jeugd 13-15 jaar

Karla Stoefs

Aluna
Karla Stoefs


"Je mag haar niet Aluna noemen, geef haar een andere naam.[...]
Aluna is hoe wij de wereld zien: voor ons beschikt alles over innerlijke energie, alles staat met elkaar in verband, alles vertrekt vanuit de gedachte."


Toen de Spaanse Monica zestien jaar geleden haar dochter de naam Aluna gaf, waren dit de woorden van Yelina, haar schoonmoeder. De geboorte van Aluna zorgde voor onenigheid bij de Zintu-indianen.


"Jij was de druppel die de emmer liet overlopen. Tjecho en ik hadden indiaans bloed met Spaans bloed laten samenvloeien. Met jouw geboorte escaleerde de onderhuidse spanning tot eens cherp conflict. Van de oorspronkelijke groep Zintu's splitste zich een kleine groep af, die zich sindsdien de Creons noemen. [...] Voor hen zijn vreemdelingen niet langer welkom.


Deze splitsing zorgt ervoor dat Monica zich niet langer welkom voelt in het indianendorp in het Colombiaanse natuurreservaat Sierra Nevada de Santa Maria. Het dorp waar zij na de dood van haar moeder stierf. "Ze banden me uit hun hart. Ze liepen in een boog om me heen, alsof ik de pest had.' Tjecho, de indiaanse vader van Aluna, houdt afstand, wetende dat hij anders verstoten wordt.
Toch blijft Monica, tegen beter weten in, nog zes jaar onder de hoede van Yelina in het dorp wonen. Maar uiteindelijk dringt het tot haar door dat ze nooit een van hen zal worden en vertrekt ze toch. Ze zet zich daarna in voor het Zintu Hermitage Trust, dat opkomt voor de rechten van de indianen. Monica's vader, Rodrigo, bemant daar een grenspost van de Trust.  Aluna zelf kan zich niets meer herinneren van haar jeugd bij de Zinu's.


Maar nu heeft Monica een gouden amulet weten te bemachtigen die aan de Zintu indianen behoort. De amulet was ooit door de indianen begraven als offer en teken van respect voor de aarde. Maar Rodrigo groef het op en het ding was daarna spoorloos. Volgens Monica zal de overdracht 'over een week' plaatsvinden. Zij is echter - om een in mijn ogen vreemde reden - verhinderd, en wil nu dat Aluna de amulet terugbrengt. Het was immers voorspeld door Yelina: Aluna zal terugkomen als een van de onzen. Ze zal ons een nieuwe toekomst geven." En Monica denkt dat dit het juiste moment is. De amulet is namelijk erg belangrijk voor de indianen. Aluna kan dan bij haar opa logeren. Maar voordat Aluna vertrekt ziet ze een foto waarop twee jongens staan. Eén ervan blijkt haar halfbroertje te zijn! Een kind van Tjecho! Maar het is de andere jongen, Selso, die Aluna intrigeert. Hij roept iets bij haar wakker.


Dit zijn de ingrediënten voor wat een spannend en mooi verhaal had kunnen worden. Maar de schrijfster heeft die kans niet opgepakt. Het resultaat is een ongeloofwaardig onevenwichtig relaas waarbij veel aan het toeval overgelaten wordt. Niemand weet dat Aluna de amulet heeft! Ze draagt het ding in een zakje om haar nek. Ze zwemt, wordt gevangen genomen, en niemand vraagt haar wat er in dat zakje zit? En de overdracht zou toch 'over een week' plaatsvinden?

Er gebeuren meer dingen die vrij onaannemelijk zijn en in feite niets toevoegen aan het verhaal. Het hele boek lijkt vooral een pleidooi voor het behoud van de indianenstammen evenals het respecteren van hun leefwijzen, kennis van de aarde en rituelen. En passant wordt ook geageerd tegen het kappen van de bomen in de regenwouden wat in een beetje wollige taal wordt gebracht.
De feitelijke taak die Aluna heeft, het terugbrengen van de amulet, blijft erg lang op de achtergrond, pas aan het eind van het boek wordt dit een snel afgeraffelde gebeurtenis waarbij de aandacht niet eens echt op de amulet gevestigd is. Ook het gevolg van het terugbrengen wordt in sneltreinvaart, bijna als bijzaak, vermeld.


Opvallend is ook het taalgebruik dat erg Vlaams is. Voor Nederlandse kinderen kan dat erg verwarrend werken. bijv:


'Papa, weet je wat er gebeurt wanneer een wolf met zijn poot in een klem vastzit?' [...]
Hij wist het. De wolf bijt zijn poot over. (i.p.v. bijt zijn poot af)


Kortom, in principe zou het een goed boek kunnen zijn maar de schrijfster heeft er teveel in willen stoppen. De kapstok is het verhaal over het meisje Aluna waaraan het pleidooi over het behoud van de indianenreservaten met alles wat erbij hoort is opgehangen, maar de jas hangt scheef, en dat maakt dat de boodschap van Karla Stoefs helaas niet goed overkomt. Jammer. Het had allemaal zo veel beter uitgewerkt kunnen worden.


ISBN 9789461318091 | Paperback | 175 pagina's | uitgeverij Van Halewyck | april 2018
Leeftijd 13+

© Dettie, 4 juli 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER