Barry Unsworth

Barry Unsworth

http://www.contemporarywriters.com/

 


Slag om Nelson

Unsworth houdt niet van getalm, al op de eerste pagina zit je meteen in de sfeer die het verdere verhaal blijven zal. De ik-figuur is een groot bewonderaar van Horatio Nelson, de Engelse admiraal, die zijn leven lang streed tegen de door hem zo gehate Fransen.

De bewondering van de hoofdpersoon is evenwel meer dan dat: hij leidt zijn leven helemaal in de sfeer van Nelson: hij gedenkt iedere dag de zeeslagen van Nelson door ze in zijn souterrain na te spelen. Alle andere wapenfeiten en wederwaardigheden zijn steeds, op de juiste momenten, in zijn gedachten en hij leeft er naar. Soms spreekt hij over Nelson in de derde persoon, maar vaak ook spreekt hij hem aan als was hij zijn beste vriend. Soms ook is hij zelf Nelson, en vertelt hij in de ik-vorm, zo groot is zijn obsessie.
Hij is een biografie aan het schrijven over zijn grote held, die alle andere boeken overbodig moet maken, maar die vooral ook moet aantonen dat Nelson een echte Held was: zuiver op de graat, moedig, en eervol.
Hij heeft zijn leven lang alles bestudeerd dat er maar te vinden is, hij weet letterlijk alles over Horatio's leven, en het schrijven van het boek vlot dus goed.
Tot hij komt aan de feiten van de republikeinse opstand in Napels. Andere biografen spreken van verraad, Nelson zou bewust de opstandelingen de dood in gestuurd hebben.
Onze biograaf kan daar niet mee uit de voeten. Het is onmogelijk voor hem te accepteren dat Nelson ook maar een mens was. Zozeer onmogelijk zelfs dat zijn leven langzaam uit elkaar valt: alles verandert..sommige dingen ten goede: hij wordt verliefd op Miss Lily, de vrouw die zijn teksten voor hem uittikt. Maar als hij zich gedwongen ziet zijn lidmaatschap van de Nelson club op te zeggen, en tegelijk steeds meer het tegendeel bewezen ziet van wat hij zo zeker wist -dat Nelsons onbesproken gedrag niet bestaat- valt hij aan wanhoop ten prooi.

Het boek is op zich al een soort biografie van Nelson, waarbij aangetoond wordt dat ook een held maar een mens is, en tegelijk lezen we hoe een fascinatie een obsessie wordt, en de geobsedeerde vernietigt.
Deze mengeling levert een prachtig verhaal op, een mix van fictie en non-fictie, en een psychologisch drama.

isbn 90-5226-812-6 uitgeverij De Geus 2001, 350 pag

© Marjo
juni 2007

 


Een zomer in Italie

In Italië bestaan de strade vivinale, buurtweggetjes, die niet bedoeld zijn als verbindingsweg, maar alleen om toegang te geven tot de verspreid liggende huizen.
Als zo'n weg eenmaal je deur bereikt heeft , is zijn voortbestaan overbodig. Het onderhoud ligt in de handen van de bewoners van aanliggende huizen. Ergens in Umbrië is zo'n weggetje, dat langs een heuvel naar boven leidt.
De bewoners zijn zeer divers. De Checchetti's is een Italiaanse familie. Zij hebben met iedereen ruzie, zij zullen daar in dit verhaal ook mee beginnen.
Harold en Cecilia Chapman zijn Engelsen. Ze hebben hier een vakantievilla gekocht. Harold is erg gericht op geld, terwijl zijn vrouw de kunstzinnige van de twee is.
Ritter is een Duitser, en een gewezen tolk. Hij is nog steeds geobsedeerd door zijn verleden. Zijn vader was SS-er, en door zijn toedoen is het jeugdvriendje van Ritter verdwenen, met de hele familie. Hij is daar boven op de heuvel druk met het kappen en ontwarren van de wildernis aan planten.
Monti is met zijn vrouw Laura in een huis op de heuvel getrokken, maar Laura is al naar een paar weken uit zijn leven verdwenen. Hij is leraar, en verdiept zich in de plaatselijke oude geschiedenis.
Fabio en Arturo zijn twee homoseksuele mannen. Fabio, een afgekeurde autocoureur, heeft de veel jongere Arturo vijftien jaar eerder opgepikt en ze lijken nu een uitstekende blijvende relatie te hebben. Maar Arturo is de bazige Fabio beu aan het worden...
En dan is er nog het Amerikaanse echtpaar Green, dat van hun pensioen wil genieten in de streek waar zoveel kunstvoorwerpen op hen liggen te wachten. Zij hebben gespaard om het huis op te laten knappen, en laten zich adviseren door de Engelsman Blemish, niet wetend dat hij een oplichter is.
De Checcetti's willen dat Harold de muur langs de weg ter hoogte van hun huis weer opnieuw opbouwt. Die zou ingestort zijn als gevolg van de verbouwactiviteiten van de Chapmans. Harold wendt zich tot een advocaat in de stad, een oudere man, die zijn zaken graag oplost met slimme plannetjes die door de kronkelige mazen van de wet, nog kans van slagen hebben ook. De advocaat raakt betrokken bij Fabio's probemen en ook het echtpaar Green komt bij hem terecht..
Hij lijkt de rol van een 'messias' te vervullen, Cecilia heeft de indruk dat in ieder geval in de ogen van Harold de advocaat een wonderdoener is. Maar de levens van al deze mensen bereiken pas echt een climax als een lichte aardbeving de heuvel doet trillen.

Een heerlijk boek, dat slechts langzaam leest. Op eerste gezicht is het een boek over hoe buitenlanders zich al of niet aanpassen aan de Italiaanse cultuur waar binnen zij zich willen bewegen, maar er gebeurt zo ontzettend veel en de karakters zijn zo goed uitgewerkt binnen dat kader, dat ik het een psychologische roman wil noemen. Een mooie psychologische roman.

isbn 90 5226 734 0 vertaald door Regina Willemse, uitgeverij De Geus 1998 Eerder verschenen onder de titel 'Na Hannibal' 253 pagina's

© Marjo
januari 2008