Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Poes & Snoezie
Stop de tijd!
illustraties: Belinda Jordens
tekst: Marloes Kemming

Poes is de grijze durfalpoes en Snoezie is de vriendelijke rode lekkerbekkater. Ze zijn dikke vrienden.
Poes kent een trucje vertelt ze op een dag aan Snoezie.


'Let op.' Poes schraapt haar keel en kijkt heel plechtig.
'Eén...Twee... Drie... Stop de Tijd!'


En... iedereen en alles staat stil. De hond die net een plasje deed, blijft met zijn pootje omhoog staan. Het meisje dat net van de schommel sprong, hangt in de lucht, de meneer die net een likje van zijn ijsje wilde nemen (en bijna in een hondendrol trapt) proeft helaas net zijn ijsje niet. Het is een heel apart gezicht al die stilstaande 'bevroren' mensen.
Alleen Poes en Snoezie kunnen bewegen en dat is precies de bedoeling van Poes want nu kunnen ze kattenkwaad uithalen!


Als eerste eet zij lekker het ijsje van de meneer op. De lieve Snoezie vindt het toch wel een beetje eng en erg, maar doet toch mee. Ze halen de gekste dingen uit o.a. met de altijd boze boerderijhond Boris en bij de akelige keurige poezenzusjes Siamees. - Snoezie vormt in dit verhaal het geweten van de twee en vindt eigenlijk dat ze al die dingen niet mogen doen. Ze heeft af en toe ook bezwaren maar Poes wuift ze steeds weg. En een beetje stout zijn is altijd wel leuk, dat snapt Snoezie ook wel, helemaal als ze ook even langs de viswinkel gaan om hun buikje rond te eten.
Kortom, de twee vriendjes doen van alles wat niet mag. Maar ze doen gelukkig ook één heel erg lief ding.


Na een tijdje, als ze moe zijn van al hun uitgehaalde streken, roept poes 'Drie... Twee... Eén... Start de Tijd!'
Iedereen kijkt daarna verbijsterd om zich heen en Poes en Snoezie? Die lachen zich slap!


Kinderen zullen de ondeugende acties van Poes en Snoezie prachtig vinden. Gelukkig kunnen ze het niet nadoen, want dat zou een enorme chaos geven! Maar erover dromen en fantaseren is wel altijd leuk natuurlijk.


De tekst is in duidelijke letters weergegeven. De afbeeldingen zijn vrij druk waardoor soms de actie van Poes of Snoezie je in eerste instantie een beetje ontgaat, maar ze zitten ondanks de bevroren toestand van iedereen wel vol leven.
Om te zien hoe fraai en vrolijk de afbeeldingen in dit boek zijn, zie het inkijkexemplaar


Samengevat: Zoals altijd weer een leuk en mooi verzorgd boek van deze uitgeverij.


ISBN 9789051166712 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | september 2018
formaat: 21,5 x 28,7 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 10-10-2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Wij dragen kleren
Katie Abey


Zoals de titel aan aangeeft draait het in dit boekje om de kleren die je draagt én alles wat daar bij hoort, zoals sokken en schoenen, een jas, een das, een hoed of een muts, een bril én een onderbroek!

En daar begint dit grappige kijk- en zoekboek mee. We zien veertig dieren in hun onderbroek... Zelfs de bij draagt een piepklein onderbroekje. En de teckel heeft natuurlijk een lange onderbroeoeoeoek aan, de giraf doet aan onderbroekenlol en heeft ze om zijn nek gedaan. De inktvis is slim, zij heeft in elke broekspijp 4 tentakels gedaan, lekker makkelijk! En de schildpad heeft zijn onderbroek gewoon op zijn schild gezet... De muis had beter de broek van de bij kunnen aantrekken want de zijne is véél te groot, maar ook dat kan leuk zijn want je kunt er dan wel verstoppertje in spelen hebben de kraai en duif ontdekt. Ondertussen moet je ook nog zoeken wie er op het toilet zit en welke dier onderbroeken draagt.


Bij de hoedenpagina is het ook gezellig druk. Nu dragen de dieren allemaal verschillende hoeden, variërend van een vakantiehoed, een kroon, een feesthoed tot een hele fruitmand, narrenmuts en een heuse sombrero.  Je mag een hoed kiezen (ik vind de hoed die gelijk een lamp is, het leukste) en er staan allemaal vragen bij, bijvoorbeeld 'Tel alle hoeden' of 'Welke hoed kun je opeten?'

  © Katie Abey

 (Halve) jassenpagina                          

  © Katie Abey

  (Halve) hoedenpagina

De bladzijden waarop de dieren schoenen dragen is ook heel leuk. We zien een beer op mooie, rode hoge hakken. Een flamingo loopt rond op bananenschoenen,  de geit heeft zwemvliezen aan zijn poten, de poes loopt op teenslippers en de olifant loopt lekker rond te sloffen op zijn pantoffels en de regenworm heeft gewoon één schoen aan het eind van zijn regenwurmenlijfje. Ook hier staan weer allemaal vragen bij.

De pyjamapagina is heel gezellig om te zien. Veel dieren liggen lekker warm bij elkaar in een groot bed, de hond ligt hondsmoe op zijn kussen, het beertje heeft zijn hangmat opgezocht en het rendier ligt lekker onder zijn poezendekentje en wij mogen zoeken wie wel of geen pyjama aan heeft. De aap roept al 'Ik niet, ik daag een onderbroek!'

En zo zijn er in dit boek 24 pagina's vol dieren te vinden die allemaal de leukste, gekste, mooiste, grappigste, geinigste, vermakelijkste kleren, broeken, brillen, dassen en jassen (en nog veel meer) dragen. En wij mogen lekker al de vragen beantwoorden en opzoeken die ze ons stellen.


ISBN 9789403207353 | Hardcover met ronde hoeken | 24 pagina's | Klavertje vier | september 2018
Afmeting 21,5 x 21 cm | Leeftijd 3+

© Dettie, 5 oktober 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Mia en de bibliotheekhond
Lisa Papp


Mia vindt lezen NIET leuk! Zelfs de smaken op de kaart van de ijscokar wil ze niet lezen.  Maar het aller- aller- allerergste vindt ze hardop lezen in de klas. Ze vertelt daarover:


"[...] soms lukt het me gewoon niet om woorden te maken.
En soms blijven de zinnen in mijn keel hangen.
Soms lachen ze me uit als ik een fout maak."


De kinderen die wél goed kunnen voorlezen en de woorden begrijpen, krijgen een sterrensticker van de juf maar Mia heeft er nog nooit een gehad. 'Niet opgeven' zegt de juf steeds En ze geeft Mia elke keer een 'geef nooit op' sticker in de vorm van een hartje. Daar heeft ze er inmiddels een flink aantal van, maar Mia wil gewoon een ster! Soms past ze zelfs een trucje toe en maakt ze tijdens het voorlezen bijvoorbeeld namen korter, maar dat mag niet van de juf.
Mia vindt het hardop lezen vreselijk... Ze probeert het écht, maar het lukt gewoon niet. Dáárom heeft ze zo'n hekel aan lezen.


Zelfs de vrouw van de bibliotheek weet dat Mia niet van lezen houdt maar ze heeft die zaterdag wel een heel aparte vraag, ze brengt Mia naar eén ruimte waar allemaal kinderen op een grote ronde warme mat liggen, ze hebben allemaal een boek en een hond bij zich zitten! De bibliothecaresse brengt Mia naar Bonnie, een lieve, grote, witte hond, en ze vraagt: "Mia, wil jij een hond voorlezen? Nou, dat wil Mia wel proberen.


En zo begint Mia heel hakkelend en zenuwachtig aan haar zaterdagavontuur. Elke zaterdag leest Mia aan Bonnie een verhaal voor. Het fijne is dat Bonnie haar niet uitlacht maar gezellig bij haar kruipt. Langzamerhand krijgt Mia zelfs plezier in lezen!


"Het is leuk om te lezen als je niet bang bent om
fouten te maken. Bonnie leert me dat het niet erg
is om langzaam te lezen."


Maar een ster heeft Mia nog steeds niet...  Doe maar net of je Bonnie voorleest, zegt mama. En dat doet Mia... met succes!
Het eind van het verhaal heeft overigens nog een leuke verrassing in petto!


Geen enkele bibliotheek zal een aparte kamer met honden hebben maar de vondst is bijzonder. Het verhaal brengt je op idee. Moeilijk lezende kinderen kunnen ook aan een kat, kanarie, schildpad, cavia, goudvis  etc. het verhaal voorlezen. Dat is veel minder eng dan in de klas...
Buiten dat is het ook een mooi voorleesverhaal voor in de klas zodat kinderen weten dat lezen niet voor iedereen makkelijk te leren is.


De potloodtekeningen, ingekleurd met aquarelverf, hebben iets weg van de vroegere gezellige Rie Cramer afbeeldingen. Ze zijn erg sfeervol en in mooie zachte tinten gemaakt. Ook is op de prenten mooi weergegeven hoe akelig het voor Mia is dat ze geen ster krijgt. Je ziet allerlei kinderen met sterren rondlopen, ze vallen zelfs uit hun boek! Maar Mia heeft alleen een heleboel hartjes in haar tas. De eindelijk verdiende ster wordt dan ook supertrots bekeken. Mia heeft het toch maar gedaan!


'Een prentenboek om je zelfvertrouwen te vergroten' staat er op het achterplat. Maar het is dat niet alleen, het is ook een boek over vriendschap tussen mens en dier. En dat past heel mooi bij het thema vriendschap van de kinderboekenweek 2018.


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789051165791 | Hardcover | 40 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | februari 2017
Afmeting 28,7 x 24,6 cm | Vertaald door Merel de Vink | Leeftijd 4+

© Dettie, 1 oktober 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Een schildpad was zijn schildje kwijt
illustraties: Carmen Saldaña
tekst: Marjet Huiberts


Het zal je gebeuren dat je als schildpad je schild kwijtraakt! Dat overkomt helaas wel de schildpad in dit boek.


[...]
Hij zocht het overal
Hij zocht het bij de geitenwei
en in de varkensstal.

Hij zocht het bij de zandrivier
en speurde tussen 't riet.
Hij dook het koude water in
maar vond z'n schildje niet.


Nu is het ook best een gek gezicht, een schildpad zonder schild. Kun je hem dan eigenlijk nog wel een schildpad noemen? Niemand herkent hem zo, zonder zijn bekende schildje, toch? Bovendien voelt het ook heel koud en eng en kaal.
Daarom zoekt en zoekt de schildpad op de gekste plekken maar hij kan zijn schildje niet vinden. Uiteindelijk gaat hij moedeloos en helemaal verdrietig in zijn blote schildpadlijfje op een boomstronk zitten.


Hij dacht: Wat moet ik zonder schild?
Ik ben zo veel te naakt!
Ik ben mijn schild, mijn huis en ook
mezelf nog kwijtgeraakt

Maar zoals zo vaak gebeurt, als de nood het hoogst is, is de redding nabij. Want na een akelige nacht vol donkere dromen, breekt de zonnige ochtend aan met een een mooi zacht gefluit. Het komt van een piepklein rood vogeltje. Gelokt door dat vrolijke gezang volgt de schildpad het kleine diertje en samen bedenken ze een prachtige oplossing voor de schildloze schildpad.


De voor mij nog onbekende Spaanse illustrator Carmen Saldaña, heeft bij dit verhaal erg beeldende illustraties gemaakt in een heel eigen stijl. Aanvankelijk zijn de afbeeldingen in vrij donkere groentinten weergegeven -  zonder somber over te komen - . Gelukkig heeft de schildpad op alle prenten wel allerlei kleine dieren om zich heen, zelfs als hij triest op de boomstronk zit, zien we een klein torretje en muisje die hem gezelschap houden.
Na de komst van het vogeltje worden de prenten ook helderder van kleur en worden er enkele geeloranje en roodbruine tinten toegevoegd. Maar het is vooral dankzij de snoet van de schildpad, die helemaal opgeklaard is, waardoor je met een blij gevoel het boek dichtslaat. Het is gelukkig toch nog allemaal goed gekomen, meer dan dat zelfs!
Hartverwarmend boek.


ISBN 9789025769215 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Gottmer | mei 2018
Afmeting 27,5 x 23,7 | Leeftijd 4+

© Dettie, 19 september 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Lisa en Jimmy - Jij ook van mij!
Illustraties: Dagmar Stam
Tekst: Vivian den Hollander


Het zeventiende boek over Lisa en Jimmy gaat over vriendschap. Vreemd, want Lisa en Jimmy zijn toch al die zeventien boeken lang al dikke vrienden? Maar... er gebeurt iets waardoor Jimmy gaat twijfelen.


Lisa gaat met haar jongere broertjes en opa en opa naar een huisje in het bos. Jimmy zwaait de auto van opa uit maar hij mag later ook komen. Om hem niet te kunnen vergeten heeft hij een tekening gemaakt die Lisa meeneemt: hij heeft hen beiden getekend. Lisa heeft ook nog drie knuffels mee, voor iedere nacht in het huisje eentje. Ze vindt het huisje heel leuk! Er is een speeltuintje bij, en even verderop een manege, waar ze mag ponyrijden. En opa wil af en toe best doen alsof hij Jimmy is. Alleen houdt hij het niet zo lang vol als Jimmy!


Dan gebeurt er iets ergs: Lisa is haar knuffel kwijt! En net Wolletje, haar lievelingsknuffel! Overal gaan ze zoeken, maar ze vinden de knuffel niet. Lisa kan er niet van slapen.
De volgende dag in de speeltuin ziet ze haar knuffel: in de armen van een donker jongetje! Ze krijgt hem terug, en het jongetje, Sami wil graag met haar spelen! Maar hij is een beetje verdrietig, omdat hij helemaal niets meer heeft. Sami is een vluchtelingenkind. Lisa weet hem op te vrolijken, maar als Jimmy komt, doet die zo raar.


Een boek over vriendschap dus, maar in de zin van: je kan best meer vriendjes hebben, dat maakt de vriendschap niet minder waardevol! De tekeningen van Dagmar Stam zijn weer fantastisch, altijd vrolijk met die felle kleurtjes, en vrolijke snoetjes! Wie is er nu geen fan van haar! En de verhaaltjes van Vivian den Hollander zijn uit het leven gegrepen, altijd leuk!


Een mooi vormgegeven boek dat uitnodigt tot een gesprek over vriendjes zijn, en over jaloers zijn. Ook de vluchtelingenkwestie kun je op een kindvriendelijke manier aankaarten.


Wie Lisa en Jimmy al nog niet kende heeft het tweetal nu ook in zijn hart gesloten!


ISBN 9789000360680 | Hardcover | 32 pagina's | Van Holkema & Warendorf | augustus 2008
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 14 september 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Boer Boris en de olifant
illustraties: Philip Hopman
tekst: Ted van Lieshout


Boer Boris is inmiddels een oude bekende aan het worden. In elk boek beleeft het mannetje, zoals altijd gekleed in zijn blauwe overal en met grote pet op zijn blonde hoofd wel iets bijzonders. Maar deze keer is het wel héél bijzonder. Boer Boris ziet namelijk ineens een olifant op zijn boerderij rondlopen! Zusje Sam heeft hem gevonden en ze is helemaal weg van het lieve grote dier.


"Ik vond hem daarnet op de weg langs de wei.
Daar plukte ik bloemen. Toen liep-ie voorbij.
Mag ik hem houden? Is hij nou van mij?


Maar Boer Boris wil het niet. Een olifant hoort niet op een boerderij, vindt hij. Daar horen kippen, koeien, varkens en een paard, maar géén olifant! Sam is het natuurlijk niet met hem eens en, vindingrijk als ze is, ze verzint de een na het andere geweldige camouflage voor de olifant. Daardoor komt het dat Boer Boris plotseling een enorme, prachtige mooie gekleurde 'haan' tussen de kippen ziet en een tijdje later hebben ze heel verrassend een enorme 'stier' erbij in de wei. Natuurlijk is dat de olifant maar Sam heeft het wel heel knap gedaan. Je moet goed kijken, wil je de olifant zien tussen al die koeien!


Elke keer vraagt Sam mag ik hem houden? Is hij (de haan, stier enz.) nou van mij?
Maar telkens doorziet Boer Boris helaas de truc van zijn zusje en keer op keer zegt hij nee.


[...] Wij zijn een boerderij!
Daar horen varkens en kippen bij,
een paard in de stal en koeien op het land.
En een stier, jawel, maar géén olifant.'


Sam blijft echter koppig doorgaan en vermomt de olifant in de meest mooie boerderijdieren, je weet niet wat je ziet! Het is echt hilarisch, illustrator Philip Hopman is weer helemaal op dreef! Net als in het allereerste Boer Boris boek, dat ik tot nu toe stiekem nog steeds het allerleukste vond, heeft hij zijn fantasie weer helemaal de vrije loop laten gaan met. In gedachte zie ik de kinderen al genieten en gauw de olifantstier of  -haan etc. aanwijzen.

De tekst is zoals altijd lekker in cadans en de steeds terugkerende vragen en antwoorden maken het helemaal plezierig om (voor) te lezen. Het is natuurlijk wel een beetje zielig voor Sam dat de olifant niet kan blijven. Gelukkig komen we wel te weten waar hij naar toe gaat.
Boer Boris verzint daarna iets heel leuks haar op te vrolijken... en dat lukt! Sam schatert het uit!

Het eerste Boer Boris boek en dit tiende boek over het boertje staan nu op een gedeelde eerste plaats op mijn leukste-Boer-Boris-boeken-lijstje. Het verhaal sprankelt aan alle kanten. Heerlijk!


ISBN 9789025769390 | Softcover | 32 pagina's | Uitgeverij Gottmer | juli 2018

Dettie, 30 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Snip
illustraties: Hanneke Siemensma
tekst: Claudia Lagermann



De arme Snip is een vogeltje met faalangst. Hij durft niet te vliegen. Het is niet omdat hij te zwak is, of iets mankeert, nee, hij durft het gewoon niet. Dat hij de klos is bij verstoppertje spelen, omdat zijn vriendjes zich hoog in de bomen verstoppen, of dat ze hem allemaal enthousiast aanmoedigen om toch de lucht in te gaan, het helpt niet.


En dan begint de vogeltrek, en Snip ziet zijn vriendjes vertrekken. Hij blijft alleen achter.
Of… alleen?
Er zijn wel dieren in het bos, en die hebben soms zijn hulp nodig. Die geeft hij maar al te graag. En zo heeft Snip volop vriendjes in de herfst en in de winter.
Maar als het koud wordt, kan hij zich dan wel warm houden?
En hij moet toch leren vliegen, hoe moet dat nu?


Het verhaal van Snip laat zien dat je meer kan dan je denkt. Faalangst is te verhelpen, zeker als je zoveel vrienden hebt…
Natuurlijk is het een mooi en ontroerend verhaaltje, maar het zijn vooral de sfeervolle illustraties die het boek zo prachtig maken. De kleuren passen bij het seizoen dat in het verhaal voorkomt.
Er zit humor in de tekeningen, en je kan je kind laten zoeken naar de vogels die verstoppertje spelen. En het is heel knap om binnen een eenvoudige tekening van een klein vogeltje emoties te laten zien. Dit is een boek waar je samen met je kind heel veel plezier mee kunt hebben.


Claudia Lagermann volgde de Pabo en de School voor Journalistiek. Ze werkte onder meer als redacteur voor Kidsweek. Sinds 2010 is ze freelance tekstschrijver en redacteur. Snip is haar eerste kinderboek.


Hanneke Siemensma (1978) studeerde Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Volgde daarna de opleiding Beeldende kunst aan de KABK in Den Haag, tot de geboorte van haar oudste dochter. Werkt nu als freelance illustrator en redacteur.


Dit boek is een kerntitel van de Kinderboekenweek 2018.
Grappig dat er een Spaans YouTubefilmpje is… https://www.youtube.com/watch?v=b48NEFKc0fQ

Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789089671264 | hardcover | 40 pagina's | Van Hoogland & van Klaveren| november 2012 | Vanaf 4 jaar.

© Marjo, 23 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Jeppe krijgt een vriend
Jan Braamhorst


"Twintig jaar geleden ben ik er aan begonnen. De hoofdfiguur was eerst een mannetje, maar ik begon meer en meer een hekel aan dat mannetje te krijgen. Toen heb ik er een beest van gemaakt. En ik heb ook heel wat illustraties weggegooid. Ik had de tijd, dus het moest perfect zijn." zegt Jan Braamhorst in een interview in de Gelderlander.

Het mannetje werd dus Jeppe, een 'beer' - volgens Braamhorst een kruising tussen een hond en een beer - die op een eilandje woont. Dankzij het bovenaanzicht kunnen we goed zien hoe klein dat eiland is. Er staat een gezellig houten huisje met veranda op. Er is een moestuintje en een klein bosje met palmbomen waar de hangmat van Jeppe tussen hangt. Op het strand zien we de zandtaartjes die Jeppe 'gebakken' heeft. Jeppe komt net aan varen met zijn houten bootje en sleepnet.


Hij verveelt zich gelukkig nooit, het is dan ook een prachtige en fijne plek om te wonen... Het is alleen wel wat stil. Jeppe zou best wel een vriendje op zijn eilandje willen. En zomaar op een dag gebeurt dat ook! Er zit ineens een vogel op het strand! Jeppe is helemaal blij en rent naar de vogel toe.


"Wat leuk dat je hier zit! Ik heet Jeppe! Wie ben jij?"
"Mijn naam is Ko," zegt de vogel zacht.


Het klikt gelijk tussen de twee. Ze zijn onmiddellijk dikke vrienden. Jeppe is helemaal door het dolle heen. Hij verwent Ko met lekker eten, Ko mag in zijn hangmat liggen en ze spelen en zingen en dansen de hele dag en avond door. Maar zoals altijd gebeurt als het nieuwe eraf is, de vriendschap went... En langzamerhand verandert er iets in de omgang tussen de twee vrienden. Ko moet ook maar eens koken, vindt Jeppe. En Ko blijft koken en het is eten is nooit goed... De eens zo blije Jeppe wordt een akelige, luie, dikke, commanderende beer!
Maar dan begint het te stormen... Alle spullen vliegen in het rond, Jeppe rent gauw zijn huisje in...
Als de storm over is, komt hij weer naar buiten, hij wil eten en roept Ko... maar waar is Ko?


© Jan Braamhorst

Jan Braamhorst (Velp) wilde vroeger zeeman of kunstenaar worden. Inmiddels vaart hij al ruim 30 jaar met zijn zeilschip en heeft hij de afgelopen 40 jaar talloze boeken geïllustreerd en schilderijen gemaakt. Dit is zijn allereerste eigen prentenboek en wat voor een!
De afbeeldingen zijn in mooie natuur- en zeekleuren. De aanvankelijke pret van de twee spat van de pagina's af. De latere verwendheid van Jeppe ook.
Toch blijven de illustraties vriendelijk, net als het verhaal. - De stijl van Braamhorst doet in dit boek denken aan die van Burny Bos (Kleine IJsbeer) -


In het genoemde interview vertelt Jan Braamhorst, "Ik ben een beetje verliefd geworden op die Jeppe. Er komt misschien nóg een verhaal."
Hoera, ik hoop het echt! Bij deze meld ik me alvast aan voor dat tweede deel!

ISBN 9789051166613 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | september 2018
Passend bij het thema vriendschap kinderboekenweek 2018 | formaat: 21,5 x 28,7 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 9 oktober 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De winkelstraat
illustraties Ingela P Arrhenius
tekst: Jonathan Emmett


Zoals hierboven te zien is, is de titel De winkelstraat. Normaal gesproken verwacht je dan een verhaal over mensen of dieren die in diverse winkels dingen gaan kopen en ondertussen grappige of spannende avonturen beleven. Maar dit boek is heel anders. Het is een échte winkelstraat. Daarmee kun je je eigen verhaal maken.


Het is namelijk een harmonicaboek ook wel leporello genaamd. Je kunt het boek daardoor helemaal uitklappen en dan zie je in een grote, lange sliert van meer dan twee en een halve meter allerlei winkeltjes op een rij. Boven de winkels zie je de namen van de winkels staan zoals: Wanda's Wasserete, Café het zonnetje, Fanny's Feestwinkel, Hetty's Haar, Stofzuigers van Meneer Proper, Restaurant De Kroon en nog veel meer. Elk winkeltje is 20 cm. breed.


Maar dat is nog lang niet alles, want elk winkeltje heeft een flap die je open kunt doen. Aan de binnenkant van de flap zelf lees je in twee korte zinnetjes wat er in het winkeltje, café of restaurant gebeurt. En zo komen we aan de weet dat Hugo elke dag zijn krant bij Bens Krantenkiosk koopt, dat Zazou moet oppassen met de tuinslag in De Groene Tuinwinkel, dat Zig een mooi nieuw pak koopt bij Mimi's mode en ga zo maar door. Onder de flap, op de pagina,  zien we het interieur van het winkeltje.


Maar dan zijn we nog steeds niet klaar want boven die winkeltjes wonen, onder het puntdak, allemaal dieren die je gezellig bezig ziet in hun huisje. Roos en oma staan bijvoorbeeld met hun jas aan omdat ze naar het park gaan. Inktvis Ingrid zie je blij zitten wezen met al haar acht nieuwe schoenen aan haar tentakels. We zien en lezen dat Rex en Coco net een beetje ruzie maken - dat hoort er ook bij natuurlijk - en Alexandra zien we druk bezig in de keuken, ze maakt gebakjes wordt ons verteld.

En als je moe bent van al dat gewinkel en het kijken in de huisjes dan kun je lekker naar de achterkant van de winkelstraat gaan. Want daar is de speeltuin en het park maar ook de bushalte en een klein marktje.

En als je helemaal klaar bent met spelen dan vouw je het boek weer dicht en klikt het vast met de mooie gele drukker. - Dan valt het ook niet telkens open als je het oppakt. -


De winkelstraat en de park kant zijn fraai geïllustreerd door Ingela P Arrhenius, die we al kennen van haar boeken Kijk BEER!, Beer waar ben je? en het prachtige boek De dieren van Ingela

Je zou bijna willen dat je zelf weer kind was, zo leuk is dit boek. De winkelstraat belooft geheid vele, vele uren speel- kijk- en leesplezier.


ISBN 9789025769727 | Hardcover | 26 pagina's | Uitgeverij Gottmer | september 2018
Afmeting 29,7 x 20,2 x 3,2 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 3 oktober 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het huis van Muis
met speelhuis en figuurtjes
Lucy Cousins


Op de cover staat een vrolijke Muis voor zijn huis, en om dat huis draait dit boekje. Wij mogen daar namelijk een dagje een kijkje in nemen.

We zien Muis wakker worden, hij rekt zich eens lekker uit. Hij heeft een gezellige slaapkamer en onder zijn bed slaapt de kleine zwarte poes. En dan moet Muis natuurlijk zich wassen en aankleden. Poes likt zichzelf ook schoon en Panda het knuffelbeertje houdt de tandenborstel stevig vast.
We lezen wat Muis de hele dag doet in zijn fijne huis. Hij maakt eten, speelt en tekent, doet de was en bakt lekkere cakejes voor Cora Kip. Kortom het is altijd fijn in het huis van Muis!


De afbeeldingen in dit hardcoverboekje beslaan telkens twee pagina's en zijn helder en warm van kleur. Er is veel op de illustraties te zien waardoor je kinderen de goed herkenbare voorwerpen en meubels zoals; kast, lamp, bed, tafel, poes, bordjes, kopjes, fruit, boeken, melk, klok en speelgoed zoals; beertje, auto, blokken, trompet enz. kunt laten aanwijzen zodat ze gelijk leren wat voor naam die dingen hebben.


Maar de grootste verrassing is, dat aan de binnenkant van de achterzijde van het boek de keuken van Muis als pop-up is toegevoegd! Mét uitdrukfiguurtjes daarbij van Muis, Poes, Cora Kip, Pandabeertje en enkele meubeltjes! Daardoor kan een kind zich lekker laten voorlezen en daarna lekker spelen met het huisje én de bijbehorende poppetjes etc. Dat is nog eens een leuk idee! 
De figuurtjes zijn wel wat klein, dus het is wel opletten dat ze niet zoek raken of in de mond gestopt worden.

Kortom, Een fijn, lees en doe boekje, voor de allerkleinsten.

Zie ook het inkijkexemplaar

Eerder verschenen in deze pop-up serie: Het kasteel van Muis, Het piratenschip van Muis.


ISBN 9789025875220 | Hardcover met ronde hoeken | 12 pagina's | Uitgeverij Leopold | augustus 2018
Afmeting 25 x 24,9 cm | voor kinderen van 3 jaar en ouder

© Dettie, 8 september 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

In het badje
illustraties Vivienne Blake
tekst: Miriam Clark Potter


Haasje Hessel heeft een hekel aan water, hij is er zelfs een beetje bang voor. Maar ja ook kleine haasjes moeten af en toe in bad, dus roept moeder: "Binnenkomen  Hessel, het is tijd voor je badje. Morgen mag je weer verder spelen."
Hessel heeft daar natuurlijk helemaal geen zin in. Hij vraagt aan eendje Elise of zij in zijn plaats in bad wil gaan, zijn moeder merkt dat vast niet...
Maar moeders zijn slim, slimmer dan haasje Hessel.


Mama bakt lekkere koekjes en maakt chocomel voor de badderaar. Dat lust Hessel ook wel dus hij gaat gauw naar binnen.
Maar wat is dat? Mama kent hem niet! Want haar Hessel is toch net in bad geweest?

Wie kent het niet dat een kind geen zin in iets heeft en allerlei 'slimme' trucjes bedenkt. Die zijn vaak zo doorzichtig als glas, maar ook zo enorm leuk. Inwendig moet je lachen maar als opvoeder moet je 'streng' zijn. In dit  boekje lost mama het 'niet in bad willen' heel mooi op door net te doen alsof ze Hessel niet kent. Zo leert ze hem dat het ook de moeit waard kan zijn om toch te doen wat mama vraagt.
Leuk verhaaltje.


De potloodtekeningen doen een beetje nostalgisch aan en dat kan ook kloppen want het boekje is er een uit de Pixi klassiekreeks II. Sommige mensen zullen ze nog wel kennen want tussen 1971 en 1996 zijn er vele pixiboekjes verschenen in Nederland.
Pixi’s zijn volledige prentenboeken in kleur, van 10 x 10 cm. En ze hebben een heel kleine prijs. Ideaal dus om cadeau te geven of mee te nemen op vakantie.


ISBN 9789050652582 | Paperback | 24 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | 2018
Pixi-serie 08 nr. 059 | Afmeting 10 x 10 cm | Nederlandse tekst Hedi de Zanger | Leeftijd  3+

© Dettie, 19 september 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Mevrouw Kip leert vliegen
illustraties: Elizabeth Webbe
tekst: Godfrey Lynn


Mevrouw Kip is een beetje huishoudmoe. Als ze wakker wordt kakelt ze zachtjes 'Ik blijf gewoon liggen.' Maar ja ook een kippenmoeder moet voor haar kleintjes zorgen. Dus staat ze toch maar op, geeft ze de kuikentjes eten en tja die vervelende afwas verdwijnt ook niet vanzelf en de boodschappen komen ook niet aanwaaien dus doet ze een beetje zuchtend haar hoed op en gaat maar op pad naar de winkels in de stad.


Ondanks de storm en regen op de terugweg is mevrouw Kip toch weer een stuk vrolijker geworden en het wordt helemaal leuk als de wind haar met paraplu en al oppakt en door de lucht laat vliegen. Mevrouw Kip geniet! En dan... als haar paraplu kapot gaat ontdekt ze dat ze zelf kan vliegen! Het feest is compleet.
Ondanks dat ze onderweg haar portemonnee en boodschappen is verloren vliegt ze blij in het rond. En de volgende dag weer...


Het is grappig om te zien met hoeveel tegenzin mevrouw Kip de dag in gaat en dat 'stomme' huishouden doet. Een heel verschil met de mevrouw Kip die heerlijk vrij en blij door de lucht zwiert. Ook de ontdekking dat ze iets kan wat ze niet verwacht had maakt van haar een gelukkige kip.
Achterin het boekje staan nog allerlei huishoudelijke artikelen zoals de strijkplank, wasmand,servies etc. Misschien is dat wel iets om een 'leerzaam' spel van te maken, bijvoorbeeld samen met de kinderen die spullen aan te wijzen en op te ruimen...


Het is een schattig boekje uit de Pixi serie 08 Klassiek II datbestaat uit 8 nostalgische dierenverhalen, die als één van de eerste Pixi boekjes in 1971 verschenen. Toentertijd waren ze enorm populair. De boekjes zijn heel goedkoop, hebben een klein formaat (10 x 10 cm), wegen 20 gram en zijn volwaardige leesboekjes, inclusief mooie prenten. Vanwege het formaat en gewicht zijn ze heel handig om mee te nemen op vakantie of voor onderweg. Ook leuk om cadeau te geven.


ISBN 9789050652605 | Paperback | 24 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | 2018
Pixi-serie 08 nr. 061 | Afmeting 10 x 10 cm | Nederlandse tekst Hedi de Zanger | Leeftijd  3+

© Dettie, 6 september 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Johannes de parkiet
illustraties: Medy Oberendorff
tekst: Mark Haayema


Wie dit boek ziet, is meteen verkocht, dat kan niet anders.
Wat een schatje is die Johannes...
Of toch niet?


Want als we het verhaal lezen dan blijkt dat hij een paar vervelende eigenschappen heeft.Hij heeft bijvoorbeeld een hekel aan vreemde vogels! En Gijs zijn baas heeft hem in een heel grote volière gezet, waar volop ruimte is, niet zo gek dat er op een dag een stel zebravinken bij komen.


Johannes vindt het maar niks. Hij wil best toegeven dat het zaad dat Gijs nu in de volière zet lekker is, en ach, die zebravinkjes zijn ook wel gezellig. Maar waarom nu weer die twee ara's? En die kwartels en die... er komen een heleboel 'indringers', vindt Johannes. Het wordt veel te druk! Maar eigenlijk is de volière groot genoeg, en Gijs weet dan ook een slimme oplossing om er voor te zorgen dat Johannes de vreemde vogels accepteert.

Het gedrag van Johannes is heel herkenbaar, iedereen moet wennen aan nieuwe mensen om zich heen. Het verhaal is dan ook niet zo verrassend al blijft de boodschap altijd goed: ook vreemde vogels kunnen vrienden zijn! Maar de illustraties zijn wonderschoon! Zo levensecht dat het haast geen tekeningen lijken!
Waarschijnlijk zijn het dat dan ook niet, is het een combinatie van foto en tekening. Maar zo mooi uitgewerkt!


Dit boek is een van de Kerntitels voor de Kinderboekenweek 2018, thema vriendschap.

Medy Oberendorff is geschoold als wetenschappelijk illustrator. Op haar site zie je nog meer prachtige afbeeldingen. https://medyoberendorff.nl

Mark Haayema is schrijver van Jeugdboeken, Jeugd-tv-series, Jeugdliedjes en Jeugdtheatervoorstellingen. In 2011 verscheen zijn eerste kinderboek 'De held van alle helden'. Ook op zijn site is van alles te vinden. https://www.markhaayema.nl


ISBN 9789047623984 | Hardcover | 365 pagina's | Rubinstein Publishing | maart 2018
Afmeting: 29,1 x 23,5  cm. | Vanaf 4 jaar

© Marjo, 29 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER