Leestafel forum

Wim
Wim Hofman

Wim is een erg eenzaam jongetje. Zijn ouders hebben het erg druk met hun eigen 'problemen'. Beiden hebben een nieuwe relatie maar wonen nog wel bij elkaar in huis. Wim moet maar een beetje voor zichzelf zorgen. Hij leeft op koekjes, pinda's en wat hij nog meer aan eten in huis kan vinden.
Zijn oudere broer treitert hem met van alles. Op gegeven moment blijkt dat zijn broer een pot inkt heeft leeggegooid in de pot waar hij zijn gevangen kikker bewaarde. De kikker is dood en Wim heeft er genoeg van. Hij loopt weg van huis.

Hij kan meeliften met een aardige vrachtwagenchauffeur maar dan vindt deze dat hij toch naar huis moet. Wim vlucht weg naar echt goed gaat het niet met hem. Hij heeft honger en is koud en nat van de regen en heeft een nare snee in zijn knie. Hij maakt een schuilhutje van oud materiaal en daar vindt Tootje van de boerderij hem. Hij krijgt eten en Tootjes moeder belt naar Wim's huis. Wim wordt opgehaald door de vriendin van zijn vader.

Triest verhaal, Wim is een erg eenzaam en zielig kind. Heel vreemd dat de vriendin Wim komt ophalen, hij had haar nog nooit gezien. Het begin is een beetje saai maar naderhand wordt het verhaal beter. Het blijft allemaal wel een beetje afstandelijk.

Leeftijd: 9-12 Uitgever: Querido Verschenen: 1976 ISBN: 902143220X

© Bernadet

Voor meer informatie over Wim Hofman en zijn werk, klik
http://www.leesplein.nl/6LLvolg.html?ht ... nfo&id=743

Mooi ingetogen verhaal met een grote impact.

Lees meer: http://www.leestafel.info/wim-hofman

-

Klinkt mooi. Een ingetogen verhaal kan afstandelijk overkomen maar als ik jouw recensie zo lees dan is dat hier absoluut niet het geval.

Dat is een lastige...want je bent er bij, maar niet erg indringend. Zou je een psychologisch verhaal hebben, dan word je meer het verhaal in getrokken.
Denk ik. Maar dit boek is voor kinderen, dan denk ik dat het de goede keuze is van de schrijver.

Heb je het idee dat het verhaal met meer diepgang en emotie mooier zou zijn geweest?

Dan was het niet meer voor deze leeftijd. En als je schrijft voor kinderen van een jaar of toen moet je het simpel houden. Dus het is prima.

Mooi zo!