Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

De regenworm
illustraties: Birger Koch
tekst: Jochen Quendt


Het laatste Pixiboekje van de acht die ik las, uit de Lente-Pasen serie. En het is inderdaad lest best.

We zien een mooie, roze gestreepte regenworm die zijn ronde kopje boven de grond uit steekt. Hij heeft het helemaal naar zijn zin, want het regent. We zien hem heerlijk genieten van al dat water. En dan...


Als de wolken en buien zijn overgevlogen,
ligt de worm in het gras om op te drogen.


De worm is geen actieveling. Integendeel. Eerst ligt hij lekker in het gras, later ligt hij te zonnebaden en te soezeren op een warme steen. Hij bekijkt op zijn gemakje alle bezige bijtjes die van bloem naar bloem vliegen en als de zon ondergaat begint de worm te gapen, het is tijd om weer naar zijn bedje te gaan! Hij rolt zich op en...


Kijk hem lekker slapen, die kleine regenworm.
Wees net als hij, neem de tijd en geniet enorm.


Er gebeurt dus in feite niets, maar toch is het een heerlijk boekje. Je zou het bijna als Zen-boekje aanprijzen! De regenworm ligt steeds zo enorm te genieten dat je er zelf ook helemaal rustig van wordt. En dan ook nog die grappige, blije snoet erbij... dat maakt zelfs het somberste kind weer vrolijk.

Op de binnenflap van het boekje kan het kind zijn of haar naam schrijven en op achterkant staat nog een beeldraadsel.

De tekst is op - goed vertaald -  rijm, heeft een prettig (voorlees)ritme en is in goed leesbare letters afgedrukt.


Kortom, opnieuw een toppertje van een pixi-boekje.


ISBN 9789050652285 | Paperback 10 x 10 cm | 24 pagina's | De Vier Windstreken | maart 2018
Pixiboekje serie 4 nummer 29 | Vertaald door M.E. Ander | leeftijd 3+

© Dettie, 18 juni 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De verjaardags-
picknick

Anne-Marie Frisque


De varkentjes Eddie, Paul en Lisa zijn dikke vrienden van elkaar. Maar op een dag doen de jongens een beetje raar tegen Lisa, ze zijn met iets bezig en Lisa wordt buitensloten. Dat vindt ze helemaal niet leuk en ze snapt het ook niet zo goed, zouden ze geen vriendjes met haar meer willen zijn?

Niets is minder waar, maar ze vertellen toch maar niet wat ze aan het doen zijn. "Wacht maar tot morgen," zeggen Eddie en Paul "dan zul je het wel zien."

En dat doet Lisa dan maar...

De volgende dag gaan ze met zijn drieën op stap, de jongens dragen een grote mand, en allemaal andere dingen... We zien Lisa voor hen uit huppelen, ze vindt het heel spannend maar ze weet nog steeds niet wat de jongens gaan doen.
Paul en Ediie maken van doek en stokken een afdakje tegen de zon, het ziet er prachtig uit.

Maar ineens slaat het weer helemaal om, het begint heel hard te waaien en te regenen en te bliksemen. Daar gaat de mand, daar gaan de stokken... ze rollen zo de rivier in.  Daar gaat de verrassing voor Lisa, want ze is jarig vandaag!
Ze rennen gauw een grot in en wachten tot het onweer voorbij is. Arme Lisa, kan ze haar verjaardag nu niet meer vieren?

Opnieuw een leuk Pixiboekje uit de Lente-Pasen serie. De varkentjes hebben tuinbroeken aan en Lisa draagt een tuinrok en heeft een mooie strik op haar hoofd. Het zijn gezellige ronde varkentjes om te zien, met fleurige blossen op hun wangen.
Nadat de picknick letterlijk in het water is gevallen komt meneer beer met een heel originele oplossing, zodat ze toch nog wat lekkers te eten hebben. Hij heeft zelfs een hele leuk alternatief voor de kaarsjes die op een verjaardagstaart horen bedacht. En zo heeft Lisa toch nog een superverjaardag.
Achterop het boekje staat een beeldraadsel waardoor uitgezocht kan worden hoe oud Lisa is geworden.


De Pixiboekjes kosten nog geen euro. Het formaat van de boekjes is 10 x 10 cm. Daardoor zijn ze makkelijk mee te nemen in een handtas of in de vakantiebagage.
Een vlot en origineel verhaaltje.


ISBN 9789050652261 | Paperback | 24 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | maart 2017
Pixiboekje nr 027 | Formaat 10 x 10 cm. | Leeftijd 4+

© Dettie, 10 juni 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Teckel Timmie
illustraties: Sonja Bougaeva
tekst: Ivy Wollandt


Op de cover van dit Pixy-boekje zie je een teckel die duidelijk in hoger sferen is. Hij zweeft bijna boven de grond en zijn ogen staan dromerig.

Maar zo vrolijk begint het verhaaltje niet... want Teckel Timmy is chagrijnig. Hij mag nooit eens naar buiten.
Hoe dat kan...?


Oma Fietje is een lieverd.
Timmie is echt dol op haar.
Maar oma is al wel wat ouder
en lopen is voor haar erg zwaar.


Arme Timmie. Hij zit steeds maar voor het raam te kijken naar de honden, katten en muizen die wél lekker buiten rond kunnen rennen.

Maar dan krijgen ze nieuwe buren en Timmie kan zijn geluk niet op want er wordt op de deur geklopt en aan oma Fietje gevraagd of Timmie mee naar buiten mag!  Bij het nieuwe buurmeisje hoort ook een teckeldame... "langgerekt en vreselijk knap."
En zo komt het dat Timmie vanaf die dag helemaal gelukkig is.

We zien hem samen met zijn vriendinnetje snuffel, hollen, ravotten en door de modder rollen en


's Avonds als Timmie moe is,
vindt hij maar een ding fijn:
thuis bij oma Fietje zitten
en heel dicht bij haar zijn.


Dit is één van de 8 boekjes uit de Pixi-serie 04  Lente & Pasen. De boekjes zijn klein van formaat 10 x 10 cm en kosten nog geen euro maar toch zijn het volwaardige prentenboekjes. Dat is ook het leuke ervan. We zien mooi uitgewerkte afbeeldingen in kleur waarin we een gezellige oma aantreffen en een stevige teckel. - Hij wordt flink verwend door oma Fietje. - Als Timmie eindelijk naar buiten mag spat de pret van zijn lijfje af.
Gezellig boekje met op de achterkant nog een doolhofraadseltje.


ISBN 9789050652254 | Paperback | Pixi 04 nr 26 | 24 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | maart 2017
Oorspronkelijke titel Dackel- Frühling vertaald door M.E. Ander |Afmeting 10 x 10 cm.  Leeftijd 3+

© Dettie 31 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Prinses Cupcake
Sanne Miltenburg


Prinses Cupcake is gek op snoepen en bakt daarom elke dag lekkere dingen in de grote keuken van het kasteel.


Vandaag komt haar nieuwe juf dus bakt ze een heerlijke aardbeientaart. Maar juf Ultra wil niets weten van taart en slagroom! Veel te ongezond. Ze pakt zelfs de sleutel van de keuken af! Prinses Cupcake mag nooit meer snoepen. Vanaf nu gaan ze sporten... héél veel sporten.
We zien juf Ultra schreeuwen en schetteren, ze houdt scores bij, heeft een fluitje om haar nek en een sporthorloge om haar pols.
Arme prinses Cupcake, we zien haar rennen, klimmen, springen. Juf Ultra houdt alles in de gaten en volgt een strak sportschema.


Maar op een dag ziet Prinses Cupcake de sleutel van de keuken hangen en ze verzint een list... Voordat juf Ultra het in de gaten heeft, weet Cupcake de sleutel te pakken te krijgen en dankzij alle sportlessen kan ze heel snel hopla de keuken in rennen. Natuurlijk gaat de deur gelijk op slot. Dan kan juf Ultra haar niet tegenhouden.
Eindelijk kan ze weer eens lekker bakken, haar favoriete recept, cupcakes met aardbeien. Hmmm wat zal dat lekker smaken na al die tijd. Cupcake proeft het al bijna.


Maar juf Ultra is heel boos, ze zal en moet de keuken in en dat lukt haar! We zien haar woedend de heerlijke cupcake pakken, al roepend 'Dat gaat de vuilnisbak in!' De stoom komt bijna uit juf Ultra's oren. Cupcake probeert haar nog tegen te houden en ze worstelen bijna met elkaar, de juf valt... En dan gebeurt het grote wonder! Vanaf die dag is alles anders!


Een verhaal over snoepen en te fanatiek zijn. Juf Ultra is zelfs zo fanatiek dat ze nergens anders interesse meer in heeft. Haar blik is alleen maar gericht op gezond leven en sporten, sporten en nog eens sporten. Er is geen tijd meer voor plezier of lekker eten. Ze drilt de arme prinses alle kanten op.
Prinses Cupcake wilde alleen maar snoepen en was elke dag in de keuken bezig. Dat was ook niet goed. Alle twee moesten ze de gulden middenweg vinden en dat is helemaal gelukt... Maar hoe dat gebeurt is? Dat kun je in het boek lezen.


Het verhaalt leert kinderen (en hun ouders) dat snoepen niet altijd heel erg is, soms een beetje snoepen kan best maar het moet wel binnen de perken blijven omdat het ongezond is en je er dik van kan worden. De juf staat mogelijk model voor de overbezorgde ouder, die een beetje teveel doorslaat en hun kind supergezond willen hebben en daarom aldoor moet sporten en er geen tijd voor pret maken meer is. Toch is het verhaal gelukkig niet belerend.


Bij het verhaal zijn de tekeningen, eveneens van Sanne Miltenburg, te zien. Ze zijn heel zacht van kleur, alleen juf Ultra, de koninklijke kat en Prinses Cupcake springen er qua kleur uit. 


Achterin het boek staat nog een lekker recept van een gezonde volkoren muffin met lekkere aardbeien en bananen!


ISBN 9789044831436 | Hardcover | 29 pagina's | Uitgeverij Clavis | november 2017
Afmeting 29,7 x 21,6 | Leeftijd vanaf 5 jaar

© Dettie, 26 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altEen eenhoorn alsjeblieft!
Mark Janssen


‘Acht, negen…tien!
Daan, Lynn en Mo tellen hun gespaarde muntjes.
Bij tien springt Daan overeind.

Ik ga een eenhoorn kopen!’


Daan droomt al heel lang van een eenhoorn. Als hij eindelijk genoeg gespaard heeft om er een te kopen, vertelt hij zijn vrienden Lynn en Mo dat hij naar de dierenwinkel gaat. Hij heeft hen eerder al verteld van al zijn plannen: als hij een eenhoorn heeft gaan ze onder andere samen omaatjes en konijntjes redden en nieuwe ruimtewezens ontdekken.
Lynn en Mo lachten zich rot. Eenhoorns bestaan immers niet. Dus willen ze wel eens meemaken hoe dat gaat in de dierenwinkel.

En dan gebeurt er iets heel bijzonders…


Wie eerdere boeken, geïllustreerd door Mark Janssen gezien heeft, herkent onmiddellijk de tekeningen in zijn boek. De personages lijken een heel eigen volkje te vormen. Ook de kleuren die hij gebruikt zijn min of meer gelijk door de jaren heen. 


Het verhaaltje over Daan is kernachtig, en duidelijk geschreven. Het grootste deel van het verhaal wordt gemaakt door de illustraties, die een volledige achtergrond vormen. Het geheel brengt een dromerige sfeer over, door de zachte kleuren en wollige omtrekken. Vooral de eenhoorn ziet er heel lief uit. Behalve genoemde kenmerken kijkt hij (of is het een zij?) lief uit zijn ogen, en er ligt een glimlach om zijn mond. Dat bij de wazige rozeachtige en paarsige verfstreken doet denken aan een Little Pony, met name de regenboogversie. Maar deze eenhoorn is nog mooier!


Mark Janssen (Eijsden 1974) studeerde aan de Academie Beeldende Kunsten in Maastricht. Sinds 1997 heeft hij een atelier aan huis.
Mark maakt illustraties voor zowel kinder- als prentenboeken. Vanaf zijn eerste kinderboek Mijn vriend de sjeik van Ulf Stark (Lemniscaat 1997) tot aan 2018, werkte hij aan 450 kinder- en prentenboeken voor Nederlandse, Belgische en Chinese uitgeverijen. Heel wat van zijn boeken vonden reeds hun weg naar het buitenland en werden vertaald in meer dan 10 talen.
In 2016 startte Mark succesvol met een nieuw oeuvre; het eigen prentenboek. 'Niets gebeurd' werd door de pers lovend onthaald. Daarna volgden 'Dino's bestaan niet' (2017) en 'Eiland' (2018).


ISBN 9789048844289 | Hardcover | 32 pagina's | Moon | mei 2018
Leeftijd tot vijf jaar

© Marjo, 11 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ik ben een kat!
Galia Bernstein


Het boek begint al goed. We zien een gezellig dikke kat - grijs met zwarte strepen en een wit puntje aan zijn staart - parmantig rondlopen. Hij roept:


'Mraauw! Ik ben Simon.
Ik ben een kat, net als jullie!'


Wie zijn die jullie dan? Zal je je afvragen. Nou... dat zijn Leeuw, Jachtluipaard, Poema, Panter en Tijger. Heel even kijken deze dieren stomverbaasd naar Simon en dan... liggen ze helemaal in de kreukels van het lachen! Hahaha hoe verzint Simon het!


En wat we dan te zien en te lezen krijgen is helemaal geweldig. Leeuw kijkt met een mengeling van verveeldheid en verbazing naar het kleine katje. Hij vertelt dat Simon geen kat kan zijn want hij is een kat.  Hij heeft manen en een kwast aan het puntje van zijn staart en hij kan zo hard brullen dat iedereen beeft. Dat heeft en kan Simon toch allemaal niet? Nee, dat is inderdaad waar.


Maar dan komt Jachtluipaard met zijn verhaal. Hij vertelt Simon, kijkend tussen zijn voorpoten door, dat Simon geen kat kan zijn want hij is niet lang en sierlijk zoals hij. Bovendien kan Simon vast niet zo hard rennen met dat dikke lijfje van hem... Nee Jachtluipaard is een kat, Simon niet! Echt blij is Simon er niet mee, want hij weet zo goed als zeker dat hij toch écht een kat is.


Toch hebben ook Poema, Panter en Tijger hun redenen om te twijfelen aan Simons verhaal. Want zij zijn allemaal katten en héél anders dan Simon. Ze doen zelfs een beetje neerbuigend, hoe kan Simon zelfs maar denken dat hij, dat kleine dikke diertje, ook een kat is!


Maar Simon laat zich niet zomaar wegblazen door die grote dieren. Hij vindt het maar gek want hoe kan het dat al deze dieren die zo anders zijn, zichzelf kat noemen? Waarom is hij dan geen kat?
Tja, daar staan ze dan, de grote koninklijke, sierlijke, snelle, sterke dieren... want ze weten zelf het antwoord niet. Ze noemen daarom maar alle eigenschappen van een kat... en langzamerhand beseffen ze, ook al willen ze het eigenlijk niet toegeven... dat Simon gelijk heeft! Simon is ook een kat!


Op een erg vlotte en humoristische manier laat Galia Bernstein zien dat ondanks uiterlijke verschillen deze dieren in wezen hetzelfde zijn. De grote dieren voelen zich eigenlijk beter dan het kleine wollige, mollige poesje. Maar omdat Simon overtuigende argumenten heeft en standvastig blijft, moeten ze wel van hun 'troon' afstappen en eigenlijk merken dat dat helemaal niet zo erg is. Als ze eenmaal geaccepteerd hebben dat Simon een kleinere uitgave van hun zelf is, hebben ze met elkaar zelfs enorme lol. Kortom, ze hebben een wijze les geleerd dankzij de kleine, slimme Simon.


Het verhaal is vooral zo humoristisch door de afbeeldingen. - Ik heb af en toe zitten grinniken om die expressieve snoeten - We zien de kleine Simon met zijn vastberaden koppie bij de enorme, realistisch weergegeven dieren staan. Zijn ogen hebben een gedecideerde blik, je ziet gelijk al dat hij niet voor een gat te vangen is en zijn gelijk wil en zál halen. Alle grote dieren hebben een beetje hautaine maar vergoelijkende houding, ze zullen dat kleine diertje het wel even laten weten... en die uitdrukkingen op hun snuit spreken daarbij boekdelen! Fantastisch gedaan.
Kinderen zullen het verhaal en de illustraties geweldig vinden, bovendien leren ze gelijk al spelenderwijs hoe al deze katachtigen er uit zien! Wat wil je nog meer?
Grote aanrader dit boek!


ISBN 9789025874476 | Hardcover | 32 pagina's | uitgeverij Leopold | februari 2018
Afmeting 28,4 x 24,4 cm | Leeftijd ca. 4+

© Dettie, 2 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De kleine vlinder
illustraties: Eva Muszynski
tekst: Uschi Flacke


Eindelijk is het lente! Het zonnetje schijnt en overal
bloeien kleurige bloemen.


Lammetjes huppelen uitgelaten in de wei, kuikentjes
spelen buiten en varkens rollen in de modder.


maar wat is dat? Dat ziet er
grappig uit. Er kruipt iets
naar buiten...


Op de afbeelding zien we wát er naar buiten kruipt en dankzij de titel van het boekje konden we dat natuurlijk ook al weten. We zien namelijk een vlindertje uit zijn cocon komen. Hij is er moe van! Zijn vleugeltjes zijn nog wat gekreukeld maar even later vliegt hij toch voorzichtig naar een rode tulp. De kuikentjes kijken vol bewondering naar het mooie kleine fladderaartje met zijn kleurige vleugeltjes. De vlinder smikkelt van de heerlijke nectar uit de bloemen tot zijn buikje rond is. Daarna gaat hij lekker zitten kijken naar de lammetjes die met elkaar spelen. Ik wil ook wel een vriendje denkt hij. Maar dat wordt nog een probleem...


De koe wil geen vriendje zijn want de vlinder heeft geen hoorns, de hommel wil ook al niet want de kleine vlinder heeft geen zachte gestreepte vacht. En zo is er aldoor wat. 's Avonds heeft hij nog geen vriendje gevonden. Vlinder is er een beetje moedeloos van. Maar dan hoort hij zachtjes huilen...

Een allerliefst verhaaltje over vriendschap en de moed niet opgeven. Het wordt uiteindelijk een heel gezellige boel rondom de kleine vlinder zoals we op de laatste afbeelding kunnen zien.

De helder gekleurde afbeeldingen zelf zijn eenvoudig en de omgeving en dieren zijn natuurgetrouw weergegeven. Alleen de kleine vlinder en zijn nieuwe vriendje (nee, geen vlinder) wijken daarvan af en hebben een gezichtje. De tekst staat boven, onder of naast de illustraties en zijn in duidelijke letters afgedrukt. 
Het leuke is dat kinderen dankzij de vraag van kleine vlinder of zij zijn vriendje willen worden, ook gelijk verschillende dieren en hun specifieke uiterlijke kenmerken leren kennen. Op de achterkant van het boekje (10x10 cm) staat, passend bij het thema, nog een zoekplaat.
Prima boekje uit de Pixi 04-serie Lente-Pasen


ISBN 9789050652278 | Paperback 10 x 10 cm | 24 pagina's | De Vier Windstreken | maart 2017
Vertaald door M.E. Ander | Leeftijd 4+

© Dettie, 13 juni 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Een fietstocht met mama
illustraties: Miriam Cordes
tekst: Katrin M Schwarz


Roos gaat samen met mama op vakantie naar zee, op de fiets nog wel! Daardoor kunnen ze niet zo heel veel spullen meenemen want op de fiets past niet zoveel.
Mama heeft de tent, luchtbedden en alles om te kamperen al klaar liggen en samen met Roos stopt ze alles in de fietstassen. Maar de doos met lego moet weer in de kast, die is te groot.

De volgende dag vertrekken ze. Onderweg eten ze een lekker broodje en later kopen ze een ijsje. Maar dan... heeft mama een lekke band! Gelukkig is er een aardige meneer die bandenplakspullen heeft want Roos had legostenen in het plakbandendoosje gestopt... De meneer plakt de band en Roos mag hem helpen en zo kunnen ze even later toch weer verder.
's Avonds zitten ze lekker voor hun tent en moeten ze lachen, want het was toch leuk dat die meneer hun hielp, en dat dankzij de legostenen van Roos!


Aardig verhaaltje maar er zit niet veel spanning in, de lekke band wordt niet als een écht probleem gepresenteerd. Eigenlijk is die hele platte band meer een leuk avontuur. De sfeer is wel heel gezellig en zacht evenals de kleurige afbeeldingen. Je zou zo met Roos en haar mama meefietsen.


Natuurlijk is het ook een leuk boekje als een kind zelf gaat kamperen of een fietsvakantie heeft.
Achterop het boekje kun je zien hoe je een hindernisbaan kunt maken zodat je die kunt uitproberen met je fiets. Misschien kun je zelfs wel een wedstrijdje houden!


Het boekje (10 x 10 cm) is onderdeel van de erg leuke Pixiboeken Lente & Pasen serie die bestaat uit 8 boekjes. Vanwege hun formaat en erg lage prijs zijn het fijne boekjes om mee te nemen in de koffer of fietstas. Voorin kunnen kinderen hun naam schrijven dus ze raken het ook niet snel kwijt.
De Duitse titel: Fahrradtour mit Hindernis/ Fietstocht met hindernis was overigens toepasselijker geweest.


ISBN 9789050652247 | Paperback | 24 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | maart 2017
Pixiboekje nr 025 | Formaat 10 x 10 cm. | Leeftijd 4+

© Dettie, 10 juni 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Voor aap
illustraties: Suzanne Diederen
tekst: Mark Janssen


Lieve Tijger,
Kom je op mijn feestje?
Ik ben jarig.
Tot straks!
Aap.


Dat vindt Tijger wel erg leuk want Aap is zijn beste vriend. Hij vindt Aap zo leuk dat hij in zijn knusse huis allemaal cadeautjes voor hem zoekt; een banaan, een pet, een zak snoep, verf met een kwast en een bal. Het is best moeilijk voor een klein tijgertje om zoveel cadeautjes tegelijk te dragen. We zien hem dan ook met zijn tong uit zijn bek op pad gaan met alle cadeautjes opgestapeld in zijn pootjes. Tijger loopt met al zijn presentjes door een prachtig groene jungle met vogels en vrolijke krokodillen. Maar de weg naar het huis van Aap is lang...

Het kan bijna niet anders dan dat het mis gaat. De pakjes wiebelen alle kanten op en als het even waait, vliegt de cadeaupet de lucht in. Daarna verliest Tijger ook nog eens de banaan, de kwast, en... en ... en... Tijger schaamt zich dood, hij wilde zoveel aan Aap geven en nu is er amper meer wat over... Als Aap maar niet teleurgesteld is...


Maar Tijger dat is niet erg! zegt Aap.
Dit cadeau is zo fijn.
Ik ben er heel blij mee!


Tijger snapt er niets van, welke cadeau bedoelt Aap?

Een warm prentenboek vol kleur en gezelligheid. De afbeeldingen zijn warm. Aap en Tijger hebben lieve, vlotte snoeten. En het verhaal zelf is goed te volgen en heeft een lichte spanningsboog. De tekst is duidelijk leesbaar.
Kortom, het echtpaar Diederen/Janssen hebben opnieuw een aansprekend staaltje werk geleverd.


ISBN 9789000360802 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Van Goor | april 2018

© Dettie, 27 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De grot van Bruine Beer
Yuval Zommer


'Voor alle kinderen die bijna nooit hun kamer opruimen', staat er op de titelpagina. Kijk! Dat is nog eens een leuke binnenkomer. Maar dit boek gaat over Beren en die hebben geen kamer, nee, zij wonen en slapen in een grot. Maar niet alle grotten voelen als een lekker knus holletje...

Dat overkwam Bruine Beer. Hij zag een mooie, lekker donkere en stoffige grot en dacht 'Heb ik even geluk' en ging er gelijk in wonen. Maar die nacht kwam hij maar niet in slaap. Hij draaide naar links en naar rechts maar nee, het voelde niet lekker. Hij voelde zich er niet thuis. Wat nu?

Bruine Beer ging maar eens bij de mensen kijken. Hij zag dat ze allemaal spullen in hun mensengaragegrot hadden. Dát ontbrak er natuurlijk aan in zijn eigen grot. Dus verzamelde Bruine Beer spullen, héél véél mensenspullen... Dozen, een gieter, fietsen, een gitaar, een brandblusser, ene klok... en nog veel meer.


Al snel was er niet eens meer plek
om te liggen of te krabben of een
van die andere dingen te doen die
Bruine Beer juist Berelekker vond.


Er is zelfs nauwelijks meer plek voor Bruine Beer zelf, laat staan voor zijn vrienden. Bruine Beer weet wat hem te doen staat, hij moet ontspullen!
En zo komt het dat hij samen met zijn Berenvrienden alles weer terugbrengt. Bruine Beer hij is helemaal blij, want nu kunnen zijn vrienden er wél weer bij! Hij weet nu: beter een lege grot mét vrienden dan een volle grot zonder je eigen Berenmaatjes.


Het boek heeft een heel opgewekte sfeer mede dankzij de afbeeldingen. De beer heeft een olijk prethoofd waardoor je al moet glimlachen, en de grappige weergave van de zoekende beer naar een thuis doet de rest. Vooral de draaiende en woelende Beer in zijn kale grot is fantastisch weergegeven, je voelt als het ware de onrust en kriebel van het dier.
Het hele verhaal is natuurlijk met een knipoog naar de mensenwereld geschreven. Iedereen laadt zijn huis - en garage - maar vol nutteloze spullen, maar het gaat daar vanzelfsprekend helemaal niet om. Vriendschappen zijn veel belangrijker dan al die fietsen, kasten, glazen, klokken enz. En dát is op een aparte, vrolijke manier weergeven in dit leuke verhaal.  Door de vele spullen valt ook veel te zien en kun je bijvoorbeeld samen met een kind zoeken naar de frituurpan of de klok.
Kortom, (voor)lezen en vooral bekijken dit gezellige, hartverwarmende boek!


ISBN 9789047710363 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | januari 2018
Afmeting 26,8 x 26,6 cm | Vertaald door Jesse Goossens | Leeftijd 4+

© Dettie, 14 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het geheugen van een olifant
illustraties: Jan Jutte
tekst: Wessel Sandtke


"Wessel Sandtke heeft het geheugen van een olifant - hij is geheugenkampioen van Nederland. Hij kan ongelooflijk veel onthouden – en dat kan iedereen, als je het tenminste slim aanpakt. Met dat in gedachten schreef hij zijn eerste – vrolijke en voor velen herkenbare – prentenboekverhaal."


Maar dit verhaal gaat niet over een olifant ook al komt hij wel in het boek voor. Nee, het gaat over Ezeltje die vanavond een groot feest geeft. Ezeltje moet daarvoor natuurlijk allemaal lekkere dingen en feestartikelen kopen dus gaat hij vroeg op pad naar de winkel van Olifant die in het dorp te vinden is. Maar de weg naar het dorp is best lang. Daardoor komt het ook dat Ezeltje onderweg heel veel dieren tegenkomt en allemaal willen ze dat hij ook voor hen wat meeneemt uit de winkel. Natuurlijk wil Ezeltje dat doen maar als hij eenmaal bij Olifant is, weet hij niet meer waar ze om gevraagd hebben, het was ook zoveel! Hij rent weer helemaal terug om het te vragen maar eenmaal terug in de winkel weet hij het wéér niet!


En dan... verklapt Olifant zijn grote geheugengeheim. Hij vertelt aan Ezeltje hoe hij beter dingen kan onthouden en daardoor weet Ezeltje ook ineens alle boodschappen van Leeuw, Uil, Kat, Aap en Kikker weer. Maar eenmaal thuis ontdekt hij dat hij zijn eigen spullen die hij nodig had voor het feest vergeten is! O jee, kan dat nu nog wel doorgaan?


Iedereen weet dat olifanten een geweldig goed geheugen hebben en dat gegeven is in dit boek de leidraad. Dit aparte onderwerp wordt op een aantrekkelijke en  bijzondere manier gebracht. Jan Jutte staat natuurlijk garant voor vlotte en goed bij het verhaal passende - kleurige - afbeeldingen maar het verhaal zelf is ook lekker origineel. Het is zo gemaakt dat een kind waarschijnlijk samen met Ezeltje probeert te onthouden wat alle dieren willen hebben uit de winkel van Olifant. Ze kunnen misschien zelf wel het trucje van Olifant toepassen en kijken hoeveel boodschappen zij dan nog weten. Dat vinden ze vast leuk om te doen.


De tekst is in eenvoudige taal geschreven. De zinnen zijn kort en de letters staan duidelijk afgedrukt. De afbeeldingen van Jan Jutte zitten vol kleine grapjes. De dieren zijn waarheidsgetrouw weergegeven maar hebben wel menselijke uitdrukkingen en gebaren, bovendien dragen enkelen fraaie kostuums of grote jassen.
Het geheel doet prettig en verzorgd aan. Opnieuw een fijn boek van deze uitgeverij.


ISBN 9789047708988 | Hardcover | 28 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | februari 2018
Afmeting 25,8 x 2,7 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 10 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER