Harry Teernstra

height=Stilstaan bij wat bewogen heeft
Harry Teernstra

In de loop der tijd worden ze vergeten. Met het verstrijken van de jaren gaan ze verloren. Op een gegeven moment weet niemand meer dat het ooit gebeurd is. Waar ik het over heb? Over kleine, bijzondere gebeurtenissen. Over grappige anekdotes en onvergetelijke momenten. Over voorvallen die de geschiedenisboeken niet haalden omdat ze in de beslotenheid van iemands leven plaatsvonden. Volgens Harry Teernstra worden deze verhalen niet voldoende op waarde geschat.

“Veel levensverhalen verdwijnen daarom definitief met de mensen die ze hadden kunnen vertellen. Dat vond en vind ik zo jammer dat ik ze ben gaan opschrijven.”

Het boek bestaat uit vijf delen. Het eerste heet “Ik was een kind” en bevat 34 verhalen. Het eerste verhaal gaat over twee vierjarige jongetjes die er stiekem op hun stepjes vandoor gaan. De wereld blijkt groter dan de straat waar ze wonen. Herkenbaar is het verhaal over oom Barend die zo van borreltjes hield. Vrijwel iedereen kent wel een “oom Barend”. Ook zijn er in het boek onder andere verhalen over vakanties in Friesland, over kanaries en over vader die schoolmeester was te lezen.

Het tweede deel gaat over het Rooms Katholieke leven. Ook al is Harry Teernstra geen praktiserend katholiek meer, door zijn opvoeding roepen de geur van wierook en de klanken van een kerkorgel nog altijd nostalgische gevoelens op. Lief is het verhaal over het vierjarige jongetje dat steevast tot “onze Papa” bad. Een aantal verhalen gaan over het Klein Seminarie in Apeldoorn. Tijdens deze jaren wordt duidelijk dat de auteur over een opstandig karakter beschikt en niet in de wieg is gelegd voor het priesterschap.

Het derde deel van het boek gaat over het soldatenleven. Harry Teernstra verzette zich hevig tegen de dienstplicht en gooide waar mogelijk zijn kont tegen de krib. De verhalen zijn divers, interessant en regelmatig grappig. De laatste twee delen van het boek gaan over het studentenleven en over het volwassen leven. De verhalen over het studentenleven gaan bijvoorbeeld over vriendinnetjes en over het op kamers wonen. De verhalen over het volwassen leven – het zijn er maar liefst 43 - zijn heel divers. De verhalen gaan over het ouderschap maar ook over reizen en over het leven in het algemeen.

Toen ik begon met lezen was ik aanvankelijk bang dat dit soort verhalen vooral leuk zijn voor degenen die het meegemaakt hebben. Van die gebeurtenissen waar je achteraf met zijn allen smakelijk om lacht terwijl degenen die er niet bij waren niet snappen waarom iedereen zo’n pret heeft. Gelukkig waren mijn zorgen onterecht. De verhalen zijn vlot geschreven en leuk en/of interessant om te lezen. Bij Harry Teernstra stel ik me een man met pretlichtjes in zijn ogen voor. Als hij in zijn handen wrijft en de lichtjes in zijn ogen nog eens extra laat twinkelen dan weet je dat hij met een verhaal op de proppen gaat komen. Vervolgens hangt zijn publiek aan zijn lippen want vertellen dat kan Harry wel. Ik stel me het bovenstaande voor omdat het boek deze sfeer uitstraalt.

Harry Teernstra schrijft over zijn wiskundelessen op het Seminarie. Hij blonk er niet in uit en met hoofdrekenen heeft hij nog altijd problemen. Kloppen daarom de jaartallen niet altijd met zijn leeftijd? Of komt dat omdat niet alle verhalen over hem persoonlijk gaan? De verhalen zijn allemaal in de ik-vorm geschreven maar wie de ik-persoon is, laat de auteur in het midden. Dit om herkenning te voorkomen. Ook zijn waar nodig namen, locaties en gebeurtenissen aangepast.

Het enige minpunt aan het boek is dat de vrouwen in de verhalen vooral uit “kontjes” en borsten bestaan. Op een gegeven moment ging dat me tegenstaan.
Een aantal van de verhalen spelen zich in de Achterhoek af wat voor mij als geboren en getogen Achterhoeker een extra dimensie aan de verhalen geeft. Toch zullen mensen uit andere regio’s ook genieten van de vertellingen.

Door het lezen van Stilstaan bij wat bewogen heeft komen eigen herinneringen en verhalen boven. Door de herkenbaarheid van de vertellingen komt het verleden weer tot leven. Geef dit boek eens aan iemand cadeau en wacht geduldig af:  er borrelen vanzelf oude verhalen op.

ISBN 9789089546579 | paperback | 352 pagina's | Elikser B.V. Uitgeverij | augustus 2014

© Annemarie, 4 oktober 2014

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER