Non-fictie

Brené Brown

http://brenebrown.com

 

De moed van imperfectie
Brené Brown


"If I waited for perfection, I would never write a word"
                                                                Margaret Atwood


Een goede vriendin wees me op het bestaan van Brené Brown en haar boeken. Aangezien ik blind kan varen op het oordeel van die vriendin werd ik nieuwsgierig. Ik kocht het boek, hoewel de aanbeveling van Oprah Winfrey herself op de cover voor mij eerder een reden is om het boek niet te lezen. Maar de titel was intrigerend en de nieuwsgierigheid naar wat deze Brené Brown mij te melden zou hebben was groot.


En nu een flinke tijd later is dit boek zichtbaar een veelgelezen boek, tussen de bladzijden zitten kleine briefjes zodat ik bepaalde teksten makkelijk terug kan vinden. Het boek zit ook vol ezelsoren, wat wijst op mooie 'om te onthouden' zinnen. Maar wat maakt het boek nou zou speciaal?


Brené Brown verstaat de kunst om heel helder te schrijven zonder het bekende 'als je dit nu maar doet dan komt het goed' toontje.
Zij vertelt over haar onderzoek naar schaamte. Wat voor invloed schaamte heeft op mensen. Ze verzamelde daarvoor duizenden verhalen en zocht de overeenkomstige patronen daarin en ontdekte nieuwe patronen waarover ze meer wilde weten. Het viel haar op dat bepaalde mensen ondanks hun schaamtegevoelens en angst om niet goed genoeg te zijn toch een inspirerend leven leidden. Hoe kon dat?


Ze maakte een lijst en schreef de eigenschappen op van mensen met en zonder 'bezield leven' zoals ze het maar noemde, dus leven vanuit het gevoel dat je de moeite waard bent.
De 'met' lijst stond vol woorden als eigenwaarde, vertrouwen, intuïtie, hoop, authenticiteit, liefde, geluk, dankbaar enz. De 'zonder' lijst stond vol woorden als perfectionisme, gevoelens dempen, behoefte aan zekerheid, uitputting, niemand nodig hebben, vergelijken, aanpassen, oordelen, gevoel van schaarste...


De uitkomst van haar onderzoek maakte dat Brené schrok, enorm schrok zelfs. Ze dacht, 'mooi is dat, ik leef precies volgens de shitlijst.'  Zij, Brené, hoorde niet bij die mensen die authentiek waren en zichzelf in al hun imperfectie en kwetsbaarheid accepteerden. Zij was verbijsterd, en kreeg een inzinking - later noemt ze de inzinking het spiritueel ontwaken -. Ze was namelijk tot de ontdekking gekomen dat ze bezig was voor anderen, ze toonde steeds de Brené die mensen wilden zien, maar niet de Brené die ze werkelijk was. Het maakte dat ze een lijst maakte met alle eigenschappen van de door haar ondervraagde bezielde mensen en naar een psycholoog stapte en meldde 'Ik heb meer dingen van deze lijst nodig. Ik wil graag een paar gerichte tips en technieken. Niets diepgravends. Geen gedoe met jeugdtrauma's en zo'.
Later hebben zij en de therapeute er nog smakelijk om kunnen lachen. Het werd een pittig jaar vol zelfonderzoek, vol pijnlijk en diepgravend werk, maar dat bleek niet voor niets. Er was iets veranderd, ze was kalmer, meer in balans en voelde zich voor het eerst van haar leven op haar gemak in haar eigen vel. In dit boek vertelt zij wat er bij komt kijken om zover te komen.


Als je het bovenstaande leest, lijkt het op weer zo'n zweverig halleluja boek met als eindresultaat dat je glimlachend en stralend door het leven gaat, het licht gezien hebt en nooit meer ongelukkig, bang of verdrietig bent en je gezins- en huwelijksleven eindeloos prachtig is, zonder ruzie of boze buien enz. Maar dat is  juist niet wat in dit boek verteld wordt. Brené Brown vertelt hoe je die frustrerende beelden los kunt laten en een eigen leven kunt gaan leiden zonder al die hooggegrepen idealen en denkbeelden.


Het mooie is dat het zelfonderzoek dat Brené hield in feite onderdeel is van haar werk. Ze is onderzoekster naar gevoelens en handelen van mensen en de gevolgen daarvan. Ze is vooral onderzoekster naar gevoelens die mensen liever niet bespreken zoals, schaamte, niet perfect zijn, aan verwachtingen moeten voldoen etc. Ze kon haar eigen onderzoeken toepassen op die situatie in haar leven. Ze had veel steun aan de gehouden gesprekken met mensen die een bezield leven leidden. Ze merkte op dat zij de moed hadden om hun schaamte-, angst- en onzekerheidsgevoelens e.d. te uiten en niet allerlei smoezen verzonnen om maar niet geconfronteerd te worden met die gevoelens. Kortom, die mensen accepteerden dat zijn niet perfect waren. Ze waren aardig voor zichzelf.


Het resultaat van dat onderzoek is een zeer prettig leesbaar boek geworden vol menselijke gedachten en verhalen inclusief die van Brené Brown zelf. Ook vertelt zij hoe ze tot bepaalde inzichten kwam en welke handelingen helpen om tot een 'bezield leven' te komen.
In tien wegwijzers vertelt Brené hoe je kunt omgaan met jouw lastige gevoelens en waarom je niet altijd zo superperfect hoeft te zijn. Ze gebruikt daarbij de dipknop... D = duidelijkheid, I = Inspiratie, P = positieve actie. Voor de rest moet iedereen de wegwijzers zelf lezen want elk citaat dat ik zou geven zou uit zijn context gehaald zijn en die context is juist de kracht van het boek. Alles grijpt op elkaar in en Brené Brown heeft dat mooi, logisch en verhelderend weergegeven.


'Mijn nieuwe Super Soulmate' noemt Oprah het boek. Zover wil ik niet gaan maar wel raakt het je ziel. Wat Brené Brown schrijft geeft inzicht en rust in een wereld waarin alles beter, mooier, slimmer en grootser moet en dat moet dus juist helemaal niet! Imperfect zijn mag, is normaal en hoort erbij, ook dan ben je goed genoeg.


Brené Brown is professor aan de Universiteit van Houston waar ze jarenlang onderzoek heeft gedaan naar kwetsbaarheid, moed, authenticiteit en schaamte.


ISBN 9789400503496 Paperback 168 pagina's met literatuurlijst Uitgeverij Lev april 2013

© Dettie, 24 juni 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER