Spannende boeken

Nicci French

http://www.niccifrench.nl


 
spannende boekVerlies & De mensen die weggingen

 

Twee verhalen (novellen?) in een boekje.
'Verlies' gaat over een gezin dat op vakantie is geweest naar een huis met een zwembad. In dat zwembad is het jongste kind van een jaar of vijf verdronken. Compleet aangeslagen proberen ze thuis de draad van hun leven weer op te pakken. Dat lukt niet echt.
Rick, de vader, drinkt teveel, en wordt daar dan weer kribbig van. Max, de zoon van tien, lijkt zich weer als vanouds te gedragen, tot de school aan zijn moeder vraagt om eens te komen praten: hij pest andere kinderen, lijkt aandacht te vragen door rare dingen te doen. De ik-figuur, Stella, kan niet huilen, ze gaat als een automaat door met wat er gebeuren moet, regelt bijvoorbeeld de therapeut voor Rick, maar zelf wil ze geen hulp. Hoezeer ze langs elkaar heen leven wordt duidelijk als de therapeut, tegen haar eigen gewoonte in, contact zoekt met Stella, en Rick op zijn beurt vraagt aan zijn moeder of die wil komen logeren, en als dat logeren eigenlijk spioneren blijkt te zijn.
Door de onderhuidse spanning en de akelige ontknoping (die je wel aan ziet komen) is dit verhaal niet alleen een psychologische schets van het mensen omgaan met hun noodlot, het is ook volledig in de traditie van Nicci French.

Het tweede verhaal is korter, 'De mensen die weggingen'.
Het gaat ook over een gezin, maar hier wordt niet verteld wat er precies aan de hand is. De vertelster is de jongste dochter, Josephine. Haar moeder ligt de hele dag maar op bed met haar ogen dicht, en het kind heeft weinig aan haar. Josephine is dol op haar vader, die vrachtwagenchauffeur is. Dan is er nog een oudere broer, Stevie, die na een daverende ruzie uit huis vertrekt, en een zus, Ali. Zij is vooral degene die voor Josephine zorgt, dus als zij op een dag verdwenen is, mist Josephine haar erg. Ze vindt het ook wel vreemd dat Ali helemaal geen kleren of andere dingen heeft meegenomen.
Dan was er ook nog ooit een meisje in huis, dat schoonmaakte en kookte, Cathy. Die is ook verdwenen en haar spullen zijn er nog. Dan komt de dag dat een vreemde vrouw Josephine uit school haalt, en aankondigt dat ze in het vervolg elders zal wonen.
Mooi verhaal, al zal de lezer nooit precies weten wat er aan de hand is. Het blijft giswerk.

ISBN 90-414-1023-6 uitgever Anthos aantal pagina's 182

Op de afbeelding Audioboek (CD) | Rubinstein b.v. ISBN: 9054445998 voorgelezen door Anne van Egmond.

© Marjo,  mei 2007

Lees de reacties op het forum, klik hier!
 
spannende boekVerloren

 

Deze negende roman van Nicci French (enkele novellen niet meegeteld) belooft uit te munten in onderhuidse spanning: de 40-jarige Nina Landry woont op het Brits Sandling Island. Op haar verjaardag verdwijnt haar tienerdochter en begint Nina's zoektocht over het afgezonderde eiland. De lezer volgt Nina's omzwervingen van de ochtend van die verjaardag tot het moment dat de zon ondergaat.

Nicci French is natuurlijk zo langzamerhand een instituut en hun succes stond aan de vooravond van het tegenwoordige gangbare predikaat 'literaire thriller'. Daarom is het des te opvallender dat 'Verloren' weinig literair is en ook maar geen thriller wil worden. 'Verloren' is in de eerste plaats een vervelend boek. De dialogen gaan eindeloos lang door en er valt ook op hoe inhoudsloos deze zijn. Ook valt men telkens in herhaling. De omgeving van een afgezonderd eiland waar iedereen elkaar kent is beklemmend bedoeld, maar eigenlijk komt dit nauwelijks uit de verf. De schrijvers kruipen in het hoofd van de hoofdpersoon en willen de lezer met haar laten meedenken, maar ze doen dit zo gedetailleerd dat er geen enkele ruimte bestaat voor eigen interpretatie.
Verder zijn alle personages, vooral de mannelijke, volstrekt inwisselbaar. Je leeft geen moment mee met Nina's angstaanjagend bedoelde belevenissen. Een sterke ontknoping zou veel goedmaken. Ook dat gebeurt helaas niet. Hoewel ik het einde niet zal verklappen, mag toch worden gezegd dat de reden waarom de dader zijn/haar misdaden pleegde zeer ongeloofwaardig is.

'Verloren' leest vooral als een obligaat boek waarmee aan een deadline is voldaan. Een lange adempauze om na een jaar of drie terug te keren met een roman in de stijl van hun eerdere werk zou welkom zijn. Dat het standbeeld op de omslag beschaamd haar hoofd verbergt is overigens wel zeer toepasselijk.
Vertaler: I. Pardoen

Paperback l 294 Pagina's l Uitgeverij Anthos l 2006 l ISBN: 9041408517

© Gordana

Lees de reacties op het forum, klik hier!
 
spannende boekWat te doen als iemand sterft


Vreemde titel: wat te doen als iemand sterft. Tja, wat doe je dan? Toch zeker niet wat de hoofdpersoon van dit boek doet. Ellie is natuurlijk verbijsterd als twee agentes haar komen vertellen dat haar man omgekomen is bij een auto-ongeluk. Hij is met zijn auto van de weg geraakt en de auto is in brand gevlogen. Ellie begrijpt het niet. Greg was een voorzichtige chauffeur, hij zou nooit een bocht missen! En hij had zijn gordel niet om, maar die deed hij altijd om! Maar het schokkendste is dat er een vrouw naast hem zat, die ook dood is. Wie was die vrouw? Hoe kende Greg haar? Ellie, die er van overtuigd is dat haar vertrouwen in haar man terecht is, wil niet doen wat men haar aanraadt: accepteren dat ook haar echtgenoot maar een man was, en dat hij gewoon een slippertje maakte. Dus wat doet ze? Ze gaat op onderzoek uit. Ze maakt een schema van het leven van Greg over de laatste maanden, ze zoekt uit wie de vrouw is en probeert ook van haar leven zo'n schema te maken.
En zelfs al twijfelt ze soms, ze gaat door. Ze vertelt het haar vrienden niet, als die haar proberen op te beuren, als die zeggen dat ze door moet met haar leven.
Haar bemoeienissen met het leven van Milena, de vrouw, brengen haar in moeilijkheden...

Dit is een thriller zoals ik ze graag lees: een vrouw vertelt over haar beweegredenen, ze denkt, ze twijfelt, ze beredeneert, en alleen vanuit haar hoofd maak je als lezer de hele geschiedenis mee. In een ruk uitgelezen!

Isbn 978 90 41413450 5 Paperback 303 pagina's | Anthos | september 2008
vertaald uit het Engels door Irving Pardoen

© Marjo, maart 2009

Lees de reacties op het forum, klik HIER