Superbeesje is al onderweg
Guido van Genechten
Flaptekst:
Van overal ter wereld stromen de hulpoproepen binnen bij Superbeesje. Een olifant die vastzit in de Afrikaanse modder, een hond die boven een afgrond hangt te bengelen in de Grand Canyon, een kameel die droogstaat in de Sahara, een verwarde slang ergens in de jungle… Allemaal doen ze een beroep op de superheld. Gelukkig heeft die een heleboel supermegakrachtige turboredmiddelen én een dosis gezond beesjesverstand. De onvoorstelbare reddingsacties van een piepklein beesje met een supergroot hart.
Het is natuurlijk grappig dat een piepklein lieveheersbeestje enorm grote dieren kan redden, maar toch heb ik betere boeken gezien van Guido van Genechten.
De olifant lijkt enorm plezier te hebben in de modder en helemaal niet vast te zitten.
De dorstige kameel staat in het zand, het is dat in de tekst staat dat het beest uitgedroogd is maar aan de afbeelding, die zoals alle afbeeldingen twee pagina's beslaat, zie je dat niet. De kameel lijkt te lachen in plaats van te snakken naar water.
Ook de walvis die aangespoeld is op het strand lijkt eerder lekker in de zon te liggen dan in moeilijkheden te verkeren.
Het enige dier dat werkelijk in nood lijkt te zijn, is de hond.
Een kameel die water in zijn bulten krijgt toegediend via een wonderbaarlijke watertank dat uit het lijf van superbeesje komt is leuk bedacht, maar de afbeelding zelf is vrij stijfjes. De tank kan overigens ook met lucht gevuld zijn, dat er water in zit lees je in de tekst...
Ook de verhoudingen op de afbeeldingen zijn een beetje zoek. Je ziet superbeesje met een soort kurkentrekker door de lucht vliegen nadat hij een slang uit de knoop heeft gehaald. Ergens in het Amazonewoud beneden hem zie je een geel streepje waarbij in piepkleine lettertjes staat 'Sssuper bedankt, ssssuperbeesssje.' Maar dat streepje, wat dus de slang voorstelt, en die letters zag ik pas later. Het is té klein afgebeeld. Daartegenover staat de walvis die gered wordt, zo enorm groot afgebeeld dat je nauwelijks in de gaten hebt dat superbeesje ook op de afbeelding voorkomt. Als bij toeval valt je oog op hem.
Ik snap dat Guido van Genechten heeft willen weergeven hoe klein en groot de dieren in verhouding tot elkaar zijn maar door dit teveel te willen benadrukken valt één van de twee dieren weg. Die valt niet meer op.
En ook bij de walvis zie je pas na een paar keer de afbeelding gezien te hebben piepklein bij de bek van de walvis staan 'Wow, superbeesje wat ben jij sterk!'
Dit is zo bij alle dieren die gered worden, pas na een aantal keren de afbeeldingen bekeken te hebben zie je dat de geredde dieren iets zeggen.
En nu ik het toch over die tekst heb. Een gedeelte staat schuin geschreven en dik afgedrukt, zoals in het geval van de kameel bijvoorbeeld: "Met zijn wonderbaarlijke watertank vult hij de kamelenbulten bij." Waarom moet dat schuin en dik afgedrukt? Wat is de bedoeling daarvan? Het werkt storend. Moet een kind die woorden leren of zo?
Het hele boek mist iets en dat is een kop en een staart om in dierentermen te blijven. Er wordt niets opgebouwd qua tekst en tekeningen. Eerst zie je een serie tekeningen van dieren in nood, die niet echt in nood lijken. En daarna zie je superbeestje in actie en dat is het, het eind is ook niet bijzonder. Het sprankelt niet, de kracht van superbeesje spat niet van de bladzijden. Het is allemaal erg vriendelijk en lief en kleurig maar niet bijzonder.
Jammer, Guido van Genechten heeft veel erg mooie boeken gemaakt maar dit boek vind ik persoonlijk een van de mindere boeken van hem.
ISBN 9789044815986 Hardcover 32 pagina's uitgeverij Clavis augustus 2011
Formaat 270 x 280 mm Leefijd vanaf 3 jaar
© Dettie, 20 augustus 2011
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Kai-Mook
Guido van Genechten
Kai-Mook is de eerste olifant die in België (de Antwerpse Zoo), werd geboren. Heel de wereld kon de geboorte volgen via de door de Zoo speciaal opgezette website. In het weekend van de geboorte had de website 1,2 miljoen bezoekers. Ook werden er in de stad enkele grote schermen opgezet, waarop de bevalling live was te volgen. De verzorgers gaven commentaar bij de beelden.
En nu is er het boek van Guido van Genechten over dit olifantje. In het boek zie je de dieren van de dierentuin hard naar de olifanten hollen want eindelijk is het zo ver... Het babyolifantje is geboren!
'Het is een meisje,' lacht mama olifant.
'Is ze geen parel van een baby?
(Kai-Mook is een Aziatische olifant en haar naam betekent parel in het Thais)
Tante vindt eigenlijk wel dat Kai-Mook op haar lijkt...
Alle dieren komen het baby'tje apart begroeten en ze zijn het allemaal met elkaar eens, Kai-Mook is snoezig!
Nadat ze door iedereen bekeken en geknuffeld is en voor de zoveelste keer snoezig gevonden wordt is Kai-Mook het zat en roept ze nijdig...
Ik ben niet snoezig, ik ben Kai Mook!
En dat vinden alle dieren weer heel erg snoezig.
Dat Guido van Genechten kan illustreren heeft hij allang bewezen. Ook in dit boek weet hij weer 'snoezige' tekeningen te maken.
De illustraties beslaan twee pagina's en op elke afbeelding zie je Kai-Mook die probeert te gaan staan na haar geboorte. Je ziet Kai-Mook wankelen en wiebelen, heel leuk weergegeven! Bij elke afbeelding staat een ander dierentuin-dier dat Kai-Mook verwelkomt wat ook erg leuk gedaan is. De tekst had voor mij iets sprankelender, gevarieerder gekund maar ik denk dat juist de herhaling van het woord snoezig voor kinderen juist wél leuk is. Tijdens het voorlezen kun je er al naar toe werken... Hoe zal Giraf, Leeuw, Aap enz. het nieuwe olifantje vinden... 'snoezig!' zullen kinderen dan roepen.
Per verkocht exemplaar van dit boek gaat 1 euro naar het K-groeiplan. Hiermee bouwt de Antwerpse Zoo een nieuw thuis voor Kai-Mook en haar olifantenfamilie in Plankendael en worden haar broers en zusjes in India gesteund. Zie ook www.baby-olifant.be
ISBN 9789044813142 Hardcover 26 pagina's, met illustraties, Clavis, Verschenen: mei 2010
Voor iedereen vanaf 3 jaar.
© Dettie, juni 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
(G)een spook onder mijn bed
Guido van Genechten
Joachim kan niet slapen, hij ligt over van alles wat hij die dag beleefd heeft na te denken. Maar hij kan ook niet slapen omdat hij wat onder zijn bed hoort! Hij roept gauw papa, want volgens Joachim zit er een spook onder zijn bed. Papa kijkt samen met Joachim onder het bed, natuurlijk is er geen spook! Maar hoe kan het dan dat Joachim dat rare geluid hoorde? Kr... kr... krak. Papa moet lachen, dat is je bed die kraakt zegt hij!
Maar als Joachim weer alleen is hoort hij wat achter de gordijnen, gauw roept hij papa weer. Papa kijkt en vertelt dat het de wind is en gaat weer weg. Maar daarna hoort Joachim iets in de kast en later in zijn speelgoedkist en onder het kleed en achter de deur... Elke keer moet papa komen en elke keer laat papa zien dat er helemaal nergens spoken zijn! Eindelijk kan Joachim slapen.
Een boek van duizendpoot Guido van Genechten, de man tovert het ene na het andere leuke kinderboek te voorschijn. Dit keer over een bang pinguinjongetje Joachim die niet durft te gaan slapen. Op een heel leuke manier laat Guido van Genechten zien dat er nergens spoken zijn. Het grappige is dat op de illustraties ook de knuffels van Joachim proberen te slapen maar ook een beetje bang zijn. Alle knuffels zijn ook blij als papa komt. Vooral het knuffelkonijn leeft heel erg met Joachim mee en haalt knuffelolifant uit de speelgoedkist zodat ze lekker samen kunnen slapen. Opnieuw een geweldig leuk, vrolijk kinderboek.
ISBN 9789044811261 Hardcover 26 pagina's | Clavis | september 2009
Vanaf 3 jaar
Dettie, juni 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Het grote bosorkest
Guido van Genechten
Het werktempo van Guido van Genechten is ongekend hoog. Bovendien maakt hij zeer uiteenlopende illustraties in zijn boeken. Deze variëren van heel eenvoudig gehouden tekeningen zoals in de Knisperbeestjes-boeken tot zeer gedetailleerde prenten zoals bijv. in zijn mooie boeken Blackie of Kleine kangeroe of de boeken over IJsje, de ijsbeer. Zijn boek De wiebelbillenboogie is een groot succes, en terecht!
Op zijn website kun je al zijn boeken bekijken, het is echt onvoorstelbaar wat de man al allemaal geschreven en geïllustreerd heeft.
Het grote bosorkest is weer een heel ander boek dan bijv. bovengenoemde boeken.
Het begint met twee donkere pagina's, vol met sterren en een maan die de bossen beschijnt.
Op de volgende twee bladzijden 'zoom' je in op de bomen en zie je de uil met zijn gele ogen, druk oehoe roepend. Dat is alles wat je 's nachts hoort, alleen die uil. Maar bij de eerste zonnestralen verandert alles. Dan begint de zanglijster vrolijk met zijn tsjiek-tsjiek tsip sip-sip en de grote bonte specht begint lekker met zijn snavel te kloppen op een boom, en de duif en de kraai worden ook wakker en ook...
... warmt het roodborstje
zijn stembandjes op
fpp
fppt
wiet
wiet-wiet
wiet-wiet-wiet
wiet-wiet-wiet-wiet
Alle vogels komen een voor een tot leven totdat in de verte de haan uit volle borst kukelekuuuuuuu kraait en dan...
is het eventjes heel erg stil in het bos en dan...
barst het hele bostorkest los!
Oehoe-roekoe-kraaa tok tok tokoekoe roekoe oe oe tsjiep kra wiet-wiet... Wat een prachtige muziek!
Op elke twee doorlopende pagina's wordt een andere vogel wakker, de vogels zijn redelijk levensecht afgebeeld in hun natuurlijke leefomgeving. Het grappige is dat de lucht ook steeds lichter wordt.
Alles vogels en hun omgeving zijn geverfd met een moderne schildertechniek. De afbeelding van de haan op zijn hok vlakbij het bos is voornamelijk met potlood getekend en ingekleurd. Door deze afwijkende uitvoering is het extra duidelijk dat de haan niet bij de bosdieren hoort.
Aan het einde van het boek is nog een uitklapplaat met daarop... allemaal grote dieren die in het bos wonen, een hert, een zwijn, konijntjes etc. en allemaal staan ze te genieten van de mooie vogelmuziek. Het is echt een verrassing ineens deze dieren te zien. Goed bedacht!
De afbeeldingen hadden van mij iets speelser gemogen maar misschien was Van Genechten gebonden aan bepaalde richtlijnen of een opdracht. Zijn andere boeken zijn vrolijker en levendiger. Maar... doordat de vogels behoorlijk levensecht zijn geschilderd, zullen kinderen wel goed leren hoe bepaalde vogels er uit zien en wat voor geluid ze maken. Het boek lijkt me ook zeer geschikt om in een klas te gebruiken, de afbeeldingen zijn groot genoeg om een groepje kinderen mee te kunnen laten kijken.
Opnieuw heeft Guido van Genechten bewezen dat hij heel wat in zijn mars heeft.
ISBN 9789044812633 Hardcover 32 pagina's Uitgeverij Clavis maart 2010
Formaat: 270 x 280 mm vanaf 3 jaar
© Dettie, 6 mei 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Omdat ik zoveel van je hou
Heb jij dat ook wel eens? Dat je zoveel vragen hebt? Het kleine ijsbeertje IJsje weet eigenlijk al best veel, hoe een sneeuwvlokje smaakt en hoe de wind voelt, soms zacht en soms heel koud, en van welke berg je lekker kan afglijden... en hij weet nog veel meer, maar nog lang niet alles. Er is ook zoveel te zien...
Als je een ijsbeertje bent dan wil je natuurlijk ook graag weten waarom een sneeuwvlok eigenlijk wit is en waar komt sneeuw eigenlijk vandaan?
Gelukkig weet mama ijsbeer meestal wel een antwoord op IJsjes vele vragen, maar niet altijd. IJsje wil ook zoveel weten...
Maar op één vraag weet hij eigenlijk het antwoord wel...
Van dit boekje kun je nog een beetje leren. Mama ijsbeer weet heel veel en dat vertelt ze aan IJsje en door dit boek te lezen weet jij de antwoorden ook!
Het boek heeft een mooie stevige kaft, je ziet op de voorkant een vrolijke mama ijsbeer met haar kleine berekind IJsje... en IJsje is heel zacht! Hij is zo zacht als fluweel, net alsof je zijn vachtje voelt! En dat is op alle bladzijden waarop IJsje staat! Je kan hem dus niet alleen zien maar ook voelen (en voorzichtig aaien...) En dat is wel héél erg leuk!
(Je zou het boek alleen al willen hebben vanwege de titel en de aparte uitvoering.)
Uitgeverij: Clavis Reeks: IJsje Isbn978-90-448-0073-9 Illustrator: Guido van Genechten
Leeftijd: Vanaf 3 jaar
© Dettie, september 2008
Lees de reacties en/of reageer, klik HIER!
Rikki helpt Sinterklaas
Guido van Genechten
Nog twee nachtjes slapen en dan komt Sinterklaas. Konijn Rikki schrijft samen met zijn moeder een brief naar de Sint waarin hij vraagt of hij heel alsjeblieft een verfdoos mag met veel kleuren, een echt schilderspenseel en snoep. Ook heeft hij een mooie tekening voor de Sint gemaakt. De volgende dag komt Sint in de speelgoedwinkel en dan zal Rikki de brief aan Sinterklaas kunnen geven.
Maar die dag in de speelgoedwinkel duurt het wel heel lang voordat de Sint er is, de kinderen zingen en zingen maar na zeven liedjes is hij er nog niet. Gelukkig komt dan Zwarte Piet vertellen dat de Sint wel komt maar wat later, het paard is ziek geworden en nu moet de Sint lopen. Rikki vertelt dat zijn opa beter werd door twee zoete wortelen en drie zoenen midden op zijn neus... misschien dat het paard van Sinterklaas daar ook door opknapt.
Dat zou wel heel fijn zijn want anders lukt het de Sint nooit alle cadeautjes rond te brengen...
Een hardcoverboek met vrolijke, felgekleurde prenten. De kinderen, Zwarte Piet en Sinterklaas zijn allemaal konijnen wat wel een grappig effect geeft. De afbeeldingen zijn verspreid over twee pagina's. Op de tekeningen is redelijk veel te zien en ze doen warm en huiselijk aan.
Het is altijd de vraag bij prentenboeken wat het boek nou leuk of mooi maakt. Het verhaal of de prenten? Moet de 'eer' naar de schrijver of de illustrator? In dit geval zijn beiden verzorgd door Guido van Genechten en de tekeningen sluiten dan ook mooi aan op het verhaal.
Een leuk en beetje spannend Sinterklaasverhaal om voor te lezen en samen met kinderen te bekijken.
Dit is het achtste boek over Rikki, de andere boeken kun je zien op de website van Guido van Genechten
ISBN 9789044811469 Hardcover 26 pagina's | Clavis B.V.B.A., Uitgeverij | september 2009
Leeftijd 3-6 jaar
Dettie, november 2009
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
