Zee van verlangen
Dit boek vertelt eenzelfde verhaal als Marieke van de Pol in 'Bruidsvlucht' doet. Het is heel eigenaardig, vind ik, maar in dezelfde tijd dat er Nederlandse vrouwen naar Australië vlogen om herenigd te worden met hun man, gingen er ook Australische vrouwen naar Engeland naar hun echtgenoten!! Er zal dus nog wel veel meer heen en weer gevaren en gevlogen zijn door jonge vrouwen die hun geluk elders zochten dan op eigen bodem!
Jojo Moyes heeft van de bootreis vanuit Sydney een fictief verslag gemaakt. Haar eigen oma heeft de reis gemaakt, en ze heeft nog meer onderzoek gedaan, zodat de feiten kloppen. Ook Moyes heeft er vier personages 'uitgepikt', vier heel verschillende jongedames, met een andere achtergrond, een ander karakter en andere verwachtingen.
Margaret is een vrolijk meid, opgegroeid op een boerderij tussen alleen maar mannen. Zij is zwanger en heeft het er maar zwaar mee.
Avice is een arrogant, rijk meisje, dat vindt dat zij stukken beter is dan de anderen. Ook zij heeft het zwaar, maar dan omdat ze haar gezelschap afkeurt. Vooral de veel jongere Jean, zestien, die nogal een losbol is, maar ook reuze naïef. En dan is er Frances, een verpleegster, die erg stug en afstandelijk overkomt.
Natuurlijk zullen ze allemaal zichzelf tegenkomen. Natuurlijk zijn er verwikkelingen met de mannen aan boord. Kapitein Highland, die zo zijn eigen problemen heeft, probeert strikt de regels te handhaven, en de mannen en vrouwen gescheiden te houden, maar dat gaat niet lukken op dit schip, waar men zes weken lang op elkaar aangewezen is.
Het is een heel onderhoudend boek, Moyes heeft al eerder bewezen dat ze goed kan vertellen, en ook met dit boek heeft ze weer een geslaagde roman afgeleverd.
Isbn 90 325 1053 3Paperback 429 pagina's | de Kern | juni 2006
Originele titel The ship of brides vertaald door Saskia Tijsma
© Marjo, januari 2009
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Nachtmuziek
"Toen ik klein was dacht ik dat een huis gewoon een huis was.
Een plek waar we aten en speelden en ruziemaakten en sliepen, vier muren waartussen we ons gewoon met het leven bezighielden.
Ik stond er nooit bij stil."
Wie er aan het woord is, is niet helemaal duidelijk. Ik gok op Kitty, maar ook Isabel, haar moeder, of Thierry, haar jongere broer komen in aanmerking. Zij vormen met z'n drie-en het gezin dat na de dood van Laurent berooid achterblijft. Hun zekerheid, hun veiligheid en hun ruime manier van leven is voorgoed voorbij.
Isabel is violiste, en heeft zich nooit met het huishouden of de administratie beziggehouden. Dochter Kitty, hoewel pas vijftien, is veel praktischer ingesteld. Thierry heeft na zijn vaders dood geen woord meer gezegd. Het enige dat een uitweg biedt is dat Isabel haar dierbare viool die een bedrag van zes cijfers waard is, verkoopt, maar ze kan het niet over haar hart verkrijgen. Dan ontdekt Kitty dat ze een huis hebben geërfd. Een huis in Norfolk.
Als ze daar heen gaan, komen ze in een kleine dorpsgemeenschap terecht, waar de plaatselijke kruidenier de spil vormt, en waar iedereen iedereen kent. Maar het huis, dat Het Spaanse Huis genoemd wordt, valt vies tegen, staat op instorten, na jaren alleen bewoond te zijn geweest door een ziekelijke oude man staat het nu op instorten. Die man werd verzorgd door de buren, die in de veronderstelling verkeerden dat het huis van hen zou zijn als de oude man dood was. Is het dan niet vreemd dat Matt, de handige buurman, zich aanbiedt als klusser? Maar wat het dorp weet, weet Isabel niet: dat Matt met zijn vrouw Laura, ondanks Isabel en haar gezin, nog steeds uit zijn op het huis dat ze in hun dromen al helemaal verbouwd en opnieuw ingericht hebben.
Isabel zet haar mooie muzikanthanden op het spel om het huis bewoonbaar te maken, om haar en haar kinderen, die het -ondanks hun aanvankelijke weerzin - steeds beter naar hun zin krijgen, een goed tehuis te kunnen bieden. Maar Thierry praat nog steeds niet, en Matt speelt zijn gemene spelletje.
En dit is nog niet alles: een projectontwikkelaar ziet de plek waar het huis staat als de redding van zijn carrière...
Dit is een roman om mee in een hoekje te kruipen en je niet meer te laten horen of zien. Een heerlijk verhaal vol verwikkelingen en romantiek dat je rustig uit wil lezen!
Jojo Moyes, rasverteller die ze is, schreef een pracht van een roman over dromen en verwachtingen, over wraak en gemeenschapszin, over liefde en haat.
isbn 978 90 325 1137 1 Paperback 367 pagina's | de Kern | november 2008 'Night music' vertaald door Annemarie Verbeeck
© Marjo, november 2008
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Walvisbaai
Een ecoroman, oftewel een roman die het milieu als thema heeft.
Ergens in Australië ligt Silver Bay, een klein kustplaatsje, dat nog niet ontdekt is door het grote toerisme. Maar in Londen zit een projectontwikkelaar die daar wel verandering in wil brengen. Mike Dormer, verloofd met de dochter van de eigenaar van dat planbureau, en zeer ambitieus gaat naar Australië, om de toestand en de omgeving te verkennen.
Hij vindt onderdak in het enige hotel dat er is, waarvan een vleugel ooit afgebrand is, en nooit opgebouwd. De eigenaresse is Kathleen, die de vreemde gast -want niet bepaald als toerist gekleed- warm onthaalt. Zo goed gaan de zaken niet, en ze kan hem een behoorlijke prijs rekenen. Maar ze weet niet dat ze de duivel in huis haalt: het leven zal drastisch veranderen als het luxe bouwplan gerealiseerd zal worden. De baai wordt bezocht door dolfijnen en walvissen, en de 'walvisjagers', de mensen die tegen betaling toeristen meenemen om de mooie dieren te bekijken, zullen niet blij zijn met het watersportcentrum dat bij de plannen hoort.
Maar voordat de bevolking door heeft wat er aan de hand is, voor ze weten dat Mike onder valse voorwendsels in hun midden is, is Mike helemaal veranderd. Hij is betrokken geraakt bij het leven van zijn gastvrouw, en diens nicht Liza en dochter Hannah doen hem meer dan hij wil. Hij is bereid om de plannen te wijzigen, een andere plek te zoeken. Maar dan duikt zijn verloofde op, in piekfijne kleren en op hoge hakken staat ze ineens voor hun neus. En haar vader wil niets van plannenwijzigingen horen, hij ruikt geld...
Een liefdesverhaal, tegen de achtergrond van de macht van het geld en de strijd om de natuur.
Het verhaal wordt in stukjes en beetjes verteld, vanuit wisselend perspectief: in ieder hoofdstuk zijn andere hoofdpersonen aan het woord. Moyes verdeelt ook de informatie over dolfijnen, walvisjacht en wat we nog meer moeten weten gelijkmatig over de hoofdstukken, en de manier waarop ze de puzzelstukjes langzaam op hun plaats laat vallen, maakt dat de lezer het boek niet zo makkelijk weg kan leggen.
Op de voorflap staat dat het een heerlijk boek is voor onder de palmbomen???
Vreemde opmerking... maar een heerlijk boek is het wel!
Paperback | 416 Pagina's | de Kern september 2007 ISBN13: 9789032503970
© Marjo, november 2007
Reageren? Klik hier!
