De reünie

Het verhaal:
Sabine is 23, werkt als secretaresse, maar heeft net een burn-out achter de rug. Haar terugkeer is voor halve dagen, en de sfeer op de werkvloer is helemaal niet meer wat het was. Er is een bitch die de boel regelt, en iedereen opgestookt heeft. Men kijkt haar met de nek aan. Tot ineens blijkt dat juist Sabine de spetter van het kantoor blijkt te kennen, en zelfs met hem op stap gaat, tot grote ergernis van de bitch, die zelf een oogje op hem had.
De spetter, Olaf, is bevriend geweest met Sabines broer, en is helemaal op de hoogte van de rottijd die Sabine op de middelbare school gehad heeft. Ook weet hij van de verdwijning van Isabel, die op de lagere school Sabines vriendin was, maar die zich op de middelbare school helemaal van haar afkeerde en haar zelfs begon te treiteren. Dan verdwijnt Isabel spoorloos, en lijkt Sabine de laatste geweest te zijn die haar gezien heeft. Maar dat heeft ze de politie nooit verteld. Eigenlijk weet Sabine niet veel meer van die periode, en dat was mede de oorzaak van de burn-out. Er zat iets in haar verborgen, zei de psychologe, en ze zou pas genezen als ze het in haar geheugen weer toeliet. En nu is daar die reunie van haar oude school, en het opduiken van Olaf. Dus probeert ze de flitsen beter te "bekijken", meer toe te laten, ze gaat vaker naar de plek des onheils, en zo ontdekt ze wat er gebeurd is..

Het feit dat ik al aan voelde komen wie de dader was, verandert niet veel aan het plezier van het lezen. De weg er naar toe met de nodige dwaalsporen zitten goed in elkaar. En een thriller hoeft niet te blijven hangen, dus diepgang hoeft ook niet.

Uitgever Anthos ISBN 9041409114 Verschijningsdatum 10/2004 Bindwijze Paperback Aantal pagina's 336 blz.

© Marjo

Het laatste offer
Simone van der Vlugt

Toen Simone van der Vlugt dertien jaar was, stuurde ze voor het eerst manuscripten met historische verhalen naar een uitgever. Die wees haar werk af, maar zei dat ze wel door moest gaan met schrijven. Nadat Simone Nederlands en Frans had gestudeerd, werd ze secretaresse en begon ze met het schijven aan een verhaal over heksen vervolging, ‘De amulet’, waarmee ze in 1995 debuteerde. In het begin schreef ze alleen 13+ boeken en voor leerlingen van de basisschool. Haar debuut van volwassen literatuur was: ‘De reünie’, waarvan al 185.000 exemplaren werden verkocht. Daarna volgden nog: ‘Schaduwzuster’ met 140.00 exemplaren, en begin dit jaar: ‘Het Laatste Offer’. Het laatste offer is een literaire thriller. Het is spannend, romantisch en leerzaam tegelijk!

Na een avond stappen komt Birgit, de hoofdpersoon Jef tegen. Jef gaat met haar mee naar huis en blijft daar twee nachten. Als Birgit ’s morgens wakker wordt is Jef ineens verdwenen. Dan herinnert ze zich, dat ze de dag er voor huizen hebben bekeken. En denkt ze dat hij daar misschien zal zijn. Haar vermoedens kloppen. Jef zit in één van de oude huizen. Voordat ze om uitleg kan vragen, staat er een man met een pistool buiten en moeten ze vluchten. Als ze hem even kwijt zijn kan Jef haar uitleggen wat er aan de hand is. Zijn vader is de bekende archeoloog: Nicolaas Bogaards. Hij had een verborgen crypte gevonden, maar sinds een paar weken is hij spoorloos verdwenen en niet meer te bereiken. Birgit kan niet anders dan met Jef mee gaan, want de achtervolger zal nu zeker denken dat zij bij Jef hoort.
Na een lange reis met veel gevaar komen ze in Egypte en in Frankrijk, waar ze door middel van notities en oude vrienden willen proberen om zijn vader te vinden.
De weg van de zoektocht is lang en zeker niet zonder gevaar voor eigen leven!

Het begin was vaag. Ik wist niet over wie het ging. Een archeoloog, dat is het enige wat er wordt verteld. En dan, na zeven pagina’s, als je net denkt dat je het begint te begrijpen, is de proloog afgelopen. Dan krijg je een schuin gedrukt kopje met: ‘uit de notities van Nicolaas Bogaards’. Weer een vaag stuk. Ik wist nog niet wie Nicolaas Bogaards was en dus ook niet wat dat te betekenen had. Toen was ik eigenlijk alweer zat van het boek. Twee keer een vaag stuk, waarin ik geen antwoord kreeg op mijn vragen. Toch nieuwsgierig naar de rest van het boek ben ik weer verder gegaan.
Hoofdstuk één ging over heel iemand anders. En gaandeweg kwam ik er stukje bij beetje achter wie die Nicolaas Bogaards was en dat die proloog ook over hem ging. Maar ik wist eigenlijk nog niet zo goed wat ik met de notities moest doen, nu lezen of overslaan en achteraf lezen. Aan de ene kant was het de vraag of ik er wijzer van zou worden, maar aan de andere kant: Waarom zal de schrijfster notities tussen de tekst zetten als het geen functie heeft? Dan kan het ook net zo goed achter in het boek. Uiteindelijk heb ik ze maar wel gelezen. Achteraf was het meer informatie over Mozes en Nicolaas’ idee van de Ark des Verbonds dan dat het ook nut had voor het vervolg van het boek.
Wat ik leuk vond was dat het niet voorspelbaar was. Als Frances hen een sms stuurt en ze bij haar huis komen, ligt ze ineens dood op de grond. Dat had ik echt niet verwacht, omdat ze op dat moment hun enige hulp in dat verre land was.
Wat ik wel raar vond is dat ze in een vreemd land heel snel mensen in vertrouwen nemen. Iedereen kan zeggen: ‘ik was een goede vriend van je vader’, weet jij veel.
Ze nemen de taxichauffeur en de broer van Jean- Claude zomaar in vertrouwen. Dat is wel raar als je vader waarschijnlijk vermoord is, iedereen kan het hebben gedaan.
Ook is het boek langdradig. Zo langdradig dat ik soms mijn concentratie kwijt raakte en belangrijke informatie niet heb onthouden. Toen ik het boek uit had en de achterkant nog eens las, las ik dat er ook een stuk over de Heilige Graal had moeten gaan, maar ik kan me niet herinneren dat ik iets over de Heilige Graal heb gelezen. Ik was wel erg benieuwd wat er nou over verteld was, maar 300 pagina’s en dan een stukje over de Heilige Graal zoeken, is onbegonnen werk.
Wat ik jammer vind is dat ik met een aantal vragen blijf zitten. Ik kan de link tussen de titel van het boek en het boek zelf niet leggen. Ik begrijp niet wat ‘Het laatste offer’ nu daadwerkelijk met het boek te maken heeft. Ik kan zelfs niet een paar mogelijke betekenissen verzinnen. En wat ik als laatste raar vind, is het moment dat Jef en Birgit, Frances dood aantreffen in haar kamer. Er staat in het boek: ‘Frances’ kledingkast staat open. Ze heeft er een nachthemd uitgehaald, maar heeft niet de tijd gekregen om het aan te trekken’. Ik bedoel, wie stuurt er nou een sms naar een vriend en zijn vriendin dat ze snel moeten komen omdat je wat belangrijks moet vertellen, en trekt vervolgens zijn nachthemd aan om te gaan slapen?

Het is een leuk boek omdat het niet alleen spannend, óf romantisch is. Nee, het is een spannend, romantisch, leerzaam en meeslepend boek, dat je moet lezen als je alleen in een kamer zit, zonder mensen om je heen, zodat je je goed kan inleven in het verhaal en niet afgeleid wordt door wat er om je heen gebeurt.

© Aranka Huisman
februari 2008

Het laatste offer

Allereerst het verhaal. De 26-jarige Birgit woont in Alkmaar, werkt bij een makelaar en leeft een normaal leven. Wel heeft zij een gecompliceerde verhouding met haar ouders en haar zus, zoals in de loop van het boek steeds duidelijker wordt. Op een dinsdag ontmoet zij in de uitgaansgelegenheid Atlantis Jef, een 30-jarige reisfotograaf. Het klikt en zij brengen twee nachten en een hele dag met elkaar door. En dan is Jef opeens verdwenen zonder meer achter te laten dan wat kruimels op het aanrecht. Als ze hem later op weet te sporen begint het avontuur.
Jef is de zoon van Nicolaas Bogaards, een archeoloog met nogal afwijkende theorieën, die een maand geleden een grote ontdekking gedaan heeft bij de opgravingen in Karnak in Egypte. Sinds die tijd heeft Jef geen contact meer met hem kunnen krijgen. Als hij met zijn auto klemgereden wordt en bovendien het gevoel krijgt dat hij in de gaten gehouden wordt, vermoedt hij dat er iets buitengewoon vreemds aan de hand is. En dat klopt. Na een wilde achtervolging in Alkmaar vertrekken ze naar Egypte. Daar blijkt dat Jefs vader inderdaad spoorloos verdwenen is en de opgraving waar hij werkte gesloten is voor buitenlanders en streng bewaakt wordt. Op zoek naar de verdwenen archeoloog reizen ze, voortdurend achtervolgd door een duistere man, door Egypte. Uiteindelijk leidt het spoor naar Frankrijk, waar de ontknoping plaatsvindt.

Het is jammer dat ook Simone van de Vlugt zich heeft laten meeslepen door de belangstelling voor thrillers die gebaseerd zijn op duistere, liefst esoterische, geheimen uit het verleden. De kracht van haar twee vorige thrillers lag voor mij nu juist in het spannend kunnen beschrijven van de alledaagse, Nederlandse werkelijkheid.
In die boeken kwam ook het psychologische aspect veel beter tot zijn recht. In “Het laatste offer” worden de problemen van Birgit en haar familie en de oorzaak daarvan af en toe aangestipt, maar ze blijven er een beetje bijhangen. Heel jammer, want het onderwerp is zeer de moeite waard.
Dat ze ook prachtig en boeiend kan schrijven over geschiedenis heeft ze met haar jeugdboeken wel bewezen.
Ik hoop dan ook dat ze zich in het vervolg aan één van de twee genres zal houden: óf een historisch (jeugd)boek, prachtig, óf een spannend boek zoals “De reünie” en “Schaduwzuster”, ook de moeite waard.

Uitgeverij Anthos, 2007 311 bladzijden ISBN 978 90 414 1172 3 (gebonden) ISBN 978 90 414 0968 3 (paperback)

© janna
maart 2007