jeugd 6-9 jaar

Ingrid Vandekerckhove

Vergeetjeskruid
illustraties Hiky Helmantel
tekst: Ingrid Vandekerckhove


'Gisteren is er iets heel vreemd gebeurd bij de familie Elliot.' Het verhaal begint gelijk al spannend! Je bent onmiddellijk nieuwsgierig. Wat is er aan de hand? Gelukkig vertelt Lotte, het vriendinnetje van Felix, ons dat.

De keurige ouders van Felix Eliot gedragen zich namelijk ineens als een stelletje kinderen. Ze liggen languit op de bank, met hun vuile schoenen op de kussens, chips en nootjes te eten, de hele kamer ligt er vol mee en ondertussen zitten ze gillend en gierend van het lachen met PlayStation een spel te spelen. Lotte, weet niet wat ze ziet!

Nadat Jasper, de oudere broer van Felix, zijn ouders voor straf in de hoek heeft gezet wordt het wat rustiger. Maar dan begint mevrouw Eliot te huilen, want ze kan er niet goed tegen dat Felix en Jasper zo hard praten. Gelukkig doet een lekker koekje wonderen. Mevrouw Eliot is gelijk weer vrolijk.

De drie kinderen weten totaal niet wat ze met meneer en mevrouw Eliot aan moeten. Jasper besluit naar de apotheek van zijn ouders te gaan om daar de boel te runnen en Felix en Lotte zullen 'babysitten'. En zo gebeurt het.

Nu de ouders kinderen zijn geworden, gedragen Lotte en Felix zich maar als ouders en tot hun stomme verbazing luisteren meneer en mevrouw Eliot ook nog naar ze, dat is grappig én handig, want het is nog een hele klus om die twee in de hand te houden. Lotte ziet bijvoorbeeld mevrouw Eliot in haar neus peuteren en even later het snotje aan de bank plakken, als Lotte er wat van zegt, wordt het gelijk een hele toestand. Ook zetten de twee de televisie keihard aan en haalden ze nog veel meer kattenkwaad uit. 'Zo slecht als zij hebben wij ons als kind toch nooit gedragen?' vraagt Lotte zich zelfs inmiddels serieus af.

De drie kinderen verzinnen een goed plan om meneer en mevrouw Eliot weer gewoon te krijgen, want ze weten ondertussen hoe het komt, maar voordat het zover is gebeuren er nog een heleboel grappige én lastige dingen, zowel in de apotheek, met de klanten, als bij Felix thuis...

Het is een aardig verhaal dat kinderen in feite laat zien hoe kinderachtig ze zich kunnen gedragen. Want als volwassenen hetzelfde gedrag vertonen is het ineens niet zo leuk meer, helemaal niet leuk zelfs. Van zulk gedrag word je doodmoe, ontdekt het drietal. Even chillen is er niet meer bij.
Lotte, Jasper en Felix zetten alles op alles om die twee donderstralen weer gewoon te krijgen. En denk je dat zij dan dankbaar zijn? Welnee, de drie moeten dan ook nog eens meneer en mevrouw Eliot zover krijgen dat ze eindelijk geloven dat zij zèlf al die troep gemaakt hebben.
Ze zijn overigens wel heel bij dat Lotte belooft het aan niemand te vertellen... en dat doet ze ook niet, ze schrijft het gewoon op!


ISBN 9789044829499 | Hardcover | 79 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2017
Leeftijd 8+

© Dettie, 27 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altEureka!
Ingrid Vandekerckhove


Felix zal zich nooit vervelen: hij heeft namelijk een kist die vol zit met spulletjes die wel eens te pas zullen komen, en wat hij daar ook in stopt zijn briefjes met ideeën. Als hij weer eens een dag alleen zal zijn – zijn ouders hebben namelijk een drukke apotheek – vindt hij een briefje waarop staat ‘boetes schrijven’.
O ja! Dat was een leuk idee, hij gaat politieagent spelen. Hij maakt zichzelf maar meteen commissaris en betrekt Lotte, zijn buurmeisje, als assistente bij zijn bezigheden. Iemand die een zak op de stoep heeft laten staan, kinderen die hun fietsen ergens hebben neergegooid waar dat niet mag: hij schrijft een briefje, waarop ook staat dat de boetedoeners het geld kwijt kunnen in de bus bij zijn huis. Hij spaart namelijk voor die ene fiets uit de advertentie.


Maar dan scheurt er een onbekende auto door het dorp. Die gaat zo hard dat bekeuren niet lukt. Wat een mazzel dat de twee kinderen de auto even later stilstaand aantreffen. De bestuurder is niet bepaald aardig, en Felix en Lotte ontdekken dat hij ook nog slecht is. Er is iets met de oude molen, waar zij hun geheime hut hebben. Die slechterik mag zijn zin niet krijgen!


Er komen nog twee oude bekenden voor in het boek, zij het niet zo prominent dit keer. Nu is het de vader van Lotte die mee mag doen. Hij is archeoloog, en al jaren op zoek naar de overblijfselen van een klooster.


Na Super! kon dit tweede avontuur van Lotte en Felix gemakkelijk tegenvallen. Super! was namelijk superleuk: origineel en toch met bekende typetjes. Hoe zou een tweede avontuur zijn?
Het idee vond ik iets minder leuk, maar de uitwerking is weer helemaal geslaagd. Het gegeven van een geheim in een dorp, een archeoloog die zoekt naar overblijfselen, is niet zo origineel, maar die waaghals van een Felix die zijn buurmeisje Lotte onweerstaanbaar mee zuigt in zijn avontuur steelt de show. En deze keer is het absoluut zeker dat er een volgend avontuur komt, dus wacht ik weer in spanning af.


Ingrid Vandekerckhove is als schrijfster van plan elk kind aan het lezen te krijgen: ‘Kinderen willen spanning, herkenbaarheid, vaart, helderheid, humor. Al deze ingrediënten gebruik ik om boeken te maken op maat van de jonge lezer. Ik kies bewust voor een sobere, heldere stijl en voor dunne en rijkelijk geïllustreerde boekjes, want dikke boeken schrikken vele kinderen af.’
Daar is niets mis mee, en ze slaagt helemaal in haar opzet.


ISBN 9789044828580 | Hardcover | 88 pagina's | Uitgeverij Clavis | december 2016
Met zwart-wit illustraties van Hiky Helmantel | Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 2 januari 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altSuper!
Ingrid Vandekerckhove

‘Lotte, je bent superder!’


Lotte zit met een spannend stripverhaal in een hoekje van de supermarkt. Wat is dat boek lekker spannend, ze wil zelf ook wel met een tijdmachine mee! Als ze het boek dichtslaat, zoekt ze Mama. Maar waar is die? En hoe kan het dat ze helemaal niemand ziet, en dat de lichten uit zijn? O jee, mama is haar vergeten. Ze zit opgesloten. In de supermarkt.


Lotte is wel een beetje bang, en ze schrikt dan ook vreselijk als er plotseling een gedaante verschijnt, die ‘oeaah!’ roept. Het is Felix! Haar buurjongen! Hoe kan die nu ook toevallig opgesloten zitten! Maar bij Felix ligt het verhaal even anders. Hij is niet vergeten, en hij voelt zich prima in de winkel waar hij alles voor het pakken heeft. Dat doet hij dan ook: hij snoept er op los, en haalt op de speelgoedafdeling speelgoedpistooltjes. Hij is jarig vandaag, zegt hij en leeft zich uit.  En net als Lotte zich er bij neer legt dat ze samen zullen moeten wachten tot de volgende morgen, klinken er stemmen:


‘He baas, ik lust wel een biertje. Hier…’
‘Nu niet, sufferd. Eerst het geld! Naar de kassa!’

Nu schrikt Felix ook, maar meteen als hij beseft wat er gaat gebeuren, weet hij ook raad. En terwijl Felix meer bravoure dan wijsheid is, is Lotte juist de slimste van de twee. Een spannend maar ook erg grappig avontuur volgt…


Erg realistisch is dit verhaal niet, maar het is Super Leuk! En dat is eigenlijk veel beter.  Dat zie je al aan de omslag, heel leuk getekend – zoals ook de zwart-wittekeningen in het boek – door Hiky Helmantel.  De hoofdstukken zijn kort, en de taal - inclusief de vreemde woorden die Felix verzint - is voor kinderen vanaf 8 jaar soms een uitdaging.


Ingrid Vandekerckhove (1969, Gent) schreef haar eerste verhalen toen ze elf was. Ze studeerde Germaanse filologie aan de KU Leuven, en schrijft, vertaalt en droomt van leuke boeken. Dit is haar eerste kinderboek, en ik vind dus zeker dat er meer avonturen van Lotte en Felix moeten volgen!

ISBN 9789044827095| hardcover| 72  pagina's | Uitgeverij Clavis| augustus 2016
Illustraties van Hiky Helmantel. | Leeftijd vanaf 7 jaar

© Marjo, 14 december 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER