Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Het Zwanenmeer
Charlotte Gastaut


Als meisje van een jaar of twaalf mocht ik met mijn schoolklas naar het concertgebouw in Amsterdam, waar een film met het ballet van Het Zwanenmeer getoond werd. Of het met de legendarische Nurejev was, weet ik niet meer. Wel weet ik dat ik vanaf het eerste filmbeeld compleet ondergedompeld was in de wondere wereld van de zwanenprinses. Zij en haar hofdames waren door een verschrikkelijk tovenaar vervloekt en daardoor ging de prinses overdag als een witte zwaan door het leven. Alleen na middernacht nam zij voor een paar uur haar menselijke gedaante weer aan.


Een prins, die gevlucht was van huis omdat hij van zijn ouders te horen had gekregen dat hij de volgende dag op het hofbal zijn vrouw moet uitkiezen, ziet die nacht de zwanenprinses en is diep onder de indruk van haar schoonheid. Hij spreekt haar aan en zij vertelt haar droeve verhaal. De betovering kan alleen verbroken worden door ware liefde. De prins weet dan al dat hij de zwanenprinses als vrouw wil en niemand anders. Hij houdt nu al van haar. Hij vraagt haar naar het bal te komen zodat hij haar aan zijn ouders kan voorstellen als zijn aanstaande vrouw.

Maar natuurlijk gaat het allemaal niet zo makkelijk. De tovenaar is slim en heeft een akelig plan bedacht, maar gelukkig loopt het voor de witte zwanenprinses en haar prins goed af.


Toentertijd in het concertgebouw volgde ik ademloos het hele gebeuren. Het ballet, het verhaal, eigenlijk álles, was sprookjesachtig en maakte op mij een enorme indruk. Vooral die prinses, die was zo beeldschoon.
En nu is er dit boek dat opnieuw een enorme betovering oproept, dat komt niet zozeer door de tekst, die duidelijk en beknopt is, maar wel door de uitvoering. Het boek heeft namelijk prachtig uitgesneden illustraties die voornamelijk in het goudbeige, wit en zwart zijn uitgevoerd. Doordat ze opengewerkt zijn kun je de onderliggende pagina ook zien die het beeld aanvult, compleet maakt en diepte geeft. Het bijzonder is dat de opengewerkte afbeeldingen aan beide zijden ingekleurd zijn in verschillende kleuren waardoor dezelfde figuren een heel ander effect krijgen. de figuren doen een beetje denken aan wajangpoppen. Het is wonderschoon om te zien.


Zie ook het inkijkexemplaar om een indruk van de opengewerkte pagina's te krijgen, maar in het echt is het nog veel mooier.
Wil je het boek aanschaffen wees dan snel want het is uitgegeven in een gelimiteerde oplage! 


Charlotte Gastaut
(1974, Marseille) is afgestudeerd aan de Parijse Hogeschool voor grafische kunst (ESAG). Sinds 2001 maakt en illustreert ze boeken voor kinderen. Ze heeft een eigen stijl ontwikkeld met gebogen lijnen, een rustige duidelijke opzet en haar personen zijn vaak en profil afgebeeld.

Pjotr Iljitsj Tsjaikovski (1840-1893) was een Russische componist, wiens muziek door zijn toenmalige landgenoten als te westers werd bestempeld. Er staan veel symfonieën, pianoconcerten, vioolconcerten en balletmuziek op zijn naam.


ISBN  9789060387917 | Hardcover 32,8 x 29,6 cm | 32 pagina's | Uitgeverij Christofoor | september 2016
Vertaald door Yvonne van der Staaij | Layout en zetwerk Jaap Verheij | Leeftijd 5 tot 100 jaar

© Dettie, 22 januari 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Halfbakken Hendrik
Marc de Bel


Hendrik is een jonge stier die een mooi leven heeft bij bioboer Tonus. Maar in tegenstelling tot zijn stoere broers Carambo en Torro is Hendrik een dromer. Hij droomt ervan om te kunnen vliegen. Telkens weer bouwt hij een zweefvliegtuig, hij is al toe aan model HV16. De vijftien voorgaande pogingen eindigden allemaal voortijdig in de vijver. De enige die nog helemaal in zijn succes gelooft, is Troet, zijn lieve gevoelige vriendin. Ze zijn zwaar verliefd op elkaar.


Het is ook Troet die opmerkt dat boer Tonus niet meer zo vrolijk is, zelfs heel bedrukt is. Ze vraagt aan Poeze wat er aan de hand is en tot haar grote schrik hoort ze dat het niet goed gaat met de boerderij. Boer Tonus had veel tegenslag, de wortelen en aardappeloogst was mislukt, de bijen kregen een ziekte en de kaasmachine ging kapot. En nu zit boer Tonus daardoor in de financiële problemen, hij kan zijn schuld niet aflossen en moet nu waarschijnlijk de boerderij verkopen! Morris Mutz wil de boerderij al heel lang hebben om grote kippen- en koeienloodsen te plaatsen.


Alle dieren schrikken enorm, ze zijn erg gehecht aan hun vrije leventje. Vooral Troet is van slag, niet meer in haar lekker groene wei kunnen lopen, het lijkt haar verschrikkelijk. Maar wat kunnen ze doen? Ze bedenken allerlei plannen maar echt iets nuttigs verzinnen lukt niet. Gelukkig willen Jan en de Countryboys optreden in de schuur... de opbrengst gaat dan naar boer Tonus, maar dat bedrag zal niet genoeg zijn...


Hendrik is blij voor Tonus maar beseft wel dat hij nog gauw die avond in de schuur zijn nieuwste model vliegtuig moet maken, want de boer moet nu de schuur gaan opruimen. Deze keer noemt hij zijn vliegtuig Hendrikus Volarus Libellus...


Maar alles loopt heel anders dan iedereen had kunnen bedenken. Troet wordt zelfs een ster! En Hendrik? Dat verklap ik niet.


Geestig, fantasievol verhaal, dat zijdelings de bioboeren een steun in de rug geeft. Maar het zijn vooral de lieve Troet en de dromerige Hendrik die de show stelen in dit verhaal. Dankzij de steun van Troet blijft Hendrik gaan voor zijn droom. De vliegpogingen en andere zaken zijn bovendien erg grappig weergegeven op de sfeervol gekleurde en zwart-wit afbeeldingen van Jan Bosschaert.
Het is duidelijk dat de schrijver Vlaams is gezien het woordgebruik. Persoonlijk vind ik het verhaal gezien het onderwerp en de taal voor 5 jarigen wel aan de pittige kant. Zelf zou ik het voor wat oudere kinderen adviseren. Maar dat neemt niet weg dat kinderen zeker zullen genieten van dit doldwaze, redelijk spannende avontuur.


ISBN 9789461313683 | Hardcover | 116 pagina's | Van Halewyck | februari 2015
Voorlezen vanaf 5 jaar, zelf lezen vanaf ca. 9 jaar

© Dettie, 15 januari 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Eefjes eenhoorn
Een klein meisje, haar magische vriend en een prachtig kerstfeest
Anna Currey


Eefje logeert bij opa, dat is wel leuk, toch is ze niet blij want papa is er niet. 'Hij komt, zodra hij kan,' belooft mama. Toch kan Eefje niet slapen, ze voelt zich een beetje eenzaam zo zonder vriendinnetjes in de buurt. Ze gaat voor het raam staan om naar buiten te kijken, misschien ziet ze papa aan komen lopen. Maar het is niet papa die door de sneeuw aan komt stappen, het is heel wat anders. Eefje weet niet wat ze ziet en rent naar beneden. Ze doet gauw de deur open.
'Ik heet Eefje', fluisterde Eefje.
'En hoe heet jij?'
"Florian', zei de eenhoorn.


Hij stapt naar binnen en loopt mee naar boven. In Eefjes kamer gaat hij lekker op haar bed liggen en valt gelijk in slaap.


Het grappige is dat opa en mama de volgende ochtend helemaal niet opkijken van Eefjes nieuwe vriend. Ze vinden het alleen maar leuk. Opa maakt gewoon ook een boterham voor hem.  Met zijn allen gaan ze daarna het huis versieren want het is bijna Kerstmis, maar Florian vindt zo'n kerstboom en zo'n kerstster van stro alleen maar lekker!
Maar als ze op de kerstmarkt zijn, is Florian ineens weg... waar is hij gebleven? Eefje rent in het rond en zoekt hem overal, waar is Florian?
Gelukkig vindt ze hem, bij de grote kerststal met een dak van heerlijk, geurig stro... en naast Florian staat een meisje, ze heet Sophie, en ze woont vlakbij opa!


Een lieve, warme kerstvertelling met een vleugje magie.
Zelfs de cover laat - letterlijk - zien dat het schitterend (voorlees)verhaal is.


ISBN 9789060387658 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Christofoor | november 2015
Afmeting 27,8 x 23,8 cm Vertaald door Maeike de Wolff-Russchen | leeftijd 4+

© Dettie, 23 december 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Nathan de kleine herder
illustraties: Sanne Dufft
tekst: Aly Hilberts


Vanaf de cover kijkt een vriendelijk jongetje met grote bruine ogen je aan. In zijn rechterhand heeft hij een staf en aan zijn voeten zit een kleine, jonge hond. Op de achtergrond zien we een grote kudde schapen. Het is Nathan, die zo vreselijk graag herder wilde worden.


En nu is het zover. Nathan is jarig en daardoor oud genoeg om met zijn vader het veld in te gaan. "Ik zal van jou de allerbeste herder maken van het hele land," zegt zijn vader hem. Op de tochten door de velden verzamelt Nathan allemaal mooie dingen waar hij figuren van maakt. Daarna stopt hij alles in zijn knutselbuidel. De herders vinden het prachtig wat Nathan allemaal gemaakt heeft, alleen zijn vader moppert. 'Wat moet een herder daar nou mee?' Maar Nathan bewaart alles goed, wie weet kan hij er later iemand een plezier mee doen, denkt hij.


© Sanne Dufft's Avonds zitten de herders bij het vuur en praten ze over de akelige koning. Nathan's vader weet dat er eens een vrede-koning zal komen. 'Wat God belooft dat doet hij!' zegt vader, maar de andere herders geloven er niet meer zo in.


Nathan doet vreselijk zijn best maar hij is nog jong en speels. Van een stuk hout maakt hij een fluit en blaast daarna allemaal vrolijke wijsjes. Hij gaat zo op in de muziek dat hij niet ziet dat er schapen over de heuvels verdwijnen.  Papa is nu echt heel boos. Zo wordt Nathan nooit een goede herder.
Nathan is ook boos op zichzelf en slingert zijn hele knutselbuidel ver weg. Vanaf nu zal hij een goede herder zijn. En dat lukt hem.


Maar dan op een avond, in het donker, zien ze ineens allemaal licht en alle herders horen een stem die vertelt dat de Zoon van God die nacht geboren is. De engel,  want dat is het, wijst ze de weg naar het stalletje en de kribbe waarin het kindje ligt. De engel laat Nathan ook zien dat zijn knutselbuidel in de boom hangt. Nu komt Nathans wens toch uit, nu kan hij toch zijn mooie figuurtjes weggeven!


Ook al ken je het verhaal toch blijft het mooi, zeker als het zo mooi en vlot verteld wordt zoals Aly Hilberts doet. Maar de afbeeldingen maken het  helemaal aantrekkelijk. Ze zijn enorm sfeervol en maken van dit aloude kerstverhaal een mooi modern geheel.
Fijn voorlees- en kijkboek.


Aly Hilberts
is een Nederlandse schrijfster uit Hasselt. Ze maakt kinderboeken voor acht- tot twaalfjarigen en werkte veertig jaar in het basisonderwijs. Sinds 2003 werkte ze elk jaar een periode op een school in Suriname.


Sanne Dufft
volgde in Glencraig, Noord-Ierland, de opleiding tot remedial teacher. Ze studeerde vervolgens beeldende therapie in Nürtingen en woont met haar gezin in Tübingen, Duitsland.


ISBN9789060387900 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Christofoor | 17 oktober 2016
Leeftijd 4+

© Dettie, 18 december 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

We hebben een hoed
Jon Klassen


Twee schildpadden vinden een hoed, een mooie witte hoed. Ze passen de hoed en hij staat bij alle twee goed. Maar ja, ze zijn met zijn tweeën en er is maar één hoed. Ze moeten de hoed maar laten liggen en vergeten. Dat lukt natuurlijk niet, want het is wel een heel prachtige hoed.


Het wordt avond, het wordt nacht... Beiden willen ze heel graag de hoed, maar beiden willen ze de ander niet kwetsen. Ze gaan wel slapen met hun snoeten richting de mooie hoed, dat dan weer wel. Maar ze doen verder net alsof die hele hoed hun niets kan schelen... maar je ziet de hunkering. Ze kunnen er amper van slapen.

Slaap je al helemaal?
Ik slaap al helemaal.
Ik ben aan het dromen.
Waar droom je over?
Ik zal je zeggen
waar ik over droom

Ik droom
dat ik een hoed heb
Hij staat me
heel erg goed.

En jij bent er ook
en jij hebt ook een hoed.


De verleiding om die hoed te pakken is groot en als de ene schildpad eindelijk slaapt wordt die hoed zelfs onweerstaanbaar voor de ander. Zal hij...?


Op zich lijkt het een simpel verhaaltje wat verteld wordt in zeer korte zinnen. Maar de kracht zit hem in de afbeeldingen en ook dat is bijzonder want in feite zien we niet meer dan de twee schildpadden, de hoed en een klein stukje woestijn - met cactus - . Het zit hem vooral  in de ogen van de schildpadden, die spreken boekdelen. Die ogen dwalen steeds af naar de hoed, zelfs als ze al besloten hebben de hoed te negeren. Het verlangen naar de hoed en alle emoties die daarbij horen, wordt door middel van die ogen prachtig weergegeven.
Het lijkt alsof je een uitgebreid verhaal gelezen hebt en het is ongelofelijk knap om dat voor elkaar te krijgen met zo weinig middelen. Hoedje af!


Eerder verschenen van deze auteur illustrator de boeken Ik wil mijn hoed terug en Deze hoed is niet van mij en dit boek We hebben een hoed, is de afsluiter van deze 'hoedentrilogie'.  Jon Klassen 91981)  won zowel de Amerikaanse Caldecott Medal als de Britse Kate Greenaway Medal voor kinderboekillustraties voor het boek Deze hoed is niet van mij.  Hij is daarmee de eerste die beide prijzen won voor hetzelfde werk. Ook won hij in 2014 voor hetzelfde boek het Zilveren palet, de Nederlandse prijs voor buitenlandse illustratoren van kinderboeken.

Zie ook het 'inkijkexemplaar'


ISBN 9789025765842 | hardcover | 56 pagina's | NUR 273 | Uitgeverij Gottmer | september 2016
Afmeting 28,7 x 20,7 cm | Vertaald door J.H. Gever | leeftijd 5+

Dettie, 10 december 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De kleine walvis in de winter
Benji Davies


"Boy woonde aan zee. Samen met zijn vader en zes katten.


Vorige zomer redde Boy een kleine walvis. Die was
aangespoeld na een storm. Samen met zijn vader bracht
hij hem terug naar zee, waar hij thuishoorde.


Maar Boy kon zijn kleine vriend niet vergeten"


Zo begint het verhaal over Boy die elke dag uitkijkt over de zee in de hoop dat het walvisje weer terugkomt. Soms denkt hij dat hem in de verte ziet zwemmen maar elke keer is het tot zijn teleurstelling iets anders.

© Benji Davies

Het wordt herfst, het wordt winter. Al die tijd heeft Boy met zijn ogen speurend over de zee naar de kleine walvis gezocht. Maar nu gaat het sneeuwen, we zien dat het strand steeds witter wordt, en het wordt zo vreselijk koud dat zelfs de zee begint de bevriezen. Papa gaat nog gauw één keer vissen... Roy zwaait hem vrolijk uit.


Maar papa komt 's avonds niet thuis en Boy wacht en wacht. Hij zit op zijn bed en tuurt naar buiten. Waar blijft papa? Ineens ziet hij iets. "Dat moet papa zijn." Gauw trekt hij zijn warme kleren en schoenen aan en dan zien we Boy hollen met zijn stormlamp, in het donker, over het ijs, in de sneeuw!


"Hoe verder Boy liep, hoe meer
sneeuw er naar beneden kwam.
Na een tijdje leek alles overal
hetzelfde.

Boy was verdwaald."


Maar dan ziet hij iets voor zich een grijze vorm... het is papa's boot! Maar papa is niet aan boord. Boy is best bang. Was de kleine walvis er maar.
En dan gebeurt er iets ongelofelijks... de kleine walvis (en zijn familie) komt Boy helpen! Samen gaan ze op zoek naar papa.


Een hartveroverend verhaal over vriendschap en moed. Een moedig is Boy! Héél moedig zelfs.
De sfeer is ondanks dat het best een spannend verhaal is, niet eng of griezelig. Dat komt onder andere door de afbeeldingen. Die zijn namelijk warm nachtgrijs met mooie oplichtende kleurelementen. Het lantaarnlicht maakt de tekeningen ook aangenaam vriendelijk om naar te kijken.


Het eerste deel over Boy getiteld De kleine walvis, dat ik helaas niet gelezen heb, is o.a. Prentenboek van het Jaar 2017 geworden maar Benji Davis sleepte nog veel meer prijzen voor dat boek in de wacht. Het zou zomaar kunnen dat dit boek ook in de prijzen gaat vallen. Daar is het mooi genoeg voor.


ISBN 9789024574841 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Luitingh Sijthof | 10 november 2016
Afmeting 28,5 x 25,2 cm | prima vertaald door Edward van de Vendel | Leeftijd 3+

© Dettie, 2 december 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altDe voorleestrein
Illustraties: Eefje Kuijl
tekst: Marianne Busser & Ron Schröder


Welkom in de voorleestrein wie reist er met ons mee?
iemand leest een versje voor in iedere coupé
de bakker en de brandweerman en zelfs de koningin
die stappen met dit voorleesboek ons leuke treintje in

Speciaal voor de Nationale Voorleesdagen van 25 februari t/m 4 maart 2017: vrolijke versjes en tegelijkertijd de verschillende beroepen leren.


Terwijl kinderen voorgelezen worden, kunnen ze de leuke afbeeldingen bekijken. Steeds wordt een persoon voorgesteld met zijn of haar beroep – bijvoorbeeld de bakker, de brandweerman, de dierenoppasser, de kapster – en zij dragen allemaal een versje voor, dat past bij hun beroep.
De bakker heeft het over koekjes, de dierenoppasser over verschillende dieren en de kapster: ha, zij heeft een versje over een tuinman! Maar die doet volgens het versje hetzelfde als de kapster: hij knipt de heg, borstelt het pad, wast het gras! Heel grappig!


Zo zitten er in de versjes ook leerzame elementen verstopt, die door de volwassen voorlezer aangegrepen kunnen worden om de kinderen iets meer te leren. Er is bijvoorbeeld ook een slager, die een versje heeft over wat dieren later willen worden. Dan wil de poes muizenvanger worden, en de koe een melkkoe, maar het arme varken, zijn toekomst is niet zo rooskleurig. En natuurlijk is er een konijntje! Die zit in het versje van de verpleegster.


Een konijntje dat ook nog dokter was hield vaak spreekuur op het gras
hij zorgde voor de anderen en hupte vrolijk rond
En zieke dieren maakte hij al snel weer kerngezond
want als het met wat slaap en met wat wortels niet wou lukken
begon hij snel voor de patiënt wat pilletjes te drukken!


Het zijn allemaal reuze leuke versjes, die uitnodigen tot speelse leermomenten, verteld in een raamvertelling, want het is de conducteur – ook een beroep – die van coupé naar coupé loopt en om versjes vraagt.


Voor zover ik weet is dit de eerste keer dat Eefje Kuijl en het echtpaar Busser samenwerken. Wat mij betreft mag het vaker gebeuren, ik vind haar tekeningen prima passen bij de tekst, en ze zijn zeer geschikt voor de doelgroep. Grappige, kinderlijke tekeningen met veel details, zodat kinderen genoeg te bekijken hebben terwijl ze luisteren.


ISBN 9789048837496 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Moon | januari 2017
  Leeftijd tot 6 jaar

© Marjo, 15 januari 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Flamingo!
illustraties: Marije Tolman
tekst: Kim Crabeels


De titelpagina spat ons tegemoet. We zien namelijk een knalroze ei. Dat moet het ei van Flamingo zijn.
Op de volgende twee bladzijden zien we op de linkerpagina de Flamingo overal lopen, hij ontmoet zo te zien een reiger, een dodo en een pinguïn Maar loopt hij wel? Waarom zien we steeds één pootje apart afgebeeld? Ook op de rechterpagina zien we Flamingo, hij ziet er verdrietig uit en staat ook daar op één poot. Hij heeft er namelijk maar één.


Voorzichtig gluurt Flamingo door zijn veren.
De poot is weg, nooit meer gezien.


Dat was niet altijd zo. Flamingo was ooit sneller dan snel. Zijn nestkast zit vol met prijzen. Hij kon fantastisch snelvliegen en won de 100 meter steltlopen en werd zelfs trekvogelkampioen. Maar toen werd alles anders...

We zien de fleurige roze vogel veranderen in een verscheurde vogel. Hij voelt zich zo grijs als krantenpapier. Onze supersnelle vogel was namelijk uit de lucht gevallen 'en zijn poot viel niet te fiksen'. Maar ondanks zijn verdriet om zijn verloren poot kan hij soms toch nog wel lachen, tot opluchting van Duizendpoot. 'Dan is er nog hoop', zegt hij. En uitgerekend dit diertje met al die pootjes helpt Flamingo. Stapje voor stapje, voetje voor voetje, zullen we verder gaan... zegt hij ontactisch tegen Flamingo. 'Ik doe het zelf wel!' roept Flamingo en zo gebeurt het.


'Wie is dat?' willen Reiger en Pinguïn weten.
'Dat is Flamingo',  lacht Duizendpoot.
'Dat kan niet', zegt Pinguïn. Reiger knikt:
'Die mist een poot.'


Maar wat ze zien is wél Flamingo. Hij is niet meer verdrietig, dankzij hulp van zijn vriend Duizendpoot heeft hij de moed weer bij elkaar geraapt en gaat ervoor. Alle vogels zwaaien en juichen: Flamingo! Go! Go!


Het verhaal is gebaseerd op het leven van Marc Herremans, de succesvolle Belgische trialeet die na een ongeluk niet meer kon lopen, hij kreeg de diagnose, complete dwarsleasie van borst tot tenen. Maar voor zijn ongeluk wilde hij de triatlon, Ironman van Hawaii winnen en de  Crocodile Trophy rijden, een 1400 km lange loodzware mountainbike wedstrijd. En na het ongeluk wilde hij dat nog steeds en dankzij hulp van vrienden en familie, veel doorzettingsvermogen en de moed niet op te geven lukte hem dat!


Ook in dit boek draait het om positief blijven ondanks flinke tegenslag en hoe belangrijk liefde en steun van vrienden is. En dat is uitstekend verwoord en in beeld gebracht door Kim Crabeels en Marije Tolman.


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789401437851 | Hardcover | 32 pagina's | Lannoo | 11 oktober 2016
Afmeting 30,5 x 19,5 cm | Leeftijd 5+

© Dettie, 26 december 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Een stipje in de sneeuw
illustraties: Fiona Woodcock
tekst: Corinne Averiss


Miki, de kleine ijsbeer, wil lekker spelen in de zachte sneeuw, maar mama denkt er anders over, zij wil vissen op het ijs. Daar heeft Miki niet zoveel zin in, bovendien vindt hij dat duiken nog een beetje eng.  Miki rent gauw weg, heerlijk de sneeuwberg op. Na een tijdje ziet hij een rood stipje. Dat is spannend! Hij rent er naartoe. Het Stipje zwaait met een pootje. Het Stipje ruikt heel lief en gelukkig wil het Stipje met hem spelen. Ze rollen door de sneeuw en glijden samen heerlijk de berg af. Maar opeens is één pootje niet meer rood van het Stipje. Het rode ding wat om haar pootje zat is in het water gevallen... het Stipje is er helemaal verdrietig van.

We zien de dappere Miki het water in duiken en lang achter het rode ding aan zwemmen totdat hij hem te pakken heeft. Het Stipje is gelukkig gelijk weer  vrolijk. Miki leert het Stipje gelijk maar hoe ze van ijsschots naar ijsschots kan springen.
Samen klimmen ze de daarna de sneeuwberg weer op en daar zien ze nog een rood Stipje. Het is een mamastipje! De stipjes zijn blij dat ze elkaar weer gevonden hebben. Maar waar is de mama van Miki gebleven? Hij gaat haar gauw zoeken want zijn pootjes zijn ondertussen wel heel erg moe...

Op de afbeeldingen zien we wat het Stipje is. Maar het leuke is dat het verhaal vanuit de ogen van het ijsbeertje verteld wordt. Hij weet natuurlijk niet dat een Stipje met vier 'poten' een mensenmeisje is. Ze hebben dikke pret met zijn tweeën en omdat hij zijn vriendinnetje wilde helpen, is Miki toch maar mooi de zee in gedoken! Hij vond het fijn dat hij het meisje blij kon maken en daar draait dit hele verhaaltje om, om vriendschap gemengd met een beetje moed .


Fiona Woodcock heeft de winterse Poolsfeer prachtig weten weer te geven. De sneeuw dwarrelt bijna van de bladzijden af. Ondanks het ijzige weer is het een heel warm verhaal geworden en dat op de Noordpool!

ISBN 9789044828399 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Clavis | augustus 2016
Afmeting 27,7 x 23,8 cm | Vertaald door Clavis uitgeverij |  Leeftijd 4+

Dettie, 22 december 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

die® leest
Mirte Stut & Geurt van Donkelaar


Voor me ligt een mooi glanzend zachtgeel boek, niet goud op snee maar rood op snee wat een prachtig effect geeft. Ook apart is, dat het boek langerekt maar dan is in de breedte. Sla je het open dan staat op een dieproodroze pagina, in het zachtgeel, de woorden van a tot z afgedrukt. We gaan dus letters leren maar dan anders dan anders. Het blijkt dat het namelijk niet alleen maar alle letters van het alfabet zijn die in het boekje besproken worden maar ook de 15 belangrijkste klanken komen voorbij.


Het begint al bij de letter a waarmee, zoals begrijpelijk is begonnen wordt. Op de 2 zachtgele pagina's, staan in roodroze letters woorden onder de plaatjes afgedrukt met de letter a erin die ook kort wordt uitgesproken, zoals; arm, tas, acht maar ook ananas. De afbeeldingen zijn deels foto's en deels illustraties. Op de volgende twee - dit keer roodroze -  pagina's staan in zachtgele letters de woorden met een langgerekter aa afgedrukt, zoals: aardbei, haan, laars met de afbeeldingen erboven, we zien zelfs een heuse draak in mooie kleuren.
Zelfs de woorden met au worden niet vergeten. We zien een auto, een augurk, blauwe verf en een prachtige pauw.
Het verschil in klanken met de daarbij behorende letters is duidelijk te zien en te horen.


Dan volgen de woorden die beginnen met een b, c, d om bij de e weer meerdere pagina's te gebruiken met woorden die met een e, of met ee, ei of eu geschreven worden. En zo wordt het hele alfabet behandeld. Elke letter en elke klank heeft een eigen pagina met ca. 5 afbeeldingen en woorden met die letter of klank. Heel overzichtelijk en helder gedaan.

die® vier
Mirte Stut & Geurt van Donkelaar


Bij het boekje zit ook een letterkwartet in dezelfde mooie, glanzende dieproodroze met zachtgele uitvoering als het boekje.  De bedoeling is om een kwartet bij elkaar te sprokkelen van woorden die bijvoorbeeld een k hebben. We zien een kaart waarop een foto van een kwast is afgebeeld, daarboven staat het woord kwast afgedrukt. Daaronder zien we drie plaatjes van een kuiken, drie koekjes en een kachel. Die drie kaartjes moet je bij de andere spelers zien te vinden tot je ze alle vier bij elkaar hebt. Superleerzaam natuurlijk.


En dat het leerzaam is, kan ook haast niet anders want zowel het boek als het kwartetspel is in samenwerking met enkele leerkrachten gemaakt, zoals de inmiddels welbekende juf Sanne en Paulien Kollenburg, Els van Oers, Lenneke de Vries en Fianne Buurmans. 'Het geheel sluit heel goed aan bij het aanbod op school' staat op de cover te lezen.


Kortom, met dit boekje en kaartspel heb je goud in handen. Kinderen zullen er enorm veel van opsteken!
De prachtige uitvoering van zowel het spel als het boekje verdient een apart compliment, werkelijk fantastisch zoals alles verzorgd en afgewerkt is.


die leest ISBN 9789025766054 | Hardcover | 88 stevige glanzende met water afneembare pagina's | Gottmer | september 2016
die vier kwartetspel ISBN 97899025766504 | 2 sets van elk 40 kaarten (10 kwartetten)
Leeftijd 4+

© Dettie 11 december 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Alle kinderen
Een ABC van gemene versjes

illustraties: Anke Kuhl
tekst: Martin Schmitz-Kuhl


Alle kinderen zijn gek op Pirania's
Behalve Agaat, die in het badje staat.


We zien hierbij een afbeelding van alle kinderen die gezellig aan de rand van een vierkante vijver staan. Ze wijzen naar de visjes in het water, het zijn piarania's met heel scherpe tandjes. In dat water staat Agaat...


Alle kinderen schaatsen op de vijver
Behalve Beatrijs, die zakt door het ijs.


Bij deze tekst zien we alle kinderen heerlijk zwieren over het ijs. Maar van één zien we alleen maar een hoofd uit een wak steken.
Je raadt het al, diegene in dat wak is Beatrijs...


Alle kinderen slaan op de vlucht
Behalve Camilla, die ontmoet een gorilla

En Camilla ontmoet niet alleen de gorilla, nee, het is veel erger! De gorilla houdt haar in zijn enorme hand en aan de overkant hangt een gemeen kijkende slang... op de achtergrond zie je een sliert kinderen weghollen.

Alle kinderen staan stil bij de afgrond.
Behalve Ger, die doet één stap te ver.


En zo wordt het hele alfabet afgewerkt. De 26 versjes zijn niet eens zo heel erg gemeen, maar in combinatie met de afbeeldingen wordt de tekst wél veel meer beladen en valser, zoals:


Alle kinderen springen in het water.
Behalve Yvon, die landt op het beton.


Hierbij zien we alle kinderen lekker spelen bij het zwembad, niets aan de hand, maar dan neemt Yvon een snoekduik van de hoge duikplank af... ze springt veel te ver, wat er daarna gebeurt zie je niet maar je voelt het bijna wel! Oei, dat zal zeer doen! Dat zal een akelige dreun geven, denk je...
Het is humor met een ondergrond van leedvermaak en daar moet je van houden.

Het bizarre is dat tijdens alle gebeurtenissen de kinderen heel stoïcijns blijven. Ze staan erbij en kijken ernaar of zelfs dat niet eens, ze gaan gewoon door met hun bezigheden. Niemand grijpt in, niemand steekt een helpende hand uit. Wat dat betreft zijn het echt gemene versjes - en plaatjes - .
Toch heb ik wel het idee dat kinderen hier vreselijk de slappe lach van krijgen. Maar heel gevoelige kinderen zullen het mogelijk allemaal wat minder grappig vinden, dat zullen de ouders, juffen, meesters of begeleiders echter zelf moeten inschatten.

Maar een ding is zeker, niemand heeft ooit op zo'n aparte manier het alfabet geleerd!


ISBN 9789024573806 | Hardcover | 64 pagina's | Uitgeverij Luitingh Sijthof | 29 oktober 2016
Vertaald door Lida Dijkstra | Leeftijd 4+

© Dettie, 3 december 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER