Een mooie dag om te sterven
R.J. Ellory

Wat drijft een seriemoordenaar? Inspecteur Irving zou het graag willen weten. Misschien kan hij dan de man of vrouw vinden die achter de serie moorden zit, die hij moet onderzoeken.
Eigenlijk lijken de moorden helemaal niet het werk van een en dezelfde moordenaar: er is geen sprake van eenzelfde werkwijze, er is geen patroon. Irving behandelt de zaken dan ook apart, tot hij benadert wordt door een journaliste, die hem een ongelooflijk verhaal vertelt en hem in contact brengt met haar zegspersoon, John Costello. Deze John is toen hij zestien was, slachtoffer geweest van een seriemoordenaar, de Hamer van God noemde die zich. Hij overleefde het. Van deze gebeurtenis heeft hij een tic overgehouden: hoewel hij ogenschijnlijk normaal functioneert heeft hij een aantal neuroses, waarvan de onschuldigste inhoudt dat hij alles wat los en vast zit telt. Maar hij is ook een levende computer op het gebied van seriemoorden, en hij is degene die aan de inspecteur uitlegt waarom deze schijnbaar aparte zaken met elkaar verbonden zijn.

De samenwerking van Irving, Langley en Costello is de basis van deze ongelooflijk spannende thriller. Inspecteur Langley doet zijn best om de moordenaar voor te zijn. Costello helpt op een heel eigen manier zoveel hij kan. Maar hij is ook verdachte.
Het is een ingewikkeld verhaal, met heel veel - meest op waarheid berustende - feiten. Het terrein van de moorden is New York, en diverse seriemoordenaars die in de laatste halve eeuw hun slag hebben geslagen komen in het boek voor. Er is een veelheid aan personages, maar Ellory weet het zo te brengen dat je de zaken niet door elkaar haalt. Hij wisselt zijn verhaal af met stukken uit kranten en oude dossiers, en de stukjes informatie die nodig zijn voor een goed begrip vormen meteen de nodige cliffhangers.
En zo neemt hij de lezer in de mallemolen van moord, waarbij het accent ligt op de psychologie van de moordenaar, èn dat van de onderzoekers.
Zoals Colin Wilson in zijn boek over seriemoordenaars zegt:

‘Het contact met andere mensen, een essentieel onderdeel van een dialoog, ontbreekt.
Naar mijn idee vormt dit de sleutel tot de psyche van de seriemoordenaar. Hij draagt een soort oogkleppen, wat betekent dat hij, in vele sterkere mate dan de meeste andere mensen, gevangen zit in zijn eigen wereld. Wij zijn geschokt door wat hij zijn slachtoffers en hun familieleden aandoet en begrijpen niet dat het niet tot hem doordringt dat hij kwaad doet. In zekere zin is hij net een slaapwandelaar of iemand in een hypnotische trance. Ergens is een contact losgeraakt van de batterij die hem met andere mensen hoort te verbinden.’

Duidelijk een flinke klus voor inspecteur Irving! En voor de lezer, maar die beleeft er tenminste nog plezier aan. Heel veel plezier, want Ellory maakt zelfs lezen over gruwelijke moorden een prettige tijdsbesteding.

ISBN 9789026128110  | 445 pagina's | Uitgeverij De Fontein | februari 2011

© Marjo, 28 maart  2011

Lees de reacties op het forum en of reageer, klik HIER

Een volmaakte vendetta
Roger Jon Ellory

'Een stil geloof in engelen' was dé thriller van 2009. Liefhebbers kijken natuurlijk uit naar een opvolger van dat ongelooflijk mooie en spannende boek, maar laat ik maar meteen zeggen dat 'een volmaakte vendetta' dat niet is. Dit boek is een voorganger, maar verschijnt pas nu in vertaling. De vraag is dus: is er een reden dat Ellory niet eerder boven het maaiveld is uitgestegen? Waren zijn eerdere boeken niet goed genoeg om te vertalen?  'Een stil geloof...' was zijn vijfde boek. 'Een volmaakte vendetta' zijn derde.
Het duurt even voor je in dit verhaal komt, omdat Ellory een vrij lange inleiding heeft geschreven. Aanvankelijk dacht ik dan ook dat ik moest gaan zeggen dat deze voorganger niet zo goed was.
Maar nu het boek uit is ga ik dat niet zeggen. Na een wat langdradige inleiding wordt het boek reuze spannend en boeiend. Dan komt het dicht in de buurt van de kracht van 'Een stil geloof...'.

Het verhaal gaat over de maffia in Amerika. Het is een raamvertelling. Er wordt een man gevonden in de kofferbak van een luxe auto, gruwelijk toegetakeld. Hij is, was, de bodyguard van de dochter van een senator. Zij is nergens te vinden, maar niemand meldt zich voor losgeld. Wie zich wel meldt is Ernesto Perez. Hij zegt de ontvoerder te zijn, maar weigert te vertellen waar ze is, of wat hij in ruil wil. Hij eist dat ene Ray Hartman uit New York geroepen wordt. Alleen aan hem, en ook alleen op zijn eigen manier wil hij het verhaal van zijn leven vertellen. Aan het einde zal hij laten weten waar het meisje is.
Dan lezen we hoe hij opgroeide in de naargeestige wetlands van New Orleans, en via Cuba, New York, Las Vegas en Los Angeles weer terugkwam, een lange reeks doden achter zich latend. 
Hartmann wil eigenlijk helemaal niet daar in dat hotel zitten met die man, die een gewetenloze moordenaar is, hij wil naar zijn vrouw en dochter in New York. Zijn huwelijk dreigt stuk te lopen, en nu zit hij hier vast. Maar hij moet. Het is zijn werk. En Perez blijft dagenlang vertellen.

Het verhaal is geen who-did-it, het is het verhaal van een man die tot het besef komt dat er meer in het leven is dan macht en geld. Meer dan moord en wraak. Dat heeft hij gemeen met Hartmann, maar waarom hij speciaal om hem gevraagd heeft, lezen we pas na zo'n 500 pagina's.
Het is een hard boek, Ellory schuwt de details niet. Maar ook schetst hij de politieke achtergrond, van na de jaren vijftig. Hij vertelt over Cuba en Castro, het jaar 1963 met de machtstrijd tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde staten; over de opkomst van Las Vegas. Terwijl de man vertelt zit de FBI ook niet stil, maar wie de touwtjes in handen heeft, dat is geen verrassing.

'Dit leven... Deze zaak van ons, dat is niet iets wat je achter je kunt laten, Ernesto. Je maakt je keuzes, je doet van je spreken en krijgt een zekere naam en die naam zal je altijd aankleven. Je hebt gekozen voor het
leven dat je hebt geleid en hoewel er altijd dingen zullen zijn waar een man spijt van heeft, denkt alleen een domme man dat hij ongedaan kan maken wat hij is, wat hij is geworden ten gevolge van zijn daden. (-) We worden afgeschilderd als een bende boeven, stompzinnige criminelen in zijden kostuums die moorden om niks. We worden beschouwd als gemene en onredelijke mannen, zonder hart, maar niets is meer bezijden de waarheid. Vaker wel dan niet zijn mensen gestorven omdat het een kwestie van leven of dood was. Het was jij of zij. En dan is er nog de kwestie van eer en afspraken. Mannen beloven iets en zweren op het leven van hun familie, en dan verraden ze niet alleen de mensen aan wie ze de belofte hebben gedaan, maar ookzichzelf. Dat is het soort mannen dat sterft, en die mannen verdienen niet beter.'

Een thriller over vriendschap en verraad. Over macht en liefde. Over de worsteling van mensen met al deze zaken. De ietwat langdradige manier van schrijven wordt Ellory vergeven, omdat ik al weet dat hij beter kan.

Isbn 978 90 261 2703 8 Paperback 541 pagina's | de Fontein | februari 2010
'a quiet vendetta' Vertaald door Ineke van de Elskamp

© Marjo, maart 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Een stil geloof in engelen
Roger Jon Ellory

In 1965 werd R.J. Ellory geboren in Birmingham, Groot-Brittannië. Voor zijn boeken kan hij inspiratie putten uit een veelbewogen jeugd. Zijn vader verliet hem nog voordat hij geboren was en zijn moeder stierf al op jonge leeftijd. Ellory begon in 1987 met schrijven. Van zijn hand verschenen verschillende romans. Zijn debuutroman, getiteld Candlemoth, werd gepubliceerd in 2003 en een jaar later verscheen de Nederlandse vertaling, Stervensuur. Een stil geloof in engelen werd zijn eerste grote internationale bestseller.

Op een hotelkamer in New York, blikt de hoofdpersoon uit dit boek, Joseph Vaughan, terug op zijn leven. In gedachten keert hij terug naar zijn kindertijd in Augusta Falls, Georgia, 1939. Met de 2e Wereldoorlog in Europa op de achtergrond, wordt deze kleine gemeenschap geconfronteerd met een eigen immens groot drama. Er verdwijnen jonge meisjes, die wat later weer worden teruggevonden. Ze zijn op brute wijze misbruikt, gemarteld en vermoord.

Als het eerste meisje wordt gevonden, is Joseph nog maar net twaalf jaar en heeft kort daarvoor zijn vader verloren. Al snel volgen er meer slachtoffers, klasgenootjes, meisjes die hij kende. Joseph ziet het als zijn plicht om iets te doen om de meisjes te beschermen. Samen met wat andere jongens richt hij de Guardians op en wordt de leider van de groep. Maar de inspanningen van de Guardians kunnen niet voorkomen dat zij en alle inwoners van Augusta Falls machteloos moeten toezien, dat er kleine meisjes bruut uit hun midden worden gerukt, zonder dat de dader achterhaald wordt. Er heerst een gespannen sfeer van angst, verdriet en wantrouwen. De gruwelijke moorden, die over een aantal jaren verstreken plaatsvinden, verscheuren de gemeenschap waarin Joseph opgroeit. En Joseph wordt verteerd door schuldgevoel omdat hij niets kan doen om de kleine meisjes te beschermen.

Gedurende het gehele verhaal is daar af en toe die lange witte veer. De veer die hij eerst in al zijn onschuld nog ziet als een stille aanwezigheid van engelen, maar die hij later herkent als een boodschap van de dood. Hij verliest zijn stil geloof in engelen, evenals zijn onschuld en zijn jeugd.

Ellory is een meesterverteller en een Stil geloof in engelen mag met recht een meesterwerkje genoemd worden. Met zijn bijzonder meeslepende schrijfstijl brengt Ellory het verhaal en de karakters tot leven. Zijn beschrijvingen zijn zo goed, dat je zelf mee wordt gesleurd in de wanhoop van de personages. Dit boek is spannend en staat vol prachtige stukjes tekst. Het is dus zowel een knap stukje literatuur als een spannende misdaadroman. Dit is geen boek waar je snel doorheen moet willen gaan. Geen boek om in één ruk uit te lezen. Als je er de tijd voor neemt zal het verhaal zich langzaam ontvouwen en neemt de schrijver je mee naar een wereld waar nachtmerries werkelijkheid worden. Een stil geloof in engelen, is een boek dat je gewoon moet lezen en van genieten!

ISBN 9789026125713 Paperback 431 pagina's | Uitgeverij De Fontein | maart 2009
Vertaald door Kris Eikelenboom

C@rolien, maart 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Stervensuur

Een voorloper van 'Een stil geloof in engelen'.
In dit boek, zijn debuut, hanteert Ellory een zelfde manier van vertellen: een man, veroordeeld tot de doodstraf, vertelt aan een geestelijke die hem bezoekt, het verhaal van zijn leven.
Dat verhaal wordt afgewisseld met het leven uit de cel, over bewakers die zich menselijk gedragen en over die ene bruut, die hem het liefst te grazen zou nemen.
Daniel Ford is veroordeeld omdat hij een zwarte vermoord heeft, maar hij is onschuldig. De vermoorde is Nathan Verney, en Nathan was Daniels onafscheidelijke vriend vanaf dat ze elkaar ontmoetten op hun zesde levensjaar.
Daniël is er in geluisd, zegt hij. Nathan was zijn vriend, en zelfs al waren er wel eens ruzietjes en was er wel eens spanning omdat ze van mening verschilden, dat was zeker geen reden om zijn enige vriend te vermoorden! Er is een gevangene die hem haarfijn allerlei complottheorieën uitlegt, over de moord op de Kennedy's, over Nixon en de oorlog in Vietnam, over de Ku-klux-clan, en ook over de veroordeling van Daniël.
Het verhaal speelt in Amerika, in de jaren zestig/zeventig. Op de achtergrond is de politiek aanwezig, maar nooit zodanig dat het een politieke thriller wordt. Het blijft het levensverhaal van twee jongens, de ene blank, de andere zwart, in een tijd dat zoiets met argusogen bekeken werd.
De titel vind ik niet goed. Waarom niet gewoon de Engelse titel vertaald? Maar dat doet natuurlijk niets aan het leesplezier af: een boek dat je niet weg wil leggen, zelfs al is de afloop bekend.

ISBN 90 229 8767 1 Paperback 343 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | maart 2004
'Candlemoth' Vertaald door Eny van Gelder

© Marjo, juni 2009

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Schijnwereld

Annie heeft een tweedehands boekenwinkeltje in New York, waar ze maar net van rond kan komen. Ze heeft geen partner, geen ouders, woont in een appartementje. Ze heeft het best wel naar haar zin, maar tegelijk beseft ze dat ze een eenzaam leven leidt. De enige vriend die ze heeft woont tegenover haar, dat is een oudere dronkenlap. Haar moeder is al zo'n tien jaar dood, en haar vader al ruim twintig jaar, die heeft ze nauwelijks gekend. Des te vreemder is het dus als op een dag een man haar winkel binnenstapt met de boodschap dat hij omwille van de vriendschap met haar vader een afspraak met Annie wil maken. Hij zal iedere maandag komen en haar steeds een hoofdstuk van een boek geven, waar ze dan over praten. Ook heeft hij brieven die haar vader aan haar moeder geschreven heeft.
Ineens komt het verleden weer tot leven, deels in de weinige herinneringen, maar vooral in haar verlangen om meer te weten. Ze leest dus, samen met Sullivan, haar buurman, de vellen papier die een onuitgegeven boek vormen. Het is het verhaal van een jongen die onder haast onmenselijke omstandigheden , namelijk in Auschwitzs, opgroeit, en later een gewiekst zakenmannetje wordt. Maar hij begeeft zich op het verkeerde pad en verdient zijn geld met gokken en prostitutie. Het verhaal zoals dat in het manuscript beschreven wordt is een harde thriller, en dat is niet mijn cup-of-tea.
Het andere deel, waarin Annie haar leven leidt met Sullivan, en een nieuwe vriend, is veel boeiender. Maar natuurlijk zijn de twee verhalen met elkaar verbonden en Annie zal het niet makkelijk krijgen...

Het is het tweede boek van Ellory, ('een stil geloof in engelen' is ook van hem) en gelukkig weet ik dat hij bijgeleerd heeft want hier zitten nogal wat schoonheidsfoutjes in. Soms kloppen dingen niet. Als Annie op een dag in een hotel in een vreemde stad op haar vriend wacht en die na de middag nog niet is komen opdagen, gaat ze aan de wandel en een beetje winkelen. Toch zegt ze later dat ze zich de hele dag opgesloten heeft gevoeld. Nou, met veel goede wil kun je dat wel aannemen, maar het had beter gekund. En er wordt een afspraak gemaakt voor een etentje. Dinsdagavond, zeggen ze. En in het volgende hoofdstuk staat dat de dinsdag zonder bijzonderheden voorbij gaat. Is dat etentje afgezegd dan?
Nou ja, zulke dingen storen me.
Maar ergens staat dan weer de volgende zin:
"Ze viel in slaap met de snelheid van een achtbaankarretje dat zich naar beneden stort, en ze kreeg waar voor haar kaartje."
Dat vind ik dan weer leuk gevonden.
Conclusie: het was niet vervelend om te lezen. Maar meer dan 'aardig' was het niet.

Isbn 90 229 8928 3 Paperback 334 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | maart 2005
Vertaald door Eny van Gelder

© Marjo, juni 2009

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Een stil geloof in engelen

Dit lijvige boek - 430 pagina's - wordt omschreven als een thriller. Een literaire thriller. Het gaat inderdaad om een seriemoordenaar, maar het boek is niet geschreven als een zoektocht naar de dader. Het is meer de spil waar het verhaal over de hoofdpersoon -die ook de verteller is- omheen geweven is. En dan is het meer een ontwikkelingsroman tegen een gruwelijke achtergrond. Literair? Ja zeker!
De verteller is Joseph Vaughan, een man die terugkijkt op zijn leven, vanaf 1939, toen zijn vader stierf. In cursieve tekst worden we af en toe teruggeroepen in het heden, waarin hij tegenover een man zit, die hij zojuist vermoord heeft.
Om duidelijk te maken waarom hij dat gedaan heeft gaan we terug in de tijd, hij was twaalf jaar oud en bleef met zijn moeder achter in het grote huis in een dorp in Georgia. Hij gaat naar de dorpsschool, waar Alexandra Webber zijn juf is, en waar Alice Ruth Van Horne naast hem zit. Zij zal het eerste slachtoffer worden van een seriemoordenaar die zich vergrijpt aan kleine meisjes, en die hen in stukken gesneden achterlaat. Als hij veertien is, vindt Joseph een van de slachtoffers, en hij richt met zijn vrienden 'the Guardians' op. Zij zweren dat zij de meisjes zullen beschermen. Joseph belooft dat nog eens speciaal aan zijn Duitse buurmeisje.
Maar er breekt brand uit bij de buren en het meisje komt om. Is het vuur aangestoken door dorpelingen die denken dat de Duitser vast en zeker de moordenaar is? Immers, Duitsers zijn slecht, dat zie je wel aan de oorlog die in Europa woedt. Of heeft de Duitser het zelf gedaan om zijn schuld te verdonkeremanen? Hij verlaat het dorp, met zijn vrouw en overgebleven kinderen.
En de moorden gaan door...
Joseph vertelt over zijn moeder, over school, over de weinige mensen met wie hij contact heeft. Zijn leven is onlosmakelijk verbonden met de meisjes, het legt een stempel op zijn eerste liefde, op zijn toekomst.

Het is ontzaglijk mooi geschreven verhaal, R J Ellory weet er de spanning meesterlijk in te houden, hij viert de teugels, trekt ze weer stevig een, en speelt met de lezer. Alleen het feit dat je weet dat er nog een bepaald aantal bladzijdes te gaan zijn, wijst er op dat er nog meer moet gebeuren, maar je denkt regelmatig: nu zijn we er. Niet dus. Het is een boek dat je niet weglegt, en niet alleen omdat het spannend is, maar ook en vooral omdat het mooie proza is! Ellory beschrijft de figuren in het boek zo dat je ze voor je ziet. Hij past zijn stijl zelfs aan als Joseph een tijdlang in Brooklyn, New York woont.
Adembenemend...

"Jaren later, toen er een eind aan alle ellende gekomen leek te zijn, geloofde ik dat dat het moment was waarop de duisternis intrad. Een lijkwade, een gewicht, een voile, een schaduw ver weg in mijn hoofd had
voldoende voedsel gevonden om te groeien"

"misschien komen sommigen van ons terug...Misschien hebben sommigen van ons genoeg geleerd om verschil te maken, dingen ten goede te keren... Af te wachten en te kijken... tot het moment daar is.
En ondanks alle schijn, ondanks alles wat op het tegenovergestelde leek te wijzen, ondanks zwijgzaamheid uit angst over wat anderen zouden denken, voelde ik nog steeds dat we dit stille geloof allemaal bezitten.
Een stil geloof in engelen."

Isbn 9789026157213 Paperback 431 pagina's | Uitgeverij De Fontein | maart 2009
'Quiet belief in angels' vertaald door Kris Eikelenboom

Marjo, april 2009

Lees de reacties op het forum, klik hier