Krijgt de politie ook wel eens een bon?
Christa Garbo
Door de juiste vragen te stellen krijg je antwoorden waar je wat aan hebt! Christa Carbo doet dat in dit boekje. Het is ook nog leuk vormgegeven: de pagina's gekleurd als het over een de nacht gaat, of over de cel. Leuke tekeningetjes erbij, in het blauw natuurlijk. Prachtig is die tekening van een mevrouw met een rollator als de vraag gesteld wordt hoe oud arrestanten gemiddeld zijn!
Maar vooral de informatie is precies wat de jeugdige lezer wil weten. Er zijn de geijkte vragen die beantwoord worden: Hoe kun je zien dat iemand een boef is? Wat is de taak van politiehonden? Zit er echt peper in die pepperspray? Arresteert de politie vaak kinderen?
Maar ook vragen waar je niet zo direct opkomt: Dragen boeven streepjespakken, en dan vooral: zijn er voor meisjes roze streepjespakken? Valt die pet nooit af? Zijn er ook waakpoezen?
In totaal zijn er 104 vragen, en ik denk dat kinderen hier alles uit te weten komen wat ze zouden willen weten. De antwoorden zijn duidelijk geformuleerd. Geen onnodige uitweidingen, maar daarentegen wel leuke
voorbeelden als dat te pas komt. Bijvoorbeeld dat verhaaltje van die krantenjongen die machteloos moest toekijken toen zijn fiets met kranten en al in een busje geladen werd...
Hoeveel mensen schiet je nou ongeveer per dag dood? Ik weet niet hoe een boek als dit tot stand komt, maar bij vragen als deze denk ik dat ze echt van kinderen afkomen, en niet uit de koker van de schrijfster, die dan kiest voor een bepaalde vorm maar het wel helemaal zelf doet.
Hoe duur bepaalde overtredingen zijn, wat voor wapens gebruikt worden, hoe dat zit met 112, maar vooral ook hoe je zelf politieman/vrouw kan worden. O ja, leuk was ook de opmerking dat een politievrouw niet hard kan lopen met een chique rok, en dat ze daarom een broek draagt!
Isbn 978 90 468 0580 0 vanaf 9 jaar 2009 NieuwAmsterdam
© Marjo, februari 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Opstandig
Dwars &
Driftig
Coby Hartog-Polkerman
Handboek gedragsstoornissen ODD en CD voor ouders, opvoeders, leerkrachten en hulpverleners
Op de kaft staat een foto van een erg boos jongetje, eigenlijk wel een leuk gezicht denk je. En ach elk kind is wel eens kwaad. Maar het gedrag van kinderen dat in dit boek besproken wordt is helaas wel wat meer dan gewoon boos zijn.
Het betreft de gedragsstoornissen ODD (Oppositioneel Opstandige Gedragsstoornis) en CD (Conduct Disorder ofwel antiscociale gedragsstoornis). In het voorwoord van kinder- en jeugdpsychiater M. Oosterhoff kunnen we lezen waarom het boek geschreven is. Op internet is er wel veel te vinden maar het is moeilijk om alle informatie op een rij te krijgen. Er was geen boek over ODD en CD waarin alle aspecten op een rij gezet en kort besproken worden. De auteur kwam daar achter toen zij jaren geleden als moeder van een kind met gedragsstoornissen op zoek ging naar informatie. Het resultaat is dit handboek.
In korte heldere hoofdstukken wordt uit de doeken gedaan wat deze stoornissen inhouden.
De wraak van het spruitje
Jan Paul Schutten
Dit boekje is uitgegeven als boekenweekgeschenk in 2009.
Een avontuur met een spruitje, en ook nog leuke weetjes over eten, etenswaardigheden dus.
Jan Paul Schutten maakt een rondgang langs diverse deskundigen met de vraag hoe het spruitje verheven kan worden tot iets lekkers. Want, stelt hij in het eerste hoofdstuk: vraag kinderen wat ze niet lusten, en het spruitje zal bovenaan de lijst eindigen. Het spruitje is het prototype van alle groenten, van alle gezonde, dus vieze dingen, die kinderen (en volwassenen) zouden moeten eten om gezond te blijven. Immers, als iedereen alleen maar zou eten wat hij/zij lekker vindt, dan rolt iedereen straks over de stoep, zo kogelrond zouden we worden! Maar hoe maak je nu iets lekkers van een spruitje?
Schutten gaat naar de Marsfabriek, want daar weten ze immers heel goed hoe je iets lekkers maakt. Maar je moet nu eenmaal vermelden op een product wat er in zit en zo gauw daar staat dat er spruitjes in zitten, is het al niet lekker meer. Je kan wel snoep maken van spruitjes, maar niemand zal het kopen.
Naar McDonalds dan. Om er achter te komen dat het verhaal hetzelfde is: als er in een vestiging van de mac iets verkocht werd waarop het label gezond stond, als er groente in zat, dan kon men het aan het einde van de dag weggooien: mensen komen er voor de frites en de hamburgers, niet voor iets gezonds!
Dus wordt het beste restaurant van Nederland ingeschakeld. Twee kinderen uit groep zeven mogen er gaan eten. Toevallig komt er op datzelfde tijdstip ook een echtpaar uit Frankrijk, helemaal naar Nederland gekomen om in het beroemde restaurant te eten. En het zal je niet verbazen: als de jongens liever iets uit zouden spugen omdat ze het vies vinden, roepen de Fransen hoe heerlijk het smaakt! Dat gebeurt met de Parmezaanse kaas, die op drie manieren klaargemaakt, (als een krokant plakje, als puree, en als blokje) voor hun neus wordt gezet en de langoustine bevalt hen ook helemaal niet. Gelukkig lusten ze het toetje wel en hoeven ze dankzij de broodjes niet met een hongerige maag naar huis.
Hoe komt het nu dat de een iets vies vindt en de ander dat juist lekker vindt. Daar weten ze in Wageningen het antwoord op. Jarenlang onderzoek naar eetgedrag maakt duidelijk dat er heel veel factoren van invloed zijn: hoe je het eten als baby en als kind aangeboden kreeg, zelfs hetgeen je moeder at terwijl ze je borstvoeding gaf is van betekenis. Een deel is ook nog evolutionair bepaald, daar doe je helemaal niets aan.
Maar: als je spruitjes verstopt in een gerecht dat anders aangeprezen wordt, dan vind je het juist lekker. Topkok Pierre Wind slaagt er in dè spruitjeshamburger te maken, waarvan het recept ook in het boek staat, maar eigenlijk vind je die alleen maar lekker als je denkt dat er geen spruitjes in zitten!
ISBN 978 90 5965 093 0 Paperback 95 pagina's | Bruna B.V. Eigen Uitgaven | december 2009
Vanaf 8 jaar
© Marjo, januari 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER