jeugd 6-9 jaar

Gertrud Jetten

http://www.gertrudjetten.nl

 

altSerie Droompaarden
Deel 5: Vertrouwen in je paard

Gertrud Jetten


Emma heeft ontdekt dat ze met behulp van een paardenbeeldje in een andere wereld terecht komt. Dan beleeft ze avonturen, maar vooral leert ze er dingen die goed van pas komen bij de paardrijlessen die ze volgt op de manege. Zo heeft ze bijvoorbeeld met een woonwagen rondgereisd door Engeland met een tinker voor de wagen. Het beeldje dat ze toen had was er een van een tinker.


Nu is ze helemaal in de ban van een appaloosa, een paard met een gespikkelde huid en een witte rand om hun ogen. Vaak hebben ze ook ergens iets roze-achtigs. Hun mond bijvoorbeeld, of hun uier.
Vlakbij is een kijkdag met appaloosapaarden en Emma weet haar vader zo ver te krijgen dat hij haar erheen brengt. Terwijl haar vader druk is met foto’s maken dwaalt ze rond en geniet. En ja hoor: er is ook een kraam waar ze beeldjes verkopen. Ze heeft net genoeg geld bij zich. Nu kan ze niet wachten tot ze thuis komt, ze is zo benieuwd wat voor avontuur het haar zal brengen!
Zo komt het dat ze zich ineens in Hollywood bevindt, waar ze stand-in is voor een jonge filmactrice. Ze leert stuntrijden, en doet mee in een film!


Een verhaal over paarden en hun verzorging. Emma is een echt paardenmeisje, dat komt goed tot uiting in het boek. In dit avontuur zit ook informatie verwerkt over de wereld van de film, met name het stunten.
Maar hoe leerzaam ook, het is toch vooral een leuk verhaal voor meisjes die net als Emma dol zijn op paarden. De bladspiegel is ruim en er staan leuke tekeningen aan het begin van de hoofdstukken. De titel vind ik niet zo aansprekend al dekt het wel de lading van het verhaal. Gelukkig is de omslag kleurrijk en aantrekkelijk.


Het is het vijfde boek in de serie ‘Droompaarden.’


ISBN 9789020674750 | hardcover met paardje aan een leeslint| 112 pagina's| Uitgeverij Kluitman |  juni 2015
Tekeningen van Ina Halleman Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 14 augustus 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altManege de Zonnehoeve
Deel 8: De trouwe pony

Gertrud Jetten


In de serie over Manege de Zonnehoeve is dit het achtste deel. Het leuke van deze serie is dat de pony’s zelf de hoofdrol spelen, en het verhaal vertellen.


In dit boek is dat Bobby, de connemarapony. Hij is de pony van Carolien, de eigenaresse van de Zonnehoeve. Zij geeft les aan de meisjes die dol zijn op pony’s, en leert hen ook springen, zodat ze mee kunnen doen aan wedstrijden. Wat zou Bobby ook graag weer eens mee willen doen! Want hij springt zo graag! Maar Carolien is een keertje flink gevallen en ze durft niet meer.


Als er een nieuw meisje op de manege komt lessen, is het al snel duidelijk dat Hilde – zo heet ze – goed kan rijden op Bobby, en ze is ook goed in springen. Bobby kan zijn lol niet op als hij hoort dat Carolien overweegt om Hilde op Bobby mee te laten doen met de wedstrijden.
Maar al snel rijst er een probleem: Hilde wil een eigen pony. En ze wil Bobby. Maar wil Bobby dat wel? Voor wie moet hij kiezen: voor Carolien zijn lieve baasje, die niet durft te springen? Of voor Hilde die dat wel durft? Maar dan moet hij weg van de Zonnehoeve. En van Carolien.


De pony’s in deze verhalen zijn bijna mensen: ze hebben vriendschappen onder elkaar, maar ruziën ook heel wat af. Er zitten branieschoppers bij, en pony’s waar je alles mee kan doen. En het mooie is dat ze een duidelijke taal spreken: door bewegingen te maken met hun hoofd of voeten, door te snuiven of te hinniken kunnen ze veel duidelijk maken voor de goede verstaander. En dat zijn de meisjes die de pony’s komen verzorgen en berijden natuurlijk. Als Bobby eenmaal weet wat hij wil, is hij dus heel goed in staat dat te verstaan te geven aan Carolien en de anderen.


Wat ook erg leuk is, is dat de hele wereld rondom de pony’s op een speelse manier aan bod komt: het verzorgen, het rijden, de kleine dingetjes waar een niet-paardenliefhebber niet bij stil staat. Behalve erg leuk, is het verhaal dus ook nog leerzaam.
Ieder deel in deze serie is weer een ander leuk verhaal, verteld vanuit een andere pony, met weer een eigen karakter, en dus een heel ander verhaal.


ISBN 9789020662993  | Hardcover | 96 pagina's | Uitgeverij Kluitman | maart 2015
Illustraties van Ina Hallemans Leeftijd vanaf 7 jaar

© Marjo, 1 mei 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Manege de Zonnehoeve
Deel 4: De springpony

Gertrud Jetten



De uitgever vond het eerste boekje van  Gertrud Jetten blijkbaar al zo leuk dat er meteen maar een serie van verschenen is. En eigenlijk kan ik het daar alleen maar mee eens zijn.
Natuurlijk is het voor een bepaalde doelgroep geschreven. Als je niets met paarden hebt, dan vind je dit verhaal niet leuk. Maar ik weet dat er heel veel ‘paardenmeiden’ zijn. Dus...


In dit eerste deel maken we kennis met de vijf pony’s die gestald zijn op manege ‘De Zonnehoeve’: Jacco, Goldy, Romario, Assa en Rakki. Ze zijn allemaal anders, hebben behalve een ander karakter ook een andere afkomst. Shetlander, Palomino, New Forest, het zijn rassen die de echte paardengek meer zeggen dan mij.
Het is ook helemaal niet zo belangrijk wat voor afkomst een paard heeft, maar Rakki, de pony om wie dit eerste verhaal draait, denkt daar anders over. Hij wordt gepest met zijn uiterlijk, niet alleen andere paarden maar ook mensen noemen hem ‘koe’  omdat hij een wit lichaam heeft met een groot bruin hoofd, en een vlek op zijn bil. Ook heeft hij grote hoeven en weerbarstig haar. Niet moeders mooiste dus. Rakki vindt het al erg genoeg zo, maar als hij aan wedstrijden mee mag doen omdat hij zo goed kan springen, wordt het nog erger: de omroeper kondigt hem aan en zegt dan ‘vader onbekend’. Het stoort hem zo erg dat hij niet eens meer kan springen!
Gelukkig voor hem vindt het meisje dat hem berijdt, Sanne, het ook belangrijk, en Carolien, de eigenaresse probeert er achter te komen wie Rakki’s vader is.
Intussen is Rakki’s talent ontdekt: hij kan springen als de beste! Maar hij is veel te onbesuisd: Sanne kan hem niet echt goed aan.
Of daar wat aan gedaan wordt? Lees zelf maar.


Ik heb één opmerking. Op de tweede pagina staat de zin ’Dit was de derde spelletjesdag voor de zomervakantie en Sanne en hij hadden tot nog toe alles gewonnen.’ Eén alinea later staat er: ‘Hij had nog nooit in zijn leven iets gewonnen.’
Ra, ra... nu wordt uit het verhaal zelf helemaal duidelijk hoe het zit, en dat klopt dus wel, maar het is even raar.
De keuze van de schrijfster om het verhaal te laten vertellen door het paard zelf, vind ik erg leuk. Het gaat er tenslotte om of hij zal ontdekken dat hoe je er uit ziet minder belangrijk is dan wat je kunt.
En als hij zo graag wil dat Sanne zijn berijdster is, dan moet hij daar zelf iets aan doen.
Het is een goede mix van actie en dialoog, en de tekst wordt opgefleurd door leuke tekeningetjes. Wat die tekeningen betreft: van de mooie paardenhoofden kunt je de emotie aflezen! Heel knap!
Je bevindt je echt in de paardenwereld, en als je nog geen paard rijdt, zou je er zomaar zin in krijgen!
Erg geslaagd debuut.


ISBN 9789020662870| hardcover |96 pagina's | Kluitman | maart 2012
Tekeningen van Ina Hallemans en voorzien van een boekenlegger in de vorm van een paard.
Leeftijd: vanaf 7 jaar

© Marjo 25 maart 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER