jeugd 13-15 jaar

Mariëtte Aerts

http://www.marietteaerts.nl

 

Stormbrekers
De kronieken van de Zeven Eilanden 4
Mariëtte Aerts


We vinden onze hoofdpersonen terug aan de andere kant van de Vale Oceaan! 


Nadat Calli, Raben en de hond Zindel op een platbodem de immense zee overgestoken zijn, hebben ze gezocht naar mogelijkheden om naar de noordelijke landen te reizen. Daar komen namelijk de stormzingers net als Calli oorspronkelijk vandaan, en in Merabia moet ook de Kraaienburcht staan, of wat er nog van over is. De kraaienburcht is de plek waar de vogelheksen vandaan kwamen voor ze naar de Zeven Eilanden kwamen.
Aan de overkant van de oceaan hebben de Verenigde Landen zich noodgedwongen aan moeten sluiten bij de Vrije Landen, na eeuwenlange tirannieke uitbuiting en mislukte oogsten. De regenten en regentessen heersen nu over noord en zuid.


Onze 'helden' worden aangenomen op de stormboot van de Elfde Familie, die hun stormzingtalenten overal in de Vrije Landen aanbiedt en zo nogal wat afreist. Calli is welkom als stormzinger en een genezer als Raben kunnen ze ook wel gebruiken. Dan zijn er nog Trey, een jongen die moet werken om de schulden van zijn vader te betalen; Morenne, die aangemonsterd is als stormzinger maar daar niet zo veel talent voor blijkt te hebben. Zij is niet zo onschuldig als ze eruit ziet. Dat is de enthousiaste Rossni wel, hij vrolijkt de boel op, en is zich nauwelijks bewust van het feit dat hij een Dwinger is. En dan is er nog een jongedame, een roodhuid, als slavin aangekocht, Eldith. Zij is zich erg bewust van de kwetsbaarheid van haar aanwezigheid.
Deze zes jongeren trekken vanzelf met elkaar op, de Familie geeft alleen maar bevelen. Dat zint Calli niet erg, ook omdat ze het nogal eens beter denkt te weten. En misschien  is dat ook wel zo...


Natuurlijk verloopt de reis door de Vrije Landen niet zonder avonturen. Er zijn luchtpiraten - stormbrekers - die hen het vliegen vrijwel onmogelijk maken. Rossni wint in een herberg een ketting met een vreemde steen eraan, die hij aan Eldith geeft. Hij heeft een oogje op haar en zou haar de steen vast niet gegeven hebben als hij wist wat voor steen het was. Maar omdat slaven geen sieraden mogen hebben, wordt het afgepakt door een lid van de Familie. Zowel met Eldith als met Jairo, lid van de Familie, gebeuren vreemde dingen.

In de proloog was er sprake van de Drie. Drie oude magiërs die zich in een soort winterslaap begeven hebben, omdat de wereld zich niet naar hun zin ontwikkelde, Zaul, Igra en Malazor, met ieder hun eigen soort magie. Een van hen ziet de kans schoon om te proberen alleenheerser te worden, hetgeen de kern vormt van dit vierde deel. Omdat het intussen nog steeds rommelt op de Zeven Eilanden, ligt daar dè kans om machtiger te worden.


Opnieuw onderduiken in de wereld waar Calli, Raben en Zinder hun avonturen beleven, dat is puur plezier! Het grootste deel van het boek bevinden we ons in hun gezelschap, maar de schrijfster laat ons niet vergeten dat er nog andere personen een rol vervullen: Mel Teller, de genezeres en moeder van Raben; Ensor, de oudere broer van de nieuwe Heerser van Kir, die er niet zo zeker van is dat zijn vader het beste voorheeft met de opvolger Arden. Ook Himmondar de monnik is er nog. En de piraten niet te vergeten, de eerste ‘familie’ van Calli!
Behalve dat zij ongetwijfeld in een volgend deel een rol zullen vervullen is het ook een manier om de lezer bij de les te houden. Dat is natuurlijk een schrijverstrucje, maar net als het herhalen van de voorgeschiedenis door die door Calli en Raben te laten vertellen aan hun nieuwe vrienden, is het niet storend.
Het is het bewijs dat dit fantastische epos op een perfecte manier in elkaar steekt. Ook de aanduidingen boven de hoofdstukken helpen om de draad vast te houden en natuurlijk de overzichtelijke kaart voor in het boek, die deze keer een ander stuk van de wereld laat zien. Onze hoofdpersonen zijn dan ook de Vale Oceaan overgestoken.


’Jij hoeft je nergens voor te schamen.‘
’Behalve voor mijn vel.’ zei Eldith.
‘Niks ervan! Wat is er mis met de kleur rood?’ Calli wond zich zo op dat ze zich bijna verslikte in haar soep. ‘Je doet me af en toe denken aan Nayari…en dan ineens weer helemaal niet!’
‘Nayari…dat was de streephuid waarmee je gevaren hebt toch?’
‘Streephuid, streephuid,’ mopperde Calli. ‘Ze noemen zichzelf Guhugan-gan. (-) En alleen onnozele sukkels noemen hen streephuiden.’
’Waarom? Dat is immers wat ze zijn? Net zoals ik een vuurhuid ben.’
En wat ben ik dan?’ wilde Calli weten.
‘Jij...’ begon Eldith. Maar bij nader inzien moest ze daar even over nadenken. ‘Nou ja, jij bent.. gewoon.’


Dit soort gesprekken, en dan al die feitjes die opgenomen zijn in het verhaal zoals de dochter die niet net als haar moeder een hoofddoek draagt en ‘de Gekozene, die eigenlijk niet gekozen wordt, maar die zijn weg omhoog betaalt met smeergelden en zo de macht krijgt.’ maken deze Kronieken tijdloos en toch actueel.
Er is voor elk wat wils in te vinden: humor, avontuur, magisch-realisme, actualiteit en betrokkenheid, en zelfs een beetje romantiek, een genot om te lezen!
Met opnieuw een hele mooie omslag van Jeroen Murré!


ISBN 9789051166330 | paperback | 365 pagina's | De Vier Windstreken | februari 2018| Vanaf 13 jaar.

© Marjo, 16 juli 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Drakensteen
De kronieken van de Zeven Eilanden 3
Mariëtte Aerts


De zeven eilanden vormden het rijk van de Heerser van Kir, Heer Glendahl. Zijn raadsheer, de monnik Himmondar, druk bezig de Oude Magie te herontdekken en zich eigen te maken, aast op de heerschappij. Hij heeft er voor gezorgd dat Heer Glendahl uit beeld is en dat Enzor, de erfgenaam, niet bekwaam is om op te volgen. De jongste zoon is te jong. Blijft over dochter Shintelle, die geen bedreiging vormt voor de monnik, omdat ook zij de Oude Magie wil ontcijferen. Toen er van overzee een nieuw volk naar de Eilanden kwam - de Dwingers genaamd omdat zij met hun gedachten anderen kunnen manipuleren - zette haar vader Shintelle aan te trouwen met hun leider, Alrioch.


Nu Heer Glendahl weg is, is Shintelle is de nieuwe heerseres. Himmondar is wel zeker van haar trouw, maar van haar echtgenoot toch een stuk minder. Dat heeft hij goed gezien! Er moeten nieuwe plannen gesmeed worden en hij begint een leger te vormen van mengvormen: soldaten – en ook burgers – krijgen van hem een drankje waarin de krachten zitten van bepaalde dieren. Omdat er ook uiterlijke kenmerken verschijnen, is het een raar zooitje.


Intussen zijn onze hoofdpersonen Raben en Calli met Nayari, een pirate, naar Phyrros gegaan, in het verre zuiden van Ing’Tassa, het grootste van de zeven Eilanden, waar Nayari vandaan komt. Raben is een genezer in opleiding, maar ook een lezer: wanneer hij een voorwerp vast heeft hoort en voelt hij de geschiedenis van dat voorwerp. Heel nuttig voor de monnik, dus Raben is gevlucht.
Calli is elementalist, ze heeft de kracht om wind, storm, en andere weersomstandigheden naar eigen wens op te roepen. Ze heeft haar leven tot dan toe doorgebracht bij piraten, maar het schip waar zij op zat is in handen van Alrioch gevallen.


Dit derde deel draait vooral om toverkracht, door de verschillende volkeren bekend onder andere namen: orkana, olkanorgon of nog anders. Leidstenen, drakeneieren, en ook beoefenaars van magie stralen die toverkracht uit. Calli heeft een olkenstaf, Raben een zwaard. In dit deel duiken Vogelheksen op, krachtige wezens, die de bron zijn van de Oude Magie.


Het draait natuurlijk zoals in alle fantasieverhalen om de macht, de strijd tussen goed en kwaad. Himmondar wil de macht verkrijgen met zijn magie en zijn mengleger. Shintelle hoeft dat leger niet, zij denkt met magie ver genoeg te komen. Haar echtgenoot is van plan hen beiden uit de weg te ruimen, zodat hij de alleenheerser wordt. En dan zijn er Raben en Calli, die liefst de Heer Glendahl terug op de troon krijgen. Allen hebben zij behalve vijanden ook handlangers, een grote hoeveelheid personen en wezens. Hun plannen doorkruisen elkaar, hetgeen zorgt voor strijd, en voor verrassingen.


Het lukt het Mariëtte Aerts prima om de lezer alles duidelijk te maken. De gebeurtenissen worden verteld in een afwisseling van hoofdstukken, met bij ieder begin vermeld waar we ons bevinden en wanneer. Herhaaldelijk kun je opmerken dat de Zeven Eilanden overeenkomsten hebben met onze eigen wereld, maar de kaart die je voor in het boek vindt is heel anders. Overigens heel handig die kaart, om te kunnen volgen waar het allemaal gebeurt. Na de hoofdstukindeling staat er ook nog wat informatie over de achtergrond van het verhaal, en een overzicht van de hoofdpersonen en wie ze zijn.


Deze serie is geschreven voor jonge mensen, maar ook volwassenen smullen van dit zeer avontuurlijke verhaal, door Mariëtte Aerts op een heel prettige, duidelijke manier verteld met veel humor en natuurlijk vooral spanning.
Het kan niet anders dan de lezer is nieuwsgierig naar het vervolg! Hoe zal dit epos aflopen? Maar eigenlijk wil je helemaal niet dat het voorbij zal zijn. Je hebt Raben en Calli immers in je hart gesloten!


En ook nu vind ik de omslag prachtig! Hulde aan Jeroen Murré!


ISBN 9789403201917| hardcover |216 pagina's | Uitgeverij Ballon junior | februari 2018 | Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 29 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altOude magie
De Kronieken van de Zeven Eilanden' 2
Mariëtte Aerts

In deel een van de serie Het rijk van de Zeven Eilanden hebben we kennis gemaakt met de jongen Raben. Hij is een Lezer: wanneer hij een voorwerp oppakt en zich openstelt, leert hij alles over de geschiedenis ervan. Een bijzondere eigenschap die graag uitgebuit wordt door de Heerser van Kir, Heer Glendahl, en zijn raadsheer Himmondar. Vooral de laatste is er op gebeten de Oude magie te ontdekken. Lezers kunnen hem helpen de oude spreuken te ontcijferen en dan is hij machtiger dan wie ook.


Shintelle, de dochter van de heerser, is rechterhand van Himmondar. Zij ontcijfert oude geschriften die ze gevonden hebben. Maar haar vader wil dat zij trouwt met een Zaghramongul. De Zaghra’s zijn Dwingers. Zij kunnen anderen telepathisch dwingen dingen te doen die zij helemaal niet willen doen. En de Zaghramonguls zijn hard op weg om de eilanden te veroveren. De Heerser van Kir ziet wel iets in een huwelijk als verbond, maar zijn dochter dus echt niet. Als zij ontdekt dat ook Himmondar niet helemaal aan haar kant staat – hij is druk met het creëren van een leger mengwezens - trekt ze haar eigen plan.


Intussen is Raben aan boord van een piratenschip terecht gekomen, waar hij Calli, de elementaliste heeft leren kennen. Calli heeft krachten die ze zelf nog niet eens ontdekt heeft. Kapitein Zuran wil graag gebruik maken van de krachten van Raben om de Verre landen te ontdekken, en van die van Calli om zijn schip de wind in de zeilen te geven. Maar de bemanning wil helemaal geen verre landen ontdekken, zij wil schepen overvallen, buit veroveren! Muiterij dreigt.

Het verhaal wordt akelig spannend, te meer doordat Mariëtte Aerts steeds van vertelperspectief wisselt. Behalve de setting van het piratenschip waar ook dreiging heerst vanwege zogenaamde leidstenen, leren we ook de moeder van Raben, ook Lezeres, beter kennen. Zij werd door Himmondar gedwongen de oudste zoon van de Heerser van Kir onder verdoving te houden. Hij mocht niet de opvolger worden. Shintelle ook niet. Hier waren de Heerser en Himmondar het over eens: de oudste zoon en de dochter zijn te mondig. Liever zien zij de labiele jongste zoon, Arden, als opvolger. Maar zoals gezegd heeft Himmondar zijn eigen plannen.


Raben en Calli leren intussen meer over Oude magie, en het wordt duidelijk dat er twee vijanden zijn: de Zaghramongul. Maar zeker ook Himmondar...Zullen de twee jongeren in staat zijn hen te overwinnen?


Een magisch-realistisch  verhaal: gewone mensen met bijzondere krachten naast bijzondere wezens. Een wereld  die we ons goed kunnen voorstellen, maar toch niet de onze is.
Voorin het boek vinden we een kaart waarmee we de reizen van Zutan kunnen volgen. Ook is er een lijst aanwezig met de belangrijkste personen en namen van de maanden en dagen van het jaar. Kir telt tien maanden en 25 dagen, en door de subtitels van de hoofdstukken kun je ook precies weten op welke dag van de maand de gebeurtenissen van dat hoofdstuk zich afspelen.
Lekker veel humor, en genoeg spanning, zodat we weer met urgentie het volgende deel afwachten.
Nog even dit: de omslagen van beide boeken zijn erg mooi! Hulde aan JeRoen Murré.


Mariëtte Aerts
(1962, Utrecht) studeerde eerst voor illlustratrice, maar ontdekte al snel dat ze zelf ook kon schrijven. Daar twijfelen we geen moment aan!


ISBN 9789051164039 | Paperback | 336 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | september 2015
Leeftijd vanaf 13 jaar.

© Marjo, 27 februari 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Pagina 1 van 2

<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>