www.vierwindstreken.com
Zie ook de recensies op Leestafel over boeken van Hans de Beer & Burny Bos voor jongeren van 0-3 jaar
Kleine IJsbeer en de grote onderzeeboot
Hans de Beer
Alweer het tiende boek over het kleine ijsbeertje Lars. Opnieuw gaat het verhaal over een jong dier dat zijn familie kwijt is net als o.a. in de boeken over poolhondje Nanouk, rendiertje Olivier en ijsbeertje Lars zelf. Dit keer zijn de ijsbeertjes Nena en Nino hun ouders kwijtgeraakt.
Dankzij de opwarmende aarde breken ijsschotsen af en dat gebeurde ook bij de twee beertjes. Zij dobberden in het rond op volle zee totdat de kapitein van een onderzeeboot broertje en zusje ijsbeer oppikte en aan boord nam.
Lars heeft Nena en Nino gevonden dankzij Norbert de teckel, de scheepshond van de onderzeeboot. Norbert brengt Lars stiekem aan boord zodat hij met de kleine beertjes kan praten. Samen met Norbert helpt Lars de beertjes te ontsnappen zodat hij ze weer thuis kan brengen. Lars vindt het wel leuk om de grote broer te spelen maar eigenlijk weet hij ook niet zo goed waar hij naar toe moet. Gelukkig komen ze poolvosje Gijsje tegen die een heel goede neus heeft. Hij ruikt meteen waar de twee beertjes vandaan komen maar dat is wel héél ver weg... Wat nu?
Boeken van Hans de Beer staan garant voor een mooi verhaal en erg sfeervolle tekeningen en ook dit keer stelt hij niet teleur. De afbeedlingen zijn prachtig gedetailleerd. Bijvoorbeeld in de onderzeeboot zie je de gangen met slaapplaatsen, buizen, knoppen en meters. De kleine ijsbeertjes 'wonen' daar op een bed, op de vloer liggen kranten en staan etensbakjes. Heel mooi weergegeven allemaal. Ook grappig is dat de twee kleine ijsbeertjes drijvers dragen want ze kunnen nog niet zwemmen.
Opnieuw een prettig boek. De verhalen over Lars het kleine ijsbeertje geven je, ondanks zijn koude leefomgeving, altijd een heel warm gevoel.
ISBN 9789051161830 Hardcover 32 pagina's | Meander - Vier Windstreken | september 2011
Leeftijd vanaf 4 jaar
Dettie, 11 oktober 2011
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Wie legt het mooiste ei?
tekst: Burny Bos
illustraties: Hans de Beer
Kip Florrie is een bijzonder kip. Ze is niet wit, maar groen! Ze is ook helemaal niet aardig. Ze heeft op alle andere kippen wat aan te merken en zegt dat ook tegen ze. Ze vindt zichzelf veel beter dan iedereen.
De andere kippen vinden Florrie dan ook helemaal niet aardig. Eigenlijk zijn ze een beetje bang voor haar. Florrie vindt dat helemaal niet erg, ze vindt het wel best zo. Alleen Harry Haan trekt zich nergens wat van aan, een kip is een kip, of ze nu groen, wit of bruin zijn, denkt hij.
Hij heeft iets slims bedacht... een ei-leg wedstrijd. Wie volgende week maandag het mooiste ei legt, is de beste kip.
Florrie weet zeker dat zij zal winnen. En dan is het zover, maar het loopt toch even anders dan Florrie gedacht had...
Tja, als je de namen Burny Bos en Hans de Beer ziet dan weet je al, voordat je het boek ingekeken hebt, dat je iets goeds in handen hebt en dat klopt ook nu weer. Hans de Beer staat garant voor mooie, vaak vrolijke, afbeeldingen. Erg grappig zijn de tekeningen van de slapende kippen in het kippenhok en van de kippen die enorm hun best doen om het mooiste ei te leggen. Het zweet parelt van hun kopjes en ze hebben hun ogen dichtgekepen zo hard zitten ze te persen om het ei te leggen. Harry Haan loopt als een (Zonne)koning langs zijn kippen.
Achterin het boek zit nog een knutselverrassing en wel een trekpop voorstellende Florrie, de groene kip.
De tekst is prettig, de zinnen zijn kort en duidelijk. Er staan geen moeilijke woorden in. De zinnen staan boven de afbeeldingen
De letters zijn middengroot afgedrukt. De boodschap is duidelijk, niemand is beter of mooier dan een ander. Opvallend is wel dat Florrie geen groene kuikentjes krijgt, die zijn allemaal geel, dat benadrukt nogmaals dat zij niet de heel bijzondere kip is zoals zij wilde dat iedereen geloofde.
Een boekje dat kan leiden tot praten zonder (voor)oordeel over verschillen in mensen.
ISBN 9789055796649 Hardcover 20 pagina's | De Vier Windstreken | februari 2002 (Herdruk uit 1987)
Afmeting 21,5 x 21,5 cm Leeftijd vanaf 4 jaa
© Dettie, 11 maart 2011
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Bij Familie Mol - de Mol is alles oké
tekst Burny Bos
illustraties Hans de Beer
De familie Mol - de Mol is een heel gewone familie.
Vader Mol - de Mol.
Moeder Mol - de Mol.
De tweeling Stoffer en Streep.
En oma.
Moeder verdient het geld.
Vader maakt het huis schoon.
En hij zorgt voor de kinderen.
Oma is al heel oud.
Ze rijdt in een rolstoel.
De tweeling is gek op oma.
Met haar beleven ze altijd de gekste dingen.
In dit mooie boekje staan zes verhalen over de familie Mol - de Mol.
Het begint met vader die iets leuks bedacht heeft. Hij heeft allemaal sportkleren gekocht. Het zijn kleren om te trimmen. Iedereen trekt gauw de trimkleren aan, behalve oma natuurlijk, en gaan naar de trimbaan. Maar wat hebben ze het heet! De trimkleren zijn wel heel erg warm, ze worden er helemaal plakkerig van. Moeder, Stoffer en Streep gaan lekker verder in hun ondergoed en arme vader loopt nu dubbel te puffen, hij mag achter ze aan hollen met alle kleren!
De andere keer gaat vader met Stoffer en Streep vliegeren, maar wat waait het hard! Stoffer kan de vlieger bijna niet houden. 'Laat maar los' roept vader en Stoffer en Streep mogen niet meer vliegeren van vader. Zo vinden Stoffer en Streep er niets aan. Vader wordt steeds bozer... en stuurt ze zelfs naar huis! Dat vinden ze niet eens zo erg, ze mogen toch niet vliegeren.
Het boekje is er een heruitgave in de Hoera, ik kan lezen! serie. Voorin het boekje staat:
'Met dank aan IWAL instituten voor Dyslexie voor het beschikbaar stellen van het lettertype dat wordt gebruikt in de serie Hoera ik kan lezen!.
Dit lettertype is speciaal bedoeld voor mensen die moeite hebben met lezen.'
Het is inderdaad een erg prettig lettertype. De letters zijn rustig aan je ogen en ook de afmetingen van de letters zijn aangenaam, niet te groot, niet te klein. De zinnen zijn vrij kort maar toch vormen ze wel echte verhalen en die zijn bovendien nog leuk ook.
Daarbij staan de mooie afbeeldingen van Hans de Beer staan afgedrukt. Zoals altijd heeft hij met veel gevoel voor detail de sfeer uitstekend weten weer te geven. Het is echt genieten als je dit boekje leest en bekijkt.
ISBN 978 90 5116 154 0 Hardcover 44 pagina's | De Vier Windstreken | augustus 2010 Leesniveau AVI E4
Formaat: 15,0 x 21,5 cm
Familie Mol - de Mol viert feest
De tekst op de eerste bladzijde is hetzelfde als bij het boekje Bij Familie Mol - de Mol is alles oké.
Ook hier volgen na die introductietekst zes verhalen over de belevenissen van de familie Mol - de Mol.
Ze gaan lekker naar het zwembad waar vader wel een beetje dom doet. En arme vader heeft op zijn verjaardag weinig plezier van het feestje. Hij heeft veel te hard gewerkt aan de schutting voordat de visite kwam. Vader is er heel moe van geworden en is in slaap gevallen!
'Ik schaam me dood', zegt vader.
'De schutting is af,' zegt moeder.
'Dat is ook belangrijk.
'Jawel,' zegt vader, 'jawel.'
Toch zegt hij nog eens: 'Ik schaam me dood.'
Ook een heel leuk verhaal is dat over oma in de sneeuw. Oma beleeft een groot avontuur maar zoals altijd loopt het heel goed en vrolijk af.
En dit waren de avonturen van de familie Mol - de Mol. Er gebeurt van alles en er is altijd wat aan de hand. Maar wat er ook gebeurt, bij de familie Mol- de Mol is alles oké.
ISBN 978 90 5116 155 7 Hardcover 44 pagina's | De Vier Windstreken | augustus 2010 Leesniveau AVI E4
Formaat: 15,0 x 21,5 cm Heruitgave in de serie ‘Hoera, ik kan lezen!’
© Dettie, 6 oktober 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Een ijsbeer in de tropen
Tekst Burny Bos
Illustraties Hans de Beer
Als je dit boek openslaat begin je al te glimlachen. Op de prachtige lichtgroen gekleurde binnenkant zie je een ijsbeertje slingeren aan een liaan.
Op de volgende, witte, pagina zie je links het ijsbeertje verbaasd spelen met een flinke slang en rechts het verbaasde ijsbeertje dat midden in een mierenpad staat. De mieren lopen gewoon door, over het beertje heen, en vervolgen hun weg. Het bekijken van deze afbeeldingen is al puur genieten en dan moet het verhaal nog beginnen...
Lars, de kleine ijsbeer, mag voor het eerst met zijn vader mee naar de grote ijsvlakte die aan de zee grenst. Eenmaal bij zee aangekomen, duikt vader er in en vangt een grote vis. Dat is hun avondeten zegt vader ijsbeer.
Daarna gaan ze slapen en vader leert Lars hoe hij een berg van sneeuw moet maken om daarachter, beschut tegen de koude wind, te kunnen slapen. Ieder heeft zijn eigen sneeuwberg. Maar als Lars wakker word schijnt de zon en drijft Lars op een ijsschots in zee! Zijn vader is nergens te bekennen.
Het water is warm en de ijsschots wordt steeds kleiner, gelukkig drijft er een grote ton en Lars weet naar de ton te zwemmen en er op te klimmen. maar wat nu? Na heel lang dobberen op zee, ziet Lars land, maar wat ziet het er raar uit! Het is helemaal groen! En de grond, het zand, is heel heet. Hij rent gauw terug naar zee om zijn pootjes te laten afkoelen en daar komt ineens een heel groot dier uit tevoorschijn! Boe! schreeuwt het beest. Het is Hippo het nijlpaard en die vindt zo'n witte beer maar gek. Lars vertelt zijn verhaal en op het eind zegt hij. 'Ik wil zo graag weer naar huis.'
Hippo vindt het wel zielig voor Lars en weet misschien wel een oplossing, maar of dat lukt?
De combinatie Burny Bos en Hans de Beer staat garant voor een goed verhaal en prachtige afbeeldingen. Je kunt zo'n boek bijna blindelings kopen. Ook nu is het weer genieten. De taal is eenvoudig, liefdevol en prettig en de letters zijn goed leesbaar voor kinderen. De inhoud zet je aan het denken over het verschil tussen een warme en koude omgeving. Welke dieren en planten er voorkomen.
Het is erg leuk te lezen hoe vreemd zo'n gekleurde wereld vol bloemen, gras, bomen en mooie dieren voor een ijsbeertje moet zijn. Hij weet niet wat hij ziet als er een vlinder voorbij komt in de prachtigste kleuren, het enige dier dat wit wordt net als Lars is de kameleon. Het boek eindigt net zo humoristisch als het begint met een prachtige in ijstint gekleurde pagina waarop je Lars een banaan ziet eten.
De glimlach die in het begin van het boek opkwam blijft nog lange tijd na het sluiten van boek op je gezicht.
Dit is Genieten! (met een hoofdletter).
ISBN 9055791857 Hardcover 28 pagina's | De Vier Windstreken | november 1997
Vanaf 4 jaar.
© Dettie, 11 augustus 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Alexander de Grote
tekst Burny Bos
"Alexander de Grote was een kleine muis met een grote naam. Die naam had zijn moeder hem gegeven omdat ze ervan droomde dat hij eens een grote beroemdheid zou worden."
Alexander woont in "Onder de Planken" dat onder de houten vloer van een groot herenhuis ligt. Hij is jammergenoeg nog te klein om mee op rooftocht te gaan maar 's nachts droomt hij ervan dat hij heel stoer en sterk is, zoals de beer in zijn berenboek. Maar zijn moeder zei altijd: "Muizen worden nooit beren, mijn jongen."
Helaas woont sinds kort de poes Ratsj ook in het huis. Iedereen die in "Onder de Planken" woonde is gevlucht, behalve Alexanders familie. Zijn vader is zo bang voor Ratsj dat hij niet weg durfde te gaan. Maar langzamerhand raakt het eten op. Vroeger haalden ze eten uit het huis maar daar durven ze niet meer in. Hoe moet dat nou? Iedereen heeft honger.
Alexander de Grote heeft een plan. 's Nachts maakt hij van de bontjas van zijn moeder een berenpak en vermomd als beer gaat hij het huis in. Hij vindt een heerlijk stuk kaas en Ratsj is nergens te bekennen. Alexander sleept en sjouwt de kaas naar het gaatje in de muur en is daar zo druk mee bezig dat hij niet ziet dat Ratsj achter hem staat...
Het is een lief, warm, sprookjesachtig verhaal. De taal is eenvoudig en de tekst is in middelgrote letters afgedrukt.
De tekeningen van Hans de Beer zijn adembenemend mooi. Vooral de details maken ze zo schitterend.
Door de ruimte waar de familie muis woont, lopen afvoer- en elektriciteitsbuizen en her en der staan de ingezakte huisjes van de weggevluchte muizenfamilies. Van het ene muizengat naar het huis naar het andere gat zijn hangbruggetjes gemaakt, via een heel lange draad aan het planken plafond brandt de lamp boven de tafel. Tussen de stenen wanden is de specie een beetje rommelig afgewerkt. Het is echt een kale ruimte onder een huis maar toch ook een warm muizenfamilieverblijf. Het is vooral de sfeer die deze tekeningen uitstralen waardoor ze zo aanspreken. Er valt ook enorm veel in de illustraties te ontdekken, elke keer zie je weer iets nieuws. Een kind zal het boek zeker geweldig vinden maar voor volwassenen valt er ook meer dan genoeg te genieten.
ISBN 9055795186 Hardcover 24 pagina's | Vier Windstreken, Uitgeverij De | augustus 2000
Voorlezen vanaf 4 jaar, zelf lezen vanaf 6 jaar, bekroond met vlag en wimpel 2001
© Dettie, augustus 2009
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Valentino de kikker
verteld door Burny Bos
Dit is weer een boekje van 'De Vier Windstreken' en wat zijn ze leuk.
Valentino is een kikker zonder broertjes of zusjes en hij wordt wel een beetje verwend. Zijn moeder noemt hem altijd 'mijn kleine prins' en Valentino gelooft dat hij écht een prins is. Zijn vriendjes lachen hem uit en willen op het laatst niet meer spelen omdat hij blijft volhouden dat hij een prins is. Misschien zijn ze ook wel een beetje jaloers op zijn mooie rode trapauto.
Valentino voelt zich erg eenzaam en besluit op zoek te gaan naar de prinses die in het kasteel in de bergen woont. Als hij net op weg is rijdt hij bijna een vogeltje aan, en samen reizen ze verder. Valentino noemt het vogeltje Lakei.
Samen beleven ze veel avonturen en Valentino leert Lakei welke dieren gevaarlijk zijn. Maar Lakei groeit en groeit en soms wordt Valentino ineens heel bang voor Lakei, hij snapt het zelf niet Lakei is toch zijn beste vriend ...en ...zal hij de prinses wel vinden?
Het is een leuk, humoristisch verhaaltje maar vooral de tekeningen zijn prachtig. Net als bij Bodo's vlieger zijn het allemaal mooi gedetailleerde tekeningen waar je naar kan blijven kijken. Heerlijk boekje!
Voor zijn illustraties in Valentino de Kikker van Burny Bos ontving Hans de Beer de internationale Biennale in Bratislava en de Gouden Plaquette. Tevens ontving hij de eerste prijs van een internationale kinderjury in Bologna in Italië.
ISBN 9055794635, 14 pagina's, hardcover, 4-6 jaar
© Dettie
juni 2006
Lees de reacties op het forum, klik hier!

Bodo's vlieger
Sandra Romanelli
Nederlandse tekst van Christine Kliphuis
Flaptekst
Bodo, de kleine orang-oetan, woont in het oerwoud. Hij is dol op vioolspelen en gaat graag op bezoek bij zijn oom Darwin, die op zijn reizen allerlei mensenspullen heeft verzameld. Als Bodo en oom Darwin een vlieger hebben gemaakt, krijgt oom Darwin vreselijke buikpijn. Volgens oom Darwin hebben mensen kruidenthee tegen de buikpijn. Maar ja, mensen zijn gevaarlijk, zegt oom Darwin: ze maken soep van je of ze eten je op. Bodo besluit echter toch naar de mensen te gaan om kruidenthee voor zijn zieke oom te halen.
----
Een ontzettend leuk en grappig boekje. Oom Darwin gebruikt de mensenspullen ook echt, zoals een glas om uit te drinken en hij heeft papier en touw om de vlieger te maken. Bodo vindt het allemaal geweldig natuurlijk maar als hij naar de grote mensen gaat is hij toch wel een beetje bang, je weet maar nooit...
Er staan prachtige illustraties in, hoe langer je kijkt hoe meer je ziet, vooral de tekeningen van oom Darwin zijn mooi én leuk. Hij heeft een wasmachine in het oerwoud staan waar planten in groeien en een liaan waar allerlei pannen aan hangen, zelfs een hangmat en een echt hemelbed! Ook een heel leuke tekening is er een van Bodo, die gluurt over een tafel heen in het grote mensendorp, hij is écht niet bang hoor!
Ik denk dat kinderen het een heel mooi en leuk verhaaltje vinden en de tekeningen maken het helemaal af.
Oorspronkelijke titel: Kleiner Dodo, lass den Drachen fliegen - Sandra Romanelli
Nederlandse tekst van Christine Kliphuis
ISBN 9055794643, 14 pagina's, Verschenen: augustus 1997, Een vier windstreken prentenboek met illustraties in kleur van Hans de Beer 4-6 jaar
© Dettie
januari 2006