Anna en haar groentetuintje
Kathleen Amant

Anna gaat samen met papa een eigen moestuintje maken.  Dat is een tuintje om groenten in te kweken, zoals wortels en sla. Ze moeten eerst een mooi zonnig plekje zoeken en dan kunnen ze beginnen. Ze halen het onkruid weg en ze harken de aarde tot alles er heel mooi uitziet en dan mag Anna de zaadjes in de streep leggen die papa met een stok in de grond getrokken heeft. Ze heeft wortel- en slazaadjes. En dan... moeten ze wachten tot plantjes beginnen te groeien. Anna verzorgt het tuintje heel goed en eindelijk kan ze de sla en de worteltjes oogsten. Samen met mama wast ze alles heel goed en daarna kunnen ze gaan eten. Anna weet het zeker... groenten die je zelf gezaaid hebt zijn het allerlekkerste!

In dit boekje wordt uitgelegd wat er allemaal bij komt kijken als je zelf groente wil kweken.
Zoals altijd bij boeken van Kathleen Amant is dit ook een erg mooi verzorgd boekje met duidelijke, eenvoudige afbeeldingen in mooie,  heldere kleuren. De letters hebben een middelgrote afmeting, de tekst, die links van het plaatje staat,  is helder en goed te begrijpen voor een klein kind. Het hele proces van zaaien, oogsten en opeten wordt goed duidelijk gemaakt.
Het boekje heeft afgeronde hoeken en de bladzijden zijn stevig en geplasticificeerd, als er iets op gemorst wordt, is het dus goed schoon te maken.
Er worden er een paar Vlaamse woorden gebruikt wat overigens wel grappig aandeed zoals: 'Papa geeft Anna een schopje'. Ik dacht even dat hij haar met zijn voet een klein schopje onder haar billen gaf, maar het bleek dat er een schepje bedoeld werd. Ook wordt er soms gesproken over groentjes in plaats van groente en over proper maken in plaats van schoonmaken. Dat is het enige kleine minpuntje in dit verder prima boekje van Kathleen Amant.

ISBN 9789044815174 Hardcover 32 pagina's | Clavis | december 2011
Leeftijd vanaf 30 maanden

© Dettie, 22 februari 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het boek van Max
tekst: Pippa Goodhart
illustraties: Andy Rowland

Als olifantje Max in 'Het grote boek dat alles weet' een beschrijving leest dan weet hij het zeker, hij is een muis! Hij is grijs, heeft grote oren en een dun staartje. Dus gaat hij op zoek naar andere muizen maar die vinden Max wel groot voor een muis. 'Echt niet', zegt Max, 'Waarom denk je dat ik Kleine Max heet? ' De muizen hebben zo hun twijfels maar oma muis vindt Kleine Max prima zoals hij is, hij mag wel bij ze komen wonen.
Keine Max heeft het enorm naar zijn zin, hoewel er een paar dingen zijn die voor hem anders zijn dan voor de rest, maar ach wat geeft het.
De muizenfamilie is fantastisch. Ze vijlen zijn nagels, poetsen z'n slagtandjes, knippen z'n haar, lakken z'n nagels, poetsen zijn vel... Alleen is Kleine Max vaak wel te groot of te zwaar voor sommige spelletjes en vindt hij dat de porties eten wat klein zijn. Kleine Max heeft altijd nog honger na het eten.

Mimi muis kijkt echter verder dan haar staart lang is. Ze zit steeds maar te lezen, en te lezen 'In het grote boek dat alles weet' want ze vindt het maar raar dat Kleine Max zo groot is.  En dan leest ze in het boek over een dier dat grijs is, en grote oren en een dunne staart heeft... Ze weet het ineens zeker. Ze is helemaal geen muis! Kleine Max vindt het niet erg, hij blijft evengoed wel haar beste vriend.
Oma muis zoekt ondertussen op haar laptop en ziet dat  in Artis net zulke muizen als Kleine Max wonen, daar moeten ze dan maar eens naar toe. In Artis worden onderweg de wegwijsbordjes naar de grote muizen 'verbeterd'.  De verwarring wordt steeds groter en dat maakt het verhaal ook zo vreselijk leuk. 
Conclusie: Geloof niet alles wat je leest!

Het is een erg leuk, humoristisch en komisch verhaal met daarbij heel grappige, kleurige afbeeldingen, je moet gewoon vanzelf lachen.
Als je somber of verdrietig bent of een boze bui hebt, lees dan dit boek. Zeker weten dat je als je het boek gelezen hebt en dichtslaat weer helemaal vrolijk bent!

ISBN 9789026129865 Hardcover 32 pagina's | de Fontein Jeugd | 7 februari 2012
Afmeting: 10x288x221 mm Vertaald door Anne-Marie Vervelde Leeftijd: vanaf 3 jaar

Dettie, 18 februari 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Waar is mijn sok?
Marijke ten Cate

Waar is mijn sok?  is een hardkartonnen zoekboek, maar eigenlijk is het meer dan dat.
Over twee pagina's verspreid, staat een illustratie die aldoor een eigen achtergrondkleur heeft. Op de eerste afbeelding zie je een jongetje dat net uit bad gekomen is. Hij is nog helemaal nat en heeft een grote geruite handdoek in zijn hand. Hij vraagt aan het aapje: 'Waar is mijn gestreepte onderbroek?' Verder is er geen tekst.
Het aapje heeft een groene onderbroek in zijn handjes. Je ziet op de afbeelding dat de krokodil ondertussen lekker in het warme bad gekropen is en muisjes die met de staart van de krokodil spelen. Er staan slippers bij het bad. Er hangt een brilslang met een gestippelde onderbroek aan de bovenkant van de bladzijde, er hangt wasgoed aan een waslijn, een klein kindje kruipt rond met een popje op haar rug, er loopt een poes met een onderbroek op zijn kop en een das aan zijn staart. Een klein jongetje heeft een lampenkap op zijn hoofd gezet en een kleine kastje leeggehaald, alle kleren liggen op de grond... En zo is er nog meer te zien. Ergens op deze afbeelding moet dus een gestreepte onderbroek te vinden zijn... Na een tijdje zoeken vind je hem wel maar je moet héél goed kijken.

Op de volgende, deze keer lichtblauwe, prent vraagt het jongetje waar zijn lichtblauwe hemd is. Ook op deze afbeelding is weer heel veel te zien en bijna alle dieren en mensen van de vorige tekening zie je hier weer op terug. Dit keer hebben ze een hempje aan, zelfs de vogeltjes in de bomen!
En zo gaat het verder, op de gele afbeelding worden gele sokken gezocht. Het jongetje heeft dan zijn gestreepte onderbroek en lichtblauwe hemd aan. Daarna zoekt hij nog zijn blauwe spijkerbroek, zijn rode trui en gestippelde schoenen. Aan het eind van het boekje is hij helemaal aangekleed en zoekt hij alleen nog zijn groene jas... want met een jas aan kan iedereen lekker naar buiten.

De zeven afbeedlingen zijn erg humorisrisch. De muizen doen bijvoorbeeld een muizenwasje, een banaan is als een popje in bed gestopt, een kindje voert een schaapje met de plantjes uit de vensterbank, de papegaai krijgt een ooglapje aangeboden, een muis in een rolschaats laat zich voortrekken door de brilslang, die een lekkere warme trui aan heeft enz. enz. En zo is op elke afbeelding heel veel te ontdekken. Het leuke is dat alle dieren en mensen met iets bezig zijn, dus je kunt ook rond deze figuurtjes een verhaal bedenken of een kind iets laten zoeken.
Erg leuk boekje dat vele uren kijk- en zoekplezier zal opleveren.

Zie ook het inkijkexemplaar

ISBN 9789047703808 Hardcover met ronde hoeken, 14 pagina's Uitgeverij Lemniscaat november 2011
Leeftijd ca. 3 jaar

© Dettie, 5 februari 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Jelle & Minke
Op bezoek bij de buren
Hieke van der Werff

Dit is het tweede boek over jelle & Minke. Het eerste boek heb ik jammer genoeg niet gelezen maar ik kende Jelle en Minke al wel uit Het grote overblijfboek. Daardoor wist ik dat Jelle en Minke dikke vrienden zijn en hoe de opa van Jelle aan zijn naam, opa Tuinboon, gekomen is.

Jelle is een heel aardig jongetje en Minke is een ondeugend meisje. Minke zit vol ideetjes, dan bedenkt ze een spelletje, dan wil ze schommelen en dan gluurt ze door de schutting naar de buren. Jelle doet bijna altijd mee met haar en als hij al eens kwaad is dan is het heel gauw weer over.
De twee beleven allerlei avonturen zoals de keer dat er ineens koekjes uit de lucht komen vallen... hoe kan dat nou? Minke heeft het als snel door, het is Karima die dat doet. Ze woont boven Jelle en gooit koekjes vanaf het balkon. Dankzij de koekjes maken ze kennis met elkaar. Jelle vindt het maar wat lekker want als de twee kinderen samen met Jelles mama op bezoek gaan krijgen ze allemaal lekkere dingen zoals Marok-thee, koekjes en cakejes en ze mogen er zoveel van pakken als ze willen! Jelle heeft er op het laatst helemaal  een bolle buik van. Hij lijkt zijn moeder wel! Die is in verwachting van een tweeling. Daarna spelen Karima, Jelle en Minke tegelmatig met elkaar.
Een andere keer gluurt Minke door het gat in de schutting, en hoort ze de Surinaamse buurvrouw vertellen over de spin Anansi en later als het heel heet is buiten mogen Jelle en Minke bij haar in het kinderzwembadje die steeds voller wordt...

Ook al is de ondertitel 'Op bezoek bij de buren' en gaan de kinderen inderdaad ook op onderzoek uit naar allerlei mensen die bij hun in de straat wonen, zoals gluren bij die heel dikke meneer, toch beleven Minke en Jelle nog veel meer. Jelle valt zelfs in een sloot en krijgt twee broertjes en mag samen met opa Tuinboon voor de twee kleintjes zorgen zodat de papa en mama van Jelle een beetje uit kunnen rusten. En Minke mag voor het eerst alleen naar Jelle lopen maar dan moet ze wel langs die enge hond en is de meneer met het rode haar die voor haar loopt wel te vertrouwen?
Ook is er nog een spannend verhaal over zes pasgeboren poesjes en over Marika die vastzit in de klimtouwen.

Het is een leuk, vrolijk boek vol verhalen over de bewoners en de buurt waar Jelle en Minke in wonen. Op een leuke manier laat Hieke van der Werff de kinderen kennis maken met mensen met andere gewoontes of afkomstig uit een andere land.
Doorheen het boek staan grappige zwart-wit tekeningen van Jeska Verstegen. De letters zijn duidelijk en van een goed formaat om eventueel zelf te lezen door wat oudere kinderen. Tot dan is het een prima boek om uit voor te lezen.

ISBN  978 90 5116 112 0 Hardcover 126 pagina's | De Vier Windstreken | oktober 2009
Vanaf 4 jaar

© Dettie, 21 januari 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

Kleintje of Het grote geheim
Annemie Berebrouckx

Een boek over seksueel misbruik bij kinderen.

Kleintje woont in een grote boom waar haar ouders een warm en gezellig nest gebouwd hebben. Zij zjjn vaak weg om eten te zoeken en ze hebben Kleintje op het hart gedrukt in het nest te blijven. Maar kleintje is nieuwsgierig en gaat toch naar buiten. Ze is op een tak voor het nest gaan zitten. Kleintje weet niet wat ze ziet, wat is het mooi buiten! Ineens hoort ze een stem naast zich. 'Mag ik even naast je komen zitten' vraagt Pek een grote zwarte vogel. En Pek komt steeds dichterbij en drukt zich tegen Kleintje aan.

´Ga weg,´piept ze zachtjes. Maar Pek luistert niet. Pek is groot en sterk en Kleintje begrijpt niet wat er gebeurt, maar ze voelt wel dat Pek haar pijn doet. Ze durft niet te piepen. Ze durft niet te bewegen.´

Als Pek weggaat moet Kleintje beloven niets te vertellen, want anders gebeurt er iets met mama. Natuurlijk merken de ouders van Kleintje wel dat er iets is. Van een vrolijk vogeltje is ze ineens veranderd in een stil en angstig vogeltje. Kleintje is helemaal in de war maar ze durft niets te vertellen het is haar grote geheim. En papa en mama hadden nog zo gezegd dat ze niet naar buiten mocht. Misschien is wat er gebeurd is wel haar eigen schuld!
Pek ziet ze gelukkig niet meer, maar vergeten doet ze hem niet. Ze is bang als haar ouders weg zijn maar die moeten toch eten zoeken. En dan moet Kleintje leren vliegen. ´Wat er ook gebeurt, wij zijn er voor je.´zeggen haar ouders. En Kleintje geniet! ´Even vergeet Kleintje al haar zorgen en verdriet. Ze vliegt hoog in de lucht. Ze vrij als een vogel.´
En dan is Pek daar ineens weer, en hij schuift weer naar haar toe... maar nu wordt kleintje heel boos en zegt dat ze wil dat hij weggaat. Gelukkig kan ze nu vliegen en vlucht ze weg. Ze is heel moe van alles. En eindelijk durft ze aan haar ouders te vertellen wat Pek heeft gedaan want 'We zijn er voor je' hadden ze gezegd, 'wat er ook gebeurt'.
Haar ouders gaan daarna iedereen waarschuwen zodat Pek niet weer iemand pijn kan doen want wat Pek doet mag en kan niet.
Op de laatste bladzijde zie je een kat die alles gehoord heeft... hij grijnst wacht maar, op een dag komt Pek terug.. En dan…betrapt! Een vogel voor de kat.

De afbeeldingen spreken voor zich. Aanvankelijk zie je Kleintje lekker genieten en is haar omgeving heel kleurig en vrolijk. Nadat Pek haar lastig heeft gevallen is alles donker en zwart, zelfs haar ouders zijn een soort schimmen geworden. Kleintje plukt haar buikje kaal van ellende, de ouders maken zich zorgen, maar Kleintje durft niets te vertellen. Pas als ze niet meer kan en bekaf van alle spanning, verdriet en frustratie, eindelijk het Grote Geheim durft te vertellen zie je de omgeving weer kleur krijgen.

Het is goed dat zulke afgrijselijke zaken besproken worden. Niemand mag zich vergrijpen aan een kind. Dit boek zal het onderwerp zeker bespreekbaar maken. En nu is mijn dilemma dat ik eigenlijk vind dat de afbeeldingen erg heftig zijn. Al het sombere zwarte nadat Pek Kleintje pijn heeft gedaan. Ik weet het niet. Ook die kat, die de vogel wel zal grijpen... Als je zo'n ontstellend moeilijk onderwerp bespreekbaar wilt maken moet je dat dan wel zo doen? Een kind zit al met dat ellendige geheim. Moet je het dan ook zo enorm zwart en somber weergeven? Moet je dan eindigen met zo'n wraakzuchtige kat? Moet je de waarschuwingen achterin zo stellen? zoals;  Verlaat nooit het huis zonder toestemming van je ouders. Schrikt dat allemaal niet erg af?
Aan de andere kant gaat het verhaal  nu over vogels, niet over mensen, hoewel volwassenen natuurlijk begrijpen dat het wél over mensen gaat.
Een kind, zeker een heel jong kind, zal mogelijk denken dat het écht over vogels gaat en mogelijk/hopelijk zeggen dat deed ome Piet ook bij mij! of, dat zei ome Piet ook! En natuurlijk zal de wereld voor een kind zijn glans verloren hebben als zoiets gebeurd is. Misschien is het dus wel goed dat alles zo zwart en somber is weergegeven na het gebeurde. Misschien kan een kind zich daarin herkennen. Ik weet het niet.
Moet niet meer naar voren gebracht worden dat juist de dáder bang is dat het naar buiten komt en hij de ouders zo goed als zeker niets zal aandoen? het kind is bang voor de gevolgen van het vertellen van het grote geheim. Moet je dan zo'n kat opvoeren? Die die vogel wel even zal... vangen? aanvallen? doden?


Dat is dus mijn dilemma rond dit boek. Goed om het onderwerp te bespreken maar is dit de goede manier? Ik weet het niet. Ik ben geen deskundige, het is puur mijn mening over dit boek.
Mocht iemand het gelezen hebben en heel andere gedachten hebben over dit boek dan zou ik dat graag willen weten.

ISBN 9789058387219 Hardcover 32 pagina's | Uitgeverij De Eenhoorn | september 2011
Vanaf 4 jaar.

© Dettie, 12 januari 2012

Lees de discussie en/of reageer, klik HIER

Grote Anna leert zwemmen
Kathleen Amant

Kleine Anna is groter gegroeid. Nadat ze al heel veel dingen heeft geleerd waardoor ze steeds meer dingen zelf kan mag ze nu leren zwemmen. Ze heeft al een paar keer zwemles gehad van meester Din. Anna kan al best goed zwemmen, ze heeft talent. Vandaag mag ze zelfs met één zwembandje zwemmen en misschien later zelfs helemaal zonder! Maar durft ze dat wel?

In het verhaal wordt verteld hoe de verschillende kinderen in het groepje leren zwemmen. De een kan al wat meer dan de ander en sommige dingen vinden ze nog een beetje eng. De een vindt in het water springen eng en de ander durft nog niet zo goed zonder zwembandjes. Maar de kinderen helpen elkaar door bijvoorbeeld hand in hand in het water te springen.
Ook wordt heel goed uitgelegd hoe het gaat en wat je allemaal leert bij zwemles. Bijvoorbeeld hoe je de schoolslag moet doen.
Maar wat je vooral leert is dat zwemmen heel leuk is!

Dit is, na Grote Anna leert paardrijden, het tweede boekje uit de nieuwe Grote Anna serie. In deze serie probeert Anna allerlei leuke hobby's uit. Er wordt in deze boekjes heel goed uitgelegd wat er bij die hobby's komt kijken en wat je ervoor moet aanschaffen zoals bijvoorbeeld in dit geval een badpak en badmuts.

De afbeeldingen, ook door Kathleen Amant gemaakt, zijn rustig, heel duidelijk en kleurrijk. De tekst is eveneens duidelijk afgedrukt en is bovendien helder van taal. Het boekje bereidt een kind goed voor op zwemles en laat duidelijk zien wat leren zwemmen inhoudt.

ISBN 9789044816549 Hardcover 32 pagina's Afmeting 25 x 26 cm Uitgeverij Clavis september 2011
vanaf 4 jaar

© Dettie, 10 januari 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER