Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Citaat van de dag
Waarde vriend,
Ik zou je brief vroeger hebben beantwoord, maar je hebt er mij geen gestuurd
Auteur: Goodman Ace
Bron: The Groucho Letters, Michael Joseph Ltd, Londen 1967
Waarde vriend,
Ik zou je brief vroeger hebben beantwoord, maar je hebt er mij geen gestuurd
Auteur: Goodman Ace
Bron: The Groucho Letters, Michael Joseph Ltd, Londen 1967
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Marjo schreef:Je wil dus eigenlijk dat er dan voor die doelgroep nieuwe boeken geschreven worden? Geen bewerkingen maar nieuw. Dat zou ook kunnen.
Alleen kunnen zij dan niet 'meepraten'. Ik zou dat persoonlijk niet erg vinden, kan ik nu ook al vaak niet. Behalve op dit forum dan.
Tja, maar in hoeverre kun je meepraten als je een beknopte, in eenvoudige taal geschreven samenvatting van een boek gelezen hebt?
Bovendien, hoeveel mensen praten met elkaar over boeken die ze gelezen en bij hoeveel mensen is het verschil in leesvaardigheid zo groot, dat dit een probleem is om over een boek te praten?
Ik heb een vriendin, die ooit een tijdje economie gestudeerd heeft. Zij leest nauwelijks, behalve misschien de pagina Vrouw in de Telegraaf. Ik heb maar een mavo-diploma en lees ongeveer 100 boeken per jaar. Over boeken praten we echt niet. Vraag me ook niet waar we wel over praten, want dat weet ik niet. Veel verder dan koetjes en kalfjes en bepaalde dingen die we toevallig met elkaar gemeen hebben, komen we niet. Ik erger me regelmatig aan haar gedrag bij mij thuis, maar opmerkingen op dat vlak glijden van haar af, zonder enig effect. Ik weet eigenlijk niet eens of ik het woord 'vriendin' hier zou moeten gebruiken.
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
'Maar' mavo zegt niets natuurlijk, dat vind ik altijd zo'n onzin. Bij ons gingen de kinderen van rijke ouders naar de havo/vwo en kinderen van minder gefortuneerde mensen naar de mavo, terwijl ze goed, dan niet beter waren dan de 'rijke' kinderen. 'Maar' mavo slaat dus helemaal nergens op. Sommige heel hoogbegaafde mensen verveelden zich zo op school dat ze nauwelijks mavo haalden, omdat het hele schoolgedoe ze totaal niet interesseerde.
Nu verder over de Leeslicht boeken
Maar je weet bij een beknopte samenvatting tenminste wel de strekking van het verhaal, en een goede samenvatting zal de ziel/de kern van het verhaal wel weten te behouden.
Gelukkig heb ik wel vrienden die lezen en kan ik het wel delen maar ook niet alles, het ligt ook aan je interessegebied.
Gisteren had ik een heel leuk gesprek met een vriendin over een non-fictieboek van Ton van der Lee.
Met een andere vriendin kan ik alleen over romans praten omdat ze geen non-fictie leest.
En ik kan weer niet meepraten over spannende, goede thrillers want die lees ik weer niet.
En zo hebben we allemaal wat![Vrolijk/Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
Dettie
Nu verder over de Leeslicht boeken
Maar je weet bij een beknopte samenvatting tenminste wel de strekking van het verhaal, en een goede samenvatting zal de ziel/de kern van het verhaal wel weten te behouden.
Gelukkig heb ik wel vrienden die lezen en kan ik het wel delen maar ook niet alles, het ligt ook aan je interessegebied.
Gisteren had ik een heel leuk gesprek met een vriendin over een non-fictieboek van Ton van der Lee.
Met een andere vriendin kan ik alleen over romans praten omdat ze geen non-fictie leest.
En ik kan weer niet meepraten over spannende, goede thrillers want die lees ik weer niet.
En zo hebben we allemaal wat
![Vrolijk/Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
Dettie
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Zo hebben we allemaal wat ja, slecht geheugen bijvoorbeeld. Ben ik in de bieb, vergeet ik helemaal te zoeken naar een Leeslicht boek!!!
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Dettie schreef:'Maar' mavo zegt niets natuurlijk, dat vind ik altijd zo'n onzin. Bij ons gingen de kinderen van rijke ouders naar de havo/vwo en kinderen van minder gefortuneerde mensen naar de mavo, terwijl ze goed, dan niet beter waren dan de 'rijke' kinderen. 'Maar' mavo slaat dus helemaal nergens op. Sommige heel hoogbegaafde mensen verveelden zich zo op school dat ze nauwelijks mavo haalden, omdat het hele schoolgedoe ze totaal niet interesseerde.
Nu verder over de Leeslicht boeken
Maar je weet bij een beknopte samenvatting tenminste wel de strekking van het verhaal, en een goede samenvatting zal de ziel/de kern van het verhaal wel weten te behouden.
Gelukkig heb ik wel vrienden die lezen en kan ik het wel delen maar ook niet alles, het ligt ook aan je interessegebied.
Gisteren had ik een heel leuk gesprek met een vriendin over een non-fictieboek van Ton van der Lee.
Met een andere vriendin kan ik alleen over romans praten omdat ze geen non-fictie leest.
En ik kan weer niet meepraten over spannende, goede thrillers want die lees ik weer niet.
En zo hebben we allemaal wat
Dettie
Ik blijf er toch altijd een soort minderwaardigheidsgevoel aan over houden. Ambities genoeg, maar door allerlei omstandigheden is daar nooit iets van gekomen.
Ik lees van alles en nog wat en heb uiteindelijk nauwelijks iemand met wie ik daarover kan praten, hooguit m'n vader soms, maar die vindt de boeken die ik lees inmiddels vaak te dik. Maar goed, dat geldt voor de meeste interesses die ik heb.
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Nergens voor nodig dat minderwaardigheidsgevoel. Je weet beter dan menigeen alles te verwoorden en komt ook heel intilligent over. dus gooi dat minderwaardigheidsgevoel maar weg.
En je kunt hier je hart ophalen Renate, want wij doen niets liever dan over boeken praten!
Dettie
En je kunt hier je hart ophalen Renate, want wij doen niets liever dan over boeken praten!
Dettie
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Dettie schreef:Nergens voor nodig dat minderwaardigheidsgevoel. Je weet beter dan menigeen alles te verwoorden en komt ook heel intilligent over. dus gooi dat minderwaardigheidsgevoel maar weg.
En je kunt hier je hart ophalen Renate, want wij doen niets liever dan over boeken praten!
Dettie
Dat is waar, maar soms mis ik wel eens echte mensen om me heen, waar ik over boeken of muziek kan praten.
Op zich weet ik wel dat ik niet dom ben, ik heb ooit van een psycholoog te horen gekregen dat ik gemakkelijk atheneum had kunnen halen, maar ja, dat is er dus nooit van gekomen, zoals er van zoveel dingen nooit wat gekomen is. Het is uiteindelijk ook dat ik het mis om gewoon iets te kunnen doen met m'n talenten.
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Kun je geen leesclubs vinden daar waar je woont? Misschien zijn er gespreksgroepen op de bieb?
In dezelfde bijlage waar we het bij dat andere item over hebben staat ook een artikel van Toine Heymans. Wat komen wij in Nederland er dan bekaaid af!
(hij schrijft over Frankrijk en de aanwezigheid van zoveel boekwinkels overal, en lezers die hun schrijvers graag zien komen. Nou ja, dat heb ik ook, maar hier wordt het niet zo vaak georganiseerd als in Frankrijk blijkbaar het geval is)
In dezelfde bijlage waar we het bij dat andere item over hebben staat ook een artikel van Toine Heymans. Wat komen wij in Nederland er dan bekaaid af!
(hij schrijft over Frankrijk en de aanwezigheid van zoveel boekwinkels overal, en lezers die hun schrijvers graag zien komen. Nou ja, dat heb ik ook, maar hier wordt het niet zo vaak georganiseerd als in Frankrijk blijkbaar het geval is)
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Marjo schreef:Kun je geen leesclubs vinden daar waar je woont? Misschien zijn er gespreksgroepen op de bieb?
In dezelfde bijlage waar we het bij dat andere item over hebben staat ook een artikel van Toine Heymans. Wat komen wij in Nederland er dan bekaaid af!
(hij schrijft over Frankrijk en de aanwezigheid van zoveel boekwinkels overal, en lezers die hun schrijvers graag zien komen. Nou ja, dat heb ik ook, maar hier wordt het niet zo vaak georganiseerd als in Frankrijk blijkbaar het geval is)
M'n vader is ooit lid geweest van een leesclub, maar men kwam nauwelijks met iets dat hij interessant vond. Bovendien was er nog wel eens gehannes over het feit dat sommige mensen bepaalde boeken weer niet literair genoeg vonden. En dat vind ik in zekere zin het nadeel van een leesclub, het wordt een soort verplichting om een bepaald boek te lezen, ook als het je helemaal niet aanspreekt. Ik lees voor m'n plezier en niet omdat het moet, behalve misschien van mezelf.
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Net op internet ook eens naar leesclubs gezocht, maar niets gevonden. De bibliotheek van Rijswijk heeft helemaal niets op z'n site staan en de bibliotheek van Den Haag heeft alleen oude berichten, onder andere iets uit 2013, maar dat gaat dan om digitale leesclubjes met boeken voor de AKO literatuurprijs. Ook niet echt aantrekkelijk. Ik word wel eens moe van het feit dat ik eigenlijk alleen nog maar mensen via internet ken, mensen die je nooit ontmoet, omdat ze gewoon te ver weg wonen.
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Nou ik ben er maar wat blij mee, met internet. Vroeger kon ik met helemaal níemand over boeken praten en nu in elk geval met een paar! ![Dhr. Groen/Mr. Green :mrgreen:](./images/smilies/icon_mrgreen.gif)
![Dhr. Groen/Mr. Green :mrgreen:](./images/smilies/icon_mrgreen.gif)
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Ja ik ben er ook blij mee berdine, hier kan ik alle kanten op en m'n enthousiasme over een boek delen en soms een heel leuke discussie
over een boek hebben. Ik zou de mensen en boekgesprekken op Leestafel echt missen.
Dettie
over een boek hebben. Ik zou de mensen en boekgesprekken op Leestafel echt missen.
Dettie
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Ik zou ook niet meer zonder internet kunnen, maar het is wel eens frustrerend om daar wel met mensen over bepaalde dingen te kunnen praten en aardige mensen tegen te komen, maar thuis in feite meestal alleen, of met m'n vader te zitten (dat laatste meestal bij hem thuis).
Anderzijds is internet ook vaak wel een afleiding, vooral als ik met m'n muziek bezig ben, omdat ik daarvoor achter de computer zit.
Facebook vind ik een ramp. Sinds ik een nieuwe computer heb en ik m'n wachtwoord kwijt ben, kom ik er eigenlijk nooit meer. Het is alsof je een soort krant over je kennissen leest. Er is weinig persoonlijks meer aan, je leest alleen wat men met alle vrienden wil delen en regelmatig ontdek je kanten van kennissen, die je liever niet had willen kennen.
Anderzijds is internet ook vaak wel een afleiding, vooral als ik met m'n muziek bezig ben, omdat ik daarvoor achter de computer zit.
Facebook vind ik een ramp. Sinds ik een nieuwe computer heb en ik m'n wachtwoord kwijt ben, kom ik er eigenlijk nooit meer. Het is alsof je een soort krant over je kennissen leest. Er is weinig persoonlijks meer aan, je leest alleen wat men met alle vrienden wil delen en regelmatig ontdek je kanten van kennissen, die je liever niet had willen kennen.
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Wat jij, jonge vriend
Dick Matena Marten Toonder
Begin jaren zestig kwam Dick Matena (1943) in dienst van de Toonder Studio’s. Marten Toonder (1912-2003) was voor hem in die dagen behalve zijn werkgever ook zijn mentor. Op basis van een wederzijdse bewondering voor elkaars werk, ontstond twintig jaar later een diepgaande en openhartige briefwisseling, die tot enkele jaren voor de dood van Toonder in 2005 zou aanhouden.
In fraaie volzinnen en met veel taalgevoel bespreken Toonder en Matena een brede waaier van onderwerpen: science-fiction, beeldende kunst, strips, de plannen voor een Tom Poes-film, religie en metafysica. In totale openheid bekritiseren de beide tekenaars het werk van de ander. Daarnaast is er steeds veel ruimte voor zelfkritiek en zelfspot. Zo is dit boek niet alleen een inkijk in de wereld van twee kunstenaars, maar ook een portret van een bewogen vriendschap.
Recensie
Bundeling van de correspondentie uit de periode 1979-1991 tussen stripauteur Marten Toonder (1912-2003) en striptekenaar / auteur van graphic novels Dick Matena (1943). 'De brieven zijn een weerspiegeling van een vriendschap tussen twee mensen die eenendertig jaar in leeftijd verschilden', aldus Dick Matena in de inleiding.
Matena ontmoette Toonder voor het eerst in 1960 toen hij in de Toonder Studio's als tekenaar aan zijn strips zou gaan werken. Toonder was voor hem niet alleen werkgever maar ook mentor. Tussen de stripgrootheden ontstond een levenslange vriendschap. In de eerste brieven schrijft Matena nog 'Geachte heer Toonder' boven zijn brieven, na een opmerking van Toonder, 'Laat die geachte heer toch weg; we zijn zo langzamerhand haast even oud', durft Matena 'Beste Marten' te schrijven.
De brieven gaan over een breed scala van onderwerpen zoals bewondering voor en kritiek op elkaars werk, collega-striptekenaars, de Bommelfilm en religie. Toonder opperde terecht in zijn laatste brief zelf al dat deze correspondentie bundeling waard is. Vooruitlopend op de biografie van Wim Hazeu krijgt men een aardig beeld van Toonder, maar ook de brieven van Matena zijn beslist lezenswaardig.
Met annotaties, namenlijst en register.
ISBN 9789023455912 Paperback 224 pagina's De Bezige Bij november 2009
Dick Matena Marten Toonder
Begin jaren zestig kwam Dick Matena (1943) in dienst van de Toonder Studio’s. Marten Toonder (1912-2003) was voor hem in die dagen behalve zijn werkgever ook zijn mentor. Op basis van een wederzijdse bewondering voor elkaars werk, ontstond twintig jaar later een diepgaande en openhartige briefwisseling, die tot enkele jaren voor de dood van Toonder in 2005 zou aanhouden.
In fraaie volzinnen en met veel taalgevoel bespreken Toonder en Matena een brede waaier van onderwerpen: science-fiction, beeldende kunst, strips, de plannen voor een Tom Poes-film, religie en metafysica. In totale openheid bekritiseren de beide tekenaars het werk van de ander. Daarnaast is er steeds veel ruimte voor zelfkritiek en zelfspot. Zo is dit boek niet alleen een inkijk in de wereld van twee kunstenaars, maar ook een portret van een bewogen vriendschap.
Recensie
Bundeling van de correspondentie uit de periode 1979-1991 tussen stripauteur Marten Toonder (1912-2003) en striptekenaar / auteur van graphic novels Dick Matena (1943). 'De brieven zijn een weerspiegeling van een vriendschap tussen twee mensen die eenendertig jaar in leeftijd verschilden', aldus Dick Matena in de inleiding.
Matena ontmoette Toonder voor het eerst in 1960 toen hij in de Toonder Studio's als tekenaar aan zijn strips zou gaan werken. Toonder was voor hem niet alleen werkgever maar ook mentor. Tussen de stripgrootheden ontstond een levenslange vriendschap. In de eerste brieven schrijft Matena nog 'Geachte heer Toonder' boven zijn brieven, na een opmerking van Toonder, 'Laat die geachte heer toch weg; we zijn zo langzamerhand haast even oud', durft Matena 'Beste Marten' te schrijven.
De brieven gaan over een breed scala van onderwerpen zoals bewondering voor en kritiek op elkaars werk, collega-striptekenaars, de Bommelfilm en religie. Toonder opperde terecht in zijn laatste brief zelf al dat deze correspondentie bundeling waard is. Vooruitlopend op de biografie van Wim Hazeu krijgt men een aardig beeld van Toonder, maar ook de brieven van Matena zijn beslist lezenswaardig.
Met annotaties, namenlijst en register.
ISBN 9789023455912 Paperback 224 pagina's De Bezige Bij november 2009
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Citaat van de dag
'Je bent een schrijver, jongen, al maak je nóg zulke mooie prentjes.'
Sprak de meester tot de leerling:
(Marten Toonder in een brief van 24 maart 1987 tot Dick Matena)
'Je bent een schrijver, jongen, al maak je nóg zulke mooie prentjes.'
Sprak de meester tot de leerling:
(Marten Toonder in een brief van 24 maart 1987 tot Dick Matena)
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Dettie schreef:Wat jij, jonge vriend
Dick Matena Marten Toonder
Begin jaren zestig kwam Dick Matena (1943) in dienst van de Toonder Studio’s. Marten Toonder (1912-2003) was voor hem in die dagen behalve zijn werkgever ook zijn mentor. Op basis van een wederzijdse bewondering voor elkaars werk, ontstond twintig jaar later een diepgaande en openhartige briefwisseling, die tot enkele jaren voor de dood van Toonder in 2005 zou aanhouden.
In fraaie volzinnen en met veel taalgevoel bespreken Toonder en Matena een brede waaier van onderwerpen: science-fiction, beeldende kunst, strips, de plannen voor een Tom Poes-film, religie en metafysica. In totale openheid bekritiseren de beide tekenaars het werk van de ander. Daarnaast is er steeds veel ruimte voor zelfkritiek en zelfspot. Zo is dit boek niet alleen een inkijk in de wereld van twee kunstenaars, maar ook een portret van een bewogen vriendschap.
Recensie
Bundeling van de correspondentie uit de periode 1979-1991 tussen stripauteur Marten Toonder (1912-2003) en striptekenaar / auteur van graphic novels Dick Matena (1943). 'De brieven zijn een weerspiegeling van een vriendschap tussen twee mensen die eenendertig jaar in leeftijd verschilden', aldus Dick Matena in de inleiding.
Matena ontmoette Toonder voor het eerst in 1960 toen hij in de Toonder Studio's als tekenaar aan zijn strips zou gaan werken. Toonder was voor hem niet alleen werkgever maar ook mentor. Tussen de stripgrootheden ontstond een levenslange vriendschap. In de eerste brieven schrijft Matena nog 'Geachte heer Toonder' boven zijn brieven, na een opmerking van Toonder, 'Laat die geachte heer toch weg; we zijn zo langzamerhand haast even oud', durft Matena 'Beste Marten' te schrijven.
De brieven gaan over een breed scala van onderwerpen zoals bewondering voor en kritiek op elkaars werk, collega-striptekenaars, de Bommelfilm en religie. Toonder opperde terecht in zijn laatste brief zelf al dat deze correspondentie bundeling waard is. Vooruitlopend op de biografie van Wim Hazeu krijgt men een aardig beeld van Toonder, maar ook de brieven van Matena zijn beslist lezenswaardig.
Met annotaties, namenlijst en register.
ISBN 9789023455912 Paperback 224 pagina's De Bezige Bij november 2009
Dat lijkt me een interessant boek.
Ik heb indertijd ook de autobiografieën van Marten Toonder gelezen.
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
De vriend
Charles den Tex
Emma werkt als tolk voor de Amsterdamse recherche. Haar kleine team luistert gesprekken af van een groep Kroatische mannen die ervan verdacht wordt een aanslag voor te bereiden. Op een dag voegt zich een nieuwe man bij de groep. Emma herkent hem onmiddellijk, maar verzwijgt haar ontdekking, omdat ze zichzelf niet in de problemen wil brengen. Wanneer haar collega s erachter komen dat de man bepaald geen onbekende voor haar is, raakt Emma betrokken bij een levensgevaarlijke actie.
Recensie
Emma beheerst de Kroatische taal goed, en werkt daarom als tolk met de Amsterdamse recherche samen, om een groep Kroatische mannen af te luisteren, die ervan verdacht wordt ergens een aanslag voor te bereiden. Ze heeft een Kroatische vriend, die nooit tijd heeft om haar in Nederland op te zoeken, dus blijft hun contact beperkt tot haar bezoekjes aan Kroatië. Op een dag sluit een nieuwe Kroaat zich aan bij de groep, en Emma herkent gelijk de stem, als die van haar Kroatische vriend. Verward verzwijgt ze eerst haar ontdekking, maar de collega’s hebben het al snel door. Ze wordt gedwongen normaal in het afluisterteam te blijven. Ondertussen speelt de groep Kroaten een spel met de politie, komt Emma in groot gevaar, en gaan de voorbereidingen voor de aanslag gewoon door.
Een meeslepend realistisch verhaal, dat de lezer een paranoia-gevoel bezorgt. Geloofwaardige, goed uitgewerkte karakters. Vlot taalgebruik met prima dialogen. Boeiende, filmisch geschreven actiethriller met veel onverwachte wendingen. Spannend plot. Opnieuw een pageturner van de inmiddels drievoudige Gouden Strop-winnaar. Normale druk.
Ria Scholten-Boswerger
ISBN 9789044526752 Paperback 379 pagina's Uitgeverij De Geus februari 2013
Charles den Tex
Emma werkt als tolk voor de Amsterdamse recherche. Haar kleine team luistert gesprekken af van een groep Kroatische mannen die ervan verdacht wordt een aanslag voor te bereiden. Op een dag voegt zich een nieuwe man bij de groep. Emma herkent hem onmiddellijk, maar verzwijgt haar ontdekking, omdat ze zichzelf niet in de problemen wil brengen. Wanneer haar collega s erachter komen dat de man bepaald geen onbekende voor haar is, raakt Emma betrokken bij een levensgevaarlijke actie.
Recensie
Emma beheerst de Kroatische taal goed, en werkt daarom als tolk met de Amsterdamse recherche samen, om een groep Kroatische mannen af te luisteren, die ervan verdacht wordt ergens een aanslag voor te bereiden. Ze heeft een Kroatische vriend, die nooit tijd heeft om haar in Nederland op te zoeken, dus blijft hun contact beperkt tot haar bezoekjes aan Kroatië. Op een dag sluit een nieuwe Kroaat zich aan bij de groep, en Emma herkent gelijk de stem, als die van haar Kroatische vriend. Verward verzwijgt ze eerst haar ontdekking, maar de collega’s hebben het al snel door. Ze wordt gedwongen normaal in het afluisterteam te blijven. Ondertussen speelt de groep Kroaten een spel met de politie, komt Emma in groot gevaar, en gaan de voorbereidingen voor de aanslag gewoon door.
Een meeslepend realistisch verhaal, dat de lezer een paranoia-gevoel bezorgt. Geloofwaardige, goed uitgewerkte karakters. Vlot taalgebruik met prima dialogen. Boeiende, filmisch geschreven actiethriller met veel onverwachte wendingen. Spannend plot. Opnieuw een pageturner van de inmiddels drievoudige Gouden Strop-winnaar. Normale druk.
Ria Scholten-Boswerger
ISBN 9789044526752 Paperback 379 pagina's Uitgeverij De Geus februari 2013
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Citaat van de dag
Een vriend is iemand die begrijpt waarom ik vandaag zo gelukkig ben.
Auteur onbekend
Een vriend is iemand die begrijpt waarom ik vandaag zo gelukkig ben.
Auteur onbekend
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Het laatste 'vriendenboek' alweer. Bedankt berdine er kwamen weer mooie pareltjes voorbij.
Dettie
Dettie
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Dettie schreef:Het laatste 'vriendenboek' alweer. Bedankt berdine er kwamen weer mooie pareltjes voorbij.
Dettie
Inderdaad, weer veel boeken die ik zou moeten lezen.
Ben benieuwd naar het thema van augustus.
Re: Thema juli 2014 - Vriend en vriendin
Hoera, spam.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 161 gasten