Het middernachtspaleis
Carlos Ruiz Zafón
Dit mysterieuze verhaal begint in het Calcutta van 1916. Een dappere luitenant genaamd Peake rent door de verlaten straten van de stad met in zijn armen een pasgeboren tweeling. Hij is op de vlucht voor de moordenaar van de ouders van deze twee kleintjes. Hij weet dat deze hem zal opsporen en dat dan ook zijn leven zal eindigen maar voordat het zover is wil hij proberen de tweeling in veiligheid te brengen. Hij weet het huis van de oma van de kinderen te bereiken en overhandigt zijn kostbare vracht aan haar.
Deze oma is zich ook bewust van het grote gevaar waarin de twee onschuldige kinderen zich bevinden. Ze besluit de baby’s uit elkaar te halen. Het jongetje brengt ze naar het Sint Patrick Weeshuis. Het meisje houdt ze bij zich en ze verlaat Calcutta.
Directeur Thomas Carter van het weeshuis geeft het baby-jongetje de naam Ben. Hij zal tot zijn zestiende in het weeshuis mogen opgroeien. Ben is hier gelukkig en samen met zijn vrienden richt hij een geheim genootschap op: Het Chowbar Genootschap. De leden van dit genootschap steunen elkaar onvoorwaardelijk.
Dan breekt de periode aan dat de inmiddels 16-jarig Ben zich gereed maakt om het weeshuis te gaan verlaten. De directeur krijgt bezoek van een oude vrouw in het gezelschap van een tienermeisje. Ben ontdekt al snel dat deze vreemden zijn oma en tweelingzus zijn. Zijn oma komt met een boodschap. De moordenaar van zijn ouders, Jawahal, is op zoek naar de twee tieners. Ze verkeren in groot gevaar en het verhaal neemt een griezelige wending want Jawahal blijkt niet menselijk te zijn. In plaats van te vluchten gaat de tweeling, samen met de rest van het Chowbar Genootschap, de strijd aan met deze griezel. Het verhaal dat oma hen vertelt heeft over deze verschijning is echter niet de hele waarheid...
Het verhaal wordt ons verteld door Ian. Hij is ook in het Sint Patrick Weeshuis opgegroeid en was lid van de genootschap. Jaren later en woonachtig in Londen blikt hij terug op deze periode van zijn leven. Een periode die hij nooit vergeten is.
Geschreven in de prachtige en bloemrijke stijl waar ik Carlos Ruiz Zafón zo om bewonder weet dit boek mij onmiddellijk te betoveren. Wie De schaduw van de wind heeft verslonden zal zich ook een blij mens voelen tijdens het lezen van Het Middernachtspaleis. Even waande ik mezelf in het Calcutta van begin deze eeuw. De mystiek die deze schrijver weet te creëren vind ik subliem. Er is werkelijk niets wat ik ten nadele van dit boek kan zeggen. Alleen dan misschien dat het niet al te dik is. Wanneer deze schrijver zijn pen beroert komen kleurrijke personen en schitterende locaties tot leven. Kies een goed moment om te beginnen met lezen want dit boek leg je niet meer weg voordat het uit is.
Dit is een Young Adult-boek. Carlos Ruiz Zafón heeft echter de wens dat dit boek alle leeftijden zal aanspreken. Vooraan in het boek schrijft hij onder andere dit aan de lezer:
“De Nevelprins was de eerste roman die ik ooit publiceerde en hij markeerde het begin van mijn carrière als auteur in 1992. Lezers die bekend zijn met mijn latere werk, zoals De schaduw van de wind en Het spel van de engel, weten wellicht niet dat mijn eerste vier boeken oorspronkelijk gepubliceerd zijn als jeugdboeken. Hoewel ze hoofdzakelijk bedoeld waren voor jonge lezers, had ik de hoop dat ze lezers van alle leeftijden zouden aanspreken. Bij het schrijven van deze boeken heb ik geprobeerd het soort roman te schrijven dat ik als kind graag had gelezen, maar waarvan ik ook nog zou genieten op drieëntwintigjarige leeftijd, als veertiger, of als drieëntachtigjarige.”
ISBN 9789056723538 Paperback 264 pagina's | Signatuur | juni 2011
Leeftijd vanaf ca. 15 jaar Vertaald door Nelelke Geel
© Annemarie, 14 juni 2011
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
De nevelprins
Carlos Ruiz Zafon
Max Carver, dertien jaar, woont met zussen en ouders in de stad. Het is 1943, de oorlog dreigt en de vader van Max besluit dat ze gaan verhuizen ‘naar een strandhuis in een stadje aan de kust. We gaan de stad uit en naar een plek ver weg van de oorlog.’
Max is er niet blij mee, en zijn zus Alicia ook niet, merkt hij. Hun jongere zus Irina is al snel met het idee verzoend als ze toestemming krijgt een grote kat mee te nemen, die op het station zwerft. En gelukkig blijkt er ook voor de andere twee een leuke kant aan de verhuizing te zijn: ze leren Roland kennen, die in een strandhut woont, terwijl zijn grootvader in de vuurtoren bivakkeert en hem in de gaten houdt.
Al snel blijken er vreemde dingen te gebeuren: in een tuin vlakbij hun huis staan vreemde standbeelden, die wel lijken te bewegen. Irina krijgt een ongeluk en moet in coma naar het ziekenhuis. Daardoor zijn ook de ouders weg, en hebben Max en Alicia het rijk alleen. Dat komt hen goed uit bij de avonturen die zullen volgen. Het is namelijk bijna 25 jaar geleden dat het schip Orpheus vlak voor de kust verging. Daar hoort een akelig verhaal bij, dat de grootvader van Roland hen vertelt. De verschrikkingen van vijfentwintig jaar geleden lijken ging te gaan herhalen.
Dit boek is het echte debuut van Carlos Ruiz Zafon, en we mogen wel stellen dat hij gelukkig bijgeleerd heeft voor hij ‘de schaduw van de wind’ schreef. Dit boek is niet echt overtuigend. Er zijn te veel losse draadjes, te veel onwaarschijnlijkheden. Die kat bijvoorbeeld. Waarom duikt dat beest daar op, en wat betekent het ? En Irinia mag dat beest zonder slag of stoot meenemen? Toe nou.. Ik vind ook het verhaal van Roland aan alle kanten rammelen, zelfs voor een jeugdboek.
Toch is het wel spannend, dit verhaal met een hoop magische elementen. Aardig. Meer niet.
ISBN 9789056723521 | Paperback | 194 pagina's | Signatuur | november 2010
Vertaald uit het Spaans door Nelleke Geel
Leeftijd: 13 tot 15 jaar
© Marjo 12 februari 2011
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
De nevelprins
Carlos Ruiz Zafon
Carlos Ruiz Zafon is vooral bekend van zijn mysterieuze thrillers; De schaduw van de wind en de bijbehorende prequel Het spel van de engel. Maar hij heeft meer in zijn mars. Zo schreef hij al eens een kort verhaal over Gaudi in Manhattan. Hij begon zijn carriere echter als kinderboekenschrijver. Al in 1993 schreef hij zijn eerste kinderboek: De Nevelprins. In Spanje bleef dit niet onopgemerkt, hij ontving voor dit boek de Ebeze award. In Nederland komt dit boek nu pas uit, na de grote successen van zijn eerdere romans. Tijd dus voor ons om kennis te maken met de vroege Ruiz Zafon.
Bron: Foknieuws
De nevelprins is dus de eerste van vier jeugdromans die Carlos Ruiz Zafón schreef vóór zijn internationale doorbraak als bestsellerauteur. Vier spannende avonturenverhalen met bovennatuurlijke elementen en veel mysterie, waarin de eeuwenoude strijd tussen goed en kwaad wordt gestreden. Lees hier het eerste hoofdstuk. Dat eindigt met de zinnen...
Iets maakte dat hij zich omdraaide om opnieuw naar de zwart geworden wijzerplaat van de stationsklok te kijken. Hij bestudeerde haar zorgvuldig. Er klopte iets niet. Max herinnerde zich heel goed dat de klok bij aankomst op het station precies een halfuur na twaalven aangaf. Nu gaven de wijzers tien voor twaalf aan.
‘Max!’ klonk de stem van zijn vader, die al was ingestapt. ‘We gaan!’
‘Ik kom al,’ mompelde Max bij zichzelf, zonder zijn blik van de wijzerplaat af te wenden.
De klok was niet kapot, hij werkte perfect. Met één eigenaardigheid: hij liep terug.
Als je dat eerste hoofdstuk gelezen hebt denk je, met zulke eindzinnen; dit wordt een lekker boek! Je gaat er helemaal voor zitten maar wat zo veelbelovend begint, ontaardt in een bizar verhaal.
Max Carver verhuist vanwege de oorlog met zijn vader, moeder en twee zusjes Alicia en Irina naar een dorp aan de kust. Max ontdekt een beeldentuin achter het huis. De beelden staat in de vorm van een zespuntige ster. Midden in de ster staat een beeld van een clown. Er is iets met de hand van de clown, die verandert steeds. Max heeft ondertussen Roland en zijn grootvader ontmoet Victor ontmoet. Victor heeft als enige de schipbreuk van de Orpheus overleeft. Het circus dat op dat schip was, verging. Onder dwang vertelt Victor het verhaal van de Nevelprins.
Deze bovenstaande informatie heb ik her en der van internet geplukt omdat ik inmiddels al gestopt was. Het verhaal riep weerzin bij me op. Het is een mij te luguber. Ik houd daar niet van, vind het akelig, het ligt volledig aan mij dus.
Wat wel opvallend is, is het taalgebruik van Zafon. In dit eerste boek van zijn hand is al duidelijk te merken dat hij een goed schrijver en verteller is. Hij weet dingen mooi weer te geven, zoals bijv. die beeldentuin. Je kunt de tuin bij wijze van spreken uittekenen.
Hopelijk vindt het boek een lezer die wel houdt van lugubere verhalen met een vleugje magie.
ISBN 9789056723521 | Paperback | 194 pagina's | Signatuur | november 2010
Vertaald uit het Spaans door Nelleke Geel Leeftijd: 13 tot 15 jaar
© Dettie, 13 februari 2011
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
