|
De tranen van de moordenaar
Op het uiterste puntje van Chili staat een huis, waar een vader, moeder en
zoon wonen in alle eenzaamheid. Af en toe komt er een reiziger en
verwelkomen ze, want dat is een bijzondere gebeurtenis.
Maar op een dag komt er een moordenaar naar het huis. In koelen bloede
vermoordt hij de vader en de moeder, waarom dat weet hij eigenlijk niet. Hij
is gewoon een moordenaar. Maar hij weet niets van de jongen die op dat
moment buiten is. Als Paolo thuis komt, ziet hij de moordenaar zitten, bij
de lijken van zijn ouders, en staat stokstijf in de deuropening. De
moordenaar wil zijn mes grijpen, maar doet het niet.
"hoe oud ben je?" vroeg Angel.
"weet ik niet"
"kun je soep maken?"
Hoe stevig de man het mesheft ook omklemde, hij kon niet tot een besluit
komen.
Het kind, zo klein, zo vuil en nat, bleef daar voor hem staan, en hij kon
zich niet voorstellen dat hij een eind aan dat leven zou maken. Een
onverwacht opspelen van zijn geweten, een beetje medelijden misschien, hield
zijn arm tegen.
"Ik heb nog nooit een kind vermoord", zei hij.
"Ik ook niet," antwoordde Paolo.
Dit is het begin van een vreemd soort verstandhouding tussen de
bandiet Angel en de jongen. Ze begraven de lijken, en brengen hun dagen door
alsof er niets gebeurd is. Tot er weer een reiziger komt..
Het is een aangrijpend verhaal, over goed en kwaad. Men denkt dat dat twee
zekerheden zijn, maar de grens tussen goed en kwaad is helemaal niet zo
duidelijk.
De stijl doet me denken aan die van Coelho. Maar waar ik Coelho nog al gauw
zweverig vind worden, gebeurt dat in dit boek niet. Eigenlijk is dit boek
niet alleen voor kinderen geschreven, in mijn ogen is het een cross-over.
Anne-Laure Boudoux heeft een prijs gewonnen met dit boek, Prix de sorcières
2004. vanaf ca. 13 jaar Paperback | 158 Pagina's | Gottmer Uitgevers Groep bv | 2005
ISBN: 9025739911
© Marjo
|