Bastiaan belandt toevallig in de winkel van meneer Koriander en steelt daar het boek "Het oneindige verhaal". Hij haast zich naar school en verstopt zich op de grote zolder om daar ongestoord te kunnen lezen. Het verhaal speelt zich af in Fantásië en ieder uur raakt Bastiaan meer en meer bij de inhoud betrokken. Om middernacht stapt hij zelfs letterlijk het verhaal binnen omdat de Kleine Keizerin van Fantásië hem roept. Zo raakt hij verzeild in allerlei vreemde en fabelachtige avonturen. Het is een compleet andere wereld, die deels door Bastiaan zelf verzonnen wordt. De wereld ontstaat als hij er aan denkt.. maar er zijn ook dingen en wezens die al vast staan, die voor hem door anderen verzonnen zijn. Bijvoorbeeld zijn vriend Atrejoe, en de geluksdraak.

Het is een sprookje als van een Lelijk Eendje, maar dan anders: dikke, slome Bastiaan wordt in Fantasië een sterke, slimme en mooie jongen. Anders dan in het Lelijke eendje echter, betaalt hij daar een prijs voor: langzaam vergeet hij wie hij was, dat hij een mens was en niet in het boek thuishoort. Gelukkig voor hem is zijn vriend Atrejoe een echte vriend, en met diens hulp keert hij weer terug naar zijn vertrouwde omgeving.
Het is een boek dat je vaker zou moeten lezen, er zit zoveel in. En niet alleen voor kinderen, ook volwassenen kunnen dit met plezier lezen.
Leeftijd: vanaf 10 jaar

In 1982 verscheen het oneindige verhaal voor het eerst in Nederland. Het jaar erop werd het bekroond met de Zilveren Griffel. Het boek is inmiddels in vijfentwintig talen verschenen en behoort tot de klassiekers van de jeugdliteratuur.

Oorspronkelijke titel: Die unendliche Geschichte Vertaler: Johan van Nieuwenhuizen Jubileumeditie Met illustraties van Roswitha Quadflieg Uitgever Jeugd Fontein ISBN 902613097X Verschijningsdatum 10/2004 Bindwijze Gebonden Aantal pagina's 391 blz.

© Marjo

Meer over Michael Ende, klik op de afbeelding

Momo is een klein meisje, zij leeft zonder familie in een oud amfitheater. Haar gave is dat ze kan luisteren naar een ander, en wel zodanig dat de ander er een hoop van leert over zichzelf, en daarvan opknapt. Zo komt het dat alle mensen die in de stad vlakbij wonen graag bij haar komen, en met haar praten. Doordat Momo luistert, lossen zich hun problemen op..
Ook de kinderen komen, en zij beleven er heerlijke speelmiddagen, zonder zich te vervelen of ruzie te maken.
Maar in de stad zijn de grijze mannen, de tijdspaarders:
"Er is en groot en toch heel alledaags geheim. Alle mensen hebben er mee te maken, iedereen kent het, maar slechts weinigen denken er ooit over na. De meesten accepteren het gewoon en verbazen zich er helemaal niet over. Dit geheim is de tijd.
Want tijd is leven. En het leven woont in je hart.
Niemand wist dit beter dan de grijze heren. Niemand kende de waarde van een uur, een minuut, ja van een enkele seconde leven zo goed als zij. Zij gingen er wel op hun manier mee om, zoals bloedzuigers met bloed omgaan en handelen daarnaar op hun eigen manier."

De grijze heren krijgen langzaam aan all inwoners van de stad in hun macht. Ze halen ze over om tijd te sparen: door steeds meer niet echt noodzakelijke dingen in hun leven niet meer te doen, besparen ze tijd. De grijze heren sparen die voor hen, zeggen ze, en niemand heeft in de gaten hoe leeg, saai, en treurig het leven wordt als ze alleen nog maar hard werken en geen tijd meer hebben voor rust en gezelligheid.
Zo komt het dat Momo steeds minder bezoek krijgt: de volwassenen hebben geen tijd meer, en de kinderen ook niet. Momo gaat de stad in, om te onderzoeken wat er aan de hand is. Zo trekt zij de aandacht van de grijze heren. Eentje probeert ook Momo's fantasie aan banden te leggen, maar bij haar lukt het niet. Ze luistert naar zijn overredingspogingen en voor hij het weet is hij haar aan het vertellen wat de echte bedoelingen zijn van het tijdsparen.

"Wij mogen niet bekend worden,' hoorde ze als van verre, 'niemand mag weten wie we zijn en wat we doen...wij zorgen ervoor dat geen mens zich ons herinneren kan...Alleen zolang we niet herkend worden kunnen we ons werk voortzetten...een moeizaam werk, de mensen de tijd die ze te leven hebben met uren, minuten en seconden af te troggelen...want alle tijd die ze sparen is voor hen verloren..wij trekken die naar ons toe...wij slaan hem op...wij hebben hem nodig...wij hongeren ernaar..Oh, jullie weten niet wat het is, jullie tijd! Maar wij, wij weten het en zuigen jullie uit tot op het bot...wij hebben ook steeds meer nodig..steeds meer...want ons aantal groeit ook steeds...steeds meer...steeds meer..."

De grijze heren weten nu dat Momo een vijand is. Ze probeert nog met de weinige kinderen die nog komen spelen de volwassenen tot inzicht te laten komen, maar dat mislukt. Onder invleod van de grijze heren nemen de volwassenen een besluit: er wordt opvang gecreeëerd, waar de kinderen niet spelen, maar leerzaam bezig gehouden worden. Ze spelen niet meer, ze hebben geen fantasie meer.
Momo is alleen...maar als de grijze heren haar komen halen, is ze verdwenen..

Michael Ende heeft net als in "Het oneindige verhaal" een bepaalde boodschap in een sprookjesachtig jasje gestoken. Het is wederom een kind dat de wereld redt van een dreiging. Maar het is geschreven als een spannend avontuur, niet belerend. Een heerlijk boek.
Met illustraties van Dirk van der Maat

ISBN 9060694201 Gebonden Verschenen: augustus 2000 Uitgeverij Lemniscaat

© Marjo