bell.

We weten pas op het laatst wie er vermoord is, en waarom, en daar komen we achter via dat hele ingewikkelde, maar boeiende verhaal.


Uitgever Bruna Uitgevers, A.W. ISBN 9046110060 Verschijningsdatum 6/2003 Bindwijze Paperback Aantal pagina's 352 blz.

© Marjo, februari 2005

Reageren? Klik hier!