Literaire tijdschriften

Extaze 21
zesde jaargang
nr.1, maart 2017



Uitgeverij In de Knipscheer heeft zich ruim zes jaar geleden ook gewaagd aan een literair tijdschrift. Een riskante onderneming, want het zij nog maar eens gezegd: Ze komen en gaan, die literaire tijdschriften.


Onder de bezielende leiding van Cor Gout en Els Kort stelt de redactie iedere keer een mooi nummer samen met nu zo waar een heus thema. Dit maal is er in dit nummer aandacht voor literatuur op podia, bij cabaret en van zangers. De teksten van veel cabaretiers zijn inderdaad al bijna poëzie en dat komt de redactie dus goed uit. 


De teksten van Wim Kans oudejaarsconferences werden destijds o.a. geschreven door niemand minder dan Kees van Kooten, die later beroemd werd als cabaretier en schrijver.

Nico van Apeldoorn maakte voor dit nummer een interessant artikel over Lennaert Nijgh (1945-2002) die natuurlijk Boudewijn de Groot en Rob de Nijs voorzag van mooie poëtische teksten. Toen Nijgh overleed waren de nummers van de Groot opeens ook niet meer zo geweldig.


Verrassend is het acteren van Fred Florusse in dit nummer. Florusse stoft de komiek Johan Buziau (1877-1958) af.  Van Buziau zijn een paar geluidsopnamen gemaakt en doordat ik die vroeger beluisterde, dacht ik dat hij meer een clown dan een tekstdichter was. Florusse maakt inzichtelijk dat hij die kant ook bezat.


Gust Gils (1924-2002) trad in 1966 op tijdens de manifestatie Poëzie in Carré georganiseerd door de inmiddels ook al weer overleden Simon Vinkenoog. Gils was een podiumdier en schudde de lakens op met een vers dat Dankzegging voor de bols  heette met een tumultueus begin:


'Ik dank u voor de bols, en dat die ook nog te drinken is

want er is ook ondrinkbare, kokende bols, bevroren bols
en bols op basis van looizuur of aceton
bols die voor het chemisch reinigen van hoeden werd gebruikt
en het reinigen van stokken achter de deur waar honden mee
werden geslagen (...)


Didi van Paris schrijft een mooi artikel over deze vergeten dichter, waar toch veel podiumdichters schatplichtig aan zijn. En Wim Michiel laat zien dat Bertold Brecht zijn teksten al vroeg wilde laten klinken op podia en dat het dus niet zo raar is, dat hij zich later toelegde op teksten voor Die Dreigroschenoper.


Wie de film Cabaret destijds mooi vond, met Liza Minelli in de hoofdrol, moet vooral het artikel van historicus Dick Brongers lezen over de revue tijdens de Tweede Wereldoorlog, toegespitst op de teksten die toen werden gebruikt.

Mooie gedichten in deze aflevering van o.a. Hanz Mirck en Dorien Dijkhuis. En ook de verhalen van Chris Ceustermans en Heidi Koren mogen er zijn.
Enige smet op dit nummer vind ik de vormgeving.

Terwijl de teksten serieus en doorwrocht zijn doet de vormgeving wild/woest aan en lijkt meer te zijn ontworpen voor het anarchisten- en krakersblad Ravage. Kan de redactie daar nog wat aan doen?
Verder niets dan lof voor de fraaie inhoud! Het blad verschijnt 4 maal per jaar.


Literair blad: Extaze nr.21| 97 pagina's | zesde jaargang | nr.1 maart 2017
Uitgeverij: In de Knipscheer 's

© Karel Wasch, 17 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER