Korte inhoud: Mrs Bridge is huisvrouw en moeder in een buitenwijk van Kansas City, waar zij haar drie kinderen opvoedt, het huishouden doet en haar echtgenoot Walter verzorgt. Ze winkelt, speelt bridge en gaat naar de country club. Ze merkt dat haar eigen dromen niet worden vervuld, maar ze kan niet bevatten waarom. Terwijl haar kinderen opgroeien en zich van haar vervreemden, stelt mevrouw Bridge aardig en toch onverdraagzaam, rijk en toch eenvoudig steeds vaker de vraag: wat is mijn plek in de wereld?
In korte hoofdstukjes schetst Connell het leven van een rijke huisvrouw in de jaren 30 en 40 van de vorige eeuw. Ogenschijnlijk gebeurt er niets. In een soort dagboekvorm worden anekdotes uit het dagelijks leven beschreven. Mrs Bridge heeft niets anders te doen dan het dienstmeisje te instrueren en de kinderen opvoeden. Angstvallig probeert ze alles te doen "zoals het hoort". Met verbijstering ziet ze haar kinderen opgroeien en hun vleugels uitslaan. Wanneer die de deur uit zijn blijft er niets meer voor haar over.
N.B. Een treffende zin in de inleiding door Joshua Ferris, over Mrs Bridge's existentiële angst: 'Hoe kun je gedijen onder de dreiging dat je over de oppervlakte van de jaren stuitert zonder te beseffen hoe je moet leven?'
Knap verhaal, dat heel langzaam een beeld vormt van Mrs Bridge, door alledaagse opmerkingen en subtiele details.
Nu ben ik heel benieuwd naar "Mr Bridge". Daar moet ik nog even op wachten, want dat is uitgeleend op de bieb.