Nieuwe jeugdboekrecensies 6+

altSiem Subliem en het rode gevaar
Landgoed Pierewaai 2
illustraties: Katrien Holland
tekst: Tosca Menten

 
Het tweede verhaal over Siem en zijn struisvogel Struis is net zo grappig als het eerste verhaal.  Siem en Struis hebben namelijk  al een groot avontuur achter de rug. Dat eindigde met de uitvinding van een lekker geurtje, Siem Subliem 1 heet het. De ouders van Siem, eigenaren van een parfumfabriek Hemelse Neuzen, zijn er reuze blij mee. Nu vinden ze het - bijna - niet meer erg dat Siem helemaal niets ruikt en hen niet op kan volgen. De rust lijkt teruggekeerd.


Maar niets is minder waar. Altijd immers, als er iemand een succes heeft, is er ook iemand die jaloers is. In dit geval is Karel Meur van parfumfabriek Geur & Kleur er bang voor dat hij failliet zal gaan. Er moet iets op gevonden worden. Als Karel Meur nu achter de formule kan komen, dan kan hij iets maken dat nog beter ruikt!  Maar natuurlijk is die formule geheim…


Dan begint het avontuur, waarin een zingende detective met een pruik en een geurstok voorkomen, als ook een zeppelin, schildpadden, twee behangrollen én Siem verschillende keren een nat pak haalt. Als Karel Meur echter zijn tweelingdochters inzet om het geheim te ontfutselen aan Siem, ontstaat er geheel onvoorzien door hun vader een mooie vriendschap tussen de meisjes en Siem.
De dametjes Ploos en Toos staan nu voor een groot dilemma. Hun vader wil het geheim, en Siem wil juist dat niemand het te horen krijgt. Wat moeten ze doen? Hun vader blijkt wel erg ver te willen gaan om het Siem Subliem geheim te pakken te krijgen. 


We weten het: Tosca Menten heeft een wonderlijke fantasie en bovendien een groot taalgevoel. Er zijn heel veel taalgrapjes, en doldwaze voorvallen, zodat je dit boek niet kunt lezen zonder te lachen.
Je kan dit boek lezen zonder het eerste verhaal te kennen, want gelukkig is er dat ‘vóór-Hoofdstuk’.
Zo snap je tenminste hoe Siem er bij komt om niet bij zijn vader in de parfumfabriek, maar op de struisvogelfarm, Landgoed Pierewaai, te gaan helpen. En hoe hij aan zijn toch wel vreemde vriend, Struis, komt.


Heerlijke dialogen ook:


‘Wat ga je dan doen?’
’Niks.’
Karel keek naar Henriëtte en vond haar ineens heel erg lui. ‘Zeg, wanneer ben je eigenlijk eens een keer klaar met niksdoen?’
‘Dat weet ik nog niet.‘
‘Dat weet je nog niet? Je hebt het er maar druk mee, met niksdoen. Pas maar op. Straks raak je nog overwerkt van al dat niksdoen! Moet je je eens voorstellen dat ik de hele dag niks doe. Nou?’
‘Luister,’ zei Henriëtte verstoord. ‘Zo schiet het niet op. Ik ga pas weer iets doen als ik klaar ben met niksdoen.’
‘En wanneer is dat?’ vroeg Karel.
‘Weet ik veel! Ik ben er nog niet eens mee begonnen!’ riep Henriëtte.
‘Doe dat dan!’
’Ik krijg de kans niet!’ (en zo kibbelen ze maar door: het Laatste Woord-spelletje, dat ze zo graag spelen)


Dit tweede boek heeft roze pagina’s en roze tekeningetjes, met opnieuw na ieder hoofdstuk wijze opmerkingen: ‘Zo vind je iemand een stinkende bok, zo kun je hem wel zoenen.’…

Tosca Menten (1961) volgde de Kunstacademie in Amsterdam en werd lerares tekenen en kunstgeschiedenis. Tot ze besloot iets leuks te gaan doen: schrijven!
Zolang zij de gave bezit om ofwel de goede kant, ofwel de verkeerde kant op te fantaseren, staat ons nog heel leuks te wachten!


ISBN 9789000351688 | Hardcover | 192 pagina's | Uitgeverij Van Goor | november 2016
Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 18 februari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altSiem Subliem en het ei van Jannes
Landgoed Pierewaai : Deel 1
illustraties:  Katrien Holland
tekst: Tosca Menten


Arend en Pientje Wrongel hebben allebei een fantastisch reukvermogen: al op een kilometer afstand ruiken zij een windje van een mug. Zij zijn dan ook eigenaren van een zeer succesvolle parfumfabriek, ‘Hemelse Neuzen’, maar er is een probleem. Ze hebben geen opvolger! Dan is er maar één logische oplossing: ze moeten een kind.


Dat kind is - je raadt het al - Siem. Dezelfde Siem die de hoofdpersoon is van deze nieuwe serie. Maar in dit eerste verhaal moet hij de naam Subliem nog verdienen. En wat voor verhaal! Want zijn arme ouders constateren dat hun opvolger helemaal niet kan ruiken! Hoe moet hij dan directeur worden? Ze proberen van alles...


Wat zij niet hadden kunnen voorzien is dat Siem het eigenlijk niet zo ziet zitten om directeur te worden van Hemelse Neuzen. Dat kan toch niet als je niets ruikt, zegt hij! Eigenlijk vindt hij het aan de overkant van de straat veel leuker. Daar ligt Landgoed Pierewaai en meneer en mevrouw Pierewaai beheren een struisvogelfarm, tot grote ergernis van Siems ouders, want dat riekt natuurlijk. En dan wordt Siem negen jaar:

‘Hier loopt je cadeautje,’ lachte opa. ‘Hij heeft veren, een lange nek en de mooiste ogen van de wereld. Zoek er maar een uit, voor je verjaardag.’ ‘Wat? Mag ik een eigen struisvogeltje?’ riep Siem ongelovig.’


Als opa en oma, want zo moet Siem hen noemen, hem een kleine struisvogel geven, is het hek van de dam. En ze willen ook graag dat hij directeur wordt van de struisvogelfarm! Je kan je voorstellen dat dit voor een heleboel problemen gaat zorgen. En of dat allemaal in orde komt? Misschien dat de uitvinder in het verhaal kan helpen?


Tosca Menten schrijft grappige kinderboeken. Er zijn goede en foute typetjes, maar voor iedereen kun je begrip opbrengen, en vaak zijn de karakters goed herkenbaar.  Een hele leuke vondst zijn de hoofdstukken nul: de pagina’s zijn blauw, en er wordt duidelijk aangegeven dat dit inleidende hoofdstukken zijn met informatie die nu eenmaal nodig is om het verhaal te kunnen begrijpen. Maar ze zijn net zo goed als de rest van het boek geschreven in een prettige stijl, met veel dialogen, en humor.


Siem Subliem is de hoofdpersoon van de nieuwe serie over Landgoed Pierewaai, en ik denk zomaar dat deze serie net zo populair wordt als Dummie de Mummie!
De tekeningen zijn passend blauwgekleurd. Ze passen precies bij het verhaal: grappig dus. Vooral dat struisvogeltje met zijn treffende opmerkingen na ieder hoofdstuk!


Tosca Menten (1961) volgde de Kunstacademie in Amsterdam en werd lerares tekenen en kunstgeschiedenis. Tot ze besloot iets leuks te gaan doen: schrijven!


ISBN 9789000351688| Hardcover |192 pagina's | Uitgeverij Van Goor | november 2016
Leeftijd 6+

© Marjo, 9 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altOp stap met De Roskam
Vivian den Hollander


Extra veel leesplezier voor de kinderen die er van houden om over paarden te lezen: één boek, maar drie verhalen: Naar buiten!, Pony in nood en Slapen in een stal.


In alle drie de verhaaltjes is Paulien de hoofdpersoon. Zij krijgt paardrijles in manege De Roskam. Nou ja, ze rijdt nog op een pony, er is geen leeftijdsaanduiding, maar ze is nog een kind. Maar in het eerste verhaal vindt de leraar, Kees, dat ze al heel goed rijden. Tijd voor een buitenrit, vindt hij. Zal dat wel goed gaan? Niet alleen voor de kinderen, ook voor de pony’s is het erg spannend. Dat blijkt wel als ze een straatweg moeten oversteken. Er kan een heleboel fout gaan…


In Pony in nood ziet Paulien een klein paard in de wei staan dat meteen haar aandacht trekt. Het dier ziet er helemaal niet goed uit, zo mager en zijn vacht is dof. Al brengt ze het paardje in de dagen erna wortels en brood, het gaat duidelijk steeds slechter met hem. Daar moet een dierenarts naar kijken. Maar wie is dan de eigenaar van dat paard? En waarom zorgt die er niet voor?


Verhaal nummer drie is een verhaal over een ponykamp. Zoals dat vaak gaat op zo’n kamp wordt er een spookverhaal verteld. En daarna gaan ze slapen. Ja, daar komt weinig van terecht! Zeker als ze dan ook nog vreemde geluiden horen! En de volgende nacht een speurtocht, dat is ook nogal eng.
Lekker spannend verhaal!!


De boeken zijn geschreven voor kinderen die al goed kunnen lezen, meestal is dat aan het eind van groep 4. E4 niveau dus. Vivian den Hollander heeft al heel wat boeken geschreven over de pony’s van de Roskam en Paulien. En op verschillende niveaus. Ze weet heel goed hoe ze haar woorden en zinnen moet kiezen. Er staan wel wat moeilijke woorden in, die vrijwel allemaal te maken hebben met paarden (drachtig, stijgbeugels), maar omdat deze boeken toch vooral ook gelezen worden door kinderen die van pony’s en paarden houden, zal dat geen grote problemen geven.


ISBN 9789000354085 | hardcover |96 pagina's | van Holkema & Warendorf| november 2017
Geïllustreerd door Saskia Halfmouw | Leeftijd vanaf 7 jaar

© Marjo, 7 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Onze vakantie
Blexbolex


"Blexbolex doorliep de kunstacademie met de intentie een schilder te worden. Uiteindelijk ontdekte hij andere talenten en verliet hij de academie als zeefdrukkunstenaar. Vandaag werkt hij als illustrator en striptekenaar. Zijn werk is geïnspireerd door vintage design: hij mixt oude afdrukmethoden met nieuwe technieken en komt zo tot nieuwe, verrassende interpretaties. Als grafisch genie ontving hij  de prestigieuze prijs Best Book Design of the World 2009 (het mooiste boek van de wereld) van de jury op de Leipziger Buchmesse voor zijn  boek Allemaal mensen.
Voor het boek Seizoenen werd hij in Nederland bekroond met het Gouden Penseel."


In Onze vakantie gebruikt Blexbolex (pseudoniem van Bernard Granger) opnieuw zijn speciale illustratietechnieken wat heel bijzondere afbeeldingen oplevert. Het boek is net als Allemaal mensen tekstloos en ik vraag me af of dat een goede beslissing is geweest. Het verhaal wat Blexbolex neerzet is namelijk niet zo makkelijk en op vele manieren interpreteerbaar.


We zien een meisje dat met veel plezier in een prachtige tuin aan een meer aan het spelen is. Ze wordt geroepen door haar opa en er verschijnt een klok in beeld.
Al gauw zien we dat ze langs de spoorlijn naar een station, genaamd Stramine, lopen. De klok tikt door... Op het station wacht een olifantje met kapiteinspet op zijn kop en een tas met golfclubs op zijn rug. Het meisje is er niet blij mee. Ze wil niet dat de aandacht van haar opa ook naar het olifantje gaat. Tijdens het eten is ze boos dat het olifantje aan tafel zit en morst met eten en drinken. Kortom, het meisje is razend jaloers.


Het olifantje is vriendelijk en probeert te spelen met het meisje, maar zij kijkt stuurs. Ze kan niet uitstaan dat het olifantje plezier maakt met opa. Ze pakt zijn bal af, giet water over zijn kop met de gieter maar wordt razend als hij haar vervolgens nat spuit. Ze slaat hem zelfs. Waarop het dier wegloopt... Hij heeft er genoeg van.

Vervolgens zien we opa zoeken naar het olifantje en op de afbeeldingen zien we het meisje ineengedoken zitten omdat ze bang is dat haar opa iets overkomt. Gelukkig gebeurt dat niet.


Tot zover is het verhaal goed te volgen maar daarna wordt het een mysterieus geheel. Opa neemt ze mee naar een soort kermis, we zien een jongetje maar wie hij is en wat hij betekent is mij niet duidelijk. Je kunt er alle kanten mee op. Uiteindelijk trekt het meisje dankzij haar jaloersheid aan het kortste eind. Tenminste dat maak ik er uit op. Maar zoals gezegd, echt duidelijk is het me niet. Er is op gegeven moment brand, of is het een vreugdevuur? Geen idee. En zo zijn er meer dingen in het laatste deel van het boek dat ik niet begrijp.


Voor mij is het boek dus te abstract, te interpreteerbaar. Maar dat wil niet zeggen dat het niet mooi is. De afbeeldingen zijn stuk voor stuk kleine kunstwerkjes in prachtige kleuren. En wie weet wat kinderen voor prachtige verhalen in de afbeeldingen zien... Dàt zal de grote verrassing zijn bij het bekijken van dit boek.


ISBN 9789044831252 | Hardcover | 120 pagina's | Uitgeverij Clavis | november 2017
Leeftijd 6+

© Dettie, 31 december 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altAnnabelleke
illustraties: Monique van Hout
tekst: Miriam Borgermans



Het boek ziet er alvast erg mooi uit. Mooie sprekende kleuren, die uitstekend blijken te passen bij de verhalen, zelfs aanvullend zijn.


Maar de verhalen, tjee, die Annabelleke! Ik heb meelij met de ouders! Zij is een ontzettend stout kind. Origineel, zegt haar vader, die vindt dat je alles moet doen om een kind blij te laten zijn. Maar als je dit boek leest heb je daar wel je bedenkingen bij. Is dit de opvoeding van vandaag de dag? Het wordt namelijk een eigentijds boek genoemd. Gelukkig weet ik beter!

'Toch was Annabelleke als baby’tje lief.
Baby’tjes kunnen niet stout zijn.
Maar baby’tjes groeien.
Hun hersentjes groeien.
Hun scherpe nageltjes groeien.
Ze ballen hun handen tot vuistjes en op een dag…
knijpen ze in je neus!
Zo ging het ook bij Annabelleke.
Annabelleke werd elke dat een beetje meer
brutaal
ondeugend
ongehoorzaam
steeds meer, tot...
Annebelleke HET ALLERSTOUTSTE KINDJE VAN DE HELE WERELD
was geworden.'

Met angst en vrees ziet de familie het meisje en haar ouders op bezoek komen. En ze ervaren iedere keer weer dat hoe ze ook proberen hun dierbare spulletjes veilig te stellen, Annabelleke ze toch iedere keer weer weet te vinden. Dat gaat niet eens expres. Ze heeft gewoon een neus voor de dingen die het stoutst zijn.
En berg je maar als ze iets in haar hoofd heeft gehaald. Ze kan me toch schreeuwen en krijsen, pagina's vol WEEEH!!!


Het is niet eens vreemd dat haar ouders haar steeds haar zin geven (Maar wel zeer onverstandig). De kinderen uit haar klas vinden haar eigenlijk wel leuk: zo gebeurt er nog eens iets! Alleen Diederik, de braafste jongen van de klas, vindt haar verschrikkelijk. En de juffen zijn het met hem eens. Maar ja, ook Annabelleke moet naar school. Naar juf Emma die de ouders vraagt te komen omdat de punten van hun dochter zo laag zijn. Maar Annabelleke heeft de '2' die ze kreeg prachtig versierd, er een mooie zon van gemaakt,en de ouders snappen er niks van: zo'n laag punt voor zo'n prachtige tekening! Wat een domme juf!


Annabelleke is zo ontzettend stout, zo vreselijk stout, dat je het meisje griezelig vindt. Je durft niet in haar buurt te komen. Maar misschien, heel misschien hoeven we nu (na het laatste verhaal in dit boek) niet meer bang te zijn…


Miriam Borgermans (Vught, 1965) is een Vlaamse schrijfster, van zowel verhalen voor volwassenen als Young Adults. En superleuke kinderboeken.
De samenwerking met Monique van den Hout (http://www.moniquevandenhout.nl ) is heel goed gekozen. Het is een boek geworden om van te genieten. Mooi vormgegeven. Ik vraag me wel af: zouden de kinderen die dit lezen door Annabelleke geïnspireerd raken?
Ze zullen het in ieder geval heerlijke verhalen vinden, dat weet ik zeker!


ISBN 9789044827828 | Hardcover | 144 pagina's | Uitgeverij Clavis | september 2017
Om voor te lezen vanaf 5 jaar, om zelf te lezen vanaf 7 jaar.

© Marjo, 7 december 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altWerk aan de winkel
Folkert Oldersma


In een dorp waar iedereen iedereen kent, wonen ook Brit en Boris.


‘Boris is mijn vriend. Al vanaf dat we peuters waren, zijn we zo goed als altijd samen. Tenminste tot voor kort. De laatste tijd zag ik hem minder vaak. Hij heeft natuurlijk zijn eigen dingen, maar die had hij vroeger ook. Het was net of er meer afstand tussen ons was gekomen Het voelde soms wat ongemakkelijk. Volgens mij had dat te maken met het feit dat sommige kinderen smoesden dat we verkering hadden.’


Maar echt, zegt Brit: we zijn vrienden. Meer niet. Ze doen gewoon veel samen.
Als zij ontdekken dat Onno, die een winkel heeft in kunstspulletjes die hij zelf maakt, in de problemen zit, moeten ze hem natuurlijk helpen. Terwijl Onno nog in het ziekenhuis ligt omdat hij geopereerd moet worden, hebben Brit en Boris vrij spel: ze roepen de hulp in van hun dorpsgenoten die allemaal willen helpen. Allemaal, behalve die ene.
Ja, want er is iemand die er baat bij heeft als Onno zijn winkeltje moet opdoeken, en die persoon is nog gemeen ook. Hij probeert er met alle macht voor te zorgen dat de plannen van Brit en Boris niet lukken.


Een mooi verhaal over twee kinderen op de rand van volwassen worden. Want terwijl Brit hierboven geciteerd wordt, zegt Boris dit:


‘Verkering hebben we niet, al vind ik Brit toevallig wel de meest geweldige meid van de hele wereld. Ik zou best verkering met haar willen. Maar tegelijkertijd ook weer niet, want dat zou te veel gedoe zijn. Verkering kan uitgaan en dan zou ik haar kwijtraken.’


De twee kinderen vertellen het verhaal om en om, hetgeen duidelijk wordt door hun getekende aanwezigheid boven de hoofdstukken. Een dubbel perspectief dus, dat maakt het verhaal nog levendiger, terwijl er een heleboel gebeurt waardoor je geboeid doorleest. Zal het de twee lukken om Onno te helpen?


Behalve dit leuke verhaal kan de lezer allerlei weetjes opdoen, en in het laatste hoofdstuk vind je nog meer tips over ondernemen. Met hulp van Brit en Boris kan je iets heel leuks opstarten, in de klas bijvoorbeeld.


Folkert Oldersma (Leeuwarden) is inmiddels opa van twee kleinzonen, en kent de belevingswereld van kinderen heel goed. Het plan is een serie rond het duo Brit en Boris te schrijven.


ISBN 9789044830903 | hardcover |102 pagina's | Clavis| november 2017
Geïllustreerd door Frodo de Decker | Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 26 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altHet grimmige bos
Een griezelig goed voorleesboek
illustraties: Jenny Bakker
tekst: Li Lefébure


Als de herfst duidelijk zichtbaar is in het bos, geniet Papegaai. De kleuren zijn zo mooi, de herfst ruikt heerlijk en er is een fraaie lichtval door de bomen waar de bladeren langzaam naar de grond dwarrelen. Dat het de voorbode is voor de winter - met kou en minder te eten – vindt hij ook helemaal niet erg:
Als zijn vriend Raaf zegt:


‘Er is niets moois aan de winter. Aan ijzige kou. Ik kan het missen als verenpijn. De zon die op de bladeren schijnt, dat is pas mooi.’ Raaf hupte op zijn tak.
Papegaai moest lachen. ‘Het is ook niet de kou die mooi is, Raaf. Maar kijk nu eens naar het gekleurde bladerdek. Dat is toch schitterend! En dan sneeuw…Ik vind het prachtig als er een dik pak sneeuw in het bos ligt. Het lijkt dan net of de bomen een magisch laagje hebben dat licht geeft. Als de zon er op een bepaalde manier op schijnt, lijkt het zelfs blauw. En dan de pootafdrukken. Ik vind het altijd grappig om te raden van wie de afdrukken zijn. Maar ook geluiden vind ik mooi als er sneeuw ligt. Die klinken zo anders. Gedempter. Ik vind het bos dan zo vredig.’


Toch lijkt het Papegaai ook wel leuk om met zijn vriend naar Spanje gaan. Hij stemt dus toe. Maar... er blijken nog problemen te zijn in het bos, en zoals Papegaai zegt: als dat niet opgelost is, kan hij niet rustig overwinteren in Spanje!
Het begint met de wintervoorraad van Eekhoorn, die is gestolen! Dan wordt Bosmuis achtervolgd, het leek er op dat het Das was. Maar Opa Das ontkent: waarom zou hij Bosmuis achtervolgen? In de winter eet hij geen vlees…
De wijze Uil zal een nacht waken. De volgende morgen vertelt hij dat er niets bijzonders gebeurd is. Blijf rustig, zegt hij. Als er een vreemdeling in het bos is, komen ze daar vanzelf achter.
Raaf en Papegaai dachten al naar Spanje te kunnen, maar Kleine Vos verdwijnt bij het verstoppertje spelen.
Wat is er toch allemaal aan de hand in hun anders zo vreedzame bos?


Dit leuke verhaal zit boordevol informatie, die op een onnadrukkelijke manier verwerkt is. Je leert vanzelf, over de herfst, de winter en het bios met zijn inwoners.
De verhoudingen tussen de dieren is als die tussen mensen. Steeds rijzen er verdenkingen, die dan weer ontzenuwd moeten worden.
Een vreemdeling die de boel op stelten zet, hoe ga je daar mee om?


De serie voorleesboeken over Papegaai en Raaf omvat 'De reis van Raaf en Papegaai', 'Expeditie regenwoud'; Naar de verre vlakte’ en ‘Naar het dak van de wereld’. Achterin het boek staan de reizen van Raaf en Papegaai aangegeven op een wereldkaart. Het zijn stuk voor stuk heerlijke boeken!


Misschien is deze wat minder avontuurlijk dan de eerdere boeken, maar herkenbaarheid is ook aantrekkelijk. Het zijn korte hoofdstukken en de zeer fraai levensechte tekeningen van Jenny Bakker zijn een genot om naar te kijken. Voorlezen lijkt me reuze leuk, je kan dan ook meteen de dingen uitleggen die voor de jongere kinderen nog wat moeilijk zijn. Bij het voorlezen kan je een duidelijke stem laten horen: de manier van praten van Uil is namelijk best wel plechtig, en Kleine Vos heeft ook een eigen stem.
Zelf lezen is prima natuurlijk, maar dan wel voor wat oudere kinderen.


Li Lefébure (1970, Rocourt, België) heeft Frans en Russisch gestudeerd maar schrijven is véél leuker vindt ze. Dat moet ze dan maar blijven doen!


ISBN 9789044830293| Hardcover | 97 pagina's | Clavis | september 2017
Geïllustreerd door Jenny Bakker | Leeftijd 6+

© Marjo, 9 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altVlucht uit het spullenparadijs
Martine Glaser


De tweeling Spiros en Stavros is nog niet zo lang in Nederland. Ze zijn met hun ouders bij oom Kostas, die een restaurant heeft, ingetrokken. Nou ja, ingetrokken, ze mogen in de loods wonen tot ze een eigen woning hebben. Hun vader die in Griekenland een belangrijke en sterke politieman was heeft een zware teleurstelling moeten verwerken: ze willen hem niet hebben bij de Nederlandse politie. Hij moet eerst de taal maar leren, zeggen ze. Dat vond hij zo erg dat hij op een bank is gaan liggen en de hele dag niets uitvoert. Hun moeder werkt de hele dag, na haar werk overdag bij oude mensen gaat ze ’s avonds nog in het restaurant aan de slag. De jongens gaan naar school, en kennen de taal al heel goed.


De verteller van het verhaal is Spiros, beter bekend als Einstein. Want zo is zijn moeder hem gaan noemen omdat hij zo slim is. Dat blijkt wel: in zijn verhaal haalt hij gedichten aan van Leo Vroman en hij maakt duidelijk dat zijn wijsheid komt uit bladen en boeken die gaan over psychiatrie voor welzijnswerkers of richtlijnen in de bejaardenzorg. Einstein is behalve verstandig ook veel voorzichtiger dan zijn doldrieste broer, die op alle voorstellen reageert met ‘yes’ en daarom Yes heet.
Het grootste probleem is natuurlijk hun depressieve vader, maar daarnaast hebben ze nog eenoom: oom Pana, die sinds drie jaar in Nederland is. Oom Pana verzamelt… Nou ja, zou je zeggen, postzegels verzamelen, of misschien beeldjes van Griekse helden, dat hindert toch niet?


Maar oom Pana verzamelt spullen. Om naar Griekenland te sturen zegt hij, want in Nederland gooien ze spullen weg die nog heel goed zijn! Maar ja, hij stuurt niets op, hij blijft maar stapelen. En dat doet hij in de loods… Er is geen ruimte meer om te zitten, de bedden zijn zo hoog opgestapeld dat ze er niet meer in kunnen gaan liggen, en steeds komt oom met nog meer spullen aandragen. Als hij op een dag te maken krijgt met Joop Sloop loopt alles uit de hand…


Einstein en Yes proberen ieder op een eigen manier om te gaan met de situatie. Einstein door te lezen, soms zijn teksten zeer toepasselijk, en er staat ook nuttige informatie in de boeken, die overigens ook door oom Pana worden meegebracht. Yes bedenkt intussen de meest fantastische plannetjes.


Het is een verhaal over hoe het vluchtelingen (in dit geval economische) vergaat in Nederland. Martine Glaser heeft er een humoristisch verhaal van gemaakt, het spannende avontuur zal jongens en meisjes aanspreken. Einstein en Yes zijn herkenbare personages, en het avontuur dat zij meemaken is spannend. De achtergrond is bijzonder, heel handig wordt de problematiek van vluchtelingen vertaald naar de spullen in de loods:


‘U moet het echt terugbrengen naar waar het vandaan komt, oom Pana. Kom zelf maar kijken, er is geen plaats meer, echt niet.’


Martine Glaser stopte in 2007 als directeur van een woningcorporatie, en ging kinderboeken schrijven. De sociale problematiek die zij in haar loopbaan tegenkwam vertaalt zij voor kinderen op een speelse maar niettemin duidelijke manier.


ISBN 9789044831238 | hardcover | 182 pagina's | Clavis | oktober 2017
Geïllustreerd door Wilma van den Bosch | Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 7 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De wagen van Spijker
illustraties: Alex de Wolf
tekst: Arend van Dam


Ook dit AVI E4 deeltje uit de serie Zelf lezen over Lang geleden... zit, zoals we inmiddels gewend zijn, weer vol informatie over een historisch figuur. Deze keer zijn het er zelfs twee en wel de gebroeders Hendrik en Jacob Spijker.

De inspiratie voor hun latere werk, het ontwerpen van auto's, deden ze op bij de werkplaats van hun vader. Die was namelijk smid en naast het plaatsen van hoefijzers voor de paarden maakte hij ook wagens en koetsen. Later deden de jongens hetzelfde. Ze hadden het erg druk en bouwden zelfs een grotere werkplaats, ofwel een fabriek.

Maar op een dag zien ze iets heel bijzonders, er rijdt een soort kar door de straat, maar dan zonder paard! Dat is dus de eerste keer dat ze een auto zien. En ze weten gelijk dat daar hun toekomst ligt... Maar eerst mogen ze nog een prachtige gouden koets maken, een koets die nu nog bekend is en nog steeds gebruikt wordt door de huidige koning en koningin. Daarmee verdienen ze zoveel geld dat ze een auto kunnen kopen! maar daar gaan ze niet in rijden... nee ze halen hem uit elkaar zodat ze zien hoe hij gemaakt is. Ze gebruiken de auto als voorbeeld voor hun eigen ontwerp...


'Als het lukt, gaan we auto's verkopen.'
'Hoe noemen we de auto dan?'
'Spyker,' zegt Jacob'.
'Spyker met een ij zonder puntjes.
Dat staat mooi.'


En zo begint de autocarrière van de gebroeders Spijker. Later beleven ze nog een heleboel met hun beroemde wagens en ook dat kunnen we in dit boekje lezen.


Het blijft leuk om op deze eenvoudige manier toch heel veel te weten te komen over het leven en werk van deze broers. De afbeeldingen zijn daarbij onmisbaar, deze maken van het verhaal een geheel.  Ik hoop dat het duo De Wolf & Van Dam nog lange tijd doorgaan met hun geweldige boekjes. Je zou ze eigenlijk moeten verzamelen.


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 989000354672 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Van Holkema & Warendorf | september 2017

© Dettie, 23 december 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altDe steen van Eileen
Siggi & de Vikingen 2
Illustraties: Eliane Gerrits
Tekst: Elisabeth Mollema


Aan het einde van het eerste deel ‘De vloek van Freya’, hebben de Vikingen het eiland verlaten waar ze al eeuwenlang vast zaten vanwege de vloek van Freya. Ze hebben goede hoop om ergens te komen waar het beter is. Want dat heeft tante Brunhilde voorspeld. Alleen komt ook nu haar voorspelling niet uit...


Ze komen in een storm terecht en spoelen aan op een eiland waar een vreemd geluid klinkt en waar schapen lopen. De volwassenen, sommigen gewond, sturen de kinderen weg om uit te zoeken wat dat voor geluid is. Ulli, Knut, Brit en Siggi hebben alleen maar wat blauwe plekken, alleen Siggi is tot zijn grote verdriet zijn talisman kwijt. Ze vinden het prima om op pad te gaan. Maar het is geen prettig eiland waar ze zijn. Er zijn veel mistflarden die het zicht belemmeren, en soms soppen ze door het moeras. En dat geluid!!! Het dringt door merg en been, zo akelig! Waar het vandaan komt, zien ze al snel, en ze ontdekken ook dat het geen onbewoond eiland is. Een jongen benadert hen, met de talisman van Siggi! Dat is dan meteen een vriend voor het leven! Hij stelt zich voor als Mac.


Dan weet de lezer al wel dat de Vikingen geland zijn op een Schots eiland. Ze leren hun gewoonten kennen: whisky, haggis, de Spelen. Allemaal prima, maar de Vikingen willen hier niet blijven. Alleen, behalve dat hun schepen kapot zijn, nemen de Schotten ook Britt en Ulli gevangen!


Tot hun eigen ellende spoelen Slungel en Sip, die na het vertrek van de Vikingen ook van wal zijn gestoken, op hetzelfde eiland aan. Ze dachten zij vrij te zijn, maar binnen de kortste keren zijn ze weer slaaf! Ze beginnen te denken dat ze Romeinen zijn, maar dat kan niet, zeggen de Schotten en de Vikingen: de Romeinen zijn allang verleden tijd!


Zullen Ulli en Brit bevrijd worden? En komen de Vikingen hier ooit weg?


Net als in het eerste deel wordt er af en toe informatie verstopt in het verhaal, in dit geval vooral over de Schotten. En ook in dit deel zijn er veel cartoonachtige tekeningen en is het lettertype groot en duidelijk. Aan de binnenkant van de omslag staat een kaart getekend van het eiland, met de Clans er op aangegeven.
Met weer veel actie en veel humor is dit een prima vervolg op het eerste deel


!ISBN 9789048840687 | Hardcover | 336 pagina's | Moon | september 2016
Leeftijd vanaf 9 jaar

© Marjo, 23 november 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER