Nieuwe jeugdboekrecensies 6+

Van klein tot groots, deel 8
Astrid Lindgren
illustraties: Liza Hunter
tekst: Maria Isabel Sánchez Vegara


Deze keer is Astrid Lindgren, de 'moeder' van Pippi Langkous, aan de beurt in deze mooie serie over de levensverhalen van belangrijke vrouwen uit de wereldgeschiedenis.


We lezen eerst wat voor fijne jeugd Astrid Lindgren had en hoe ze op de kleuterschool kennis maakte met een voor haar leven zo belangrijk attribuut... het boek! Zo gauw ze kon lezen, las ze alles wat los en vast zat. Ze was zelf ook een beetje een Pippi. Ze kon lekker rebels zijn, ze was anders dan de andere kinderen.
Ondanks dat ze het leven niet altijd cadeau kreeg, had mevrouw Lindgren wel altijd haar fantasievolle geest die voor veel plezier zorgde.


En toen kwam Pippi...
Het grappige is dat zij de naam Pippi niet zelf verzonnen heeft, maar haar dochtertje Karin. Die wilde voor het slapen gaan van mama een verhaaltje horen over een meisje genaamd Pippi Langkous. Astrid Lindgren vond dat zo'n bijzondere naam, dat ze steeds meer verhaaltjes verzon over dit sterke meisje dat in het bezit was van een paard en een aapje en in Villa Kakelbont woonde. Pippi deed alles wat kinderen zelf ook wel zouden willen doen. Ze schreef de verhalen op en gaf ze aan Karin cadeau op haar tiende verjaardag. Maar niet alleen Karin vond de verhalen geweldig, al snel werd de hele wereld een beetje verliefd op de ondernemende, beteje brutale en altijd vrolijke Pippi.


Natuurlijk heeft Astrid Lindgren veel meer geschreven dan alleen maar over Pippi Langkous en ook die boeken zijn heel bekend geworden en daarover lezen we ook in dit boek. Maar de nadruk ligt vooral op het ontstaan van Pippi Langkous.
Achterin zien we nog een paar foto's van Astrid Lindgren met daarbij een korte biografie.


De afbeeldingen bij het levensverhaal moeten even apart benoemd worden. Die zijn vlot, modern en net zo kleurig als Pippi zelf! Een plezier om naar te kijken.


Gelukkig komen er nog veel meer 'van klein tot groots' boeken want ze zijn stuk voor stuk enorm leuk en interessant.


ISBN 9789051168358 | Hardcover | 32 pagina's | De Vier Windstreken | februari 2021
Nederlandse tekst: Antje Schoenhuys-Blaak | Afmeting 24,6 x 20cm | leeftijd 6+

© Dettie, 6 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De rode ballon
Nadja van Sever


De achtjarige Sem krijgt een broertje. Of een zusje, waarschuwen zijn ouders hem, maar nee:


‘Je moet niet zo hard roepen,’ moppert mama. ‘De baby houdt niet van lawaai.’
Sem rolt met zijn ogen. Hij riep toch niet te luid. En die baby moet tegen een stootje kunnen. Hij hoopt zo dat de baby een broertje is. Daar kan hij een balletje mee trappen of lekker mee worstelen in de tuin.’


Nee, ‘een sullig meisje met een roze jurkje aan’, dat wil hij niet. Gelukkig grijpt mama meteen de gelegenheid aan om duidelijk te maken dat een jongen niet automatisch wil voetballen en een meisje, zelfs al houdt ze van roze, ook niet altijd alleen maar met poppen speelt.
Terwijl de zwangerschap duurt, is Sem toch alleen maar bezig met een broertje; op school schept hij er over op.
Maar dan komt er slecht nieuws; het kindje groeit niet genoeg. Mama moet naar een specialist, die helaas het oordeel bevestigt. Er is weinig hoop, de zwangerschap wordt beëindigd.


Terwijl we Sem volgden in het acceptatieproces van niet meer alleen zijn, geen broertje krijgen maar een zusje, en nu ook geen zusje, lezen we tussendoor hoofdstukken met een cursieve tekst, waarin het meisje, zijnde de baby aan het woord is. Vanuit de baarmoeder wil ze haar broertje en haar ouders helpen.
Kato, zo wil Sem dat zijn zusje zal heten, sterft. Je zou verwachten dat ze nu geen stem meer heeft, maar die heeft ze wèl!
En door haar te blijven opvoeren is het verhaal nog indringender. Natuurlijk vindt zij het ook niet leuk dat ze nooit met Sem kan spelen, maar, zegt ze, ik zal er altijd voor je zijn!


‘ik blijf wel in je buurt,’ fluister ik zacht. Ik blijf je coole zus. Ik zal er zijn als je me nodig hebt. Ik word wie of wat je wil: een ster aan de hemel, de ruisende wind, een vlinder, een kabouter in een paddenstoel, een vogel bij het raam of een mooie regenboog. Ik zal boven de wolken vliegen, maar ik kom altijd naar je toe als je me nodig hebt.
Al kunnen we nooit samen voetballen, ik zal zorgen dat jij een kei van een voetballer wordt. Dat beloof ik je lieve broer.’
Sem knikt nogmaals. Ik weet niet of hij me gehoord heeft, maar hij glimlacht weer, alsof hij alles wat ik zeg, diep binnenin wel weet.’


Heftig, dit thema over sterrenkinderen, kinderen die in de baarmoeder of net na de geboorte overlijden. Vragen worden beantwoord: wat gebeurt er precies als een baby al in de baarmoeder sterft? En wat doe je daarna?
Vanaf het slechte bericht al vrij voor in het boek gaat het over rouwverwerking. Hoe ga je als ouders, maar ook als toekomstige broer/zus om met een verdriet als dit? Er zijn schuldgevoelens – Sem bijvoorbeeld denkt dat Kato stierf omdat hij zo graag een broer wilde. Er is boosheid, en heel veel verdriet.
Het is heel begrijpelijk dat mama even geen oog meer heeft voor haar zoon. Hoe doorbreek je dat?


Welke mogelijkheden biedt de buitenwereld, als het thuis even niet lukt? Daarom staan achterin ook adressen. In dit geval van Vlaamse organisaties, maar in Nederland zijn er ook die hulp bieden. Er is de kindertelefoon, er zijn boeken over rouw en lotgenootgroepen.


Een belangrijk onderwerp, maar behoorlijk zwaar. Een jong kind zou dit beter niet in zijn eentje lezen, al is het wel vooral gericht op kinderen die iets dergelijks meemaken. Nadja van Sever beschrijft het op integere wijze, ze zet het niet aan, het verhaal op zich is al erg genoeg. En er is ook ruimte voor wat humor.
Een zwaar thema ‘op zijn Severs’ behandeld.

Nadja Van Sever (1965, Tervuren) is leerkracht in een basisschool. Zij schrijft boeken over moeilijke onderwerpen, zoals minderjarige vluchtelingen uit Afghanistan. En over ADHD, of over een meisje met een autismespectrumstoornis en een jongen met dyslexie.


ISBN 9789044839760  | hardcover |161 pagina's | Uitgeverij Clavis| januari 2021
Met zwart-wittekeningen van Frederique Culot | Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 18 februari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De legende van de Feniks
Yang Fan, Zang Xu, Su Wenhao, Guo Yihong, Ran Debo


Dit boek werd ontdekt dankzij de tweejaarlijkse illustratorenwedstrijd Key Colours Competition China. Key Colours is een internationale wedstrijd voor het beste onuitgegeven prentenboek voor kinderen tussen 2 en 7 jaar. Een vakjury beoordeelt artistieke, literaire en kindgerichte kwaliteiten van de inzendingen. De winnaar ontvangt 7.500 en het bekroonde werk wordt door Clavis Uitgeverij uitgegeven. Elke illustrator mag aan de wedstrijd deelnemen, ongeacht nationaliteit, taal of ervaring. De wedstrijd heeft al veel mooie boeken opgeleverd, zie de winnaarslijst.


Van de zeven - van de twaalf -  inzendingen die ik dankzij deze wedstrijd heb mogen lezen is dit boek voor mij  tot nu toe het allermooiste boek. Het betreft een inzending uit China en de afbeeldingen zijn ongekend gedetailleerd en hebben alles wat je eventueel van een Chinese inzending kan verwachten.


Het verhaal gaat over Tuanzi, een jongetje met Chinees kapsel en kleding wat kinderen in Europa niet snel zullen dragen.
Op de achtergrond is ook een prachtige porceleinen vaas te zien een zwarte bank met rode bekleding en rolkussens. Toch doen de afbeeldingen wèl modern aan.


Tuanzi is alleen thuis en hij speelt met zijn hondje Wangwang. Maar ineens gaat er een bel en alles om Tuanzi verandert. Wangwang wordt een rode leeuw, de bloemen komen uit de vaas en alle spullen uit de kamer beginnen te zweven. Tuanzi springt op Wangwangs rug en samen zweven ze het raam uit, de lucht in.
We zien ze door een donker lucht vliegen en heel veel prachtige dieren zweven mee. Er groeien overal zeldzame bloemen en planten.


Hij zweeft over steden waarin mensen in prachtige Chinese gewaden rondlopen. Zij laten wensballonnen op wat ook al zo'n mooi effect geeft op de afbeeldingen. Onderweg hoort Tuanzi dat er een bijeenkomst van vogels gehouden wordt, genaamd De Dag van De Honderd Vogels.
Op een heel grote uitklapplaat zien we welke vogels daar allemaal  aanwezig zijn, Tuanzi kijtk zijn ogen uit en dan ziet hij de feniks, de allermooiste vogel die hij ooit gezien heeft. Een reiger vertelt hem de indrukwekkende legende van de feniks. En net als Tuanzi de mooie vogel aan wil raken hoort hij een stem...
Heeft hij nu alles gedroomd? Of toch niet?


Dit boek is echt indrukwekkend. Je kunt uren naar de afbeeldingen kijken en dan heb je nog niet alles gezien. Toch ogen de prenten heel rustig dankzij het uitgekiende kleurgebruik en de sierlijke, elegante tekeningen. Het verhaal zelf is ook bijzonder en leert ons dat alleen maar denken aan uiterlijke zaken niet zo slim is.
In totaal is dit boek een dikke tien waard.


ISBN 9789044839746 | Hardcover | 40 pagina's | Nur 274 | Uitgeverij Clavis | november 2020
Afmeting 26,7 x 25,7 cm | vertaald door Clavis uitgeverij

© Dettie, 7 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De Klos
Meneer Musi Mago's muziekinstrumenten Deel 3
Illustraties Wilma van den Bosch
Tekst: Jeroen van Berckum


De tweeling Derk en Lucas lijken uiterlijk heel erg op elkaar maar hebben een totaal ander karakter. Derk is sportief, altijd buiten en een echte flapuit, hij doet vaak dingen die niet mogen en zegt gelijk wat hij denkt. Lucas zit liever binnen met een boek en houdt van regels.
Over een week zijn ze jarig en Derk wil een keyboard van zijn verjaardagsgeld kopen.

Die dag fietsen ze toevallig langs een nieuwe muziekwinkel, Musi Mago's Muziekinstrumenten staat op het uithangbord te lezen. Derk is dolblij! Ze gaan samen gauw binnenkijken en het aanbod aan keyboards is overweldigend. Zovéél en zo mooi! Ze worden geholpen door Meneer Musi Mago zelf, die erg aardig is.

Maar halverwege hun gesprek komt een zeer veeleisende klant hen storen. Het is een erg akelige vrouw met net zo'n akelige dochter. De jongens zijn blij als ze eindelijk weg is en meneer Mago weer naar hen toe komt. Natuurlijk kan Derk zijn mond niet houden 'Wat zou ik dat mens graag een lesje willen leren! zegt hij. En dat is voor meneer Musi Mago het startsein om Lucas een heel bijzonder keyboard te laten zien die zo groot is als een lineaal! 'Maar,' zegt Meneer Mago geheimzinnig, 'er zit een streken-uithaal-knop op!' Daarmee kunnende jongens mensen zoals die akelige klant een lesje leren. Derk mag het instrument hebben, zomaar, voor niets!


Natuurlijk wil Derk gelijk uitproberen maar de behoudende Lucas wil eerst de beschrijving lezen en dat is maar goed ook, want anders hadden ze veel gemist. Er blijkt namelijk een strekenlijst bij te zitten waar vijftig streken op staan. - Ze staan ook achter in het boek vermeldt - en elke streek heeft een eigen nummer. Ook moeten ze een speciale bril opzetten of wax op hun eigen bril smeren, daarmee kunnen ze de rode straal, die uit het keyboard komt richten naar mensen die vervelend zijn.

Iedereen begrijp daarna gelijk dat dit een heel bijzonder verhaal gaat worden. De jongens grijpen nu steeds gelijk in als mensen arrogant, boosaardig enz zijn. Zij worden de klos van hun eigen vervelende gedrag. De streken zijn heel verschillend maar om te lachen zijn ze wel! Zoals de streek waardoor een vrouw denkt dat ze een kat is. Bij een andere vrouw groeit haar haar ineens heel snel, het groeit zo de winkel uit, de straat op! En een man moet plotseling steeds windjes laten...
Het is echt een boek waar je vreselijk om kunt lachen maar het tegelijkertijd ook heel spannend, want er is een gemene vrouw die het keyboard ook wil hebben om heel valse streken mee uit te halen...


Al met al is het een heerlijk, vlot geschreven verhaal. Kinderen gaan dit helemaal geweldig vinden!


Het boek is het derde deel uit de zevendelige serie over Meneer Musi Mago's Magische Muziekinstrumenten.  'Zeven kinderen vertellen ieder hun wonderbaarlijke verhaal. Wat ze gemeen hebben? Hun ontmoeting met Meneer Musi Mago!'


ISBN 9789078718406 | Hardcover | 80 pagina's | Pear Productions | december 2020
Leeftijd 8-11 jaar.

© Dettie, 1 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Kijk uit wat je wenst!
Illustraties Wilma van den Bosch
Tekst: Jeroen van Berckum


"Mijn vader heeft mij vroeger van alles wijsgemaakt. Fabeltjes. Leugens. Noem het wat je wilt. Zo vertelde hij eens dat er een draak bij de waterput bij onze boerderij woonde, of, als je liegt, je oren rood worden.'


Nu was Linde ook wel een nieuwsgierig aagje, altijd wilde ze weten hoe het werkte of hoe het gemaakt was. Haar vader verzon er dan ter plekke een heel verhaal bij. Zo vertelde hij bijvoorbeeld dat onder die berg een reus lag te slapen. Linda vond het toentertijd maar wat eng. Het hele landschap leek gelijk veranderd. Ze dacht zelfs dat ze de berg langzaam op en neer zag gaan. Nu ze ouder is, weet ze dat hij alles bij elkaar verzon, maar toch mist ze dat gegriebelgriezel wel een beetje, het was zo lekker spannend!
En dan gebeurt het...

Met mama is Linde op zoek naar een cadeautje voor papa en ze belanden in de muziekwinkel van Musi Mago. Meneer Mago is een heel aparte man, hij lijkt met zijn witte haren en snor wel een beetje op Albert Einstein denkt Linde. Aan meneer Mago vertelt ze de fantasieverhalen van haar vader en hij vindt het geweldig! Hij waarschuwt Linde zelfs... 'Volwassen worden is een val! Trap er niet in meisje.' zegt hij. Hij geeft Linde een stel snaren voor papa's gitaar. Hij zegt er o.a. bij: 'Wees maar niet bang, er kan niemand wat overkomen.' Ook duwt hij een briefje in haar hand, daar staat iets opgeschreven waar ze niets van snapt.


De snaren blijken een magische kracht te hebben. Als ze later met haar vader onderweg is naar oom Rudolf, ziet ze een berg, en hij beweegt! Net zoals papa vroeger vertelde! Haar vader ziet het gelukkig ook. Ze weten nauwelijks wat ze moeten doen! Zou papa hem durven wegjagen? En is de reus eigenlijk wel zo akelig als papa verteld had?


Die hele verdere dag staat hun wereld totaal op zijn kop. Alle fantasieverhalen worden werkelijkheid! Soms is het heel eng. Soms voelt Linde een gilgiechel van het lachen opkomen. Soms is ze blij, soms is ze bang. En papa? Papa is heel bang, al zijn verhalen zijn écht geworden, had hij ze maar nooit verteld! Later, na alle griezelspannende, fantastische avonturen snapt Linde het briefje van meneer Mago eindelijk...


Het is een heerlijk verhaal, vol fantasie natuurlijk. Het is grappig eng, je ligt er dus niet wakker van. Het laat zien, hoe mooi fantasie gebruiken is en wat voor bijzondere dingen je daarmee allemaal kunt beleven. Het is een boek dat je gewoon moet lezen om zelf te ervaren hoe heerlijk je kunt genieten van alle dingen die in het hoofd van Jeroen van Berckum tevoorschijn kwamen.
De afbeeldingen vullen het verhaal mooi aan... Verwacht het onverwachte. Want niets is wat het lijkt.


Het boek is een deel uit de nieuwe zevendelige serie over Meneer Musi Mago's Magische Muziekinstrumenten. 'Zeven kinderen doen ieder hun wonderbaarlijke verhaal. Wat ze gemeen hebben? Hun ontmoeting met Meneer Musi Mago!'
Het is te hopen dat àlle delen zo leuk zijn als deze!


ISBN 9789078718345 | Hardcover | 80 pagina's | Pear Productions | maart 2020
Leeftijd 8-11 jaar.

© Dettie, 16 december 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Einstein
De fantastische reis van een muis door ruimte en tijd
Torben Kuhlman


Torben Kuhlmann werd in 1982 in Sulingen (Duitsland) geboren. Al vanaf jongs af aan tekende en knutselde hij veel. Hij besloot dan ook om in Hamburg illustratie en communicatiedesign te gaan studeren. Tijdens zijn studie was hij al als freelance illustrator actief. Hij werkt vooral graag met pen en aquarel.
Als afstudeerproject maakte Torben het prentenboek Lindbergh. Het grote avontuur van een vliegende muis. Dit boek werd in 2012 uitgebracht, waarmee hij meteen bekend werd. Het boek is in verschillende talen vertaald en heeft veel positieve reacties gekregen.


© Torben KuhlmanInmiddels is Torben Kuhlman al vier boeken verder. Elk boek heeft een bijzonder personage die beroemd is geraakt door zijn werk als onderwerp. Lindberg was dus het eerste boek, gevolgd door Armstrong, Edison en nu Einstein. In elk boek is het een zeer intelligente, leergierige muis die op onderzoek uitgaat.  De muis in Lindberg bouwt zijn eigen vliegtuig om als eerste non-stop naar Amerika te vliegen. Ook in Armstrong is de kleine muis de mens te slim af, want hij loopt als eerste wezen van de aarde op de maan! Het boek Edison is meer gewijd aan het uitvinden zelf, want Edison vond veel meer uit dan de gloeilamp.


In Einstein verheugt onze muis zich op het kaasfestival in Bern die komen gaat, elke dag scheurt hij een papiertje van de mensenkalender af en eindelijk is het zo ver. Na een lange treinreis komt hij op de plek van bestemming aan, maar er is geen kaas te bekennen. Een dikke muis zegt 'Dat was gisteren, Einstein!'
Dat zet de muis aan het denken, hoe kan dat? Is de tijd nog terug te draaien? Wat is tijd eigenlijk?

Maar de muis vindt het ook erg dat hij het grote kaasfeest gemist heeft. Hij had zich er zo op verheugd.
We zien de muis klokken terugdraaien, maar dat werkt niet, zelfs de grote kerkklok doet niet mee aan de dag terugzetten. De uren en dagen gaan gewoon verder ziet hij. Onze muis ontmoet een muizenklokkenmaker die o.a. prachtige zakhorloges voor muizen maakt. Maar ook deze man kan de muis niet helpen om de tijd terug te draaien. Maar hij weet wel iets over een man, een wetenschapper Einstein, die een paar revolutionaire ideeën over tijd had.


© Torben KuhlmanEn dat gegeven helpt de muis op weg en daarmee beginnen de afbeeldingen waar Torben Kuhlman zo goed in is, namelijk de prachtig weergegeven berekeningen en het bouwen van een apparaat dat er mogelijk voor zorgt dat de muis mogelijk toch zijn kaasfeest kan laten meemaken. De informatie over de theorieën van Einstein heeft de muis op weg geholpen, maar nog mooier... onze muis helpt Einstein ook een eind op weg!


Het blijft altijd een feest om deze boeken van Torben Kuhlman te mogen bekijken en lezen. Hij neemt je steeds mee naar allerlei werelddelen maar dan vanuit het perspectief van een muis. We komen op stoffige zolders en in klokken, we glippen weg in muizenholen en gebruiken piepkleine materialen om tot het bouwwerk te komen. Het aparte is dat elke mijlpaal in de geschiedenis of wetenschap al eerder bereikt is door de muis van Torben Kuhlman, zelfs Einstein was niet de eerste...
Maar... Tijd is relatief.


De afbeeldingen zijn enorm indrukwekkend en heel gedetailleerd, je waant je terug in de tijd.
Kortom, Torben Kuhlman heeft weer een fantastisch en informatief kunstwerk afgeleverd.

Bekijk hier het filmpje over het boek!


ISBN 9789051168211 | Hardcover | 128 pagina's | De Vier Windstreken | november 2020
Nederlandse tekst Joukje Akveld | leeftijd 6+

© Dettie, 2 december 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De wind in de wilgen
Kenneth Grahame


De wind in de wilgen ontstond op vergelijkbare wijze als Alice in Wonderland en Winnie the Pooh, als een serie bedtijdverhaaltjes die later in brieven verder verteld werden door een reizende ouder. Het boek kwam voor het eerst uit in 1908, eerst in de Verenigde Staten en daarna in Engeland. De illustraties van Ernest H. Shepard zijn net zo beroemd als het verhaal zelf. De wind in de wilgen werd ook verfilmd, bewerkt voor televisie en opgevoerd als toneelstuk.


Het verhaal gaat over de avonturen van de Mol en de Rat, waarbij ze geregeld het pad kruisen van de Pad, de Das en de Otter.


Omdat het oorspronkelijk verhaaltjes zijn van een ouder voor zijn kind, is het niet vreemd dat je af en toe een opgestoken vingertje proeft: anderen helpen, erkennen dat je iets fout gedaan hebt, tevreden zijn, maar vooral ook genieten van het kleine.Je hoeft je dat niet ter harte te nemen, want buiten dat zijn het gewoon leuke verhalen: de Rat houdt van roeien en neemt de Mol mee over de rivier. Ze genieten van de natuur, en picknicken onderweg.


De Pad is een beetje een opgeblazen kikker (eh, pad dus) hij woont in een enorm huis, is rijk en hij wil iedereen laten zien hoe bijzonder hij is. En dat gaat nogal eens fout. Hij is bijvoorbeeld dol op auto’s, en maakt ongelukken bij de vleet. Als hij zelfs een auto steelt, belandt hij in de gevangenis. Maar: hij ontsnapt en beleeft een groots avontuur voor hij weer thuis is.


De dieren die als personages in het boek voorkomen zijn deels vermenselijkt. Hun gedrag kan nog heel dierlijk zijn, maar tegelijk zijn de verhoudingen onderling heel menselijk. Een rat en een mol die zo met elkaar omgaan, dat kan niet natuurlijk. Het vreemde is dat er ook dieren voorkomen in het verhaal die ‘gewoon’ dier zijn. ‘De’ mol is niet hetzelfde als ‘een’ mol. Daaruit kun je meteen opmaken hoe het verhaal als het ware gaandeweg verzonnen is.
Zouden kinderen van nu dit nog leuk vinden?

ISBN 9789021680354 | Hardcover | 208 pagina's | Uitgeverij Ploegsma | februari 2020
Eerste druk in 1908. 2020: Veertiende druk Hertaald uit het Engels door Reggie Naus | Voorlezen vanaf circa 6 jaar. Zelf lezen vanaf 8 jaar.

© Marjo, 26 februari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Allen voor één
Folkert Oldersma


‘Angstig keken we naar de speedboot, die met enorme snelheid op ons afstoof. Vliegensvlug sprongen we op en we wilden juist overboord sprongen, toen het roer van het razende monster op echt het allerlaatste moment werd omgegooid.’

Maar kletsnat zijn ze wel, de inzittenden van het veel kleinere bootje: Britt en Boris.


Bovenstaande tekst is het begin van het verhaal, meteen heel sterk!
De twee vrienden zijn op weg naar Schuytendam, dat is een stuk makkelijker als ze over het water gaan. Maar dan moeten ze niet van die vervelende pestkoppen tegenkomen. En dit is niet het laatste wat ze van hen zien!

In Schuytendam ligt het zeiljacht van de vader van Boris, die nu in het buitenland is. Aan boord ligt een zwaard, dat Boris wil gaan halen. Waarom hij dat zwaard nodig heeft, vertelt hij nog niet tegen Britt. De lezer weet het wel overigens. Maar hoewel dat later nog wel een rol zal gaan spelen is het avontuur dat in dit boek verteld wordt iets heel anders. Britt en Boris vinden namelijk in zijn vaders boot een jongen van hun leeftijd, die slecht Nederlands spreekt. De jongen is op de vlucht! Onze vrienden hebben de mannen die hem zoeken al gezien, twee ongure types. Wat is hier aan de hand?


De jongen, Tuan, komt uit Octnam, een land dat getroffen is door overstromingen, waar de ouders van Tuan het erg moeilijk hebben. Ze hebben de jongen naar het rijke Westen gestuurd. Met een aantal anderen is hij over land, soms met paard, soms liftend en een deel in een container naar Nederland gekomen. Niet zonder meer natuurlijk, ze zijn afhankelijk van mensensmokkelaars, zoals die twee ongure types dus.
Dat kan niet, vinden Britt en Boris. Zij zullen helpen. Maar hun voorstel om de politie er bij te halen valt helemaal verkeerd. Toch: dit kan niet, vinden de vrienden. Hier moet iets aan gedaan worden. Dat niet iedereen er zo over denkt, dat ontdekken ze ook al snel. Zal het de twee toch lukken om Tuan te helpen?
Een avontuur met haken en ogen, over een actueel onderwerp.

Voor wie Boris en Britt niet kennen: geen probleem. Ze stellen zich tussen de regels door opnieuw voor. Maar het is intussen al wel het derde boek over het tweetal.  Het verhaal wordt afwisselend door de kinderen verteld, waarbij duidelijk is dat Boris een weetgierige jongen is. Hij blijkt een heleboel te weten. Britt is meer van de daden, maar niet altijd even doordacht. Samen zijn ze een goed span, maar wat ook mee begint te spelen is de leeftijd. Ze zitten in groep 8, en hun klasgenoten vinden dat ze een stel zijn. Hebben ze nu verkering of niet?


Folkert Oldersma (1951, Leeuwarden) was werkzaam als leerkracht in het basisonderwijs en in het hoger beroepsonderwijs. Schrijven deed hij ook: handboeken op het gebied van onderzoek en hoogbegaafdheid, een educatieve kleuterreeks en, samen met andere auteurs, onderwijsmethodes. Ook schreef hij scenario’s voor tv en het theater. En jeugdboeken voor diverse leeftijden.


ISBN 9789044839678 | hardcover |162 pagina's | Uitgeverij Clavis| november 2020
Illustraties van Frodo de Decker | Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 22 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het spook van de klokkentoren
Paul Reichenbach


Het stadje Kalmburg is saai. Iedereen is netjes en keurig en er valt niets te beleven. Er klinkt ook nooit muziek. De leden van het fanfarecorps zijn namelijk oud en krijgen nog nauwelijks geluid uit hun muziekinstrumenten en de kerkklokken worden niet meer geluid, want er komt niemand meer naar de kerk.


Vroeger luidde Maurice met enorm veel plezier de klokken, het was zijn lust en zijn leven, maar werd op gegeven moment te oud en stierf van verdriet.  Er kwam geen opvolger want waarom zal je die zware klokken luiden als er toch niemand op afkomt. Maar heel af en toe horen de bewoners nog wel eventjes een klok geluid maken en dan zeggen ze glimlachend: Dat zal het spook van die oude Maurice wel zijn die nog eens de klok wil luiden.' En gaan verder met de dingen die ze deden. Spoken bestaan immers niet. Maar wat als Maurice wèl bestaat en nog steeds voor de klokken zorgt? Wie zal het zeggen...


Maar dan komt Jochem Flierefluiter in het stadje wonen, in een klein huisje in een steegje, en dat verandert alles. Jochem is namelijk muzikant en bespeelt in feite alle instrumenten die je maar bedenken kunt. Steeds nadat hij klaar is met zijn klus van de dag, gaat hij lekker buiten voor zijn huisje zitten met zijn gitaar en zingt het ene na het andere liedje. De schoolkinderen vinden het geweldig, ze kunnen al snel meezingen met de liedjes. Ook de andere stadsbewoners genieten van de muziek van Jochem. Hij krijgt uiteindelijk een vergunning om op het kerkplein komen spelen en zo heeft iedereen er plezier van.


Maar er zijn twee mensen die het helemaal niet geweldig vinden. Lupo Potjesmeer en zijn broer Govert hebben namelijk heel andere plannen met het kerkplein. Ze willen daar een enorm gebouw met winkels, kantoren en appartementen plaatsen. Daar zouden ze verschrikkelijk veel geld mee kunnen verdienen. Maar nu het zo leuk wordt op het kerkplein kunnen hun plannen wel eens gedwarsboomd worden. De mannen verzinnen echt van alles om Jochem tegen te werken. Ze gaan er zelfs de klokkentoren voor in... daar waar het spookt...


Het is een heerlijk, spannend en grappig verhaal dat dankzij de mooie afbeeldingen van Yasmine Stalpaert nog aansprekender wordt. Dankzij de twee onrust stokende broers groeit iedereen eigenlijk nog meer naar elkaar toe, er komt zelfs onverwachts een huwelijksaanzoek uit voort! En Kalmburg zal nooit meer saai zijn, dankzij Jochem (en Maurice?)
(Voor)Lezen dit boek!


ISBN 9789078718383 | Hardcover | 48 pagina's | Pear Productions | oktober 2020
Leeftijd 8+

© Dettie, 7 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Tienerruil
Illustraties: Renske Kinkerlder
Tekst: Hieke van der Werff


Als Lynn naar aanleiding van het televisieprogramma Puberruil in haar klas roept dat ze ook wel wil ruilen van gezin heeft ze eigenlijk een ruil met haar vriendin Anna voor ogen, want die heeft zo'n schattig zusje van drie jaar. Zo'n zusje zou zij ook wel willen maar ze heeft alleen een grote broer Ries, en hij is al dertien!
Maar juf Merel heeft een ander plan. Ze trekt lootjes om te bepalen wie met wie gaat ruilen. Lynn moet ruilen met Dylan! Oei dat had ze niet aan zien komen.
Dylan komt uit Argentinië en zit nog niet zo lang in hun klas. Gelukkig heeft hij twee zusjes Esma (7) en Kikki (5). En Dylan is helemaal blij dat ze bij Lynn thuis Does, de hond, hebben.
Goede ruil dus!


Er worden allerlei afspraken gemaakt:
- De ruil duurt 4 weken
- Ze mogen tussentijds niet naar huis gaan
- Ze mogen niet met hun eigen vrienden afspreken
- Ze mogen geen telefoon gebruiken. Het enige wat ze wel mogen is één keer per week met hun ouders bellen.


Van juf Merel mogen ze verder één ding van thuis meenemen, ook moeten ze een dagboek bijhouden én na afloop in de klas vertellen wat ze van de ruil geleerd hebben.  Dat zijn best wel strenge regels, maar Lynn en Dylan gaan ervoor. Ze zien het helemaal zitten.


Het is voor Lynn flink wennen, de - Nederlandse - moeder van Dylan heeft lang niet zoveel geld te besteden als haar ouders, maar een boterham met kaas kan toch wel? Niet dus. Bovendien is het huis waar Dylan in woont veel kleiner en kaler. De kamer van Dylan is ook een stuk kleiner dan de hare.
Dylans vader zit nog in Argentinië, er is iets met de vergunning om naar Nederland te komen. Maar... de zusjes van Dylan zijn helemaal te gek!


Het lijkt zo leuk zo'n ruil maar er komt veel meer bij kijken dan ze gedacht hadden. Helemaal als Dylan vertelt dat Lynns broer heel rare dingen doet. Dat moeten ze toch wel even uitpluizen en dat wordt nog ene heel avontuur. En Lynn is ook wel heel nieuwsgierig naar de inhoud van de koffer onder Dylans bed waar met grote letters NIET OPENEN op staat... Dat is echt wel heel moeilijk om niet te doen!
Wat zou er in die koffer zitten?


Het wordt een pittige maand voor alle twee. Zowel Lynn als Dylan hebben af en toe flink moeilijke momenten waardoor ze het liefst onmiddellijk weer naar huis zouden willen rennen. Lynns moeder doet ook heel anders dan normaal en dat is voor Lynn behoorlijk moeilijk. Maar voor Dylan is die hele ruil ook een grote leerschool. Beide leren dat ieder gezin zo zijn eigen dingen heeft die moeilijk én leuk kunnen zijn. Ze maken er het beste van, gelukkig mogen ze wel met elkaar praten en dat is wel heel erg leuk...
Ze hebben na afloop vast heel veel te vertellen in de klas.


Ook al beslaat het verhaal maar vier weken, het is wel een spannend en heel afwisselend en verrassend geheel geworden. Je wil doorlezen tot het uit is.
Ik heb al enkele boeken van Hieke van der Werff gelezen en deze schrijfster staat inmiddels genoteerd op de 'nog meer van willen lezen lijst'.


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789051168013 | Hardcover | 168 pagina's | De Vier Windstreken | september 2020
Leeftijd 9+

© Dettie, 23 december 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Podiumplek
Turntoppers 6
Simone Kortsmit


Wie eerdere delen uit deze serie las kent hen al wel: Achtstegroepers Nikki, Marijke, Gwen en Ling zijn intussen echte vrienden geworden.


In dit zesde deel krijgt Nikki last van groeipijnen, heel vervelend als je wilt turnen! En Ling is meer bezig met de toetsen op school dan met turnen. Dat is ook nog een dingetje eigenlijk, Marijke weet al dat zij naar de MAVO gaat en haar vriendinnen gaan naar de HAVO, dat is een andere school. Het is niet anders, maar leuk vindt ze het niet.
Ook is Jill nog steeds een stoorzender, maar Marijke weet sinds hun reis naar Amerika dat Jill erg gepusht wordt door haar ouders. Daarom is ze vaak zo bits en probeert ze de vriendinnen uit elkaar te drijven.


Jill doet akelig tegen Marijke als het duidelijk is dat die een oogje heeft op Trevor, die met zijn vrienden tijdelijk bij de meiden in de gymzaal traint op de trampoline. Het valt Marijke zwaar om niet steeds naar hem te kijken. En Jill heeft dat gezien: ’hij is onbereikbaar voor iemand als jij,’ zegt ze vinnig. Lucas, Gwens broer, is er ook nog. Marijke weet het even niet meer: wie van de twee wil ze nu?


Maar Marijke heeft ergere problemen. Ze ontdekt toevallig dat haar moeder al maanden de contributie voor het turnen niet betaald heeft. Waarom niet? Wat is daar aan de hand? Als hun turntrainer Leon, met wie haar moeder een tijdlang een relatie had, graag ziet dat zijn ploeg nieuwe turnpakjes aanschaft voor het turntoernooi dat er aan komt, ziet Marijke ook wel hoe vervelend haar moeder dat vindt. Maar het geld komt er. En dan gaat er een leertje kapot! Zonder zo’n ding turnen, dat gaat echt niet!
Dan doet Marijke iets heel doms…


Natuurlijk draait in dit verhaal alles om turnen. Ook de verliefdheden, ook de situatie thuis van deze en gene, het valt steeds terug te voeren op turnen. Maar de buitenwereld gaat niet aan de meiden voorbij: Lucas en zijn vriend Alex doen een Gymchallenge! Ze filmen hun acrobatische toeren en zetten dat op internet. Natuurlijk is het voor de meiden ook leuk om mee te doen. En Trevor doet ook mee. Alles om een heleboel volgers te krijgen op Instagram.
En het turntoernooi komt dichterbij…


Eigentijds verhaal, voor meiden en jongens die van turnen houden. En voor wie daar niets mee heeft!
Het leest als een trein, zit vol actie en heeft een fijne spanningsboog.


Simone Kortsmit (Roosendaal, 1971) studeerde Journalistiek in Tilburg en rechten in Amsterdam. Naast deze turnboeken en enkele boeken over musical schreef ze ook thrillers voor oudere kinderen.


ISBN 9789044836905 | Hardcover | 215 pagina's | Uitgeverij Clavis | februari 2020
Leeftijd vanaf 9 jaar

© Marjo, 4 december 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER