Dit boek is door de schrijver niet bedoeld als literair werk. Zij wil duidelijk maken wat er gebeurt op het gebied van kinderprostitutie.
Twee verhalen in dit boek zijn het belangrijkste. Het eerste is het verhaal van Alex, die via de werkgever van zijn moeder met een westerse pedofiel in aanraking komt. Deze begint hem te misbruiken als hij nog erg jong is. Aanvankelijk wordt hij buiten bewustzijn gebracht en dan anaal gebruikt. Later doet de man dat als hij wakker is, want dat is immers opwindender. Dat de endeldarm van de jongen totaal verwoest wordt, zodat hij constant in zijn broek poept, interesseert hem niet. Voor Alex is het voordeel van deze ‘relatie’ dat zijn moeder en zusters te eten hebben. Later krijgen zij zelfs een huis van de misbruiker, een soort betaling voor de diensten van Alex dus.
Het dorp, of de kleine stad, waar Alex woont, wordt na een artikel in de Spartacus-gids een centrum voor mannen die seks met jongetjes willen. In een bepaald hotel verzamelen de heren zich, en vanuit dat hotel worden de contacten geregeld. Op een zeker moment zijn heel veel jongetjes uit arme families betrokken bij het misbruik op grote schaal. Die wordt gewoon opgevat als een toeristische attractie. Het schokkendst is dat de mannen de jongetjes niet als mensen zien, maar als gebruiksvoorwerpen. Alex wil gaan trouwen als hij zeventien is. Uit wraak wordt hij door diverse heren van het beruchte hotel verkracht en mishandeld.
Al die jaren dat dit speelt, doet zijn moeder alsof er niets aan de hand is. Dankzij de inkomsten van Alex kan zij haar arme familie naar de stad halen en hen voeden. Het is natuurlijk wel duidelijk wat er gebeurt, en door sommige familieleden wordt ze erop aangesproken. Ze verdedigt zich door te zeggen dat het geen kwaad kan, jongens kunnen immers hun maagdelijkheid niet kwijtraken.
Het tweede verhaal gaat over Rosario. Zij heeft een liefhebbende moeder, die jong sterft. Rosario wordt door haar grootmoeder de straat op getrapt en daar is ze overgeleverd aan bedelarij en prostitutie. Ze valt in handen van een Oostenrijkse arts, die haar verwond door een vibrator in te brengen en die breekt. Rosario overlijdt aan de gevolgen van de infectie die daar op volgt. Ze had best gered kunnen worden, als de artsen wat minder laks waren geweest, en haar toch medicijnen hadden gegeven hoewel ze die niet kon betalen.

Veel scènes zijn zo plastisch beschreven, dat ik me afvroeg of de pedo’s zich niet aan deze beschrijvingen kunnen gaan verlekkeren. Uiteindelijk denk ik van niet, omdat alles vanuit de kinderen wordt beschreven, dat pijn en angst ervaart. En eenzaamheid natuurlijk. Maar ik vind dit een moeilijk punt in het boek.
Heel verbijsterend is het om te lezen hoe zoveel volwassenen de situatie in stand houden. Niet alleen de misbruikers, maar ook ouders, de katholieke kerk, de middenstand. Prostitutie brengt welvaart. Dit is kennelijk wat extreme armoede met mensen doet: ze slachtofferen hun eigen kinderen om te kunnen overleven.
In deze arme samenleving worden straatkinderen helemaal aan hun lot overgelaten. Mensen staan onverschillig tegenover hen en ze worden overgeleverd aan pooiers en drugshandelaren.

Hoewel het boek niet literair is bedoeld, zou ik willen stellen dat het dat toch wel is. Het behandelt een onderwerp dat veel moeilijker voor het voetlicht te brengen is op een beschouwende of beschrijvende manier. De feiten kunnen wel genoemd worden, maar door dit neer te zetten als fictie, slaagt Axelsson erin om voelbaar te maken hoe verschrikkelijk deze gruwelijke exploitatie van kinderen is. Het is knap hoe zij het perspectief geloofwaardig bij de kinderen weet te leggen, hoe je voelt hoe die kinderen gevangen zitten. Ze kunnen niet weg uit de misbruikssituatie, er is geen alternatief, of ze onderhouden hun hele familie.
Dit is nou wat ik noem een goed boek.

Hardcover | 383 Pagina's | Uitgeverij De Geus ISBN10: 9044503405 | ISBN13: 9789044503401

© PetraO
november 2007

Cecilia, een gescheiden diplomate is uit de Filippijnen teruggekomen naar Zweden om haar stervende moeder te verzorgen. Ze wil niemand zien, in feite wacht ze op een telefoontje van Marit. Aan het ziekbed vertelt ze in gedachte aan Marit, wat zich heeft afgespeeld op de Filippijnen, maar weet niet of ze dit in het echt aan Marit kan vertellen.

Marit is Cecilia's jeugdvriendin. Samen hebben ze gezien hoe de moeder van een leeftijdsgenoot (Butterfield) zelfmoord pleegde.
Zowel Marit als Cecilia zijn van eenvoudige komaf. Cecilia's vader weet zich echter op te werken en wordt rijk. De ouders van Cecilia hebben constant ruzie over hun inzichten maar kunnen niet zonder elkaar. Cecilia mist erg warmte en contact in haar ouderlijk huis.

Marits ouders hebben iets met Cecilia gedaan wat niet uitgesproken wordt in het boek.
Later gaat Cecilia studeren voor diplomate en scheiden de wegen van de vriendinnen. Ze komen elkaar nog een keer tegen waarbij Marit vertelt dat ze bij Butterfield woont en een kind van hem heeft. Het contrast arm - rijk is te groot geworden om verder met elkaar om te gaan.

Dolores
Cecilia trouwt met Urf, minister, en speelt het diplomatieke spelletje mee. Ze krijgen een dochter en na verloop van tijd scheiden ze.
Cecilia wordt naar de Filippijnen gestuurd om een gevangene op te halen. Deze gevangene blijkt Butterfield te zijn. Hij ligt in het ziekenhuis omdat hij zjn hand ernstig gebroken heeft. Rick? de chauffeur van Cecila wil naar zijn vrouw en kinderen omdat de vulkaan Pinatubo op uitbarsten staat. Butterfield wil naar een ander ziekenhuis in een grote stad om zijn hand te laten verzorgen en besloten wordt om dit te doen, zeer tegen de zin van Rick.
Onderweg barst de vulkaan uit en vanwege het slechte zicht door de asregen rijden ze een kind aan. Ze nemen het kind mee maar kunnen niet verder rijden. Later blijken ze gestrand te zijn bij een verlaten huis. Het kind Dolores is erg angstig en roept steeds kano wat voor Amerikaan blijkt te staan. Ze heeft haar voet gebroken en Cecilia verzorgt haar.
In de andere verlaten huizen blijkt voldoende eten en drinken te zijn om niet te verhongeren of uit te drogen.
Tijdens het zoeken naar eten beginnen Butterfield en Cecila een affaire. Cecilia begint erg van Dolores te houden en besluit haar te adopteren. De stilte, Dolores en Butterfield maken dat Cecilia zich gelukkig voelt. Het liefst bleef het voor haar altijd zo.

Nognog
Rick wil echter naar huis ongerust als hij is om zin vrouw en kinderen. In de auto vinden ze een man die hoge koorts heeft. Ze nemen de man (NogNog) ook in huis. De man is gewapend en ook zeer angstig voor Amerikanen. Hij slaat wartaal uit, vertelt dat hij kan vliegen en geen soldaat is.
Butterfield verstopt het wapen. NogNog vertelt later als hij en Cecilia alleen zijn dat de Amerikanen hem als slaaf hebben gebruikt. Hij voelde zich daar gelukkig, later keren de Amerikanen zich tegen hem en bewerken hem met sigaretten om te brandmerken. Cecilia vrijt een keer met NogNog.

De vlucht
Als Dolores en NogNog voldoende zijn opgeknapt wordt besloten te voet verder te gaan. Voedsel wordt ingepakt en voldoende drinken klaargezet. De dag van vertrek blijkt Rick verdwenen met het eten en drinken. Er klinken schoten en NogNog wordt helemaal gek. Hij heeft zijn wapen gevonden en ziet in Butterfield een "kano". Hij schiet Butterfield neer. Cecilia neemt Dolores op haar rug en vlucht weg. Onderweg klinken er schoten en Cecilia komt niet snel genoeg vooruit. Ze legt Dolores aan de kant van de weg en vlucht alleen verder. Later verliest ze door uitputting haar bewustzijn en kom bij bij "Het oude volk". Zij nemen haar mee naar de stad waar ze opgenomen wordt in het ziekenhuis.
Daarna keert ze terug naar Zweden.
Rick is nooit meer gezien. Of Dolores het oveleeft heeft blijft een vraagteken.

Eind
In Zweden verzorgt Cecilia haar moeder totdat deze overlijdt. Na de begrafenis stort Cecilia in. Ze ziet ineens slecht en haar broer en dochter maken zich ongerust maar druk als ze zijn met hun eigen leven gaan ze terug naar hun huis.
Eenmaal alleen komt de enorme klap van alle verschrikkelijke gebeurtenissen op Ceclia neer.

Zelf vond ik het een heel beklemmend boek, had af en toe moeite met verder lezen. Vooral het eind was erg. De beschrijving van al het grijze door de asregen was erg naargeestig evenals het verhaal van Dolores en NogNog en de instorting van Cecilia.
Je weet dat zulke dingen gebeuren maar Axelsson beschreef het zo levensecht dat de rillingen over m'n rug liepen.
Erg aangrijpend dus.

© Dettie
04-06-2003

Dit is het eerste boek wat ik van deze schrijfster lees, maar zeker niet de laatste. Wat een prachtig boek. Echt een juweeltje. In het begin vond ik het wat verwarrend, maar dat is gauw over. De beschrijvingen zijn erg goed, ik leefde helemaal mee met de hoofdpersonen.

Mary Sundin is minister van ontwikkelingssamenwerking. Ze heeft een man die verlamd is geraakt, nadat hij uit een raam is geduwd door een hoertje. Als zin Oost-Europa een toespraak moet houden over vrouwenhandel, klapt ze dicht en krijgt een toeval.

Marie is een jonge vrouw die voor moord op haar man in de gevangenis heeft gezeten. Ze heeft de stekker uit de beademingapparaat gehaald.

De twee verhalen worden tegelijkertijd verteld. Van allebei de vrouwen wordt verteld hoe ze zo zijn geworden, door middel van flashbacks naar hun jeugd.

ISBN 9044506048 Gebonden, 382 pagina's Verschenen: augustus 2005 Uitgeverij De Geus

© Bianca

Confronterend, mensonterend en tragisch

Achterflap:
"In Rosario is dood trekt Axelsson zich het lot aan van Rosario Baluyot, een Filippijns straatkind dat in het stilzwijgend getolereerde sekstoerisme werkt en in 1987 op elfjarige leeftijd sterft. Het meisje is het slachtoffer van een Oostenrijkse arts, die zodanig gruwelijk misbruik van haar maakt dat zij maanden later aan de gevolgen overlijdt. Axelsson reconstrueert het korte leven van het meisje in aaneengeschakelde verhalen, die door de schrijfster samen een documentaire roman worden genoemd. Ze presenteert de feiten, niet voyeuristisch, maar eerlijk, met groot inlevingsvermogen en in de haar kenmerkende indringende stijl."

Recensie:
In deze eerste roman van Majgull Axelsson staan drie Filippijnse kinderen centraal die allemaal te maken krijgen met de gruwelijkheden die veel jongens en meisjes in dat land ten deel viel in de tijd dat de Filippijnen nog in de greep was van gewetenloze pedofielen. Van alle delen van de wereld kwamen mannen (en soms ook vrouwen) op deze kinderen af en gedroegen zich alsof ze de grootste weldoeners waren in het leven van de arme en vaak radeloze bevolking.

Het verhaal van Axelsson is keihard en vaak moest ik het boek wegleggen omdat ik bepaalde passages niet meer kon lezen. De tranen en de schaamte (mede vanwege de verwerpelijke rol die er ook vanuit ons eigen land werd gespeeld) kwamen vaak dicht naar de oppervlakte en ook weken later zat ik nog na te denken over de inhoud van dit boek. Bikkelhard, zeer confronterend, mensonterend, tragisch, ontroerend en - vreemd genoeg - in een aantal gevallen ook heel mooi. Met name de onderlinge vriend- en verwantschap onder de slachtoffertjes wordt goed beschreven. Na het lezen van "Rosario Is Dood" blijf je verslagen achter en ziet de wereld er plotseling heel anders uit. Triest is het feit dat het zonder enige twijfel nog altijd zal plaatsvinden. Andere landen, andere personen, andere kinderen. Maar dezelfde angst en gruwel. En dat is eigenlijk onvoorstelbaar! En daarom moet dit boek eigenlijk door heel veel mensen gelezen worden.

In mijn bespreking op mijn weglog http://eherni.blogspot.com/ kreeg dit boek van mij vier van de maximaal vijf sterren

Oorspronkelijke titel: Rosario är död
Vertaler: Ydelet Westra
ISBN 9044503405 Gebonden, 383 pagina's Verschenen: december 2003 Gewicht: 500 gram Formaat: 206 x 137 x 34 mm Uitgeverij De Geus

© Eric

Voor meer informatie over de schrijfster en haar werk, klik op de afbeelding van het boek.