Nieuwe jeugdboekrecensies 6+

De kattenboot
illustraties: S.K.Y. van der Wel
tekst: Hieke van der Werff


Vera loopt met haar vriendin op straat.
'Waar woont die mevrouw van de poezen?'vraagt Lizzy
'Op een woonboot verderop in de gracht.'


Dit is het begin van het verhaal over twee heel jonge meiden die de poezen van de poezenboot gaan verzorgen.


Eigenlijk begon alles met een misverstand, de meisjes dachten dat ze voor vijf poezen moesten zorgen maar het zijn er vijfentwintig! De katten mogen vrij rondlopen op de boot zodat ze lekker kunnen rennen en klimmen.
De ene week mogen de poezen met een gele halsband bovendeks en de volgende week de poezen met de rode  band.  De vader van Vera moet maar helpen met de kattenbakken zegt Katja, de mevrouw van de poezenboot. Maar ook papa denkt dat het maar om vijf poezen gaat, dus zeggen Vera en Lizzy maar niet dat het er veel meer zijn.


De mevrouw vertrekt naar haar zieke moeder en nu staan de meisjes er alleen voor. Het is veel moeilijker dan ze dachten! De ene poes moet druppeltjes hebben, de andere poes is heel bang en even later zijn er twee poezen verdwenen! wat nu? Papa moet toch maar ingeschakeld worden.


Papa is er niet blij mee, vooral omdat alles anders loopt dan hij wil. Maar uiteindelijk loopt het wel heel goed af zowel voor papa, Vera en Lizzy, Katja én de poezen heel goed af.


Op zich is het idee prima, maar het verhaal is wel érg onwaarschijnlijk. Een mevrouw met vijfentwintig poezen die de verzorging overlaat aan meisjes van een jaar of zes-zeven... en dan ook nog een briefje neerlegt dat een kat druppeltjes moet omdat een poes ziekjes is... Het is niet voor te stellen dan iemand die zo gek op katten is, dat doet. Dat gedoe met ene week de poezen met rode halsbandjes en de andere week die met de gele halsbandjes lijkt me eveneens sterk.
Ook de uiteindelijke afloop is vergezocht maar geeft wel goed weer dat, ondanks goede bedoelingen van mensen, dingen soms niet zo goed voor dieren kunnen zijn. Het is natuurlijk wel heel leuk dat de mevrouw van de poezenboot Katja heet en dat ze steeds kattenoortjes op haar hoofd heeft.


Fantasie gebruiken in een boek is altijd leuk, maar de fantasie moet wel zo beschreven worden dat het zomaar echt zou kunnen en dat gebeurt in dit verhaal niet.
Mogelijk dat kinderen dat niet echt opvalt maar ik kan me zo voorstellen dat ook zij hun vraagtekens zetten.
De tekst is in duidelijke letters afgedrukt en is ook geschikt voor kinderen met dyslexie. De gekleurde afbeeldingen zijn passend bij de tekst. Vooral de katten zijn schattig en soms grappig weergegeven. 
Kortom, een boekje met plussen en minnen.

Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789051166873 | Hardcover | 48 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | maart 2019
formaat: 15,0 x 21,5 cm | Leeftijd AVI E 4 (ca. 7 jaar) Een boekje uit de Hoera, ik kan lezen! serie.

© Dettie, 22 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Bijbel voor kinderen
Marianne Busser en Ron Schröder
 

Met medewerking van predikant Pieter van Winden, die ook een kort voorwoord schreef, heeft het echtpaar Busser & Schröder een boek samengesteld met de verhalen van zowel het Oude als het Nieuwe Testament. Het is een verantwoorde compilatie geworden. De hele Bijbel omzetten is nogal veel, en voor de doelgroep zou het misschien ook te veel worden. Uit het Oude Testament zijn 51 verhalen opgenomen en uit het Nieuwe Testament 41. Veel namen en opsommingen zijn – gelukkig - achterwege gebleven en de taal is aangepast:


‘Heel lang geleden was het overal donker. Ergens in dat pikkedonker lag de aarde. Verder was allen God in het heelal. Maar God vond het niet prettig om alleen te zijn.’


Na dit begin volgen de verhalen over de schepping en over Adam en Eva, die ongehoorzaam waren en uit het paradijs verdreven werden. Ons voorland, want zo komt het dat het leven van de mens niet van een leien dakje gaat. Arme Eva, ze krijgt ook hier de schuld!  Maar zo houden de schrijvers zich aan de originele versie, zoals ze dat in alle verhalen doen.


De kern van de meeste verhalen zijn de slechte eigenschappen die een mens kan laten zien, maar gelukkig is er altijd ruimte voor spijt en berouw. De boodschap is dus: je kan je leven beteren.  Met de zin ‘God wil altijd opnieuw beginnen’ wordt het Oude Testament afgesloten en gaan we over naar het Nieuwe, het verhaal van Jezus, zijn geboorte, zijn lijden en sterven. Dat begint als een Eftelingsprookje:


‘Heel lang geleden, in een land hier ver vandaan, woonden eens twee mensen die heel veel van elkaar hielden. Ze heetten Jozef en Maria.’


Jezus is een bijzondere jongen, die zijn ouders af en toe danig in de war brengt. Dat blijft hij doen, later met zijn twaalf leerlingen, want hij doet wonderen, dingen die niet kunnen. Hij krijgt steeds meer aanhangers, hetgeen zoals we weten de Romeinen die in die tijd het land overheersten, een doorn in het oog was. Onontkoombaar volgt de lijdensweg die uitmondt in de opstanding.
Het verraad van de arme Judas  - die er in deze versie minder goed vanaf komt dan in de populaire musical - en daarna nog het verhaal van de apostel Johannes, die gevangen genomen wordt en eenzaam op een eiland nog eenmaal toegesproken wordt door een bekende stem:


‘Het komt echt goed. Op een dag zal ik alles nieuw maken: de hemel en de aarde.’


Met schrijvers als Marianne Busser en Ron Schröder kan het niet anders dan dat de verhalen lekker vlot lezen, en ook heel geschikt zijn om voor te lezen. Dat kunnen zij namelijk als geen ander. Met vlotte dialogen en zonder moeilijk woordgebruik zijn het heel toegankelijke verhalen geworden. Maar het blijft een Bijbel met een boodschap, al wordt die nergens opdringerig.


’Jezus was een voorbeeld geweest voor de mensen. Hij had laten zien hoe ze moesten leven. Telkens weer had hij verteld hoeveel God van hen hield’.


Marianne Busser (1958) en Ron Schröder (1958) hebben al zo ontzettend veel geschreven dat het haast niet mogelijk dat iemand hen nog niet kent, maar voor het geval dat is er de site: www.mariannebusser-ronschroder.info


ISBN 9789000367658 | hardcover | 240 pagina's | Uitgeverij Holkema & Warendorf | februari 2019 | Leeftijd vanaf 6 jaar
Illustraties van Alex de Wolf

© Marjo, 9 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De hondenbrigade
Rory De Raaf - Detective Deel 2
Andrew Clover & Ralpha Lazar


Rory (de tienjarige ik-figuur) stelt zich nog even voor voor wie zijn eerste avontuur niet kennen. ‘Eigenlijk ben ik een detective.’
Zo zeker van zichzelf is hij niet, en als je dit boek eenmaal gelezen hebt begrijp je wel hoe dat komt. Rory wil wel, maar het gaat allemaal niet zo goed. Dat komt voor een deel omdat er een groot raadsel is in zijn leven: waar is zijn vader? Hij verdween toen Rory drie jaar oud was. De zoektocht naar zijn vader is hetgeen Rory’s leven beheerst, maar zijn moeder wil er niets van horen:


‘Rory, zegt ze, ‘denk toch eens aan ANDERE MENSEN.  Ik probeer deze familie bij elkaar te houden en dat is al moeilijk genoeg zonder dat jij het gevaar opzoekt. Er zijn daarbuiten heel wat slechte mensen. De laatste keer dat je detective was, heb je je been heel erg pijn gedaan.’


Dat klopt. Zijn been zit in een brace. Maar hoe boos zijn moeder ook wordt, Rory is nu eenmaal detective vindt hij. Er gebeuren nu eenmaal raadselachtige dingen.


In dit verhaal is er een hondendief. Er wonen veel honden in zijn straat, en die verdwijnen een voor een. Rory maakt zich enorme zorgen want wat als die dief ook Willy Willems mee gaat nemen! Willy is de hond van de oude mevrouw die op hem komt passen. Dan neemt ze Willy mee, en Rory is dol op hem. Dan is er nog buurmeisje Kato, met wie hij in het eerste avontuur heeft samengewerkt en een grote broer, Sam, met wie hij niet zo best overweg kan.
Zoals gezegd heeft Rory een beperking vanwege zijn been. Maar dat weerhoudt hem en Kato niet om op zoek te gaan naar de hondendief. Met gevaar voor eigen leven!


Rory kan het leuk vertellen allemaal.
De combinatie tekeningen en humor gaat zeker scoren bij de doelgroep!  Er wordt ook gespeeld alles wat maar mogelijk is wat betreft letters.
Grappig is bijvoorbeeld dit:  in de tekst staat bijvoorbeeld: ‘Meteen voelt het alsof mijn hart wegzakt in een diepe, diepe put.’ En je ziet op het tekeningetje erbij hoe Rory op een put zit en zijn hart ver onder hem rond dwarrelt.
Terwijl de zaak gaande is leest Rory een boek over Napoleon, wiens strategische technieken hij dapper probeert toe te passen. Of dat altijd een goed idee is?
Het verhaal is zelfstandig te lezen, maar je wil wel weten wat er in het volgende deel gaat gebeuren. Het einde maakt namelijk duidelijk dat er nog meer gaat komen.


Een graphic novel die door de helblauwe omslag al menig oog zal trekken. De tekeningetjes op de omslag zijn exemplarisch voor de binnenkant: eenvoudige getekende illustraties, die gelukkig ook nog ruimte overlaten voor tekst. Grappig is dat je bij het voorstelrondje op de binnenkant van de omslag al kan zien welke mensen in de ogen van Rory aardig zijn en welke niet…


ISBN 9789403208770 | hardcover | 360 pagina's | Uitgeverij Ballon Media | februari 2019
Vertaald uit het Engels door Saskia Martens | Leeftijd vanaf 7 jaar.

© Marjo, 21 maart 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Serie: Olivia Mijn geheimen
Deel 1. Mijn nieuwe beste vriendin
illustraties: Danielle McDonald
tekst: Meredith Costain


Olivia houdt een dagboek bij, dat ze uit handen van haar oudere zus moet zien te houden. Op de eerste pagina staat dan ook: ‘NIET OPENEN GA WEG’.


Samen met haar vader heeft ze op zolder een nieuwe kamer helemaal voor haarzelf heeft ingericht, ze kan er lekker uit het raam kijken en heel ver weg kijken! Ze hoopt dat iedereen nu uit haar kamer zal blijven. Maar dat is niet zo! Na de eerste keer dat ze gezien heeft dat iemand aan haar spullen heeft gezeten hangt ze overal waarschuwingen op. Maar het helpt niet. Ze verdenkt Ella, haar zus. Of is het toch Ezel, de poes van de buren? Bobby de hond en Max, haar kleine broertje mogen natuurlijk ook de kamer niet op.


Er is nog een verandering in haar leven, maar die is minder leuk: haar vriendin Lucie is verhuisd. Lucie woonde in het huis dat ze nu vanuit haar slaapkamerraam kan zien. Het huis staat leeg. Tot ze op een dag een speelhuisje ziet staan! Hé, nieuwe mensen? Als er een huisje staat wonen er vast ook kinderen!
Het is nog vakantie, en Olivia heeft tijd genoeg om haar kamer in te richten zoals ze dat wil en om in haar dagboek te schrijven ook over wat ze ziet vanuit haar raam, en haar experimenten. Ze bouwt bijvoorbeeld een tijdmachine.


Maar dan is de vakantie voorbij, ze moet weer naar school. Eigenlijk had ze er niet zo’n zin in, nu Lucie er niet meer is, maar meester Bram blijkt een erg leuke meester. En er is een nieuw meisje in de klas, dat is ook leuk. Alleen doet die Mathilda een beetje raar…
Natuurlijk wil Olivia daar meer van weten! En ze stuurt Ezel er op af om te spioneren.


Het verhaal is precies zo genoteerd als een meisje van zeven dat zou doen: heel veel tekeningetjes, heel veel roze, en heel veel uitroeptekens en andersoortige letters. Olivia is een vrolijk en nieuwsgierig kind en haar problemen zijn niet wereldschokkend. Dagelijkse dingetjes, kleine probleempjes, met veel humor.
Dit boek is prima geschikt voor kinderen van een jaar of zeven, acht, en dat zullen voornamelijk meisjes zijn.


Meredith Costain https://www.meredithcostain.com en Danielle McDonald http://thestylefile.com/illustrator/danielle-mcdonald schreven samen ‘Mijn nieuwe beste vriendin’, het eerste deel in deze gloednieuwe reeks, waarin er intussen al vijf verschenen zijn. Dit is het eerste dat vertaald is.


De Australische schrijfster schreef eerder behalve nog heel veel andere kinderboeken ook een dagboekserie vanuit Ella, de zus van Olivia, waarvan zes boeken vertaald zijn. Die zijn voor net iets oudere kinderen.


ISBN 9789403208787 | hardcover | 100 pagina's | Uitgeverij Ballon  | februari 2019
Vertaald uit het Engels door Saskia Martens | Leeftijd vanaf 7 jaar

© Marjo, 17 maart 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Freddy de Plaagmuis
Isabelle Quinn


De ouders van de tienjarige Noah zijn verhuisd naar een flat. Vier hoog maar liefst.

Het was al erg genoeg allemaal, een nieuw huis, een nieuwe stad, een nieuwe school, maar er loopt ook nog een zwarte kat rond in het flatgebouw. Die is van Lola, weet hij. Maar al is dat meisje net zo oud als hij, ze zal nooit een vriendin  worden. Er is die kat, en Lola skeelert keihard door de straat zonder een helm op haar hoofd! Levensgevaarlijk! Gelukkig heeft Noah een gelukspoot gekregen van zijn oma, hij kan echt niet zonder, hij heeft het ding altijd bij zich.


Als zijn overbezorgde moeder een paar dagen weg gaat, zucht zijn vader opgelucht. Even rust. En hij vindt dat Noah zijn konijnenpoot moet wegleggen, die hoeft hij echt niet overal mee naar toe nemen. Met tegenzin gehoorzaamt Noah.


Het wordt 10 februari.  Noah heeft geen idee, natuurlijk hij woont er pas drie maanden, maar dat blijkt een speciale dag te zijn in het flatgebouw. De dag van Freddy! Freddy is een muis, een bijzondere muis. Lola die toch wel mee schijnt te vallen, legt het Noah uit: op de tiende dag van februari gebeuren er allerlei vreemde dingen. Maar ’s nachts om twaalf uur is alles weer in orde.


Tenminste… andere jaren was dat zo, maar nu dus niet. Er gebeuren inderdaad vreemde dingen, maar het wordt steeds erger. Dat de intercom liedjes of andere geluiden laat horen als je aanbelt in plaats van degene bij wie je belt te waarschuwen, dat de lift zijn eigen gang gaat, of dat de brievenbussen niet open gaan, och, voor een dagje kan dat wel. Maar dat Noahs vader in slaap valt en niet wakker te krijgen is, is vervelend. En meneer Blok, de conciërge is ontzettend kwaad als zijn huisdier, een kameleon, van kleur verschiet en helemaal roze is! Dan is ook nog de gelukspoot uit het raam gevallen! En nu gaat alles mis.
Het is Freddy, zegt Lola, maar er is iets aan de hand. Het is anders dit jaar.


‘Het klokje op de boekenplank geeft tien uur aan. Noah durft het bijna niet te vragen: ‘Denk je dat het nog erger wordt voor middernacht?‘ Ze geeft geen antwoord.
Radeloos sjokt hij naar de balkondeur. Buiten vliegen papieren en plastic  zakken van rechts naar links en terug. De wind is dol geworden, hij lijkt niet meer te weten in welke richting hij moet waaien. Uit het niets knalt er ineens iets tegen het muurtje naast de deur. Het is een tuinkabouter. Van zijn lijf is niets meer over, maar zijn hoofd met de rode muts rolt eventjes na op het beton. De kleine oogjes staren hem doods aan.
Hij heeft het helemaal gehad. Hij moet mama spreken.’


Maar de telefoon doet het niet. En dat is nog niet het laatste van alle akelige dingen die gebeuren. Lola haalt Noah over om haar te helpen: ze moeten Freddy vinden!

Een superleuk verhaal over bijgeloof en vriendschap. Lola en Noah zijn twee tegengestelden, maar in hun missie om de problemen op te lossen vinden ze elkaar. Of Noah voortaan zonder zijn konijnenpoot kan? En of Lola wat voorzichtiger wordt? Wat daarop ook de antwoorden zijn, dit verhaal zit vol humor met een lichte serieuze ondertoon. De fantasie van Isabelle Quinn lijkt geen grenzen te kennen, haar debuut Operatie Boze Barbie was ook al zo leuk. En Marieke Nelissen maakte er weer leuke pentekeningen bij!


Isabelle Quinn (1967, Creil, Frankrijk) woont in Nederland sinds 1993. Ze volgde Nederlandse les en werkte als administratief medewerker.


ISBN 9789044833423 | hardcover |140 pagina's | Uitgeverij Clavis | februari 2019 |Leeftijd vanaf 8 jaar
Geïllustreerd door Marieke Nelissen

© Marjo, 24 februari 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Dikke Vik en Vieze Lies lachen om de liefde
illustraties: Eva van Aalst
tekst: Sunna Borghuis


Dikke Vik en Vieze Lies trekken dagelijks met elkaar op. Ze voelen zich  heel erg op hun gemak als ze bij elkaar zijn. 'Vik vindt nooit iets gek van mij. Daarom zijn we ook vrienden,' vertelt Lies (de ik-verteller) ons. Ze houden alle twee ook helemaal niet van flauwekul en daarom vieren ze geen Valentijnsdag. Toch laat Vik op Valentijnsdag een hart van chocola aan Lies zien.


'Het is toch niet voor Valentijn, hè? voeg ik. We hadden juist de dag ervoor nog gezegd dat we daar niet aan deden. Omdat je dan op iemand op wie je verliefd bent een cadeautje geeft. Wat een onzin. Ik krijg elke dag kauwgom van Vik en we zijn niet verliefd.'


'Natuurlijk is het geen Valentijnscadeau,' verzekert Vik, het lag gewoon bij hem op de mat. Hij dacht dat het van Lies kwam. Ze lachen erom en eten samen lekker elk een helft op en dat was Valentijnsdag, tenminste, dat dachten ze...

Eenmaal op school zit Merel te pronken met haar cadeautjes. 'Merel is het mooiste meisje van de klas en alle jongens zijn verliefd op haar. Behalve Vik geloof ik.' meldt Lies ons. Maar toch schrikt ze als ze kauwgom tussen de cadeautjes van Merel ziet liggen. Zou Vik dan toch op Merel zijn? Maar gelukkig is het andere kauwgom...  En nog is het Valentijn'gedoe' niet over want ook de juf besteed er aandacht aan. Van Lies hoeft dat allemaal niet zo. Het is veel interessanter dat er kermis in het dorp is, misschien dat de tot nu toe onbekende vader van Lies daar werkt! Want dat hij op de kermis werkt is het enige dat ze van hem weet.


Maar de anders zo trouwe Vik heeft tòch andere dingen aan zijn hoofd... Tot de stomme verbazing van Lies kiest hij de mooie Merel als hulpje uit als hij op school het aquarium mag schoonmaken. Dat heeft Lies nog nooit meegemaakt. Tot haar grote schrik ontdekt ze ook nog dat Vik ineens andere kauwgom gebruikt, dezelfde als Merel had gekregen! Een klein jaloers angeltje steekt in haar hart.


Helaas, ook ná Valentijnsdag is Vik druk met Merel, hij gaat zelfs mee naar haar huis! Lies heeft het er maar moeilijk mee, ze mist haar vriendje met wie ze altijd alles deelt en Merel is wel mooi, maar ook saai... Toch draagt Lies haar hart wel op de goede plek, ze gunt het Vik ook. En als ze naar de kermis gaat en een jongen uit haar klas tegenkomt blijkt hij ook erg leuk. Maar kan hij net zo goed mee helpen zoeken naar haar vader als Vik? Haar moeder heeft wel vertelt hoe hij eruit ziet en wat zijn voornaam is, maar veel meer weet ze niet. Vik zou vast goede ideeën hebben gehad...


Opnieuw een heerlijk boek over dit leuke tweetal. Ze zijn heel goede vrienden met een klein beetje meer. Ze hebben dat speciale wat heel goede vrienden hebben. Het is aandoenlijk om te lezen hoe hard Lies haar best doet om over haar licht jaloerse gevoelens heen te komen.
Daarnaast is het gewoon een heel gezellig, vrolijk verhaal dat heel vlot en makkelijk wegleest. Eva van Aalst heeft er ook nog eens erg grappige, kleurige afbeeldingen bij gemaakt waardoor het boek nóg leuker wordt.


Dit is, het zelfstandig te lezen, deel 3 van de serie over Dikke Vik en Vieze Lies. Hopelijk verschijnt er gauw weer een nieuw deeltje over dit leuke stel. Het is puur genieten.


ISBN 9789025770457 | Hardcover | 112 pagina's | Uitgeverij Gottmer | januari 2019

© Dettie, 10 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Feline en de bijzondere ontmoeting
Antje Szillat


Als Feline met haar ouders verhuist naar De Klavervierhoeve, een oud huis met een enorme verwilderde tuin, dan staat ze niet echt te springen van blijdschap. In het huis is het overal een grote bende en daarbuiten ook. Wat moet ze daar! Ze wil terug naar hun oude, frisse, goed georganiseerde huis, maar dat zit er niet in.


'Het was allemaal de schuld van die brief. Nee, eigenlijk was het de schuld van oom Gert, de oom van papa. Als die niet op het belachelijke idee was gekomen om zijn dierenartspraktijk met alles wat daarbij hoorde, zomaar aan haar vader te geven, dan had ze hier nu niet gestaan. Dan had ze nu niet gedacht: het ziet er hier net zo uit als de wenkbrauwen van oom Gert... woest, onverzorgd en een beetje eng.'


Maar als ze eerlijk is, dan is het wel superleuk om op de bovenverdieping haar eigen kamer te mogen uitzoeken. Ze kiest uit de vele ruimtes de slaapkamer met het uitzicht op de tuin want die trekt aan haar als een magneet. Ze voelt dat ze er gelijk naartoe moet. Wat ze niet weet, is dat Paolo uit Panama in de tuin zit te wachten op haar. Paolo is ... een heel bijzondere kat! Hij is heel oud en heel groot, zijn vacht is oranje met donkere vlekjes én Paolo kan praten! Niemand anders hoort hem, alleen Feline. Paolo is helemaal weg van de leuke Feline, hij belooft dat hij haar altijd en overal zal beschermen. Als dat maar lukt, want Baltazar is er ook nog...


Het hele gezin is uiteindelijk heel blij met de verhuizing maar er moet nog wel erg veel schoongemaakt en opgeruimd worden voordat papa met zijn werk kan beginnen. Ze besluiten dat de praktijkruimte als eerste aan de beurt komt want er moet natuurlijk ook geld in het laatje komen. Jammer genoeg is die tijd hun niet gegund want gelijk staat er al een erg chagrijnige boer voor de deur. Een van zijn dieren is ziek en papa moet hem nú! onmiddellijk! helpen.
Het hele gezin beseft dat als deze man niet tevreden is, hij negatieve praatjes over de dierenarts zal rondstrooien en dan kunnen ze de praktijk gelijk wel sluiten... Wat moeten ze doen? Weet Paolo misschien iets?


Het verhaal is hartverwarmend en natuurlijk is zo'n vleugje magie ook nooit weg. Het geeft het boek net dat beetje extra. Paolo is een wijze kat, die veel mensen én dieren doorziet. Daardoor kan hij Feline helpen als dat nodig is en zij is maar wat blij met die hulp.


Het is een knus verhaal over gezellige mensen én een grootse, goedige kat!
In mei verschijnt het tweede vertaalde verhaal over Feline, getiteld Feline en de kermispony, ik kijk er nu al naar uit!


ISBN 9789051166859 | Hardcover | 111 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken| oktober 2018 | leeftijd 8+
Met zwart-wit illustraties van Angela Glökler | Nederlandse tekst Hedi de Zanger

© Dettie, 2 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Kidsweek Moppenboek 6
Nog meer leuke moppen en raadsels uit kidsweek


Kidsweek
is een weekkrant voor kinderen van 7 t/m 12 jaar. Elke donderdag staat de krant boordevol nieuws uit binnen- en buitenland. Bovendien staan in Kidsweek ook sport- en dierennieuws, weetjes, puzzels,  prijsvragen én moppen...

De moppen in dit boekje zijn een verzameling van veel van de moppen die in Kidsweek gestaan hebben. Het zijn moppen - voor en soms door kinderen gemaakt - die wekelijks worden opgestuurd naar Kidsweek. Als je er een tijdje in zit te lezen word je er enorm melig van. Enkele moppen zijn heel kort, en flauw en grappig tegelijk zoals:


Welke vrucht is altijd vrolijk?
Antwoord: Een aardblij


Welke Europeaan gebruikt veel deodorant?
Antwoord: Een Zweed!


Wie kent de wereld en zegt miauw?
Antwoord: Een katlas!


Maar er staan ook langere mopjes in, meer een soort verhaaltjes met een verrassend én grappig eind...


'Jan! Je hebt maar liefst 25 fouten in je taalles!
En weet je wat nou zo gek is? Jouw buurman heeft
precies dezelfde fouten! Hoe zou dat nou
kunnen?' vraagt de juf.
Antwoord Jan: 'Ik denk omdat we dezelfde juf hebben!


De meester vertelt in de klas hoe een lammetje
wordt geboren. 'Eerst komen de voorpootjes.
Dan het kopje en dan het lijfje. En dan de
achterpootjes en het staartje.'
Vraagt een van de leerlingen: 'En wie zet dat
dan weer in elkaar?


Maartje komt te laat op school en zegt: 'Sorry
ik heb me verslapen.'
De juf vraag: 'Heb je geen wekker?'
Maartje: 'Jawel, maar het is een wekker met
dierengeluiden en vandaag waren de vissen
aan de beurt.'

En zo staat het hele boekje vol met grappige 'raadseltjes', moppen en mopjes. Sommige mopjes zijn getekend in het zwart wit en soms is er tussen de mopjes in een tekening geplaatst. Leuk boekje om een saaie, regenachtige middag op te vrolijken of om gewoon even heerlijk de slappe lach te krijgen...


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789000361052 | Gebonden | 111 pagina's | Uitgeverij Van Holkema en Warendorf | november 2018
Afmeting 13,8 x 10,2 cm | Leeftijd 8+

© Dettie, 21 maart 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Edison
Het mysterie van de muizenschat
Torben Kuhlmann


Er zijn van die boeken waarbij je het lezen uitstelt omdat je je er zo enorm op verheugt. Dan weet je dat je tenminste nog iets heel moois in het vooruitzicht hebt liggen. Bij dit boek had ik dat ook. De schrijver en tekenaar ken ik van zijn eerdere prachtige boeken. Dat zijn mijn zogenaamde koesterboeken, boeken die je liefdevol uit de kast pakt en openslaat om weer even te genieten van de mooie tekeningen of de bijzondere verhalen om ze vervolgens met een glimlach en een aai over hun rug na, weer in de kast te zetten, tot de volgende keer.


Maar wát maakt deze boeken nu zo bijzonder?
Het is alles bij elkaar. De sfeervolle afbeeldingen, het verhaal, alles klopt gewoon. Maar ook het feit dat Kuhlmann steeds een beroemde muis (mens) als onderwerp neemt, maken de boeken zo aantrekkelijk.  Zo heeft hij Charles Lindbergh, de vliegtuigpionier die als eerste solo de Atlantische Oceaan overstak zonder tussenstops, in zijn debuut verwerkt. Maar Lindberg werd vóór zijn avonturen geïnspireerd door een muis die als eerste als eerste non-stop naar Amerika vloog! En over die muis vertelt Kuhlmann. En ook in het boek getiteld Armstrong - naar de eerste man op de man - is een muis Armstrong al voor gegaan. Ook in dit boek over de beroemde Edison, de uitvinder van o.a. de gloeilamp en de fonograaf,  speelt opnieuw een nieuwsgierige muis de hoofdrol.


Alle muizenverhalen van Torben Kuhlmann beginnen op een plek waar veel boeken en zeer geleerde muizen aanwezig zijn. Dit keer betreft het een boekwinkel waar - verscholen achter de boekenplanken - de muizenuniversiteit gevestigd is.

Die dag bezoekt de jonge Peter de muizengeschiedenisles, die gegeven wordt door deprofessor. Na de les laat Peter hem een kaart zien die gemaakt is door zijn opa. Die kaart moet verwijzen naar een schat. Het enige aanknopingspunt is het gegeven dat opa naar Amerika is vertrokken én een datum. De professor ontdekt dat het schip waar opa op zat, onderweg gezonken is, de mensen zijn wel gered, maar muizen? Vast niet.  Dus de schat zal wel op de bodem van de zee liggen. Dat was de schat, einde verhaal... toch?
'Niets is onmogelijk' zegt de professor...

Door die uitspraak begint Peter met experimenteren, hij wil iets uitvinden waardoor hij veilig op de bodem van de zee kan komen. Aanvankelijk werkt hij alleen. Hij begint met een glas waarmee hij een luchtbel kan creëren, Water eruit, lucht erin denkt hij, maar dat werkt helaas niet. Hij verdrinkt bijna!
Ondertussen laat het verhaal over de schat de professor ook niet los. De vermeende schat interesseert hem niet, maar wel hoe je erbij kunt komen. Hij biedt Peter zijn hulp aan en zo beginnen ze samen aan de grote klus.


Ze verzinnen een duikklok van een kruidenvaatje, maar dat werkt niet. 'We moeten het wetenschappelijk benaderen," zegt de professor daarop. En dat doen ze. De professor bestudeert vissen en komt daardoor op het idee een duikboot - en duikpakken - te maken. En na heel lang denken, tekenen en sleutelen is de boot klaar, eindelijk! En daar gaan ze, op naar de schat...  Zullen ze hem vinden? En wat heeft Edison ermee te maken?


De aanloop naar het avontuur onder water is bijna spannender dan het avontuur zelf! Je bent benieuwd of ze het voor elkaar krijgen iets uit te vinden zodat dat ze naar zeebodem kunnen vertrekken. Hoe ze uiteindelijk bij Edison uitkomen is in feite niet erg interessant. Het is het verhaal dat daar naartoe leidt, dat zo tot de verbeelding spreekt. Dat verhaal wordt deels door de afbeeldingen verteld, en wat voor afbeeldingen! Opnieuw straalt het de sfeer en de belangrijkheid van de werkzaamheden uit. Meer moet er verder niet over verteld worden, dit is een boek dat je moet ondergaan!


Torben Kuhlmann werd in 1982 in Sulingen (Duitsland) geboren. Al vanaf jongs af aan tekende en knutselde hij veel. Hij besloot dan ook om in Hamburg illustratie en communicatiedesign te gaan studeren. Tijdens zijn studie was hij al als freelance illustrator actief. Hij werkt vooral graag met pen en aquarel.
Als afstudeerproject maakte Torben het prentenboek Lindbergh. Het grote avontuur van een vliegende muis. Dit boek werd in 2012 uitgebracht, waarmee hij meteen bekend werd.

Zie ook de mooie boektrailer over het boek Edison (Bron: website Torben Kuhlmann)
Achterin het boek staat meer informatie over Thomas Edison (1847-1931)


ISBN 9789051166514 | Hardcover | 114 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | september 2018
Formaat formaat: 22,0 x 28,5 cm | Nederlandse tekst Joukje Akveld | leeftijd 6+

© Dettie, 11 maart 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Doornboosje
Danielle Schothorst


Bij een uitgeverij die weet wat kinderen willen lezen is een boek verschenen over Doornroosje. Het heet DoornBoosje, en zo ziet die jongedame die je op de omslag ziet er ook uit. Het is niet iemand die je graag op visite zou willen hebben. Maar als dit gebaseerd is op het sprookje van Doornroosje, hoe zit dat dan? Weten jullie nog? Doornroosje sliep honderd jaar, nadat ze zich geprikt had aan een spinnewiel. En dat kwam door de wens die een boze fee gedaan had bij haar geboorte.


Dat stuk van het verhaal is nog hetzelfde: er wordt een meisje geboren en er komen feeën om haar mooie wensen mee te geven. En ook hier wordt die ene fee genegeerd, zij krijgt geen uitnodiging. Maar haar niettemin uitgesproken wensen zijn een stuk kwaadaardiger dan in het oorspronkelijke sprookje. Alles wat de goede feeën gewenst hebben keert zij om: het prinsesje wordt niet mooi, maar lelijk; niet lief, maar een vreselijk stuk chagrijn. En slapen? Niks daarvan, de mensen om haar heen moeten behoorlijk last van haar krijgen.


Eigenlijk had de koning alle spinnewielen verboden, maar hij gaat ten einde raad op zoek naar misschien dat ene spinnewiel dat niet vernietigd is. En hij vindt er een. Maar terwijl iedereen dan zoals in het oorspronkelijke verhaal in slaap valt blijft de prinses wakker. En ze is alleen maar bozer geworden, want wie moet ze nu pesten?
Degenen die het verhaal van het lieve prinsesje kennen weten dat er nu een prins moet komen die de prinses wakker kust. Het is duidelijk: dat is ook helemaal anders. Ze is immers wakker, en de vraag is of ze wel gekust wil worden…


Het hele verhaal is in stripvorm, voor kinderen die moeite mee hebben met lezen. Er zijn tekstballonnen, met niet al te veel tekst, het verhaal wordt verder verteld door de illustraties.


Bij het oorspronkelijke verhaal dat Perrault schreef en ‘De schone slaapster’ heet hoort een moraal:


Wat wachten, opdat men een man trouwen gaat,
die rijk is, galant, zacht en welgemaakt,
is een wel bijzonder natuurlijke zaak;
maar honderd jaar wachten, en aldoor in slaap,
'k geloof niet dat er nog een vrouwtje bestaat,
dat een dusdanig rustige sluimer smaakt.
De fabel wil ons verder ook nog vertellen
dat de tedere banden des huwelijks vaak
aan tederheid winnen door wat uit te stellen,
en men niets verliest wanneer men wat wacht;
maar daar elke vrouw met eenzelfde vuur blaakt
en alleen naar het huwelijk smacht,
heb ik niet de kracht en de moed te proberen
hun deze moraal aan te smeren.


Liefde overwint, zelfs de tijd, zoiets?
Maar wat betekent dit nu als het verhaal is zoals Danielle Schothorst dat geschreven heeft?


ISBN 9789048733682 | Hardcover | 311 pagina's | Uitgeverij Zwijsen | mei 2018
Leeftijd vanaf 9 jaar.

© Marjo, 24 februari 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER