Kate Quinn

Het Alice netwerk
Kate Quinn


Charlotte St. Clair is ongetrouwd en zwanger. Ze is ook pas negentien en in het jaar waarin dit verhaal speelt, 1947, nog minderjarig. Ze kan er dus weinig aan doen als haar moeder haar meesleept naar Zwitserland, om Het Probleempje te verhelpen.
Charlie, zoals ze zichzelf het liefste noemt, wordt niets gevraagd, maar ze weet ook eigenlijk niet of ze die vraag had kunnen beantwoorden. Er is niet een speciale geliefde, Het Probleempje is het gevolg van een periode waarin ze krampachtig de dood van haar geliefde broer probeerde te verwerken. Hij leed – zoals we dat nu weten - aan het PTSS-syndroom – en heeft zelfmoord gepleegd. Charlie voelt zich schuldig, had ze hem niet kunnen helpen?


Dit komt bovenop een ander schuldgevoel, dat te maken heeft met haar iets oudere nichtje Rose. Charlie en Rose waren vriendinnen door dik en dun, maar werden gescheiden door de oorlog. Rose was in Frankrijk, en sinds 1944 heeft Charlie niets meer van haar gehoord. Het enige wat ze heeft is een verslag van een zoektocht, met een naam eronder en een adres in Londen.


‘De afgelopen weken was ik zo lamgeslagen door de aanhoudende pech – Het Probleempje, het geschreeuw in het Frans van mijn moeder, het ijzige zwijgen van mijn vader – dat ik me overal naartoe had laten voeren. Ik zou zo van een klif gewandeld zijn, wezenloos en gezeglijk, en me pas halverwege bezorgd hebben afgevraagd waarom ik viel. (-)
Ik had me vastgeklampt aan een hallucinatie, een visioen dat ik nu al maandenlang af en toe had omdat mijn brein erin volhardde het gezicht van Rose op willekeurige blonde meisjes te plakken.’


In deze gemoedstoestand neemt ze een besluit als ze met haar moeder gearriveerd is in Southampton, vanwaar ze de volgende dag zullen doorreizen naar Calais. Charlie neemt de trein. Naar Londen om daar Eve Gardiner op te zoeken, de naam onder het verslag. Ze vindt het adres... En krijgt de schrik van haar leven als de deur opengaat en een magere vrouw haar onder schot houdt. Slierten haar hangen om haar verlopen gezicht, en ze heeft duidelijk gedronken. Charlie schrikt nog meer als ze de misvormde handen van de vrouw ziet. Maar zij is haar enige houvast, en ze vraagt om hulp.
Op het moment dat Charlie vertelt dat Rose in een restaurant werkte in Limoges, waar ene Monsieur René de scepter zwaaide, lijkt Eve wakker te worden.
Samen met Eve's verzorger, de Schot Finn Kilgore, ex-militair en autoliefhebber, vertrekken ze naar Frankrijk, in het spoor van Rose. En René, maar dat verhaal komt pas later.


Charlie en Eve vertellen hun verhaal om en om. Charlie over het heden, Eve over haar leven tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen zij werd gerekruteerd als spion in Lille, waar zij samen werkte met andere vrouwen met wie ze de Duitsers allerlei informatie wist te ontfutselen. De verhalen van Charlie en Eve vertonen parallellen, en de vrouwen vinden elkaar dan ook, ondanks allerlei problemen.


Het verhaal van Eve blijkt niet helemaal fictief. Het is gebaseerd op een spionage netwerk dat echt bestaan heeft in de eerste jaren van de Eerste Wereldoorlog: Het Alice netwerk. Degene met wie Eve veel te maken had noemt ze heel lang Lily, een naam die blijkt te staan voor Louise de Bettignies. En dat is geen onbekende voor iemand die meer van de Grote Oorlog weet.


Feit en fictie zijn met elkaar verweven, en in een nawoord kun je lezen wat die werkelijkheid geweest is. Dat een aantal personages echt geleefd hebben maakt het boek nog indringender, en dat was het eigenlijk al door de meeslepende manier waarop deze nog onbekende schrijfster haar verhaal ontvouwt.
Ze tekent ook de sociale omstandigheden en de positie van de vrouw zoals die veranderen door beide oorlogen, en legt daarbij de nadruk op sterke vrouwen. Vrouwen die zich er niet bij neerleggen dat anderen hun leven inrichten, maar zelf het heft in handen nemen.


ISBN 9789402700831 | Paperback | 480 pagina's | Harper Collins | april 2018
Vertaald uit het Engels door Arthur Wevers

© Marjo, 25 juli 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER