Nieuwe kinder- en jeugdboekrecensies

De tovervinger
Roald Dahl


Het buurmeisje van de familie Kreitjes kan niet uitstaan dat meneer Kreitjes en zijn twee zonen Flip en Willem graag op jacht gaan. 


"Als je het mij vraagt, is het helemaal verkeerd dat mannen en jongens dieren doodschieten, zomaar voor hun plezier. Iedere keer dat ik naar ze toe ging, probeerde ik ze aan hun verstand te brengen dat ze ermee op moesten houden, maar dan lachten ze me vierkant uit." 


Het buurmeisje werd zelfs zo boos dat er rode vlekken voor haar ogen kwamen en ze met haar tovervinger zwaaide...
Diezelfde dag komen meneer Kreitjes en Flip en Willem weer thuis met 16 eenden die ze neergeschoten hebben. De vier heel grote eenden kregen ze maar niet te pakken en het gekke is, die eenden achtervolgden  de drie mensen naar huis!
De volgende ochtend werd de familie Kreitjes wakker en ze hadden vleugels in plaats van armen en ze waren gekrompen! Meneer en mevrouw Kreitjes waren in paniek maar Flip en Willem vonden het wel leuk en vlogen zo het raam uit.


"Wat denk je, zouden wij dat ook kunnen, lieve man?
 "Ik zie niet in waarom niet," zei meneer Kreitjes.
"Vooruit laten we het proberen.
Meneer Kreitjes begon flink met zijn vleugels te klapwieken, en hup, daar ging hij omhoog.
Toen deed mevrouw Kreitjes hetzelfde.
"Help!" riep ze toen ze voelde dat ze de lucht in ging. "Red mij!"
"Toe maar," zei meneer Kreitjes. "Niet bang zijn!"
En zo vlogen ze het raam uit, hoog de lucht in, en het duurde niet lang of ze hadden Flip en Willem ingehaald.


Toen ze naar beneden keken zagen ze de vier grote eenden hun huis bezetten... waar moesten ze nu slapen?
Meneer Kreitjes besloot een nest te bouwen, dat was nog best lastig als je geen handen hebt, ze moesten net als de vogels elk takje in hun mond meenemen. 


"Probeer het eens," zei meneer Kreitjes. hij was heel trots op zijn werk.
"O, wat prachtig!" riep mevrouw Kreitjes terwijl ze in het nest ging zitten. "Ik heb het gevoel dat ik zo een ei zou kunnen leggen!"


Maar zo leuk is het natuurlijk niet in een nest te wonen als je gewend bent aan een lekker zacht bed en een lekker warm huis. En hoe komen ze aan eten? Ze kunnen niets pakken zonder handen...
De nacht in het nest  is vreselijk en de volgende ochtend staan de grote eenden buiten, met geweren, ze gaan jagen... op de familie Kreitjes!


Roald Dahl is bekend om zijn humorvolle, soms griezelige, soms bizarre verhalen. Dit is ook weer een lekker gek verhaal zoals alleen hij het kan schrijven. Een verhaal vol fantasie en deze keer met een boodschap...  jagen is écht niet leuk!
De zwart-wit afbeeldingen zijn zoals altijd van Quentin Blake, zijn naam staat voor leuke, grappige tekeningen.
Deze keer zijn ze echter niet helemaal duidelijk, ik vraag me af of ze oorspronkelijk in kleur of groter waren maar dat kan ik nergens vinden. Nu zijn het pentekeningen die met grof zwart/grijs potlood zijn 'ingekleurd'. Maar de afbeeldingen blijven evengoed erg grappig, vooral als de familie Kreitjes een nest aan het bouwen is.
Een boek om vaak uit voor te lezen.
(Tien procent van de opbrengst van dit boek gaat naar diverse Roald-Dahl liefdadigheidsinstellingen.)


ISBN 9789026127960 Hardcover 64 pagina's | Fontein | jubileumeditie editie | februari 2010 Vanaf 8 jaar
Vertaald door Harriët Freezer

© Dettie, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Met opa in de sneeuw
Tekst: Stefan Boonen
Illustraties: Marja Meijer


Gitte, Emma, Isa, Pelle, Pieter, Bram en Freya zijn bij opa en oma. Het sneeuwt buiten. Een paar kinderen zijn bezig met een huisje en een pindaketting voor de vogeltjes maar Gitte wil buiten spelen. Dat wil iedereen wel! Opa heeft er ook wel zin in maar eerst moet iedereen  een muts op en laarzen en handschoenen aan van opa want anders is het veel te koud.
Opa gooit gelijk met sneeuwballen en de kinderen gaan achter hem aan. Opa rent naar het schuurtje, daar staat de slee en hij sleept de kinderen om beurten met de slee naar het bos. Onderweg waarschuwt hij de hele tijd . "Doe voorzichtig, val niet, niet te wild, glij niet te hard naar beneden..." totdat...
Arme opa , hij was zo bezorgd dat hij zelf niet goed oplette en nu heeft hij het zo koud en is hij zo moe...
Maar de kinderen vinden hem wel  een echte sneeuwopa!


Vrolijk verhaal over een stel kinderen die met hun opa in de sneeuw spelen. Tussen neus en lippen door wordt verteld en gentoond wat je allemaal met en in de sneeuw kunt doen.
Op elke pagina staat een illustratie van Marja Meijer, soms is één afbeelding over twee pagina's afgedrukt.
Grappig is dat ook de kleine ongelukjes verteld en getekend worden, zoals bij het te hard trekken aan de slee waardoor de kinderen 'er om beurten weer afdonderen'. De illustraties zijn eenvoudig maar vrolijk en duidelijk. Zeker na deze lange winter (2009/2010) valt er veel op te herkennen.
De tekst is prima, in duidelijke letters afgedrukt en niet te moeilijk zodat het ook voor de kleintjes goed te volgen is.

Leuk en mooi verzorgd voorleesboekje.

ISBN  9769044811476 Hardcover, 32 pagina's Uitgeverij Clavis februari 2010
Vanaf 4 jaar 

© Dettie, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Leila - Met een kameel achter de coulissen
Elisabeth Mollema


Sharon en Leila zijn behalve zusjes ook vriendinnen. En Leila is ondanks dat ze anderhalf jaar jonger is een soort oppasser. Als Sharon ergens heen gaat moet zij mee op haar te letten. Hun ouders zijn overbezorgd voor Sharon en schijnen te denken dat Leila zich wel kan redden. Vaak is dat leuk, maar het is net of ze daardoor minder om Leila geven. Leila is ook degene die het boek schrijft: een biografie van haar straks beroemde zus. Want er gloort een bijzondere toekomst voor Sharon!
Ze wordt ontdekt door een jongen van de televisie die wil dat ze gaat meedoen in een soapserie. En Leila moet overal mee naar toe. Natuurlijk is dat spannend, en vindt ze het niet erg om in de studio rond te hangen, maar al die belangstelling voor haar zus! En zij dan?
Het wordt nog erger als een jongen die zij ontmoet heeft ook steeds maar over Sharon praat. Jaloezie steekt de kop op. Ze wil dat niet, ze wil het beste en leukste voor haar zus, maar ze wil zelf ook IEmand zijn. Ze voelt
zich eenzaam, iedereen kijkt alleen naar Sharon en ook Sharon zelf heeft geen aandacht voor Leila.
Als Leila's vriendje hen wegbrengt naar de studio's en daar ook blijft, moet het wel tot een crisis komen.
Is de liefde sterk genoeg? 
Leuk boek. Na ieder hoofdstuk staan er lijstjes, die een leidraad vormen
voor hoe je beroemd kunt worden.

Nog een paar citaten:

'Hij rook naar jonge hertjes met een tikkeltje motorolie en een vleugje citroen'


"Sharon lijkt soms eens stofzuiger: ze slokt je gewoon op'


'Burney heeft een stem die het midden houdt tussen het geluid van een dikke bruine honingbeer en een hommel die in het voorjaar op zoek is naar de eerste bloemetjes.'


ISBN 90 8568 011 5 Hardcover 96 pagina's | Terra | juni 2005
Leeftijd 13 - 15 jaar

© Marjo, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Minkes tegenbeeld
Caja Cazemier


Het boek begint met een proloog: een meisje is getuige van een vervelende gebeurtenis: in de duinen ziet ze hoe een meisje lastig gevallen wordt door een jongen, maar is niet in staat om te gaan helpen. Ze rent weg.
Drie jaar later gaat het verhaal verder met Minke en Evelien. Als Evelien na de zomervakantie op school komt ziet ze er een meisje dat ze niet kent. En toch ook weer wel! Ze komt haar bekend voor, maar ze herinnert het zich niet. Ze blijken buren. Een jaar of zeven eerder woonde Minke in het huis waar Evelien nu woont, voor ze naar een van de Waddeneilanden verhuisde. Nu ze op school gaat op het vasteland woont ze door de week bij haar vroegere buren.


Minke zit in 4 Havo, Evelien is blijven zitten, zit nu in de 3e. Zodoende horen ze tot dezelfde vriendengroep. Ze raken bevriend, al zijn ze heel verschillend. Minke is een bescheiden serieus meisje, dat niet geïnteresseerd is in mode, uiterlijk of jongens. Niet zoals Evelien dat is. Zij heeft haar kamer zelf prachtig ingericht, vindt Minke, in het huis waar ze nu met haar moeder en diens vriendin woont. Haar ouders zijn gescheiden.
Evelien denkt dat ze een makkelijk jaar zal hebben, ze heeft alle stof immers al gehad. Maar ze zit niet lekker in haar vel, leren lukt niet, ze is chagrijnig, krijgt ruzie thuis, niets gaat goed. De jongen waar ze een oogje op heeft blijkt voor Minke te vallen, en als ze nog meer  onvoldoendes haalt - en dat zit er dus dik in - mag ze niet mee naar het eiland voor een logeerpartij bij Minke.
Minke heeft ook een probleem: toen ze nog op het vasteland woonde had ze een vriendje, Jeroen, die ze een beetje uit het oog verloor toen ze eenmaal verhuisd was. Eén keer nog komt hij op vakantie naar het eiland en trekken ze weer met elkaar op. Maar er gaat iets mis. En nu duikt hij steeds weer op voor haar neus, valt hij haar lastig. Maar het is 'haar' Jeroen niet meer: hij blowt, spijbelt, is een profiteur en een nietsnut. Ze wil hem niet. Als hij weer eens heel vervelend doet, is het Evelien die haar te hulp komt, maar vreemd genoeg is Evelien boos op haar! Minke snapt er niets van, maar dat doet Evelien ook niet...


Dit een goede jongerenroman, over meisjes met hun pubergevoelens, over liefde en jaloezie. Door om en om de meisjes de verteller te laten zijn, wordt er ook nog wat spanning ingebouwd. De lezer weet wat er in de meisjes leeft, en begrijpt heel goed hoe de vork in de steel zit. Dat geeft inzicht in de karakters, begrip voor hun daden. De jeugdige lezer kan zich goed inleven, omdat het een realistisch verhaal is.
Mooie psychologische jeugdroman.


Isbn 90 269 8882 6 Paperback 143 pagina's | Unieboek | augustus 1996
Vanaf 13 jaar

© Marjo, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het buitengewone slaapboek van Tattoe en Pattoe
tekst: Aino Hayukainen
illustraties: Sami Toivonen



Tattoe en Pattoe zijn twee broers die zich af en toe vreemd gedragen. Ze komen dan ook uit Buitengewoondorp, waar de dingen er anders toegaan dan hier. Tattoe en Pattoe hebben bezoek: hun petekindje Malloe blijft een nachtje slapen.

"Je bent toch een baby, hè?" vraagt Pattoe voor alle zekerheid aan Malloe.
"Dat leid ik af uit de vochtopnemende onderbroek die je onder je kruippakje draagt en het plastic ding in je mond waaraan je zuigt. Dat is typisch voor een baby."
"Maak je maar geen zorgen, Malloe," zegt Tattoe geruststellend. "We hebben alle informatie en spullen in huis gehaald die nodig zijn om een baby te verzorgen. Bovendien zijn we gespecialiseerd in slaaprituelen. De tijd die we met jou moeten doorbrengen, speelt zich immers 's avonds en 's nachts af.


(Zou een kind begrijpen wat er gezegd wordt? Vochtopnemende onderbroek, kruippakje, gespecialiseerd, slaaprituelen, immers... zijn dat woorden voor een kind? Maar misschien vinden kinderen zulke taal niet erg.
Natuurlijk wordt daarmee bedoeld dat Pattoe en Tattoe een beetje raar zijn en gek praten maar toch is dat wat anders dan in begrijpelijke taal voor een kind schrijven.)

De broers hebben een standaardwerk geschreven over slapen en dromen. Kortweg OSDEK genaamd - Over Slapen, Dromen en Kinderliedjes - daaruit gaan ze Malloe voorlezen.
Maar voor dat het zover is moet natuurlijk eerst veel gebeuren. Ze hebben van alles in huis gehaald en geven Malloe eten, zetten haar op de pot en wassen haar en poetsen haar tanden. ze zijn dus druk met haar ebzig tot ze uiteindelijk in bed ligt. Alles wordt 'wetenschappelijk' benaderd en weergegeven. De tekeningen zijn grappig, vooral de illustratie dat Malloe in bed ligt, is erg leuk.

Daarna begint het OSDEK gedeelte. Je slaat een pagina om en belandt in dát boek, het standaardwerk van de broers. Het is een handleiding voor 'iedereen die slaapt'. Als eerste wordt de anatomie van de perfecte knuffel besproken en de geschikte hoeveelheid knuffels met grappige tekeningen erbij. Daarna volgt de beste manier om een bed te kopen, een 'puzzeltocht' over hoe je naar bed kunt gaan... eerst film kijken? ja/nee en zo verder. Dan hoe je het beste in slaap valt, kortom alles wat met slapen, dromen etc. te maken heeft.
Pattoe en Tattoe zijn zo druk aan het voorlezen en vertellen dat ze niet in de gaten hebben dat Malloe helemaal niet meer in bed ligt... Ze schrikken zich naar. Gelukkig vinden ze haar en gaan ze lekker met z'n allen slapen, maar niet in bed!

Nadat ik het boek uit had ben ik als eerste gaan kijken voor welke leeftijd het boek geschikt is. Vanaf 5 jaar staat er op de site van de uitgever. Persoonlijk vraag ik me af of kinderen van die leeftijd begrijpen wat er allemaal  te zien is en gebeurt in dit boek.
Het is wel een lekker gek boek, dat is een ding wat zeker is. Persoonlijk vind ik de afbeeldingen en tekst erg druk maar misschien vinden kinderen dat juist leuk. Er staan zoveel dingen op de illustraties dat je voor één pagina al een flinke tijd nodig hebt. Het is meer een doeboek dan een boek waaruit je voorleest voor het slapen gaan, terwijl slapen wél het onderwerp is.
Ik denk dat de tekst voor kinderen van vijf nog te moeilijk is, ze kunnen wel dingen aanwijzen maar de essentie van het verhaal zal hun nog ontgaan. Oudere kinderen zullen het meer waarderen.
De illustraties zijn erg humoristisch, ik heb daar vaak bij zitten grinniken. Zoals altijd vraag je je bij dergelijke boeken af wat zou het verhaal zijn zonder de illustraties. Bij dit boek zou het niet zonder de tekeningen kunnen, de afbeeldingen maken het boek.
Dit boek verscheen samen met Het buitengewone beroepenboek van Tattoe en Pattoe.

Compliment aan de vertalers, het lijkt me een flinke klus deze tekst zodanig te vertalen dat de grappen 'heel' blijven en dat is goed gelukt.

ISBN 978-90-448-1201-5 Hardcover 40 pagina's Uitgeverij Clavis januari 2010
Vanaf 5 jaar. Vertaling uit het Fins: Ritva Lukkarinen en Pierre Winters

© Dettie, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
 

Swing
Paul Biegel


Kinderboekenweekgeschenk in het jaar 2000

Paul Biegel ken ik van zijn sprookjesachtige verhalen, dus verwachtte ik nu ook zo'n verhaal met vreemde wezens en bijzondere gebeurtenissen. Het verhaal van Joshua een kleine jongen die op een eiland in het Victoriameer woont, is niet sprookjesachtig, maar wel bijzonder, want hij blijkt heel mooi trompet te kunnen spelen. Zomaar, zonder les. Het wonderschone geluid van zijn instrument klinkt heel ver en hij trekt de aandacht van mensen op de oever. Hij wordt van zijn eiland gehaald, vaart met mannen mee in de boot. Het meisje Teri vertrouwt het niet en gaat ongemerkt mee.
Dat blijkt Joshua's redding, want hij is een beetje simpel, hij denkt alleen maar aan blazen op zijn trompet en mensen blij maken met zijn muziek.


'Morgen?' vroeg Joshua. 'Wat is toch morgen? Het is altijd vandaag!'


Hem overkomen allerlei dingen die slecht hadden kunnen aflopen - 'het was de akeligste vandaag die hij ooit had meegemaakt' - als Teri er niet geweest was om over hem te waken. Samen beleven ze avonturen die hen in verwarring brengen. Terechtkomen in een drukke stad als Khartoum is al een schok voor de twee dorpelingen, maar ze zien ook nog Cairo, en zelfs Amerika. Joshua blijft gewoon blazen, en Teri blijft haar best doen om hem mee naar huis te krijgen.
Mensen blijven staan als ze de jongen op zijn trompet horen Dat leidt tot jaloezie en hebzucht. Momi steelt de trompet, maar hij heeft natuurlijk niet de gave die Joshua heeft. Hij verkoopt hem weer op de bazaar waar de
kinderen hem terugvinden.  Maar de taal van de Arabieren 'ghalass, ghalass verstaan de kinderen niet, en '' mgongo mgongo', hun taal wordt niet begrepen door de verkoper, die immers niet weet dat de trompet van Joshua is. En dan komen de Amerikanen met hun 'knauwauwwing' en nemen de trompet mee!
Een mooi verhaal over de avonturen rondom de Nijl, over de taalverschillen en over hebzucht.


ISBN 90 5965 005 0 92 pagina's  Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek, Amsterdam
Vanaf 10 jaar

© Marjo, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

 

Spiegeljongen
Floortje Zwigtman


Het derde deel van De groene bloem trilogie. Na de delen Tegenspel  en Schijnbewegingen , die goed afzonderlijk te lezen zijn, vormt Spiegeljongen het schitterende sluitstuk van deze serie.


Adrian Mayfield, woonachtig in Londen, komende uit de lagere sociale klasse, is de hoofdpersoon in deze  boeken. Hij werkt in een kledingzaak waar de zwaarlijvige Augustus Trops een kostuum komt kopen en deze Trops valt op de knappe Adrian. Trops, een Vlaamse kunstschilder, vraagt of Adrian  voor hem wil  poseren en van het een komt het ander. Door deze man ontdekt Adrian dat hij homoseksueel is. Adrian wordt de beschermeling van Trops en deze introduceert hem in de kringen waarin ook Oscar Wilde verkeert.
Door zijn knappe uiterlijk en zijn intelligentie wordt Adrian al snel min of meer geaccepteerd door de high society. Adrian heeft de tijd van zijn leven. Maar als iedereen in de zomer vertrekt naar het buitenland ziet hij zich gedwongen, uit geldgebrek, te prostitueren in de herenliefde. De groep jongens waar hij mee omgaat zijn keihard. Het is ieder voor zich.
Later wordt Adrian schildersmodel voor Vincent Farley, een steenrijke man van goede komaf, en ze worden hevig verliefd op elkaar. Helaas door de commotie rond Oscar Wilde verandert er veel in het Londense leven. Als  Vincent ontdekt dat Adrian zichzelf als hoer aangeboden heeft, kan Adrian vertrekken... Daarmee eindigt deel twee.


In deel drie pakken we dus de draad weer op. Adrian is berooid en kapot achtergebleven.  Vincent was zijn grote liefde en hij kan niet begrijpen dat Vincent door kan leven in zijn schijnwereld. Hij gelooft ook niet dat het zomaar kan, wat zij samen hadden was té goed om te beeïndigen. Vincent zal en moet inzien dat hun liefde recht van bestaan heeft. Adrian wil niet zomaar aan de kant worden gezet  omdat hij mogelijk een smet op de goede naam van de Farley's werpt.
Als hoort dat Vincent trouwplannen heeft móet hij naar Parijs, hij móet daar Vincent spreken en hem laten inzien dat een huwelijk ondenkbaar is. Hun liefde is daarvoor te groot. Maar het is het aloude liedje, hij heeft geen geld. Gelukkig is daar Lady Kinderly, de zieke en excentrieke 'dame' die de pijn van Adrian begrijpt. Zij moet toch naar Parijs voor 'zaken', Adrian kan met haar en haar gezelschap mee.  Na een zoektocht vinden ze Vincent en zijn aanstaande bruid. Dankzij  Lady Kinderly krijgt Adrian zijn gesprek met Vincent dat uitermate moeilijk en pijnlijk is. Daarna zint Adrian  op wraak. Hij zal het al die  Fairly's betaald zetten.


“Alles in me wat hem vroeger had willen kussen en koesteren wilde hem nu pijn doen.”


Maar erger is de innerlijke pijn van Adrian zelf, hij  is totaal van de kaart na de scheiding van zijn grote liefde. Hij wordt heen en weer geslingerd in zijn gevoelens die variëren van  intense liefde en intense haat voor Vincent.
Hij belandt in een diepe put en doet in zijn wanhoop dingen die op zijn minst niet erg slim zijn. De gevolgen zijn hem dan ook bijna noodlottig. Daarna zal Adrian verder moeten, de weg terug is lang... hij zal de confrontatie met zichzelf en zijn omgeving aan moeten.


Ik heb nu eenmaal een grotere belangstelling voor het verleden dan voor deze tijd. Waarschijnlijk omdat ik het zo leuk vind een wereld in elkaar te zetten. Ik wil weten wat die mensen deden als ze ’s morgens opstonden, wat ze zagen als ze uit het raam keken, wat voor kleren ze aantrokken, wat ze roken, wat ze hoorden, wat ze aten. Juist door zulke details wint een boek enorm aan sfeer.


Deze woorden van Floortje Zwigtman geven precies aan wat ze doet in dit boek. Ze weet een sfeer te creeëren die maakt dat het lijkt alsof je er zelf bij bent. Maar ook haar personages spreken tot de verbeelding. Ik denk dat niemand Lady Kinderly nog vergeet na het lezen van dit boek.
Was Adrian in de eerste twee boeken een aardige jongen waarbij het nou eenmaal gelopen was zoals het liep, in dit deel is het af en toe een rotzak. Zijn vriendelijke gevoelens zijn weg. Hij voelt zelfs nauwelijks meer wat. Alleen die intense leegte.  Eigenlijk maakt dit Adrian 'leuker'. Zijn gevoelens zijn schrijnend en hij is af en toe keihard maar Adrian is daardoor wel meer mens.

Het boek leest net als de eerste twee delen als een trein. De rode draad door alle boeken is de toestand rond Oscar Wilde die het proces rondom sodomie moet ondergaan (1895). Elke keer opnieuw heeft dit gevolgen voor de homoseksuelen in heel Engeland zo ook voor Adrian. Het proces wordt zeer beeldend beschreven. De ondergang van Wilde is compleet. Als een uitgebluste man verlaat hij de rechtzaal, tot grote ontsteltenis van Adrian.

Bij de rest van het boek trek je wel heel af en toe je wenkbrauwen op, enkele dingen zijn wel érg toevallig zoals de kans om naar Parijs te kunnen of de zus van Vincent die ineens een brief stuurt waardoor Adrian weer actie kan ondernemen. Alle losse eindjes worden in dit boek aan elkaar geknoopt, soms lijken deze een beetje geforceerd zoals bij Trops die wel een erg vreemde weg in slaat. Voor het goede, had er eigenlijk nog een boek moeten volgen om alles in hetzelfde tempo als de eerste twee delen te  vertellen.
Maar het mag de leespret niet drukken, het is opnieuw een schitterend boek geworden, persoonlijk vind ik dit deel zelfs het beste van de drie. Elke vrije minuut liet ik me weer onderdompelen in het Victoriaanse Londen en merkte dat ik langzamer ging lezen naarmate het eind naderde. Ik wilde niet dat het over was en dat wil wat zeggen voor iemand die een behoorlijke afkeer van dikke boeken heeft.


ISBN 9789026122927 Hardcover 621 pagina's | Fontein | februari 2010
Leeftijd vanaf 15 jaar

© Dettie, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Love street 13
Maureen Johnson


Dit boek had ik even achter gehouden omdat ik me er op verheugde. Eerst het serieuze werk en dan dit boek. Het vorige boek Kamer 16 was erg vrolijk en grappig. Maar helaas, Love street 13 viel tegen.
In Kamer 16 gaat het over Scarlett die met haar ouders, broer en twee zussen in een oud art-deco hotel woont. Dat hotel is nagenoeg failliet en iedereen probeert van alles om toch het hoofd boven water te houden. Gelukkig krijgen ze een bijzondere gast, mevrouw Amberson, die de hele zomer blijft en Scarlett nodig heeft als assistent. Wat volgt is een leuk verhaal dat ik toentertijd met veel plezier gelezen heb.


De flaptekst van Love street 13  belooft meer leuke gebeurtenissen maar ik was op gegeven moment op bladzijde 117 en dacht wat is er nu eigenlijk gebeurd? Nog helemaal niets. Scarlett is nog steeds verliefd op Eric en droomt daar eindeloos over door. Mevrouw Amberson woont niet meer in het hotel, maar heeft een appartement van een vriendin overgenomen. Scarlett is nog steeds haar assistent.
Zo apart en bijzonder als deze vrouw in het boek Kamer 16 was zo weinig komt ze in dit boek uit de  verf. En dat is eigenlijk de hele makke van dit boek. Niemand komt goed uit de verf.
Alle personages hangen er een beetje bij, de gebeurtenissen zijn vaak een herhaling uit Kamer 16, zoals de afkeer van Scarlett en haar broer Spencer voor Chip, de vriend van hun zus Lola. Zusje Marlene is dezelfde vervelende klier en de ouders spelen opnieuw nauwelijks een rol. Maar verder ontwikkelt het verhaal zich nauwelijks, het sukkelt maar voort.
Op de flaptekst staat: "Zo moet ze (Scarlett) aanpappen  met Max, de irritante broer van een jonge actrice. Overal waar Scarlett heen gaat, duikt hij op. Wat moet ze daar nu van denken?"
Max speelt nauwelijk een rol in het boek, laat staan dat hij overal opduikt.
Verder staat op de flaptekst: "Wanneer haar oudste zus vertelt dat ze tijdens haar vakantie in Las Vegas getrouwd is met haar 18-jarige vriendje, staat Scarletts leven op zijn kop."
Die zus trouwt bijna op het eind van het boek en echt spectaculair wordt het allemaal niet, hooguit een beetje op het verlate huwelijksfeest, maar ook dat is niet echt zo spannend of komisch als de gebeurtenissen in Kamer 16. In dat boek leefde je mee met iedereen en hoopte je op de goede afloop maar als je dit boek dichtslaat vraag je je af wat er nu eigenlijk gebeurd is en dat is bitter weinig.


Helaas zijn  vervolgdelen vaak  zwakker dan het eerste boek. Er wordt geprobeerd voort te borduren op het succes, maar wat deel één zo leuk of goed maakte ontbreekt dan bij de volgende delen. Zo ook bij dit boek. Maureen Johnson schrijft leuke, vrolijke meidenboeken maar laat ze haar energie steken in echt nieuwe verhalen of meer tijd steken in het vervolg. Het verhaal in Love street 13 wordt uitgesmeerd over 297 pagina's en het lijkt alsof Johnson  nauwelijks inspiratie had, het is bijna saai te noemen  zeker ten opzichte van Kamer 16.  Jammer! Ze kan veel beter.

Ik heb, gezien het eind van dit boek,  het gevoel dat er meer boeken over Scarlett en haar familie komen. Hopelijk worden die dan weer net zo humoristisch en goed uitgewerkt als Kamer 16.
(Beide boeken zijn goed afzonderlijk te lezen.)


ISBN 9789026127182 Paperback 297 pagina's Uitgeverij De Fontein, februari 2010
Vertaald door Jeske Nelissen, Geschikt voor 13-15 jaar.

© Dettie, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Iep!
Joke van Leeuwen


“Neem drie lijnen buigt ze een beetje om schuif ze tegen elkaar en hier is het landschap waarin dit verhaal begint.  De zon schijnt erboven, maar die past niet op de bladzij. Er moeten nog struiken bij en bomen.
En paden.
Daar lopen wel eens mensen over, en torren en slakken. Torren en slakken weten niet dat ze daar lopen. Mensen wel.  Zoals de man in de verte. Hij kijkt naar de vogels.
En hij weet het”


Zo begint “Iep”en de toon is meteen gezet, want de taal is prachtig. Filosofisch bijna af en toe.
De man uit de eerste regels is Warre, Warre houd van vogels, en vooral van het kijken naar vogels. Op een dag kijkt hij, al vogels kijkend, onder een struik. Dat doet hij anders nooit, maar die dag wel.
Onder de struik ligt een sóórt vogel, maar dan met beentjes, maar ook met vleugeltjes, het is een vogel in de vorm van een meisje: Viegeltje. Warre neemt haar mee naar huis en ontfermt zich over haar, samen met zijn vrouw Tine. Ze verstoppen haar vleugeltjes. Dat wel. Want dat zullen de mensen niet begrijpen, een vogelmeisje met vleugeltjes. Warre en Tine zorgen voor Viegeltje met alles wat ze in zich hebben. Maar op een dag blijkt Vliegeltje toch gevlogen. Zonder dag te zeggen. Dat is nog het ergste. Dat ze geen dag heeft gezegd. En dus gaan ze op zoek. Samen. En tijdens die zoektocht komen ze allerlei wonderbaarlijke mensen tegen, en samen zoeken ze verder, maar iedere keer als ze haar bijna hebben blijkt Viegeltje toch weer gevlogen. Totdat ze haar uiteindelijk toch vinden. Zou het deze keer wel lukken “dag” te zeggen?

Dit boek heeft eigenlijk alles wat een kinderboek zou moeten hebben, de taal is prachtig, er staan zinnen in die je drie keer wilt overlezen zo mooi zijn ze, het verhaal is af en toe vertederend en af en toe spannend en de tekeningen zijn buitengewoon grappig.
Leuk om te lezen vanaf een jaar of tien, om voor te lezen kan het denk ik al wel iets jonger.
Een aanrader.


Joke van Leeuwen heeft met dit  boek de Woutertje Pieterse Prijs 1997 gewonnen, de bekroning voor het beste literaire kinderboek.


ISBN 9789045104447, uitgave Volkskrant, Woutertje Pieters Prijs, 2007, 150 pagina’s

©Willeke, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Kippenvel!
Chih-Yuan Chen


Op een dag werd er een kuiken geboren... zonder veren. Hij had het daardoor de hele tijd heel erg koud en liep maar te proesten en te niezen.
Op een morgen zag hij vier vreemde kuikens die heel erg liepen te pronken met hun veren. Ze gingen varen maar zo'n kuiken als hij mocht niet mee... veel te kaal, hij had geen veren, alleen maar kippenvel!
Maar kuiken vond allerlei dingen om zich mee te versieren en gelukkig mocht hij toen wel mee. Op de boot  kwebbelden en wiebelden en duwden de pronkkuikens zo hard dat de boot omkieperde en ze alle vijf  in het water vielen.
Toen ze  boven water kwamen en elkaar zagen lachten ze zich helemaal slap. Waarom?  Dat moet je zelf maar lezen.


Het is een leuk verhaal en vooral het laatste gedeelte is verrassend.
Grappig is ook dat de titel Kippenvel is, je verwacht dat het alleen over 'het koud hebben' zal gaan maar het gaat ook om een kuiken zonder veren, hij loopt in zijn blote kippenvel.

De tekst en de illustraties sluiten mooi op elkaar aan. Die illustraties zijn erg vrolijk en fantasievol. De kuikens hebben grappige koppen en heel aparte veren. Ze zijn elk een persoonlijkheid. Je leest het hele boek met een glimlach en op het eind móet je wel meelachen met de kuikens. 

Heel aantrekkelijk uitgevoerd boek én een vermakelijk verhaal, wat wil je nog meer?


Chih-Yuan Chen (1975) woont in Taiwan en werkt als schrijver, illustrator en politiek cartoonist. Zijn prentenboeken worden wereldwijd vertaald.

ISBN 9789026127250 Hardcover 40 pagina's | Uitgeverij De Fontein | februari 2010
Vanaf 3 jaar Uitstekend vertaald door Bette Westera

© Dettie, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Kusjes
Illustraties: Alice Hoogstad
Tekst: Haye van der Heyden


Dit is het eerste deel van een serie boeken over liefde. Liefde begint met verliefdheid, met kusjes. In de boeken zoenen, strelen, vrijen en liefde gaat het steeds een stap verder. Die boeken zijn ook voor steeds  oudere kinderen.
In het eerste boek is Jeroen negen jaar. Hij praat met Bart. Eerst wil hij zeker weten dat Baret een vriend is, anders kan hij hem het geheim niet vertellen. Ja, ja, zegt Bart, ik ben je vriend.
En dan zegt Jeroen dat hij verliefd is op Pauline.


'Ben je echt verliefd op Pauline?' Bart vind het heel vreemd. Wat is nou verliefd. Hij snapt er niets van.
'Echt waar.'
'Wanneer is dat gebeurd?'


Jeroen laat Bart beloven dat hij het niet verder zal vertellen.
En dan gaat hij langs Paulines huis lopen. Zou ze er zijn? Hij wil haar zien, ze is zo mooi.
Maar hij schrikt als Pauline hem aanspreekt, en haar Barbiepop laat zien, en zegt verder niets.
Thuis zit hij wat te zuchten. Zijn oudere zus Vera begrijpt het. Je bent verliefd! Ze wil weten op wie. En dan zegt ze dat zij verliefd is op de broer van Pauline! Ze zal wel wat regelen, zegt ze.
En de volgende dag neemt ze Jeroen mee, naar een plek waar Pauline en Victor ook zullen komen.
Daar worden de eerste onschuldige kusjes gewisseld. Jeroen is nu nog meer verliefd, en des te groter is de schok als hij haar de volgende dag ziet met Rolf, een jongen uit een hogere klas. Hij voelt zich verraden! Hij is
jaloers op Rolf. En ook boos. Dus zint hij op wraak...


Dit boek is goed te behappen voor een achtjarig kind, het is geschreven met korte zinnen, kort maar krachtig.
Voor een aantal kinderen zal het herkenbaar zijn. Dat zijn waarschijnlijk degenen die ook de volgende boeken van de serie gaan lezen.


ISBN 90 6692 130 7 Hardcover 83 pagina's | Leopold B.V. | juni 2003
Leeftijd 7-9 jaar

© Marjo, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER