Nieuwe jeugdboekrecensies 6+

Gordeldier en Haas
Jeremy Strong


De Engelse schrijver Jeremy Strong draait al heel wat jaartjes mee in kinderboekenwereld.
In 1978 werd zijn eerste boek uitgegeven. Niet gek dus dat ik deze schrijver al kende van boeken als Juf Rommelkont en De Vikingen. Die boeken zijn vooral grappig, en hoewel humor zeker niet ontbreekt in het boek over Gordeldier en Haas, is te merken dat wijsheid met de jaren komt, hoewel zijn verhaaltjes vooral gaan over vriendschap, valt er ook in ieder verhaal een wijze les te bespeuren. Maar Strong heeft een lekkere luchtige stijl waardoor kinderen het vooral leuk vinden. Als ze er iets van leren is dat mooi meegenomen, maar het ligt er niet duimendik bovenop.


In dit boek vind je negen verhaaltjes waarin Gordeldier en Haas de hoofdpersonages zijn. Gordeldier is per definitie een wat log dikkig dier, en ook in deze verhalen is hij liever lui dan moe en houdt hij van eten. Hij is vooral dol op boterhammen met kaas!
In het eerste verhaal is hij dan ook zwaar teleurgesteld als er geen kaas meer in huis is. Daardoor baalt hij nog extra als hij merkt dat het lichtje van de koelkast kapot is. Haas heeft een zonniger humeur en hij probeert Gordeldier op te peppen. Die moet eens wat meer bewegen, iets leuks gaan doen! Nou, vooruit dan, denkt Gordeldier en hij gaat doen wat hij leuk vindt: schilderen. Wat schildert hij dan? Boterhammen met kaas!!


In het tweede verhaal komt er een ‘raar rond schepsel van bont’ door de straat.


'Een raar rond schepsel van bont reed rondjes op een fiets voor hun blokhut. Wat het ook was belde nu eens met zijn zilveren bel en kneep dan weer in zijn rode toeter. Aan het stuur hing een mandje.
'Wel heb je ooit...' herhaalde Gordeldier toen het schepsel van bont ineens iets onverwachts deed. Ze ging op het zadel staan, volkomen in balans, maakte plots een salto voorover en deed een handstandje op het zadel, eerst met twee poten, daarna met één poot los.'


Ze is Wombat, vertelt ze, en zij rijdt op een fiets en ze repareert koelkastlichtjes!
Komt dat even goed uit!


Zo komen er in ieder volgend verhaaltje nieuwe dieren bij: Jaguar wil graag een vriend hebben, hij is zo alleen. Maar iedereen is bang voor hem, dat is dus nogal lastig. En Olifant, tja, die is te groot om eens gezellig op bezoek te komen. En dan is er nog Wandelende Tak, die door niemand gezien wordt, zo klein is hij.
Te angstaanjagend, te groot, te klein, ga zo maar door. Maar altijd is er een oplossing voor het probleem, en dat maakt deze verhalen zo leuk.
Als je echt iets wil, dan kun je het ook. Te nieuwsgierig zijn, dat loopt verkeerd af. En een filosofische vraag: als je iets eet wat verdwijnt, heb je het dan wel echt opgegeten of is het verdwenen?


Op sommige vragen zijn geen antwoorden, zegt Haas, maar op de  vraag of dit boek een aanrader is wel: volmondig ja!
Voorlezen is ook een goed idee, de verhaaltjes zijn goed te behappen, kinderen zullen de ‘gekke’ dingen (zoals een tuba waar van de vreemdste dingen uitkomen als je er op blaast, en een feest voor niemand waarop de genodigden dan ook zingen: ‘lang zal Niemand leven.’) zeer waarderen.
Jeremy Strong (Londen, 1949) is het schrijven nog niet verleerd, en hopelijk ook nog lang niet beu!


ISBN 9789463850063 | Hardcover | 160 pagina's | Uitgeverij Billy Bones | september 2019
Vertaald uit het Engels door Koos Meinderts, geïllustreerd door van Rebecca Bagley. Leeftijd 8+

© Marjo, 11 oktober 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Kom, geef me een knuffel
illustraties: Esther Leeuwrik
tekst: Michal Snunit


Toen de lente werd geboren
toen de aarde werd geboren
toen de planten werden geboren
toen de dieren werden geboren
werd samen met hen
de taal van knuffels geboren.

De taal van knuffels
is de oudste taal van allemaal [...]


Met deze openingswoorden voert Michal Snunit ons naar de wereld van de knuffels. Zij leert ons dat er veel verschillende knuffels zijn.
Je hebt de knuffel van de vlinder die de bloem bezoekt, die knuffel is kort en vluchtig.


Eén bloem is niet genoeg
voor de vlinder
Zijn leven is kort en er zijn zó veel bloemen


De boom knuffelt de vogel, die overdag haar lied voor de boom zingt. De boom houdt de vogel warm, ze slapen in elkaars armen.
De vogel vliegt overdag de omarming van de hemel in.


De berg knuffelt de rots
De rivier knuffelt de vis [...]


In deze mooie poëtische taal leren we dat het een niet kan zonder de liefdevolle omarming van de ander. Voor knuffelen zijn er twee nodig.

Ook mensen hebben hun eigen rijke knuffeltaal. We lezen dat je elkaar op heel verschillende manieren kunt knuffelen, je kan elkaar beetpakken en knuffelen, maar je kan ook knuffelen met je ogen of elkaar vluchtig knuffelen of heel intens, wild of zacht. 
Knuffels kunnen ook troosten, je kunt via een knuffel iets met elkaar delen.


Er is een knuffel in een dans,
een knuffel in een knuffel [...]
of een zachte knuffel voor het slapen gaan. [...]


Er is een knuffel van lang geleden [...]
die je nooit vergeten zult.


Er is een knuffel van ontmoeten en vaarwel. Van vreugde en verdriet. Kortom, een knuffel kent vele gezichten.
Het boekje leert ons dat je op een heel andere manier naar knuffels kunt kijken.


Bij deze teksten staan tere (pen-potlood)tekeningen met aquarel, van Esther Leeuwrik, die de dichterlijke, filosofische teksten prachtig begeleiden.
Aan het eind van het boek zien we een prachtig bejaard echtpaar waarvan de man de vrouw liefdevol draagt, beiden gaan op in een mildgekleurde rode zon. Daarbij staat o.a. 'Er zijn geen woorden in de taal van de knuffels' en dat is precies wat dit boekje perfect weet weer te geven.
Eigenlijk is dit boekje bijna zelf een lange, liefdevolle, koesterende knuffel...
Kortom, een fijn koesterboek voor jong en oud. Een boek om over na te denken.


ISBN 9789023956433 | Hardcover | 32 pagina's | NUR 274 | Uitgeverij Mozaïek | 23 april 2019
Afmeting 21 x 21 cm | Leeftijd 6-100 jaar

© Dettie, 29 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Kampioenswedstrijd
(Kief de goaltjesdief 16)
illustraties: Mark Janssen
tekst Gerard van Gemert


Daan Kiefsma alias Kief de goaltjesdief kijkt vol spanning uit naar de volgende voetbalwedstrijd tegen de Valken. Dan is het alles of niets want als ze die wedstrijd winnen worden ze kampioen! Daans vriend Joeri vindt het ook superspannend. Ze trainen met hart en ziel maar dan gebeurt het... Na een training vinden ze onderweg een prachtig gouden horloge. En net als Joeri het ding in zijn hand heeft komt de juwelier aanlopen... Het is al de zoveelste keer dat er iets uit zijn zaak gestolen is.
Natuurlijk worden de jongens verdacht van diefstal. Dat is al erg genoeg, maar nóg erger is dat ze daardoor misschien niet mee mogen doen met de wedstrijd!


Maar Kief zal Kief niet zijn als hij niet zelf op onderzoek uit gaat. Joeri én nog een vriend, Remy, gaan op speurtocht en al snel weten ze wie het gedaan moet hebben, maar hoe kunnen ze het bewijzen?


Gerard van Gemert schrijft duidelijk voor een jongere groep kinderen dan de boeken van De Voetbalgoden (10+) De strekking van de verhalen is echter wel hetzelfde. Er is een belangrijke wedstrijd op komst en de jonge hoofdrolspelertjes komen in de problemen door toedoen van iemand anders, vaak een vervelende jongen of man.
Ondanks deze vaste aanpak blijven de verhalen heerlijk om te lezen. Juist dat vleugje spanning erin én de belangrijke wedstrijden die erg beeldend geschreven worden maken de verhalen zo aantrekkelijk.
De verhalen over De voetbalgoden lopen ten einde, hopelijk de verhalen rond Kief de goaltjesdief niet.


ISBN 9789044836356 | Hardcover | 55 pagina's | Uitgeverij Clavis | september 2019
Leeftijd 7+

© Dettie, 15 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het proefjesschrift van opa
Folkert Oldersma


‘Veertien dagen vakantie. Ik had er zin in.’


Helaas voor de negenjarige Aika gaat de reis die ze samen met haar moeder zou maken niet door. Haar moeder heeft een ongeluk gehad en ligt in het ziekenhuis. Er is geen vader die haar op kan vangen, er is alleen maar opa. En die heeft ruzie met haar moeder, ze hebben elkaar al heel lang niet meer gezien.
Toch zit er niets anders op: Aika moet naar opa. Flynn de hond mag gelukkig mee.
Als Aika arriveert lijkt het alsof er niemand thuis is. Maar achter het huis staan twee bontgekleurde woonwagens. Misschien is hij daar?


‘Wat moet dat hier?’

Nou, niet echt een warm welkom. Opa is een brombeer, hij lijkt niet te weten wat hij met zijn kleindochter aan moet. Gelukkig heeft opa een vriendin, Lynn, die wel weet hoe ze hem aan moet pakken. En langzaam ontdooit Dirk, want zo moet Aika haar opa noemen. Opa vindt het ook heel leuk dat ze heel geïnteresseerd is in de proefjes die hij graag doet, en omdat ze hem heel veel dingen laat uitleggen. Opa is bezig met een bijzondere uitvinding, en tijdens Aika’s verblijf wordt er ingebroken! Wie zou dat op zijn geweten hebben?


De logeerpartij is absoluut niet saai, maar Aika wil wel graag weten hoe het met haar moeder is. Lynn moet er zich mee bemoeien, want eigenlijk wil opa niet naar het ziekenhuis gaan, maar hoe moet Aika daar anders komen? Aika doet haar best om de twee te verzoenen, want zij vindt het leuk bij opa, ze wil graag meer contact. Er is ook nog een leuke buurjongen. Charles is dan wel doofstom, maar zeer zeker niet dom. En ook hij vindt opa’s werk heel interessant.


Een verhaal met veel inhoud: wie is die inbreker? Kan Aika haar moeder en opa weer bij elkaar brengen? En kan ze leren ‘praten’ met Charles?
Maar het verhaal is doorspekt met allerlei weetjes: alles wat opa uitlegt aan zijn kleindochter staat in aparte kaders in het boek: informatie over vleermuizen, over de motor van een auto, over brooddeeg maken, over hoe je CO2 maakt, maar natuurlijk vooral over wetenschap: hoe doe je proefjes zodat je er ook echt iets van opsteekt. Opa en Aika appen zelfs…


‘Dit bedoelde ik. Kunstjes.’ mopperde opa. ‘Dit moet je wetenschappelijk aanpakken.’
‘Vertel maar wat we moeten doen.‘
’Ik vertel niks. Dat gaan jullie zelf uitzoeken, dat gaan jullie onderzoeken.‘
’Flauw hoor.‘
’Niks flauw. Je wilt proefjes doen, dan moet je het goed doen. Bij een onderzoek zijn nu eenmaal afspraken. Waarom deden jullie dit?’


Een boek voor liefhebbers van wetenschap, maar geef je daar niets om, dan blijft er een leuk verhaal over, over een meisje dat graag wil dat iedereen om haar heen gezellig met elkaar omgaat.


Folkert Oldersma (1951, Leeuwarden) heeft meerdere boeken geschreven voor verschillende doelgroepen.  http://www.folkertoldersma.nl

ISBN 9789044835809 | hardcover | 130 pagina's | Uitgeverij Clavis | juli 2019
Illustraties van Chris Vosters | Leeftijd vanaf 9 jaar

© Marjo, 30 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het Geheim van het Verdwenen Drakenvuur
Anneke Strik


"Hij zag dat zijn vader in de buurt stond van het schilderij van zijn grootouders. Prins had een hekel aan dat schilderij. Het leek net of zijn grootouders alles in de gaten hielden. Ze zagen er ook erg onvriendelijk uit. Hij was blij dat hij ze nooit gekend had.
Plotseling drukte koning Bodor ergens op. Prins zag hoe de boekenkast langzaam naar binnen draaide. En donkere ruimte verscheen. Prins hield zijn adem in. Een geheime gang!"


Natuurlijk vertelt Prins Oswaldus, kortweg Prins genaamd, zijn ontdekking onmiddellijk aan zijn grote vriendin Apolonia, die op de boerderij bij het kasteel woont. En natuurlijk willen ze, avontuurlijk als ze zijn, gelijk weten waar die gang naartoe gaat en wat er te zien is. Ze vinden een kist waar brieven van de zus van koning Bodor in zitten. Het blijkt dat de vader van Prins nog een broer, Runar, en een zus, Halldora, heeft! Daar wist hij niets van! Prins is woedend! Waarom heeft zijn vader nooit iets gezegd?


"Mijn broer Runar, jouw oom dus, en ik waren water en vuur. We hadden alleen maar ruzie en bedachten van alles om elkaar dwars te zitten. [...]
Runar was jaloers op mij, omdat ik de oudste was en onze vader zou opvolgen, Hij wilde niets liever dan koning worden van ons koninkrijk, Stagnaru."


De ruzies werden steeds erger en uiteindelijk werd Runar weggestuurd en kreeg het onherbergzame gebied Invervisa toegewezen als koninkrijk. Runar was daarover zo boos dat hij zijn broer Bodor vervloekte. Hij zei dat hij op een dag onverslaanbaar zou zijn. Dan zou hij Bodors en vele andere rijken veroveren. Het toeval wil dat de koning de volgende dag het bericht krijgt dat zijn broer een zilveren draak gevangen heeft. En wie een draak heeft, heeft alle macht...


De heks weet dat haar visioen die ze bij de geboorte van Prins had nu uitgekomen is. Apolonia en Prins zijn uitgekozen om de zilveren draak te bevrijden. En zo komt het dat de twee kinderen even later op pad gaan. Gelukkig mocht hun slimme en lieve ezel Dameer mee. De kinderen hebben ook allerlei handige attributen en speciale beschermende  kleding gekregen. Die attributen werken alleen als ze die cadeau geven en ze mogen heel blij zijn dat de heks dit allemaal zo goed bedacht heeft, want ze komen heel goed van pas.


De kinderen maken de wonderbaarlijkste dingen mee, Vluggeeltjes wijzen hun de weg, ze zien - zeer ongelukkige - bomen met ogen, ontmoeten een akelig mannetje, die heel achterdochtig is, maken kennis met Ulfur, de lieve, wijze man die in de 6000 jaar oude Boabapboom woont, van hem mogen ze in de grote bijzondere bibliotheek alles over draken opzoeken én ook lezen ze over Deliziana, het gebied waar ze door moeten om de grote tovenaar Raban te vinden.


In Deliziana leren ze alles over geuren én smaken, Ze ontmoeten geurspecialisten en leren hoe belangrijk een geur kan zijn als je iets eet. De smaakmakers zijn ook al ongelooflijk goed in hun vak. Apolonia en Prins kijken hun ogen uit en krijgen de hele dag heerlijk eten. Dat klinkt lekker maar de smaken zijn zo bijzonder dat de kinderen en Dameer nauwelijks kunnen stoppen met eten, het eten verleid ze om te blijven... Hoe komen ze daar weg? Ze moeten verder!


En zo maken de kinderen de meest bijzondere dingen mee, ze maken kennis met de Bolkes, ze wonen een tijdje bij een lief gezin, ontmoeten de grote tovernaar Raban, krijgen een reuzenvogel als vriend en moeten heel veel lastige obstakels overwinnen om het land van Runar en de Zilveren draak te bereiken... Maar lukt ze dat ook?


Anneke Strik heeft met dit boek een heerlijk avontuur geschreven, je verveelt je geen moment dankzij de aparte wezens en de grote fantasie die gebruikt is. De kinderen hebben geluk dat de bomen en de wind hun verder helpen.


Naast het heerlijke verhaal wordt op heel subtiele wijze aangegeven dat de natuur belangrijk is, de bomen helpen elkaar en alle dieren die in hun wonen. De vader van Prins is niet echt aardig voor zijn mensen maar Prins en Apolonia proberen dat steeds te compenseren door dingen te doen die goed zijn voor iedereen. Ook boeken spelen een mooie rol in het verhaal, maar niet zo dat het vervelend of belerend is, het past gewoon bij alles wat de kinderen overkomt.
De ezel en de leuke reuzenvogel Fugl zijn eveneens onvergetelijk.


De gebruikte taal is eenvoudig, de zinnen zijn kort waardoor het boek goed te lezen is door de doelgroep. De letters zijn van een prettig formaat.

De uitvoering van het boek vraagt om een extra vermelding. Naast de vele grote en kleine, erg mooie heldergekleurde afbeeldingen zijn enkele pagina's zelf ook van zeer mooie, al dan niet in elkaar overlopende, kleuren voorzien. Dat alleen is al een klein feestje op zich.

Kortom, een boek dat aandacht verdient. Een boek waar ieder kind van gaat genieten.


ISBN 9789082963205 | Hardcover | 190 pagina's | uitgeverij A. Story | 2018
Leeftijd 7 - ca. 10 jaar

© Dettie, 25 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Voor altijd
Peter Schreuder Goedheijt


Dit is het verhaal van Arthur, die als klein jongetje al droomde van rondvliegen door de ruimte met een raket.
Het verlangen is zo groot dat zelfs als zijn vader aan het strand zegt dat hij wel weet wat Arthur en zijn vriendje willen, het vriendje gelijk Een waterijsje roept, maar Arthur als antwoord geeft: "Met mijn raket naar de zon."

En dat verlangen bleef, ook als hij ouder wordt.


'Wat zou het mooi zijn als ik... droomde hij
of: stel je nou toch eens voor dat ik...
Soms zei hij zomaar hardop:
'Hallo hier aarde, hoort u mij?
Ik ben het, Arthur...

Hallo... hoort u mij?


Maar, zoals dat gaat als mensen ouder worden, Arthur krijgt het te druk met zijn baan. Hij heeft geen tijd meer om te dromen over zijn ruimtereizen, totdat...


Hij Eva ontmoet. Ze kon zingen als een nachtegaal. Arthur is zo verliefd op Eva dat hij zich al als vanzelf rond voelt zweven. Hij heeft geen raket meer nodig!
Samen hebben ze de tijd van hun leven, ze reizen de hele wereld rond. Ze besluiten altijd bij elkaar te blijven, totdat...


Eva ziek wordt en Arthur uiteindelijk weer alleen verder moet. Arthur is boos, verdrietig, niets is meer leuk nu Eva er niet meer is. Vakantie niet, Kerstmis niet, gewoon álles is helemaal niets. Arthur staart vaak naar de ruimte, zou Eva daar zijn?  Hij weet zich geen raad zonder haar, totdat...


Een vriend Arthurs verdriet deelt, naar hem luistert. 'Het is goed om aan Eva te denken, dat helpt', zegt de vriend. Langzamerhand komt er weer wat vreugde in het leven van Arthur, hij hoort zelfs heel ver weg tussen de sterren iemand zingen als een nachtegaal ... 'Dat is Eva', zegt de vriend. 
En dan krijgt Arthur een prachtig idee... En zo lukt het hem om zijn verdriet om te bouwen tot een heel mooi gebaar, hij heeft nu weer een blij hart vol liefde, voor Eva, voor altijd!


Zo eenvoudig kan het zijn om liefde en verdriet te bespreken en weer te geven in een boek. In een paar treffende woorden die de essentie raken en in even zo sprekende afbeeldingen, is dit moeilijke onderwerp op een prachtige manier vorm gegeven. De tekst is erg goed gedoseerd, de afbeeldingen zijn sober maar doeltreffend. Alle gevoelens die bij verliefd zijn, houden van en verlies horen, komen langs, pracht uitgebalanceerd, zonder overdosering, zonder drama.
Niet alleen kinderen zullen aangenaam getroffen zijn door dit boek maar ook voor volwassenen is het een prachtig, roerend, treffend geheel.

ISBN 9789492995117 | Hardcover | 48 pagina's | Samsara | februari 2019
Afmeting 27 x 27 cm. | Leeftijd 7+

© Dettie, 10 juni 2019

Lees de reacties op het forum e/of reageer, klik HIER

 

Hen Engelien
tekeningen: Hilde Koop
fotografie: Bo Scheeringa
tekst: Rients Faber


Ale mörns rond haalf zeuven
   Elke morgen rond half zeven

denkt de boer: woar is mien hen bleven?
   denkt de boer: waar is mijn kip gebleven?

Zai is alweer nait ien heur hok.
   zij is alweer niet op de boerderij!

gusteroavond zat zai nog op stok
   En gisteravond was ze er nog bij!


Met de bovenstaande tekst begint dit bijzondere boek over Hen Engelien.
Zoals te zien is, is het boek tweetalig, de bovenste regels zijn in het Gronings met daaronder de Nederlandse tekst. Rients Faber, zanger van de voormalige Groningstalige band "Kriegel', is namelijk een groot liefhebber van het Groningse dialect. Hij is van mening dat je kinderen niet vroeg genoeg kunt laten kennismaken met de taal van de streek waarin ze opgroeien. Daarom heeft hij dit vrolijke prentenboek bedacht dat bovendien ook nog voorzien van een eigen lied.


We lezen hoe Hen Engelien elke keer elke morgen stiekem op de bus stapt en naar de stad vertrekt. Daar geniet ze van het stadse leven. Ze eet patat met de duiven, kijkt naar het spektakel die de eenden opvoeren en drinkt op het terras, deftig rechtop met haar poten over elkaar, lekker een kopje thee met de zeer beschaafde mussen. - Leuk detail is dat een mol, met keurige wandelstok, steeds op de achtergrond aanwezig is. -
En dan is het alweer tijd om terug naar de boerderij te gaan waar de boer, zoals elke dag, op zoek is naar Hen Engelien.
Hij snapt er niets van, waar is ze nu toch weer gebleven? En waarom legt ze geen eieren?
Wij weten dat wel...
 

Naast het originele verhaaltje kunnen we ook genieten van de unieke illustraties die bestaan uit heel sfeervolle foto's waarop Hilde Koop Hen Engelien en andere dieren heeft ingetekend. Het resultaat is, zoals op de cover al te zien is, geweldig én heel apart.
Het lijkt me leuk als kinderen proberen ook de Groningse tekst uit te spreken en misschien kan er gelijk een leuke les over dialecten uit dit boek voortkomen.


Achterin het boek staat de tekst van het Engelienlied de ene keer met akkoorden en de andere keer instrumentaal als couplet.
Al met al een erg leuk boek met veel heel humoristische afbeeldingen. Gewoon aanschaffen dit boek.


ISBN 978949059207 | Hardcover | 27 pagina's | Uitgeverij Palmslag | oktober 2019
Afmeting 22 (h) x 29 (b) | Leeftijd 7+

© Dettie, 4 oktober 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De Kinderkoningin
illustraties: Ton de Bree
tekst: Maartje Kamphuis-Wesselsz


Heb je een wens? Dan stuur je een brief naar de Kinderkoningin. Zij woont op een roze wolk en regeert over Roze Wolkenland. Dat ligt achter de verste wolken en nog nét een stukje verder. In dat land woont het Dottenvolk en natuurlijk zijn ze allemaal roze, net als de huizen, de honden enz. Ook de Kinderkoningin heeft roze kleren aan, zelfs haar haar is roze en ze is gek op crozesantjes...


De Kinderkoning krijgt elke dag veel brieven via de Dottenpost. Ze leest alle brieven die de kinderen haar sturen en elke dag kiest ze één wens uit die ze zal vervullen. Haar lakeien Wolkie en Tolkie lezen met haar mee en adviseren haar, zoals bij de wens van Dirk die zo graag naar de dierentuin wil. Dirk vraagt of hij een kaartje mag voor de trein en de dierentuin want zijn ouders beloven op zijn verjaardag steeds dat ze zullen gaan maar doen het nooit! Ze zijn altijd te druk met andere dingen.
Natuurlijk wil de Kinderkoningin dat wel geven, maar Tolkie en Wolkie vinden dat reizen met de trein te gevaarlijk voor een jongetje van zes. Ze hebben een veel beter plan!


En zo komt het dat Dirk op een dag wakker wordt met een rozig kriebeltje in zijn buik. Even denkt hij dat hij nog droomt want er staat een zebra aan zijn gezicht te snuffelen en er hangt een aap in de lamp. Maar ze zijn er écht. In het bad zit een haai te badderen en als hij uit het raam staat ziet hij allemaal dieren in de tuin. Wel vijf olifanten, een nijlpaard, twee pandaberen met hun baby... en nog veel meer. Dirk vindt het geweldig!


Dirk rent langs de trage schildpad op de gang, naar de slaapkamer van zijn ouders en springt op het grote bed.
'Goedemorgen papa, goedemorgen mama! Het is mijn geluksdag! We hebben thuis een dierentuin!'


Papa en mama blijven van schrik thuis en eigenlijk hebben ze een superleuke dag, ondanks het vele werk wat ze moeten doen, zoals poep opruimen en voeren. Dirk Dirk weet nu wel  hoe een olifant voelt, en mag de babypanda vasthouden en, en, en...
Het is een superdesupersuper dag en Dirks ouders beloven dat ze voortaan met Dirk naar de dierentuin zullen gaan.
En als het 's avonds donker wordt en de lucht roze kleurt, is alles weer gewoon.


En zo lezen we over meer wensen van kinderen, zoals het meisje die vraagt of de Kinderkoningin wil helpen om papa te laten stoppen met stinkscheten laten. Of Anna die vraagt of de Kinderkoningin vies en gezond eten zoals uit het kookboek van Otto Legging lekker kan laten smaken. En kan de koningin dan ook gelijk lekker eten vies laten smaken? Dan krijgt ze ook geen dikke billen. Anna's wens wordt vervuld maar het loopt toch even anders dan ze gedacht had!
De wens van Kasper Kluns is heel lief en Ruben wil wel eens een schooldag die niet zo saai is, gewoon een dag waarop alles mag.


In totaal worden er acht heel uiteenlopende wensen vervuld. De ene wensvervulling pakt leuker uit dan de andere, maar ze worden allemaal met veel humor verteld en uitgevoerd. Én er zit ook nog een wijze les in... voor de volwassenen!
Elk verhaal begint met een wensbrief die wij ook kunnen meelezen en vervolgens zien en lezen we hoe de Kinderkoningin en haar Dotten aan de slag gaan om er voor zorg te dragen dat de wens vervuld wordt. En dat is soms best véél werk.
De tekst is in mooie, duidelijke letters afgedrukt en de tekeningen (natuurlijk met veel roze) erbij zijn vaak heel grappig.  


Achterin het boek staat nog een kort interview met de Kinderkoningin en helemaal achterin zit een envelop waar je jouw eigen wens in kunt stoppen!  Als je die envelop bij het raam legt, dan komt de Dottenpost die ophalen. Misschien, als de keus op jouw brief valt, dat jouw wens dan ook vervuld wordt!


Een leuk en gezellig boek, dat lekker wegleest.


ISBN 9789463132244 | Hardcover | 146 pagina's | Uitgeverij Memphis Belle/Baeckens Books | 11 juni 2019
afmeting 27 x 23 cm. | Leeftijd 7+

© Dettie, 17 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Bzzz
De kleinste bankoverval ter wereld
Alexander Kirkwood Brown


De omslag van dit niet al te grote boek trekt je onmiddellijk: dit boek moet open!
Als je dat doet denk je: wat! Dit gaat over muggen! Die akelige beestjes die je ’s nachts wakker houden met hun gezoem, en die van die jeukende bultjes veroorzaken! Wil je daar een boek over lezen? Maar dat ga je dus echt doen, want de manier waarop de schrijver uitlegt waarom muggen je steken, maakt nieuwsgierig. Je wordt als lezer aangesproken, en de zinnen zijn kort en het lettertype duidelijk.


‘Het probleem is dat het heel, heel gevaarlijk is om een mug te zijn. Er zijn ontzettend veel muggen die het niet overleven. Je moet hard werken als je een mug bent.
Tenminste, dat geldt voor de vrouwtjesmuggen, want zij zuigen bloed op. Inderdaad, terwijl de mannetjes op het huis passen, gaan de vrouwtjes naar hun werk.
Nu weet ik wat je denkt: als alleen de vrouwtjesmuggen bloed opzuigen, wat doen de mannetjesmuggen dan?’


Maakt dit nieuwsgierig of niet? Bovendien heeft de schrijver heel handig het perspectief verlegd: het gaat niet meer om de ergernissen die een mug veroorzaakt, maar om het diertje zelf.
En het verhaal begint, een erg humoristisch verhaal over mug 93.


‘Als je 113 broertjes en zusjes hebt, is het gewoon gemakkelijker om getallen te gebruiken’.


De vrouwtjes komen in opstand: die mannetjes, die mogen ook wel eens wat doen. Die schrikken als ze ontdekken hoe gevaarlijk het is om op zoek te gaan naar bloed, en ze bedenken een plan…
Jawel, hier komt de bankoverval in zicht.


Wil je weten hoe dat allemaal zit, nou, lees dan dit boek, en je zult zeker plezier hebben om die idiote mannetjes met hun rare plannetjes. Spanning en sensatie in muggenwereld!
En als je het verhaal uit hebt, en je wilt meer weten, lees dan ook de informatie die daar staat.
De tekeningen zijn ook erg leuk, soms blad vullend, precies passend bij het verhaal. Ze zijn zwart-wit met af en toe een rood of groen element. Op iedere pagina een extraatje: een bloeddruppeltje…


Alexander Kirkwood Brown is een jonge Noorse schrijver (1983). De samenwerking met Andreas Iversen is geslaagd. (https://www.andreasiversen.com)


ISBN 9789401458047 | hardcover | 128 pagina's | Uitgeverij Lannoo | februari 2019
Illustraties van Andreas Iversen | Vertaald uit het Noors door Corry van Bree | Leeftijd vanaf 7 jaar

© Marjo, 8 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Holderdebolder naar Bolderhof
Ingrid Vandekerckhove


‘En hoe zeg je onnozelaar’? vroeg ik. Mijn humeur was nog steeds zo zuur als azijn.
Felix dacht na. ‘Die weet ik,’ zei hij vrolijk. ‘Onnozelaar in het Frans is eimbeesiel.’


Felix heeft zijn vriendinnetje Lotte overgehaald om samen met hem op taalkamp te gaan om Frans te leren. Ze zullen slapen in een kasteel, en het ontbijt daar is superfantastisch! En de leraren zijn megacool, dus Lotte is enthousiast.
Maar dan nadert de paasvakantie, en dan vertelt Felix dat het eigenlijk helemaal niet waar is. Het kamp is in een saai grijs schoolgebouw, en het eten, nou ja, dat was de vorige keer superslecht. Lotte is een beetje boos, want ze heeft zich wel aangemeld! Maar Felix is niet voor één gat te vangen, hij bedenkt een plannetje om toch een leuke vakantie te hebben. Dan moet Lotte wel een beetje jokken.


De dag van vertrek breekt aan. Met de bus naar een dorp in de Ardennen, vlak bij La Roche, dat is belangrijk voor het verhaal. Het toeval helpt hen een beetje, maar het is vooral het improvisatievermogen van Felix en Lotte dat er voor zorgt dat ze een geweldig avontuur beleven!


Ingrid Vandekerckhove heeft een heerlijke fantasie! Ook in haar vierde boek zijn de hoofdpersonen niet superbraaf. Maar dat kan ook niet, brave kinderen beleven geen avonturen. En deze twee kinderen maken heel wat mee, ze komen in aanraking met akelige boeven, een lieve hond – die ‘Bootee’ heet - en gelukkig ook mensen die begrip hebben voor kinderen die een beetje naast de gebaande wegen leven.


De titel van dit boek is gebaseerd op het boek van Astrid Lindgren ‘De kinderen van Bolderburen’. Leuke promotie van een klassiek kinderboek!


‘Ons nieuwe huis deed me denken aan een boek dat ik vroeger had gelezen. Over de kinderen van Bolderburen. Die woonden in dit soort knusse huizen, ze waren alleen wat groter. De kinderen mochten er naar hartelust spelen, klommen in bomen en op de daken, aten de heerlijkste krentenbollen en dronken priklimonade. Ik wilde altijd al in Bolderburen wonen. En nu leek het alsof ik er echt was.’


Er zit nog meer leerzaams in, en de manier waarop dat gebracht wordt is reuzeleuk. De kinderen gaan op een taalkamp om Frans te leren: het verhaal zit dan ook vol Franse woorden, op enigszins fonetische wijze geschreven!


‘We moeten Frans spreken,’ zei hij tussen zijn tanden. ‘merde!’
‘Wat?’
Merde!’
‘Wat wil dat nu weer zeggen?’
‘Au fraunsè, mèzzamie!’ riep Patty opnieuw.
Ik rechtte mijn rug. ‘Merde!’ zei ik luid.


Achterin het boek staat een woordenlijst waar de juiste spelling en de letterlijke betekenis zijn op te zoeken. Maar of je er nu wat van leert of niet, het is een reuzeleuk verhaal! Graag meer van dit soort boeken – en niet alleen voor kinderen!


Ingrid Vandekerckhove (1969, Gent) studeerde Germaanse filologie aan de KU Leuven, en schrijft, vertaalt en droomt van leuke boeken. Gelukkig voor ons schrijft ze die ook op!
http://www.ingridvandekerckhove.be


ISBN 9789044835410 | Hardcover | 344 pagina's | Uitgeverij Clavis | juni 2019
Illustraties van Hiky Helmantel | Leeftijd vanaf 9 jaar

© Marjo, 1 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Vinnige zeemeerminnen
Sibéal Pounder


In een zee hier heel ver vandaan wonen de drie vriendinnen Bettie, Zelda en Mimi.
In een zee, ja, want het zijn zeemeerminnen!
Dit eerste boek van een serie over de Vinnige Zeemeerminnen leert ons dat zeemeerminnen een leven leiden zoals wij, maar zij beleven nu wel een spannend avontuur.


Terwijl zij op vakantie waren is er iets heel vervelends gebeurd in de Verborgen Lagune: Arabella Vanderzalm is verdwenen! Ze is gevisnapt, maar door wie dan? En waar zijn de paleismeerminnen?


Terwijl Arabella weg is heeft een geheimzinnig iemand die zich De Zwaan noemt de macht gegrepen. Ze noemt zich de nieuwe meerminkoningin, maar niemand heeft haar ooit gezien. De zeemeerminnen moeten de hele dag topjes maken voor haar, schelpentopjes.
Natuurlijk vinden ze dat niet leuk, maar De Zwaan heeft een leger piranha’s ingezet om iedereen die ongehoorzaam is tot de orde te roepen. En iedereen heeft nagelstempels, hetgeen blijkbaar een soort zender is. Niemand kan ontsnappen!
Alleen de zeemeerminnen van de Eerste Oesterbank mogen vrij rondzwemmen, deze vinnige zeemeerminnen terroriseren de hele lagune!


Maar onze vriendinnen waren op vakantie, en zij hebben geen stempel. De piranha’s zwemmen zo langs hen heen, alsof ze hen niet zien.
Dus: zij zijn de enigen die uit kunnen zoeken waar Arabella gebleven is, wie de Zwaan is, en natuurlijk wat ze er aan kunnen doen om te zorgen dat alles weer normaal wordt.
Ze krijgen hulp van Steef, het pratende zeepaardje, die in een kunstgebit slaapt. En die zorgt voor nog meer humor in het verhaal, dat al doorspekt is met allerlei leuke woordspelingen. (Hulde aan de vertaler, die hier toch een flinke kluif aan gehad moet hebben!)


‘Jullie meisjes hebben geen idee wat je op je neemt. Er wordt gefluisterd over sterke toverkracht, oude toverkracht, duistere toverkracht.’ Hij liet zijn nagels met de piranhastempels zien. ‘Maar de piranha’s volgen jullie niet, dus misschien betekent dat dat je een kans hebt…’
Hij frutselde aan zijn snor en krulde hem zo hevig dat de linkerzijde niet meer op de vin van een vis leek, maar alleen nog een grote klit was. Steef zwom eruit weg en zag er duizelig uit. ‘Alsikmenou!’
‘Dat zeepaardje kan praten!,’ stamelde Robbie Rozekroos.
‘Ik weet het,’ zei Steef en hij dreef naar Betties schouder.
‘Ik ben een wonder.’


Op hun weg naar de oplossing maken de dames zeemeermin heel wat mee. De Lagune zit vol gevaren! Ze hebben medestanders, maar ook tegenstanders, en behalve dat De Zwaan en haar kompanen tot het verkeerde kamp horen, is dat van de anderen niet altijd even duidelijk.
De humor en de vele leuke tekeningen zouden zowel jongens als meisjes aanspreken en doordat het een spannend avontuur is, zou je zeggen dat het mede voor jongens is, dit boek, maar dat is toch twijfelachtig, omdat er ook nogal eens sprake is van uiterlijk vertoon, zoals de nagels en kapsels of de topjes, hoedjes en nog meer.
De vormgeving is prachtig: de omslag en de grappige zwartwittekeningen. Er staan kaarten in het boek, de tekst wordt nogal eens onderbroken door krantenberichten, die extra informatie geven over de achtergronden, of over personages.


Of het de drie zal lukken Arabella terug te brengen? Tja, er komt een tweede deel, in dit eerste staan niet alle antwoorden.
Er blijkt al een plan te zijn om dit boek te verfilmen! Dat lijkt me reuzeleuk!


Sibéal Pounder schreef eerder voor The Guardian, Vogue.com en The Financial Times. Haar bestsellerdebuut Witch Wars werd in 10 landen vertaald. Vinnige zeemeerminnen (Bad Mermaids) is haar tweede serie voor jonge lezers.


ISBN 9789048849390 | hardcover | 256 pagina's | Uitgeverij Moon | juni 2019
Illustraties van Jason Cockcroft | Vertaald uit het Engels door Willem Jan Kok | Leeftijd vanaf 9 jaar

© Marjo, 16 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER