Hobby en Vrije tijd

Burgermeester
kookboek
Dion Eggen, Justus W. de Nijs & Vincent van Olphen

Burgermeester is een idee van drie Amsterdamse schoolvrienden, op zoek naar goed, eerlijk en betaalbaar eten.
De drie vrienden vroegen zich namelijk af waarom je nergens échte hamburgers kunt eten. De fastfoodhamburger is overal te koop maar waarom is er zelden een echt goede en lekkere hamburger te bestellen? Het idee voor een restaurant speciaal voor hamburgers was geboren.
Ze gingen op zoek naar de beste ingrediënten, met andere woorden op zoek naar kwaliteitsvlees, vers gebakken brood en zelfgemaakte garnituren en sauzen zonder toevoegingen. Het restaurant werd geopend en kreeg de naam Burgermeester. Vijf jaar later bleek het idee een schot in de roos en nu kunnen we dankzij dit boek zelf ook die hamburgers maken.

Het boek begint met het brood dat zelf gebakken wordt. Dat brood moet aan speciale eisen voldoen want het brood moet de hamburger niet overheersen maar ondersteunen. Het mag niet te hard en te zacht zijn. Kortom het is nog een hele kunst het juiste hamburgerbroodje te bakken. Maar in dit boek wordt via foto's en tekst nauwgezet verteld hoe je zo'n perfect hamburgerbroodje kunt maken.
Natuurlijk wordt er verse sla gebruikt maar ook de mayonaise wordt zelfgemaakt. Maar er worden ook enkele mayonaisemerken genoemd die ook uitstekend voldoen. En dan volgt nog de ketchup. Volgens de schrijvers geven zij het recept van de lekkerste ketchup die er is.

De hamburgers zelf worden onderverdeeld in hamburgers van rundvlees, lamsvlees, gevogelte, wild, vis en vegetarische hamburgers.
De runderhamburgers worden van goed rundergehakt gemaakt. Voor de luxe recepten wordt het gehakt zelfgemaakt van mager vlees.
Dit houdt in dat je geen kant en klaar gehakt koopt maar het vlees fijnsnijdt.
Er staat zelfs een hamburger met ganzenlever en truffelmayonaise in. Er wordt bij verteld hoe ganzenlever verkregen wordt, veelal door dwangmatige voeding, maar je kunt ook de veel duurdere 'natuurlijke' ganzenlever kopen, wat ook aangeraden wordt omdat het gewoon beter van smaak is.
De lenteburger met witte asperges, pancetta en hollandaisesaus lijkt me gezien de ingrediënten ook erg lekker, en alles is vers natuurlijk.
Van lamsvlees worden ook verrassende broodjes hamburger gemaakt. Wat te denken van een berberburger? Waarin 'ras el hanout' (Mix van Marokkaanse specerijen) gebruikt wordt en humus-yoghurt-mayonaise.
Bij het hoofdstuk gevogelte komen o.a. de pekingeendburger en kalkoenburger voorbij vliegen.
Onder wild wordt ook big, kangoeroe en struisvogel verstaan. De kangoeroeburger wordt met witlof, appel en bosui gemaakt.
Zelf was ik erg benieuw naar de vegetarische burger omdat vegetarisch eten toch nog vaak een ondergeschoven kindje is in kookboeken.
Er staan zes recepten voor een vegetarische burger in, net zoveel als hamburgers van rundvlees en gevogelte dus dat valt alles mee.
Vooral de manchegoburger met kweeperencompote, de geitenkaasburger met mangochutney en de falafelbruger met gegrilde groenten en parmezaan spreken me erg aan. Daarnaast staat er nog een recept in voor een linzenburger met rode pesto, een pompoenburger met hazelnoot, spinazie en gorgonzola en een spinazieburger met atjar in.
De visburgers doen je ook watertanden. Wat te denken van een sushiburger of een tonijnburger met zeekraal en limoenmayonaise?

De zeer aantrekkelijke recepten worden duidelijk uitgelegd en waar nodig staan er foto's bij zodat er niets mis kan gaan.
Naast de recepten voor de hamburgers staan er erg smakelijke groenten- en sausrecepten in het boek.
Alle hamburgers en ingrediënten zijn bovendien erg mooi gefotografeerd door Valentine Harmsen.
Voor de liefhebbers van hamburgers én bijzondere recepten is dit boek echt een must have.

ISBN 9789048812011 Hardcover 192 pagina's Uitgeverij Carrera december 2011

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De keuken van Kranenborg / Winter
Een culinaire biografie
Robert Kranenborg

Deze culinaire biografie is de eerste uit een serie van vier. Het moge duidelijk zijn dat deze serie verdeeld is in de vier seizoenen.
Robert Kranenborg start met de winter omdat ze zowel de afsluiting van het oude jaar als ook de start van een nieuw jaar in zich meedragen, het jaar begint en eindigt met de winter.
Kranenborg schrijft in de inleiding dat het eerder een boek over koken is dan een kookboek. De doelgroep is de betere amateur en de jonge professional. Bij voorkeur kent de lezer de keuken al. Een boek voor kookenthousiastelingen die maar vier specialiteiten hebben en 'de rest' bij wil leren. Maar ook voor diegene die al een behoorlijk repertoire heeft van een twintigtal gerechten maar een honger heeft naar meer kennis. Kranenborg gaat ervan uit dat zijn lezers een zekere vakmatige voorkennis hebben, maar... zo stelt hij, aan gebrekkige voorkennis kun je ook veel doen.

In deze culinaire biografie neemt Robert Kranenborg ons mee op reis langs´zijn´restaurants, startend bij restaurant Het Posthuis, het restaurant van zijn ouders gelegen naast paleis Het Loo. Het Posthuis bood een lokale keuken zoals; schnitzels, varkenshaas, tournedos, kalfslever met gebakken uien, bitterballen van zwezerik, nierbroodjes etc. Als jochie van tien mag Robert voor het eerst meehelpen in de keuken en dat heeft hij geweten! Vader John leidde de keuken met harde hand. Vader was zeer streng en een man van weinig woorden. Robert diende er te zijn en geen smoesjes hebben omdat hij op stap wilde met zijn vrienden. Vader wilde geen geklets in de keuken en fouten moesten niet gemaakt worden. Later voerde Robert een zelfde streng regime in zijn keuken en ook tegen zijn kinderen stelde hij zich daar zakelijk op.
Op zijn vijftiende had hij al een flinke verantwoordelijkheid in het restaurant. Meer verantwoordelijkheid geven was zijn vaders manier van complimenten geven. Ook dit nam Robert over. Het vertrouwen dat daaruit sprak zei meer dan een mondeling compliment. (De latere leerlingen van Robert wisten, als ze meer mochten doen met meer verantwoordelijkheden dan deden ze het goed.)

Maar Robert moet en wil verder en kreeg via zijn vader zijn eerste echte baan bij á-la-carte-theaterrestaurant van Schouwburg Orpheus in Apeldoorn. Daar werkten vijftien koks met elk hun eigen specialiteit. Bij Orpheus leerde hij enorm veel en werkt daar twee jaar. Dankzij deze werkopleiding in het als uitstekend aangeschreven restaurant kan hij zonder de kokschool te doorlopen verder komen in het restaurantwezen.
Hij werkt in restaurants als L'Oustau in Avignon, Péniche ile de France (1 ster) en Le Grand Véfour (3 sterren) in Parijs, La Cravache d'Or (2 sterren) in Brussel tot in 1992 het enorme Amstel hotel waar hij zelf de leiding heeft. Tussen 1997 en 2000 ontving hij daar twee Michelinsterren. Daarna start hij samen met John Vincke aan het Vossius restaurant, wat helaas mislukt. Gelukkig kreeg Kranenborg een contract aangeboden door Joop van den Ende als executive chef de cuisine bij Le Cirque (onderdeel circustheater Scheveningen) waar hij eveneens een Michelinster voor weet te verwerven.
Het is meer dan interessant om over de gang van zaken (en de discipline) in deze grote restaurants te lezen maar ook hoe Robert door hard werken en nieuwsgierigheid en lef langzamerhand als uitstekend kok bekendheid krijgt in binnen en buitenland.

Duidelijk wordt ook hoe Kranenborg zijn werk benaderd. Met veel liefde vertelt hij over het steeds opnieuw willen leren en experimenteren, hij heeft ook altijd een notitieboekje bij zich voor eventueel opkomende ideeën. Je voelt het respect voor de ingrediënten en het kookproces maar ook zijn respect voor zijn leermeesters die hem mede gemaakt hebben tot wat hij nu is. Kranenborg breekt ook een lans voor duurzaam voedsel, er is zelfs een plaatje in het boek waar je aan kunt krabben zodat je kunt ruiken hoe verse vis ruikt...
Robert bespreekt de ingrediënten die natuurlijk altijd vers moeten zijn en kun je niet onder blikvoedsel uit neem dan het beste en leg een mooie 'ijzeren voorraad' aan. Een paar groentes, zoals witlof, worden uitgebreid besproken en er staan enkele bereidingswijzen bij. Verder staan verspreid over het boek recepten en bereidingswijzen met allerlei verrassende invalshoeken. Natuurlijk zijn dat recepten met ingrediënten die voornamelijk in de winter gegeten worden. Maar...

"Dat recept is beslist niet heilig. Je moet op basis daarvan andere eigen gerechten gaan koken en fouten maken, is dat erg? Welnee! Je moet juist fouten maken om tot een beter begrip van garingsprocessen te komen en misschien wel om zo - het zal niet de eerste keer zijn - nieuwe gerechten te creëren."

Door het boek heen staan mooie tekeningen in grijstinten van de restaurants maar ook van ingrediënten en personen die belangrijk zijn (geweest) voor Robert Kranenborg. Ook apart zijn de commentaren van enkele werkgevers en werknemers van Robert. Allen prijzen zijn vakmanschap, allen hebben het over zijn ijzeren regels in de keuken, alleen waarderen Kranenborg ook al was hij niet altijd even makkelijk. Dat laatste vergeven ze hem graag want allen weten waarom hij die dingen deed en zei. Het was uit pure liefde voor zijn vak.
Het is inderdaad een culinaire biografie geworden dat bovendien erg prettig leest. Een biografie over een interessante, bevlogen vakman. Het enthousiasme over zijn werk straalt je van elke bladzijde tegemoet. Op naar het volgende deel...

ISBN 9789048809370 Hardcover met leeslint 243 pagina's Uitgeverij Carrera december 2011

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het Nederlands viskookboek
Bart van Olphen

Voor mij ligt een kloek boek dat prachtig is vormgegeven. Als je het doorbladert zie je de mooiste foto's voorbij komen. Maar het is niet 'alleen maar' een kookboek. Bart van Olphen is een bevlogen mens en wil niet dat over dertig jaar geen vis in zee meer te vinden is. Hij opende in oktober 2002 een viswinkel waar ook aanverwante zaken verkocht werden zoals bakolie, passende wijnen, azijn, visconserven etc. Het werd een succes en er werden meer filialen geopend. Hoe meer Bart van Olphen zich in vis verdiepte hoe meer hij wilde weten over de achtergrond. 'Ik wilde niet zomaar tong, nee, ik wilde tong van een visser die een visie op zijn visserij had.'
Besloten werd om zoveel mogelijk vis te verkopen die gecertificeerd was met het MSC-keurmerk (Marine Stewardship Councel) voor duurzame visserij. Het MSC keurmerk is het enige wereldwijde en onafhankelijke label dat voldoet aan de richtlijnen van de Wereldvoedselorganisatie van de Verenigde Naties (FAO) voor visserijcertifictering en de ISEAL Gedragscode voor het Zetten van Sociale en Milieustandaarden. Visserijen krijgen het MSC-certificaat als zij kunnen aantonen dat de visserij niet bijdraagt aan overbevissing, dat eventuele schade aan het zeemilieu is geminimaliseerd en dat de vangstgronden goed worden beheerd.
Naast het MSC keurmerk is er de viswijzer die aangeeft welke vissoort het goed doet en welke het moeilijk heeft.
In 2007 ontving Barts winkelketen als eerste keten op het Europese vasteland het MSC-keurmerk. De winkels fungeren als een brug tussen de consument en de visser. In 2009 kwam het eerste kookboek van Bart van Olphen uit dat bekroond werd met een 'Gourmand best Cookbook of the World Award'. En nu, twee jaar later, is er dit mooie kookboek. Wat dit kookboek anders dan andere kookboeken maakt is dat Bart van Olphen de vissers opgezocht heeft en met hen het water is opgegaan. Elke visserij heeft zijn eigen vangstspecialiteit, de een vist bijvoorbeeld voornamelijk op mosselen en kreeft, de ander op brasem of schol etc.

In duidelijk ingedeelde hoofdstukken per vissoort worden we voorgesteld aan enkele vissers die deze soorten vangen. Te beginnen in Yerseke waar Bart van Olphen meegaat met kreeft-, mossel- en oestervissers. Via erg mooie foto's zien we hoe dat in zijn werk gaat maar ook is er eerst een tekst waarin de vissers voorgesteld worden. Het zijn vissers in hart en nieren en ze vertellen over hun vissersleven en hoe ze uitkwamen op bijvoorbeeld mosselvissen.
Daarna volgen heerlijke mossel-, oester- en kreeftrecepten waar geen hele waslijst aan bijzondere ingrediënten voor nodig zijn, maar kruiden en spullen die bijna iedereen in huis heeft zoals boter, azijn, knoflook, mosterd, peper etc.

Dan varen we door naar Bergen op Zoom waar tot mijn grote verrassing op anjovis gevist wordt. Bij dat visje denk je nooit aan de Nederlandse wateren maar eerder aan de helderblauwe zee bij Spanje of Portugal. Het is wel de laatste anjovisserij in Nederland en het anjovisseizoen duurt maar zes weken. Ook hier wordt in de tekst uitgelegd hoe het vissen op de visjes in zijn werk gaat. Ze vissen met weren, dat zijn v-vormige fuiken, die nog met de hand aan boord gehesen worden. Op de foto's is goed te zien hoe het in zijn werk gaat. De vis wordt door hen zelf ingemaakt met zout en deze visjes schijnen heel wat beter te smaken dan de ingeblikte anjovisjes die voor een prikkie te koop zijn in de supermarkt. Natuurlijk volgen weer heerlijke recepten met anjovis maar ook recepten voor het bereiden van makreel en geep die vaak eveneens in de netten van de anjovissers terecht komen.

De reis zet zich voort tot we uiteindelijk via Scheveningen en het IJselmeer arriveren in Lauwersoog. Op deze hele Nederlandse tocht maken we kennis met vissers op zeebaars, haring, schar, tong, pijlinktvis, garnalen, spiering, noordzeekrab, schol, snoekbaars, brasem, bot, harder en kokkels. Bij elke vissoort staat een verhaal over de manier van vangen en hoe gezorgd wordt dat het de natuur niet verstoord raakt. En bij elke vissoort staan de heerlijkste recepten.
Ik heb echt genoten van dit kookboek, de recepten moeten nog uitgeprobeerd worden maar ongetwijfeld zullen ze prima zijn gezien de aandacht en liefde die er aan de herkomst van de vis en de uitvoering van het boek besteed is. Alles ziet er heel mooi verzorgd uit, de foto's van Jaap van Rijn en Leonard Fäustle (Urk) zijn schitterend en tonen goed hoe natuurvriendelijk er gevist wordt.
De teksten van Bart van Olpen zijn zo bevlogen, enthousiast en stimulerend dat je daardoor alleen al met heel andere ogen en veel respect naar vissers kijkt. Daarbij nog die heerlijke recepten, wat wil een mens nog meer! Echt zo'n kookboek dat een favoriet bezit zal blijken voor iedere visliefhebber.

ISBN 9789048809813 Hardcover 321 pagina's Uitgevrij Carrera november 2011

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Ma-ak!
Stijlvolle ideeën voor je interieur
Jorine Tieleman

Jorine Tieleman is binnenhuisarchitecte en heeft vijf jaar lang voor de ontwerpstudio van Jan de Bouvrie gewerkt. In 2003 is ze zelfstandig verder gegaan in de binnenhuisarchitectuur.

Toen Jorine Tielemans tien jaar geleden zwanger raakte van haar eerste dochter Claire kreeg ze het advies wat rustiger aan te gaan doen. Maar het woord stilzitten komt in haar woordenboek niet voor dus begon ze met iets wat ze zittend kon doen en dat was haken en breien. Ze maakte slofjes, een dekentje, een tasje etc. en kon niet meer stoppen. Op ieder moment van de dag vond ze wel even tijd om een lapje te haken of te breien.
De tweede zwangerschap versterkte het nestgevoel en toen de tweeling Luc en Ella geboren werden waren er mooie kleertjes en dekentjes in vrolijke kleuren van prachtig katoen.
De liefde voor haken, breien en later vilt is nooit meer overgegaan en heeft geresulteerd in het boek getiteld Ma-ak!.
Het prettige is dat er wel bepaalde wol etc wordt geadviseerd maar gelijk wordt er gemeld dat winkels als Zeeman en Wibra ook uitstekend materiaal hebben voor kleine prijsjes. Dus geen commercieel gepush voor het eigen merk/bedrijf zoals in andere hobbyboeken wel eens gebeurt.

Natuurlijk begint het boek zoals alle brei- en haakboeken met de techniek. Wat is recht, wat is averecht breien en hoe haak je lossen, stokjes etc.
Maar daarna begint het brei- en haakfeest pas goed, te beginnen met een gehaakt rond poefje en gehaakt kussen voor een krukje. En dan komt er voor mij iets heel nieuws aan de orde... arm-breien! Helaas wordt alleen de techniek getoond, niet het resultaat waar ik wel benieuwd naar ben.
In het boek staat bijv. hoe je fotolijstjes, lampenkapjes en kruidenpotjes van vilt kunt maken en gehaakte manden, onderzetters en een bijzondere gebreide theepothoes van heel grove dikke wol.
Apart zijn de laptop en telefoonhoes die gebreid zijn van gemêleerde wol met ingebreide kabelsteek.
Er staan in verhouding veel plaids/spreien in het boek; een plaid in de snelle 'luie wijven' -steek, een gebreide kinderplaid met 'verstopvak', een plaid/sprei van stukken vilt, en een gehaakte babysprei in de bekende gehaakte vierkantjes die later aan elkaar gezet worden.
Het enige waar ik nogal giechelig van werd is de taartvormhouder van vilt met bijpassende vilten randjes die je om een glas kunt doen, te gebruiken bij bijvoorbeeld een picknick. Tja, wellicht ben ik daar nu net te nuchter voor.
Maar de gehaakte feestslinger is wel erg leuk. Ook de slinger van vilten vlaggetjes toont heel feestelijk. Natuurlijk staat er ook de grote rage van dit moment in... gebreide kerstballen.

Wat me telkens weer opvalt in dit soort boeken is dat veel gehaakte en gebreide spullen natuurlijk met dezelfde technieken worden gemaakt maar het is vooral de toepassing van het gebruikte materiaal dat het al dan niet tot iets bijzonders maakt. Bepaalde toepassingen in dit boek vond ik erg verrassend zoals de theepothoes, de vierkante gehaakte poef, de effen kerstballen die puur door het gebruikte materiaal mooi zijn geworden of de gehaakte opbergmand van heel dikke wol. Sommige dingen doen mij persoonlijk wat minder zoals de laptophoes of telefoonhoes of gebreide windlichthoesjes. Dat is gewoon omdat ik niet houd van hoesjes om dingen heen, maar dat neemt niet weg dat de ideeën wel erg apart en leuk zijn.
De gehaakte babyplaid en bijv. het kussenhoesje voor een krukje zijn niet vernieuwend maar zien er door de gebruikte kleuren wel heel eigentijds en aantrekkelijk uit. De uitleg is duidelijk, soms is er alleen tekst, soms staat er tekst met foto's bij een werkstuk.
Het hele boek is een mix van oude en nieuwe technieken en materialen die in een modern jasje zijn gestoken, het resultaat is een boek boordevol haak- brei en vilt ideeën dat bovendien mooi om te zien en leuk om cadeau te geven is.

Zie ook http://www.ma-ak.nl

ISBN 9789043914338 Paperback met flappen (met centimeterrand) 79 pagina's | Tirion Creatief | november 2011
(Bij het boek worden vier breinaaldjes voor o.a. het rondbreien geleverd)

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

Hooked unlimited
Knooopen met Zpagetti
Geesje Mosies en Daphne Honsbeek

Van Zpagetti had ik nog nooit gehoord. Nieuwsgierig als ik ben wilde ik wel eens weten wat het is. Gelukkig bestaat er internet en na even googlelen las ik het volgende:

Hoooked Zpagetti is gemaakt van een kwalitatief hoogwaardig en duurzaam restmateriaal uit de mode- en textielindustrie.
Zpagetti is een draadstof om makkelijk en snel mee te haken, breien of knopen op XXL-formaat. Dit is mogelijk omdat zpagetti van stevige stretchmaterialen is gemaakt. De doorsnede van zpagetti draadstof ligt gemiddeld tussen de 1 en 2,5 centimeter, zodat je supergrote haaknaalden of breinaalden nodig hebt. Hiermee maak je in een handomdraai unieke eindresultaten in je eigen stoere en moderne Hoooked stijl.

Er blijkt een hyves pagina over te bestaan. En er is zelfs een heel eigen website over Hooked Zpagetti. Het blijkt dus en rage te zijn die volledig aan me voorbij is gegaan, shame on me. Het materiaal doet me een beetje denken aan de lintjes waar vroeger de prachtigste truien mee gebreid werden, alleen is Zpagetti dus van rekbaar materiaal gemaakt in tegenstelling tot de lintjes.

In dit boek worden allerlei toepassingen met Zpagetti getoond. Te beginnen met een zomergordijn/vliegengordijn.
Dit keer wordt er niet gehaakt of gebreid maar geknoopt. De macramétechnieken zijn in een nieuw, fleurig jasje gestoken. Geen naturelkleurig of bruin en oranje touw zoals in de jaren zestig van de vorige eeuw gebruikt werd maar frisse, vrolijk gekleurde textieldraden waardoor alles er heel eigentijds uitziet. Dankzij heel duidelijke foto's en tekeningen kun je goed zien hoe de knopen gemaakt moeten worden.

De kinderhangmat van lavendelblauw Zpagetti is prachtig om te zien. Ook hiervoor wordt, net als bij het gordijn, de verspringende weitasknoop gebruikt. Bij de hangmat kun je ook een rond kussen knopen. De toepassingen en de variëteit aan knopen zijn natuurlijk enorm. Je kunt van alles knopen van Zpagetti. In dit boekje zien we daar enkele voorbeelden van zoals een poef, tafelloper, diverse tasjes en allerlei frutsels van restjes Zpagetti zoals een sleutelhanger in scoubidoutechniek, maar ook een badmat en zelfs een zitting voor een krukje.
Er zijn eerder al twee boekjes over Zpagetti uitgekomen, getiteld Get Hoooked en Helemaal Hooked.
Het is een vlot, fris boekje waarin op moderne wijze duidelijk gemaakt wordt wat je o.a. met Zpagetti kunt knopen.

ISBN 978-90 4391 435 2 Paperback 64 pagina's Tirion Creatief 3 oktober 2011

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Smart Cooking Compleet
Julius Jaspers

Op de cover staat een vriendelijk lachende man met een enorme garde in zijn hand. Op zijn koksjasje staat Julius en deze Julius Jaspers heeft als motto:

lekkere recepten
een gedegen voorbereiding
en een snelle afronding

Met andere woorden... Koken is leuk, maar het moet ook leuk blijven.
Het moet zo zijn dat als vrienden komen eten, jij je met die vrienden bezighoudt en niet de hele avond in de keuken staat. Want niets is leuker dan koken voor virienden en dat samen op te eten. De vele recepten in dit boek zijn daar ook op gericht. De meeste gerechten kosten zo'n 20-30 minuten aan bereidingstijd. Ook staan er veel gerechten in die je ruim van tevoren kunt maken.

Het boek is duidelijk gericht op het ontvangen van mensen. De recepten zij voor 6 personen en het boek begint met snacks die je kunt aanbieden ruim voor aanvang van het diner maar je kunt ook de snacks als complete maaltijd gebruiken.

'Lekker fingerfood, een mooi glas en je hoeft eigenlijk niet meer te eten. Die Spanjaarden hebben dat goed begrepen, maar ook elders in de wereld wint het snacken aan populariteit.'

Zelf ben ik helemaal weg van de courgettechips met pecorino (Italiaanse schapenkaas) het ziet er prachtig uit, is makkelijk te maken en de smaak is heerlijk! Maar ook de krokant gebakken olijven vind ik bijzonder, dat kende ik nog niet evenals de wentelteefjes met garam marsala (Indiase specerijenmix) en gerookte zalm. - Deze recepten worden zeker ook een keer uitgeprobeerd. - Er staat voor ieder wat wils; vegetarische-, kaas-, vis- en vleessnacks en allemaal zien ze er heerlijk uit.

Via de (maaltijd)salades. 'Een salade is een heerlijk manier om een menu te beginnen' schrijft Julius Jaspers, komen we aan bij de koude en warme voorgerechten. Wat te denken van gemarineerde viskebabs of gegrilde aubergine met yoghurt en munt of spicy garnalenkroketjes of tonijnspiesjes met avocado en limoen. Het water loopt je in de mond bij deze heerlijke voorgerechten. En natuurlijk ontbreekt de soep niet. Heerlijke oriëntaalse soepen met noedels, gember of kokos, vissoepen of de heerlijke 'Hollandse' uiensoep. Wat zal het worden? Keus genoeg.

En dan natuurlijk de hoofdgerechten met keus uit vis- vlees- of vegetraische gerechten. Deze laatste zijn échte vegetarische recepten en niet het geijkte gepaneerde plakje kaas of vegaburger die veel gewone restaurants aanbieden als vegetarisch gerecht. Er staat een heerlijke Marokkaanse tajine in en een curry van courgette maar ook de sobanoedels met korianderpesto zien er zeer aantrekkelijk uit. Bij de vis en vleesgerechten zie ik tot mijn grote plezier ook Vietnamese, Indonesische, Chinese en Indische recepten. Rendang is al jaren mijn favoriet en ook hiervan staat een erg goed recept.

Leuk is dat er een apart groentenhoofdstuk is. Vaak wordt in een kookboek de aanbevolen groente bij het vlees- of visgerecht genoemd maar in dit boek krijgt groente de verdiende aandacht. Er staan prachtig geserveerde aardappelkoekjes in en friet van selderijknol (spotgoedkoop en heel leuk om te zien) maar ook gado-gado (Indonesisch groentegerecht met dunne satésaus) gewokte asperges en/of sperziebonen, gratin van prei, allerlei soorten puree en stamppotjes etc.
Ook de vinaigrettes en sauzen ontbreken van wortelvinaigrette tot gorgonzolavinaigrette en van mayonaise tot satésaus in met exact dezelfde ingrediënten als in het geweldige familierecept dat ik ooit kreeg van een Indonesische vriendin. Alleen gebruik ik geen Surinaamse pindakaas maar gewone, zonder sambal. (Julius Jasper meldt ook dat hij niet alle recepten zelf bedacht heeft)

Tja en dan mijn favoriete hoofdstuk... de nagerechten... Wentelteefjes met mango, heftige chocoladetaart, kokosbommen, yoghurtijs met vijgen, Mascarpone met karamel en kersen, frambozen in gelei met rozenwater, de prachtige aardbeien in de sneeuw... limoncellotraat met blauwe bessen, je kunt het allemaal aan me kwijt en de rest wat in het boek staat ook.

Kortom, een lekker en inspirerend kookboek met niet te moeilijke recepten maar wel een mooi eindresultaat. Het enige minpuntje, maar dat is persoonlijk, is dat in het register de recepten op 'naam' staan. Ik mag graag op ingrediënten zoeken in plaats van me moeten afvragen wat Conejo con ajo (konijn met knoflook) is of Op Chinese wijze gemarineerd varken bij de o vinden in plaats van bij de v van varkensvlees. Gelukkig is alles wel onderverdeeld in de genoemde hoofdstukken dus helemaal onduidelijk is het niet.
Vermoedelijk gaat dit kookboek door ons veel gebruikt worden, het voornemen is tenminste elke week één recept uit dit boek te maken.

Julius Jaspers houdt overigens dagelijks een erg leuk blog bij, zie http://www.smartday.nl

ISBN 9789048811090 Paperback met flappen 333 pagina's Uitgeverij Carrera, december 2011
Met voorwoord van Robert Kranenborg

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Duidelijk koken met Sandra
Sandra Cornelissen

Sandra Cornelisse geeft kookles aan jongeren met een stoornis in het autistisch spectrum. Met de reacties van haar leerlingen heeft ze de bereiding van de gerechten tot in de kleinste details aangepast. Met andere woorden, het is een superduidelijk kookboek voor iedereen die moeite heeft met recepten lezen of moeite heeft uit een gewoon kookboek gerechten klaar te maken.
Sandra heeft echt overal aan gedacht, voor elk recept kun je een boodschappenlijstje vinden op www.duidelijkkoken.nl Als je dat lijstje uitgeprint hebt kun je kijken wat je al in huis hebt en dat doorstrepen op het lijstje en de rest wat op het lijstje staat kun je dan gaan kopen.

Alle ingrediënten worden in het boek op een heel grote foto getoond en overal staat bij wat het is.
Voordat je begint met koken zie je door middel van tekeningetjes (pictogrammen) wat voor dingen je nodig hebt om het gerecht klaar te maken, zoals; een pan, een bakje, mes, weegschaal , lepel, maatbeker enz. Het is het makkelijk als je van tevoren weet wat je nodig hebt.
Natuurlijk zet je ook alle ingrediënten klaar zodat je tijdens het koken of bakken niet hoeft te zoeken waar iets is.

En dan... aan de slag!
Met allemaal kleine foto's laat Sandra stap voor stap zien hoe je iets kunt maken.
Ze begint met een lekkere ham-groentequiche. Ze laat via de (kleuren)fotootjes zien hoe je het bladerdeeg laat ontdooien, hoe je een springvorm in moet vetten, hoe je het plasticfolie van het bladerdeeg haalt, hoe je de springvorm met het bladerdeeg moet bekleden. En dan hoe je de ham in blokjes moet snijden, en stap voor stap hoe je de broccoli en de paprika schoon moet maken. Hoe je uien snijdt enz.
Kortom, op de foto's is héél duidelijk te zien hoe je alles moet doen.

Ook de chili con carne met rijst, waar veel ingrediënten in gebruikt worden, is op deze manier uitgelegd. Je ziet stap voor stap op de foto's hoe je bijvoorbeeld wortelen en bleekselderij in kleine blokjes moet snijden, hoe je de kruiden moet mengen, hoe je de kidneybonen in een vergiet afspoelt. Hoe je rijst moet koken en afgieten en hoe heerlijk het eten er uitziet als het klaar is!
De sambaleieren met sperziebonen en rijst zien er ook al zo lekker uit en ga ik zeker een keer maken evenals de tagliatelle met spinazieroomsaus

Het leuke is dat het geen basiskookboek is waarmee je leert hoe je aardappelen moet koken of sla moet maken maar een kookboek met tien lekkere recepten die je ook goed aan visite voor kunt zetten. Zij zullen dan heerlijk eten en jij hebt geen gestress gehad omdat je het niet goed kon lezen of niet kon volgen wat er bedoeld werd. Zo'n duidelijk kookboek zou veel vaker gemaakt moeten worden zodat veel meer mensen plezier in koken zouden krijgen. De recepten zijn geen doorsneerecepten maar ze zijn ook niet supermoeilijk of heel exclusief.
Ik zie bijvoorbeeld een student dit kookboek ook met plezier gebruiken vanwege de niet dure, behoorlijk gezonde en verse ingrediënten, de duidelijke uitleg én, ook belangrijk, er kan nauwelijks iets mis gaan. Bovendien is het resultaat heerlijk.
Een fantastisch idee om op deze manier lekker koken te presenteren. Iedereen die ook maar een beetje moeite met koken heeft zal met dit kookboek heel erg blij zijn.

Zie ook het inkijkexemplaar

ISBN 97890 Hardcover 120 pagina's Uitgeverij SWP juni 2011
Uitstekende fotografie door Esther van Waalwijk

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Zonde & Berouw
Marion Pauw Tom Kellerhuis

Marion Pauw is bekend van haar thrillers Daglicht, Zondaarskind en Jetset ,maar dat ze ook heel goed kan koken, wisten alleen haar vrienden en kennissen. Tom Kellerhuis was jarenlang chef Kunst en Cultuur van HP/De Tijd en schoolde zich om tot chef-kok. Hij doorliep de opleiding in recordtijd en slaagde cum laude. Over zijn werk bij de toprestaurants Halvemaan (Amsterdam) en Tantris (München) schreef hij het zeer prettig geschreven boek Het roer om.
Marion Pauw vroeg eind 2010 aan Tom Kellerman of hij samen met haar een kookboek wilde maken. Tom zei gretig ja en daarna hebben ze een half jaar lang, één a twee keer per week samen gekookt. Het resultaat van deze kooksessies ligt nu voor me. Een groot (A4 formaat) en dik hardcover boek, met prachtige foto's waar het plezier in koken vanaf spat.

De titel is gekozen omdat iedereen het wel kent dat je na een zeer overdadig diner of wijnfeest het gevoel van 'zonde' hebt omdat je weer teveel hebt gegeten en/of gedronken van al dat lekkers. Wat de beide samenstellers van dit boek proberen te laten zien is dat je prima je te buiten kunt gaan aan een heerlijk stuk vlees met roomsaus en chocoladetaart toe als je de volgende dag maar een dag inlast waarbij het voedsel minder belastend is voor je lijf. Kortom, balans zoeken.
In dit boek staan dan ook dertig zeer zondige gerechten en dertig zeer berouwvolle gerechten. Maar eigenlijk is het, volgens de samenstellers, een boek geworden waarin hun favoriete gerechten staan, gemaakt met hun favoriete ingrediënten. Alles wordt bereid met zoveel mogelijk biologisch-, duurzaam gevangen-, scharrel- en streekproducten.
Het boek is opgedeeld in de categorieën Ontbijt, Hapjes, Voorgerechten, Hoofdgerechten, Nagerechten

De recepten voor het ontbijt variëren van Banana Pancakes, smoothies, supergezond ontbijt met o.a.bessen, granaatappel en noten tot Antikatercocktail waarbij ik bij het lezen van het laatstgenoemde recept zat te grinniken omdat in het recept naast o.a. citroen en ahornsiroop, 2 tabletten Alka Seltzer als ingrediënt op het ingrediëntenlijstje staan.

Bij het lezen van de recepten voor de hapjes loopt het water je in de mond, ook hier variëren de recepten van heel eenvoudig te bereiden zoals de komkommersalade of haring met kaviaar naar hapjes die veel voorbereiding vragen zoals de zelfgemaakte bitterballen of ceviche van granaatappel in hoorntjes van filodeeg. Dit laatste ziet er overigens prachtig uit.

De voorgerechten worden ook allemaal even smakelijk en met veel enthousiasme gepresenteerd. Wat te denken van een paddenstoelenravioli met truffelsaus naar een recept uit de keuken van toprestaurant Tantris. Volgens Tom Kellerhuis is het kinderlijk eenvoudig om te maken, het kost alleen wat tijd, maar is het zeer de moeite waard. Ook de asperges in folie, gegaard in hun eigen vocht, zien er heerlijk uit evenals de tonijnpizzaatjes met wasabimayonaise waarbij gebruik gemaakt wordt van verse tonijnfilet en filodeeg.

De hoofdgerechten zijn niet alledaags. Topkok John Halvemaan levert het recept van Luie ossenhaas met ganzenlever of faux gras (het plantaardige alternatief voor ganzenlever) Het is een recept waarvan John Halvemaan zelf zegt: 'het kost een dag om te maken, en een avond om het op te eten.' Het stamppotje van cress op de volgende bladzijde is dan wel iets heel anders maar ziet er even apart uit. Evenals de toch wel exclusieve, beetje bewerkelijke Lobster thermidor met op de volgende pagina de zeer eenvoudig te bereiden citroenkip.

De nagerechten (altijd mijn favoriet) zien er ongekend lekker uit met als ultieme lekkernij de ultieme chocolademouse en de warme bramentaart uit Tasmanië. Ook staat er een recept in van Chocoladeshooter die een ongekende energiestoot moet geven volgens chocolatier en ijsmaker Kees Raat, die het recept leverde.

Kortom een geweldig kook- en kijkboek waaraan duidelijk te zien is dat kosten nog moeite zijn gespaard om het boek en de gerechten zo aantrekkelijk mogelijk te presenteren. De foto's van Valentine Harmsen zijn prachtig en sfeervol. Het leuke van dit boek is vooral het plezier dat iedereen in het koken heeft en dat ook weet uit te stralen.
De recepten zijn zeker niet voor mensen met een kleine beurs, daarvoor zijn sommige ingrediënten toch wel te exclusief maar ze zijn wel zo gepresenteerd dat je met kleine aanpassingen toch deze heerlijke gerechten kunt maken.
Fantastisch prettig kookboek, mede door de toegevoegde teksten bij de recepten waarin verteld wordt hoe ze op het receptidee gekomen zijn of waar ze dat ontdekt hebben etc. Ook een erg leuk boek om cadeau te geven.

ISBN 9789048809745 Hardcover 192 pagina's Uitgeverij Carrera november 2011

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Zeep & zo
Erica en Marina Pels

Dit boekje gaat dus over zeep. Niet over het zelf maken van zeep maar over figuren en ornamenten maken van zeep.
Zoals bijvoorbeeld de mooie rode schoen met hoge hak gemaakt van doorzichtige zeep die op de cover van het boekje te zien is.

Het boekje begint met de materialen die gebruikt moeten worden om de zeepvormen te kunnen maken. Te beginnen met zeep te weten CP (Cold Proces) zeep en Glycerinezeep ook wel smelt- of gietzeep genoemd. Dan de geuren en kleuren waar je uit kunt kiezen, de mallen, uitsteekvormen en smelthouder, thermometer etc. Gevolgd door de algemene werkwijze en technieken die gebruikt worden zoals voor het kleuren van de zeep of het lossen van de mallen. Dit alles staat duidelijk uitgelegd. En na een paar opmerkingen en tips begint het echte werk.

Het wordt meteen groots aangepakt, een badjashanger voor op de babykamer. Het ziet er fraai uit maar qua moelijkheidsgraad krijgt het één ruitje. Hoe meer ruitjes hoe moeilijker het te maken werkstuk is. Maar Erica en Marina Pels beginnen gelukkig met eenvoudige zeepwerkjes. Dit houdt voornamelijk in dat je zeep giet in mallen waardoor je allerlei leuke vormpjes krijgt zoals een zeilbootje, beertjes, hartjes etc.
De paaszeepjes in de vorm van kippen worden ook gegoten en dan komen ook de moeilijker te maken zeepjes aan bod. Zoals de eieren die in een gebroken eierschaal gegoten worden maar daarbij worden verschillende kleuren voor één ei gebruikt. De gele zeepstrik om een paasei heeft een moeilijkheidsgraad van vier en een half ruitje, maar deze ziet er wel kunstig uit. De zeepjes in natuurkleuren zijn ook prachtig geworden.
De rode schoen komt natuurlijk ook aan bod (twee ruitjes) en er liggen prachtige meerkleurige zeepparels bij die je ook zelf kunt maken.
Verderop in het boek staat een mooie glazen schaal met allerlei luxe gastenzeepjes.
Helemaal bijzonder is de handdoek gemaakt van doorzichtige zeep. Het lijkt alsof hij aan een haak hangt en er zit zelfs een ruitpatroon in.
Deze handdoek is weer met een andere techniek gemaakt die overigens duidelijk uitgelegd wordt. Het resultaat is mooi en apart om te zien.

Kortom een boekje waar heel veel verschillende zeepvormen en mogelijkheden met zeep in getoond worden. Dankzij dit laag geprijsde boekje kun je kijken of zeep maken eventueel een nieuwe hobby kan worden, de vele foto's maken dat je de uitleg extra goed kunt volgen.
Prettig hobbyboekje.

ISBN 9789021338866 Paperback 48 pagina's Cantecleer Hobbytopper/De Fontein Tirion juli 2011

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het nieuwe stadstuinieren
Celia Brooks Brown

De schrijfster woont in Londen omdat ze daar als beroepskok, docent en culinair schrijver het beste kan werken. In Londen is alles bij de hand en veel vergaderingen, kookdemonstraties, tv-optredens vinden daar plaats. In Londen zijn ook de nieuwste snufjes te vinden op haar vakgebied. Kortweg, Celia Brooks Brown heeft in Londen een carrière opgebouwd. Maar met de koop van een huis in Noord-Londen veranderde haar leven totaal. Een paar straten verderop stuitte ze op een klein volkstuinenterrein. Belangrijker was echter dat op een bord een telefoonnummer stond, ze kon zich aanmelden voor een tuin! Celia belde en werd op de wachtlijst gezet. Drie jaar later, toen ze al helemaal vergeten was dat ze zich ingeschreven had, ging de telefoon. Ze kon terecht op het terrein en kreeg een stuk grond van 10 x 15 meter toegewezen. En zo kwam het dat Celia ontdekte dat ze een uitgesproken liefde voor tuinieren heeft. Haar 'lappie' ligt tegenover een kerk en een moskee en dichtbij een politiebureau. Het ligt gewoon aan de straat dus, wel met een laag hek er omheen.
Het avontuur kon beginnen. En tot Celia's eigen verbazing merkt ze dat ze geniet van haar volkstuin, van de onverwachte contacten, van het werk, de planten, het experimenteren en van de verrassend rijke smaak die de groenten en het fruit hebben.

Verstand van (vegetarisch) koken had Celia al, ze heeft diverse vegetarische kookboeken geschreven, maar hoe alle ingrediënten gekweekt moeten worden is toch wel een heel ander verhaal.
Vanaf de tijd dat ze weet dat ze de tuin krijgt, heeft ze een 'tuinblik' Ze struint afvalcontainers af en ziet overal potjes, lege bakjes, emmers, stokken, takken etc die ze kan gebruiken voor haar tuin. Vooral de potjes van organisch materiaal hebben haar voorkeur. De grauwe eierdozen met ontkiemde zaden kunnen namelijk met doos en al in de grond gestopt. Geen gepriegel met de tere plantjes, ze blijven zo veel sterker en de dozen verteren vanzelf in de grond. Veel tuinboeken worden er op nageslagen. Bij tuincentra en medetuinders worden adviezen ingewonnen, zaadcatalogi worden verslonden en dan begint het grote avontuur.
Celia besluit een dagboek bij te houden waarin ze het hele jaar door noteert hoe het haar en haar tuin vergaat. Gelukkig maar want daardoor kunnen wij meegenieten van haar belevenissen die ze door de jaren heen heeft ervaren.

Het boek begint met de werkzaamheden die gedaan worden in maart en eindigt met de maand februari als de lente er weer aankomt. Celia begint elke maand met een duidelijk overzicht, verspreid over twee pagina's, met het melden van welke groenten die maand binnen of onder glas, buiten, in bakken of volle grond gezaaid kunnen worden en welke groenten of fruit die maand oogstrijp zijn, daarachter staat een verwijzing naar de recepten waar die groente in verwerkt wordt.
Maar Celia schrijft gelukkig geen star tuinboek waarin op zakelijke manier verteld wordt welke werkzaamheden in die maand moeten gebeuren. Na het overzicht vertelt ze over haar ervaringen in haar tuin, over welke praktische dingen ze al tuinierend te weten is gekomen, waar ze allemaal mee geëxperimenteerd heeft, welke tips ze kreeg van haar medetuinders, wat ze doet om de grond goed vruchtbaar te houden én welke gerechten ze gemaakt heeft van de geoogste groenten en fruit in de vorm van fantastische recepten.
Celia vindt een paar dagen vakantie wel lekker maar halverwege komt het verlangen naar de tuin. Hoe zal alles er bij staan? Zullen de uien niet doorschieten? Kunnen ze al bonen plukken als ze thuiskomen? Is het niet te nat of te droog? Eenmaal thuis worden de koffers neergezet, niet eerst uitpakken of bijkomen van de reis maar onmiddellijk naar de tuin! Pas daarna is er de rust om na te genieten van de vakantie.
Hier spreekt haar ware passie voor het tuinieren uit.
Het is een persoonlijk verhaal geworden dat erg prettig leest, bovendien steek je veel tuinwetenswaardigheden o. Elke (volks)tuinier zal veel plezier aan dit boek beleven.

ISBN 9789052107288 Paperback 208 pagina's | Tirion Uitgevers | oktober 2011

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER